I SA/Po 1225/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: umorzyć postępowanie. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] maja 2012 r. [...] złożył skargę na wskazaną w sentencji decyzję w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2012 r. Sąd zawiesił postępowanie w sprawie. Pismem z dnia [...] września 2014 r. [...] poinformowała o śmierci w dniu [...] marca 2014 r. swojego małżonka [...]. Do pisma załączona została kopia odpisu skróconego aktu zgonu [...] z dnia [...] marca 2014 r. (k. 45 akt sąd.). Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2014 r. o sygn. akt I SA/Po 565/12 Sąd, na podstawie art. 128 § 1 pkt 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), podjął zawieszone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Umorzenie postępowania polega na jego przerwaniu, uchyleniu wszystkich dokonanych w nim czynności oraz orzeczeniu o dalszym jego nieprowadzeniu. Postanowienie o umorzeniu postępowania jest orzeczeniem kończącym postępowanie sądowoadministracyjne, choć nie rozstrzygającym o istocie sprawy. W rozpoznawanej sprawie przed skierowaniem sprawy na rozprawę skarżący zmarł. Zawisła przed Sądem sprawa dotyczy nałożenia na skarżącego kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Wymierzanie takich kar reguluje ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.). W orzecznictwie i doktrynie wskazuje się, że w skład spadku nie wchodzą prawa i obowiązki wynikające ze stosunków karnoprawnych czy administracyjnoprawnych. Nie można bowiem nałożyć kary pieniężnej na kogoś, kto nie popełnił czynu zabronionego, a więc np. na spadkobiercę (por. postanowienie NSA z dnia 13 marca 2007 r., sygn. akt I OSK 267/07 - publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem skoro kara pieniężna za urządzanie, poza kasynem gry, gier na automacie, jako należność administracyjnoprawna nie podlega dziedziczeniu, to nie jest możliwe prowadzenie postępowania sądowego z udziałem spadkobierców skarżącego. W tych okolicznościach należało to postępowanie umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 P.p.s.a.