V Ko 141/25

<p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt V Ko 141/25</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> 15 maja 2025 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Łodzi V Wydział Karny Odwoławczy </strong>w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: Sędzia Michał Błoński</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: </strong>Sylwia Kurek</p> <p>pod nieobecność prokuratrora</p> <p>po rozpoznaniu w sprawie <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. Z.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego </strong>za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> i inne</p> <p>wskutek wniosku Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z 10 kwietnia 2025 roku</p> <p> <strong> <!-- -->w przedmiocie</strong> przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu</p> <p> <strong> <!-- -->na podstawie</strong> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 36)">art. 36 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p>nie uwzględnić wniosku i przekazać sprawę do merytorycznego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z 10 kwietnia 2025 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia <br/>w Łodzi wystąpił do Sądu Okręgowego w Łodzi o rozważenie możliwości przekazania niniejszej sprawy do Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie <br/>w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 36)">art. 36 k.p.k.</a> Z akt sprawy wynika, że oskarżony oraz dwóch świadków mieszkają na terenie <span class="anon-block">(...)</span>, a tylko jeden świadek na terenie <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>Zgodnie z treścią przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 36)">art. 36 k.p.k.</a>, sąd wyższego rzędu nad sądem właściwym może przekazać sprawę innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli większość osób, które należy wezwać na rozprawę, zamieszkuje blisko tego sądu, a z dala od sądu właściwego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Odwoławczy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Przekazanie sprawy do sądu równorzędnego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 36)">art. 36 k.p.k.</a> stanowi wyjątek od zasady rozpoznawania sprawy przez sąd właściwy miejscowo. Każdy wyjątek powinien być interpretowany zgodnie z regułami wykładni zawężającej.</p> <p>W niniejszej sprawie wezwaniu na rozprawę podlega trzech świadków, w tym dwóch mieszka w <span class="anon-block">(...)</span>, a trzeci w <span class="anon-block">(...)</span>. Odległość z <span class="anon-block">(...)</span> do <span class="anon-block">(...)</span> to nieco ponad 100 km., istnieje bardzo dobre połączenie komunikacyjne zarówno kolejowe jak i drogowe. W <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 36)">art. 36 k.p.k.</a> nie chodzi tylko o zwykłą większość osób, które należy wezwać na rozprawę, ale o taką większość, która czyni przekazanie sprawy do innego sądu równorzędnego uzasadnioną względami ekonomiki procesowej i jest uzasadnialna z punktu widzenia odstępstwa od zasady rozpoznania sprawy przez sąd właściwy. W realiach niniejszej sprawy żadna z tych przesłanek nie jest spełniona.</p> <p>Gdyby Sąd właściwy przystąpił niezwłocznie do rozpoznania sprawy, po wpłynięciu aktu oskarżenia do sądu w czerwcu 2024 r., to aktualnie z dużym prawdopodobieństwem sprawa byłaby już zakończona prawomocnie. Względy ekonomiki procesowej i uwzględnienie interesu stron postępowania nakazuje podjęcie intensywnych działań w kierunku przystąpienia wreszcie do merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd właściwy rzeczowo i miejscowo niż koncentrowanie się na poszukiwaniu dróg przekazania sprawy do innych sądów.</p> </div>