IV SA/Wa 1320/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 26 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. C. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji w całości. UZASADNIENIE Wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2011 r. (data stempla pocztowego) prowadząca działalność gospodarczą E. C. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w kwocie 20.000,00 zł. za dokonywanie poza stacją demontażu: usuwania z pojazdów wycofanych z eksploatacji elementów lub substancji niebezpiecznych, w tym płynów, wymontowania z pojazdów wycofanych z eksploatacji przedmiotów wyposażenia lub części nadających się do ponownego użycia, wymontowania z pojazdów wycofanych z eksploatacji elementów nadających się do odzysku lub recyklingu. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie decyzji doprowadziłoby jej firmę do bankructwa, a zaprzestanie całkowite wykonywania działalności wiązałoby się z pozbawieniem zarówno Skarżącej jak i jej rodziny środków utrzymania. Ponowne rozpoczęcie działalności po uchyleniu decyzji przez Sąd byłoby trudne i wymagałoby dużych nakładów finansowych. Wskazano również, że podczas kontroli doszło do wielu nieprawidłowości, które uzasadniają wyeliminowanie decyzji z obrotu. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zasadą wynikającą z art 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 ppsa stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący uprawdopodobnił, iż wykonanie decyzji w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej 20.000 zł może spowodować trudne do odwrócenia skutki, a więc okoliczności o jakich mowa w art. 61 § 3 ppsa. Wskazać należy, iż trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Mając na względzie oświadczenie Skarżącej (z którego wynika, że uiszczenie kary doprowadzi do zaprzestania przez nią działalności gospodarczej) oraz wysokość nałożonej kary pieniężnej, Sąd uznał, że uiszczenie należności przed rozpoznaniem sprawy może spowodować dla niej trudne do odwrócenia skutki. Bowiem zapłata wskazanej kwoty w sposób znaczący wpłynęłaby na sytuację majątkową Skarżącej. Ponadto wskazać należy, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratą przez stronę skarżącą jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny, stanowi spełnienie przesłanek określonych w art. 63 § 3 (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04, niepubl.). Odnosząc się do ostatniego argumentu mającego uzasadniać udzielenie ochrony tymczasowej stwierdzić należy, iż Sąd na tym etapie sprawy nie bada argumentów podniesionych w skardze, a odnoszących się do legalności zaskarżonej decyzji, dokonuje jedynie oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jej wykonania. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.