II SA/Bk 480/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. D.-M. na pismo Wojewody P. z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] informujące o braku podstaw do wszczęcia postępowania nadzorczego w stosunku do zarządzenia odwołującego skarżącego ze stanowiska p o s t a n a w i a odrzucić skargę UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia [...] kwietnia 2007r. nr [...] Osoby Pełniącej Funkcję Organów Samorządu Województwa – Zarządu Województwa P., na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 6 w zw. z art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie województwa w zw. z art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty, odwołano Z. R. D.-M. ze stanowiska Dyrektora Centrum Edukacji Nauczycieli w S. z dniem 12 kwietnia 2007r. Pismem z dnia 23 kwietnia 2007r. Z. R. D.- M. zwrócił się do Wojewody P. o wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego w odniesieniu do przedmiotowego zarządzenia. Wojewoda P. w odpowiedzi, pismem z dnia 22 maja 2007r. poinformował Z. R. D.- M., że nie stwierdził, by przy wydawaniu zarządzenia zastało naruszone prawo. Z. R. D.- M. od powyższego pisma wywiódł skargę do sądu administracyjnego zarzucając naruszenie: - prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie art. 38 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty, - prawa procesowego poprzez niedopełnienie przez organ administracji publicznej obowiązków wynikających z art. 107 kpa w szczególności poprzez brak podania w rozstrzygnięciu uzasadnienia oraz pouczenia w jakim trybie służy odwołanie oraz możliwość wniesienia powództwa lub skargi. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji Osoby Pełniącej Funkcję Organów Samorządu Województwa – Zarządu Województwa P. oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu wskazano, że pismo Wojewody P. z dnia [...] maja 2007r. informuje jedynie o braku podstaw do ingerencji nadzorczej. Pismo to nie zawiera elementów charakteryzujących decyzję administracyjną, tj. nie jest władczym przejawem woli rozstrzygającym konkretną sprawę w stosunku do konkretnej osoby i wydawanym z zachowaniem określonej procedury. Pismo to nie nosi również znamion rozstrzygnięcia nadzorczego, w związku z tym uprawnienie do wniesienia skargi na takie pismo nie przysługuje. Organ dodatkowo podkreślił, że na przedmiotowe pismo nie służy również zażalenie, nie kończy ono postępowania w sprawie ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do istoty. Tym samym nie może ono stanowić podstawy kontroli legalności działalności administracji publicznej prowadzonej przez sądy administracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje: Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały (zarządzenia) organu samorządu województwa, organ nadzoru prowadzi zawsze z urzędu, nie zaś na wniosek osób trzecich – art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie województwa ( Dz.U. z 2001r., nr 142, poz. 1590 z póżn. zm.). Dlatego też ewentualne pisma takich osób, wskazujące wadliwości prawne określonych uchwał (zarządzeń), nie powodują obowiązku wszczęcia postępowania i w konsekwencji jego formalnego zakończenia poprzez wydanie rozstrzygnięcia odmawiającego uwzględnienia wniosku o stwierdzenie nieważności uchwały (zarządzenia). Rozstrzygnięciem nadzorczym w rozumieniu przepisów rozdziału 7 ustawy o samorządzie województwa jest tylko takie orzeczenie organu nadzoru, które władczo ingeruje w uchwałodawczą działalność organów samorządu województwa, najczęściej stwierdzając nieważność konkretnej uchwały (zarządzenia) z powodu jej sprzeczności z prawem. Pismo organu nadzoru zawiadamiające o braku podstaw prawnych do ingerencji w postaci stwierdzenia nieważności uchwały (zarządzenia) organu samorządu województwa nie jest rozstrzygnięciem nadzorczym w rozumieniu powyższych przepisów ( tak też Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 stycznia 1992r., sygn. akt SA/Wr 22/92, pub. ONSA 1993/1/15). Końcowo należy wskazać skarżącemu, że gdyby nawet Wojewoda P. wydał rozstrzygnięcie nadzorczego to i tak nie byłby on uprawniony do złożenia skargi na to rozstrzygnięcie do sądu administracyjnego. Do złożenia takiej skargi uprawnienie jest tylko województwo, którego interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone – art. 86 ust. 3 ustawy o samorządzie województwa. Natomiast skarżący może zakwestionować legalność zarządzenia z dnia 11 kwietnia 2007r. nr Z/78/07 Osoby Pełniącej Funkcję Organów Samorządu Województwa – Zarządu Województwa P., na podstawie którego został odwołany ze stanowiska Dyrektora Centrum Edukacji Nauczycieli w S. w trybie art. 91 ust. 1 w zw. z art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa. Warunkiem skorzystania z tej regulacji jest wykazanie naruszenia zarządzeniem interesu prawnego lub uprawnienia oraz " bezskuteczne wezwanie do usunięcia tego naruszenia". Mając powyższe na uwadze skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).