I SA/Go 399/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2021 rok postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] września 2022 r. A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2022 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] określającą Spółce podatek od nieruchomości położonej w [...] na 2021 rok w kwocie 185.853 zł. W sporządzonej przez radcę prawnego skardze sformułowany został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w którego rozwinięciu wskazano wyłącznie, iż wykonanie decyzji przed rozpatrzeniem skargi stanowiłoby zrealizowanie "negowanego merytorycznie stanu rzeczy i godziłoby w słuszny interes skarżącego". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. Na wstępie zaznaczyć należy, iż zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania objętego nią aktu lub czynności. Jednakże, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu ich wykonania w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględniając okoliczność braku umotywowania przez Spółkę rozpoznawanego obecnie przez Sąd wniosku, podkreślić należy, że skorzystanie z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku na okoliczność spełnienia ustawowych, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przesłanek niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędnym jest zatem każdorazowo wykazanie konkretnych zagrożeń płynących z wykonania aktu, a twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej strony. Nie jest przy tym rolą sądu administracyjnego, na etapie rozpoznawania przedmiotowego wniosku, czynić ustalenia w zakresie istnienia ww. przesłanek. Sąd ocenia tylko, czy w świetle przywołanej argumentacji przesłanki te zachodzą (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2022 r., sygn. akt II OZ 230/22). A. sp. z o.o., powołując się wyłącznie ogólnikowo na naruszenie - w drodze ewentualnego wykonania decyzji Kolegium - swego słusznego interesu, niewątpliwie nie wykazała ziszczenia się wobec Spółki omawianych przesłanek, co uniemożliwia dokonywanie przez Sąd jakiejkolwiek w tym zakresie oceny. Pogląd o braku możliwości dokonywania w takim przypadku merytorycznej oceny wniosku ugruntowany jest w orzecznictwie sądowo administracyjnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2021 r., sygn. akt III FZ 281/21). Zaznaczyć jeszcze w tym miejscu trzeba, iż brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest brakiem formalnym, podlegającym uzupełnieniu w oparciu o art. 49 § 1 p.p.s.a. Sąd nie wzywa strony do uzupełnienia wniosku w tym zakresie, bowiem uzasadnienie nie jest elementem obligatoryjnym, wpływającym na ważność wniosku i warunkującym jego dopuszczalność (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2021 r., sygn. akt I GZ 326/21). W konsekwencji stwierdzenia przez Sąd braku przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.