I SA/Gd 209/10

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat K. M.-D. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu nieuregulowanych składek postanawia 1. przyznać wnioskodawcy od Skarbu Państwa wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 6.588 zł /sześć tysięcy pięćset osiemdziesiąt osiem złotych/ za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, 2. odmówić przyznania wnioskodawcy wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 27 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 209/10 oddalił skargę J. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział [...] z dnia [...] odmawiającą skarżącemu umorzenia należności z tytułu nieuregulowanych składek w łącznej kwocie 692.337,19 zł. Prawomocnym postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 209/10 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku ustanowił dla skarżącego adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu adwokat K. M.-D. Pełnomocnik skarżącego sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 maja 2010 r. w części dotyczącej kwoty 668.238,03 zł. W piśmie tym wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych, oświadczając, że nie zostały one opłacone w całości, ani w części. Złożyła także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 maja 2010 r. Jednocześnie wniosła skargę kasacyjną, którą zaskarżono ww. wyrok w części dotyczącej kwoty 24.099,16 zł. W żądaniu wskazała m. in., że wnosi o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych, oświadczając przy tym, że nie zostały one opłacone w całości, ani w części. Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W pierwszej kolejności rozważenia wymaga zasadność żądania pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od części wyroku Sądu z dnia 27 maja 2010 r. Wyjaśnić należy pełnomocnikowi, że w powołanym przepisie ustawodawca wymieniając czynności, za które przysługuje adwokatowi wynagrodzenie użył spójnika "albo", stosując alternatywę rozłączną. W sytuacji zatem, gdy ustanowiony adwokat wnosi skargę kasacyjną jedynie od części wyroku sądu pierwszej instancji (do czego uprawniają go przepisy p.p.s.a.), a w pozostałej części nie skarży wyroku i – uznając rozstrzygnięcie za prawidłowe – sporządza opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, to będzie mu przysługiwało wyłącznie wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Mając na uwadze powyższe należało odmówić pełnomocnikowi przyznania wynagrodzenia za sporządzoną opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od części wyroku z dnia 27 maja 2010 r. Przechodząc do rozstrzygnięcia wniosku w zakresie należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia za wniesienie i sporządzenie skargi kasacyjnej wskazać trzeba, że w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna objęta zaskarżoną decyzją Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w wysokości odpowiadającej łącznej kwocie należności skarżącego z tytułu nieuregulowanych składek, tj. 692.337,19 zł. Zgodnie z § 6 pkt 7 rozporządzenia stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 200.000 zł wynosi 7.200 zł. W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) oraz pkt 2 lit. b) powołanego rozporządzenia wynosi 7.200 zł, to należne wnioskodawcy wynagrodzenie przysługuje w wysokości 5.400 zł, co po podwyższeniu o 22% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 6.588 zł. Z tych wszystkich względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.