Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SA/Gl 615/07

Sądy administracyjne2007-10-08
Sygnatura
II SA/Gl 615/07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia
2007-10-08
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gliwicach

Sędziowie

Andrzej Majzner

Rozstrzygnięcie

Odmówiono przyznania prawa pomocy; Odmówiono przyznania prawa pomocy

Treść orzeczenia

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 8 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.H. i E.H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) r. Nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie warunków zabudowy terenu w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 2 sierpnia 2007 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł – stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt. 2 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie wpis ten został uiszczony, nie mniej jednak E.H. – działający w imieniu własnym oraz swojej żony – H.H., złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Ponieważ wniosek ten nie został sporządzony w przewidzianej przepisami formie – tj. na urzędowym formularzu stosowanym w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – pismem z dnia 12 września 2007 r. Sąd wezwał skarżącego do nadesłania wypełnionego druku PPF. We wskazanym terminie zadośćuczyniono temu wezwaniu. Z nadesłanego druku formularza wynika, że wnioskodawcy – E.H. i H.H. prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, zamieszkując w budynku o pow. 85 m2 wraz z pełnoletnią wnuczką. Źródłem utrzymania się rodziny wnioskodawców jest świadczenie emerytalne uzyskiwane przez E.H. w kwocie (...) zł miesięcznie oraz świadczenie alimentacyjne uzyskiwane przez S.H. (wnuczka) od jej rodziców w kwocie (...) zł i świadczenie uzyskiwane od Powiatowego centrum Pomocy Rodzinie w kwocie (...) zł. Wnioskodawcy podkreślili przy tym, że świadczenie alimentacyjne jest uzyskiwane w sposób nieregularny. W skład majątku E.H. i H.H. nie wchodzą żadne przedmioty o wartości powyżej 3.000 euro, a zarazem skarżący są właścicielami samochodu osobowego marki (...). Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Wyłączenie tej reguły w zakresie częściowym - w formie wnioskowanego przez stronę zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt. 2 P.p.s.a.). Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2005 r. Sygn. akt II FZ 137/05, niepubl.). Poddając ocenie stan majątkowy H.H. i E.H. nie sposób stwierdzić, iż są oni osobami, których sytuacja materialna uzasadniałaby uwzględnienie ich wniosku o przyznanie prawa pomocy. Przede wszystkim zauważyć przyjdzie, że wnioskodawcy dysponują stałym źródłem dochodu (emerytura E.H.), którego wysokość pozwala na zaspokojenie potrzeb ich rodziny. Uwzględniając przy tym fakt, iż wnuczka skarżących uzyskuje dochody z tytułu świadczenia alimentacyjnego oraz pomoc ze środków publicznych, nie sposób przyjąć, iż ich sytuacja materialna jest na tyle ciężka, że nie są oni w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego. Trzeba również zauważyć, że skarżący są właścicielami wspomnianego wyżej pojazdu mechanicznego, a zatem ponoszą z tego tytułu określone wydatki związane z jego eksploatacją (koszty paliwa, ubezpieczenia części itp.). W takiej sytuacji stwierdzić wypada, że wnioskodawcy nie są zupełnie pozbawieni możliwości poszukiwania środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego, tym bardziej, że uiścili już wpis od skargi będący zasadniczym wydatkiem na tym etapie. Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt. 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu.