II SA/Łd 1079/11

SENTENCJA Dnia 21 października 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 21 października 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. AG UZASADNIENIE II SA/Łd 1079/11 U Z A S A D N I E N I E M.S. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie jej od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżąca mieszka posiada dom o powierzchni 100 m kw. i nieruchomość rolną o powierzchni 0,4 ha. Jako jedyne źródło dochodów skarżąca wskazała emeryturę w wysokości 634,64 złotych. Skarżąca zadeklarowała posiadanie oszczędności w wysokości 2900 złotych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że miesięczne wydatki kształtują się na poziomie 640 zł, ponosi również wydatki roczne. Dodatkowo wskazała, że "na dzień dzisiejszy nie ma lodówki, piec opałowy do wymiany, syn po studiach nie ma mieszkania". Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że wniosek wnioskodawczyni nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim podkreślić należy, iż skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Oznacza to, iż strona zobowiązana była do wykazania, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przedstawione przez stronę informacje nie dają jednak podstaw do twierdzenia, iż skarżącą zaliczyć można do kręgu osób, którym przypisać można jakikolwiek stopień ubóstwa, warunkujący przyznanie prawa pomocy. Otóż wyjaśnienia wymaga, iż mimo zadeklarowania przez skarżąca dochodów w wysokości 634 złotych i równoważących te dochody wydatków, nie sposób tracić z pola widzenia i tej okoliczności, że skarżąca posiada oszczędności w wysokości 2900 złotych. Uprawnione jest twierdzenie, że kwota ta pozwala na pokrycie kosztów sądowych w pełnej wysokości, a w szczególności wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 500 złotych. Przypomnienia również wymaga, iż zgodnie z art. 199 p.p.s.a. obowiązkiem strony jest partycypacja w kosztach postępowania, nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Głównym i zarazem jedynym kryterium przyznawania prawa pomocy jest sytuacja materialna wnioskodawcy. Występowanie o zwolnienie od kosztów sadowych w sytuacji posiadania oszczędności w kwocie przewyższającej wysokość niezbędnych do poniesienia kosztów postępowania przed sądem administracyjnym należy ocenić negatywnie. Stanowi to bowiem próbę przeniesienia na Skarb Państwa kosztów postępowania sądowego w sytuacji, gdy skarżąca posiada oszczędności, z których bez uszczerbku dla swojego utrzymania jest w stanie wygospodarować środki na pokrycie kosztów sądowych. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG