II SA/Kr 637/10

SENTENCJA Kraków dnia 26 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 26 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.F. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 25 lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: pozostawić wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania UZASADNIENIE Skarżący A.F. w piśmie z dnia 29 marca 2011 r. zwrócił się do Sądu z prośbą o przyznanie prawa pomocy w sprawie swej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010r. wydaną w przedmiocie nakazu rozbiórki. Ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu, wobec tego, w dniu 13 kwietnia 2011 r., stosownie do zarządzenia Przewodniczącego z dnia 8 kwietnia 2011, do skarżącego wysłano pismo sądowe wraz z formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy celem jego wypełnienia przez wnioskodawcę i odesłania do Sądu w terminie 7 dni od daty doręczenia. Stosownie bowiem do art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru określonego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy ( Dz. U. z 2003r. Nr 227 poz. 2245 ). Wniosek ten powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradca podatkowym lub rzecznikiem patentowym ( art. 252 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma sądowego przez skarżącego, wnioskodawca odebrał niniejsze pismo w dniu 2 maja 2011 r. (potwierdzenie odbioru pisma sądowego w aktach sprawy). Mając powyższe na uwadze, doręczenie skarżącemu pisma sądowego wraz ze stosownym formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy zostało skutecznie dokonane z tą datą. 7 dniowy termin do nadesłania wypełnionego formularza upłynął zatem w dniu 9 maja 2011 r. Pismo sądowe dołączone do formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zawiera pouczenie, iż w przypadku nienadesłania wypełnionego wniosku w terminie 7 dni od daty doręczenia - wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych będzie pozostawiony bez rozpoznania. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, skarżący nadal nie nadesłał wypełnionego wniosku o przyznanie prawa pomocy dla osoby fizycznej, a zatem zakreślony przez Sąd, wyżej wymieniony termin 7 dniowy od daty otrzymania formularza do nadesłania tegoż wniosku upłynął. W myśl art 257 cyt. ustawy — wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu pozostawia się bez rozpoznania. Ponieważ przedmiotowy wniosek skarżącego złożony w piśmie z dnia 29 marca 2011 r. o przyznanie prawa pomocy nie spełnia formalnych wymogów przewidzianych dla wniosków o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w art. 252 i art. 257 cyt. ustawy, gdyż złożony został w formie pisemnej, a skarżący nie nadesłał w wyznaczonym terminie wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270 ) w związku z art. 257, art. 243 § 1 i art. 252 § 1 i 2 cytowanej wyżej ustawy. Uzupełniająco należy wskazać, że wniosek z dnia 29 marca 2011 r. o przyznanie prawa pomocy jest kolejnym w sprawie i kolejnym, którego braków skarżący nie uzupełnił ( jego zażalenie w tym przedmiocie zostało oddalone postanowieniem NSA z dnia 28 stycznia 2011 roku), a sprzeciw nie wnosi nic istotnego do sprawy.