I OSK 1852/06

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej M. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 czerwca 2006 r., sygn. akt II SA/Bd 382/06 w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego postanawia 1. umorzyć postępowanie kasacyjne, 2. zwrócić skarżącemu M. M., ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, kwotę 50 zł, stanowiącą połowę uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 22 czerwca 2006 r. oddalił skargę M. M. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu wskazał, że skarżący nie spełniał podstawowego warunku do otrzymania takiej pomocy finansowej, tj. nie legitymował się statusem funkcjonariusza w służbie stałej, czego wymaga art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2002 r. Nr 207, poz. 1761, ze zm.). Ponadto, w sprawie wystąpiła również przesłanka negatywna przyznania pomocy, określona w art. 91 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy, bowiem w dacie złożenia wniosku M. M. był właścicielem lokalu mieszkalnego położonego w miejscowości pełnienia służby. W tej sytuacji Sąd uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i brak podstaw do jej uchylenia. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył M. M., reprezentowany przez adwokata, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, jak również o zasądzenie od Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w [...] kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: 1) błędną wykładnię "§ ust. 1" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 lutego 2003 r. w sprawie pomocy finansowej przysługującej funkcjonariuszom Służby Więziennej na uzyskanie lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 132, poz. 1235), poprzez uznanie, że fakt posiadania przez funkcjonariusza lokalu mieszkalnego w momencie ubiegania się o przyznanie pomocy finansową na spłatę zobowiązań związanych z nabyciem tego lokalu, wyłącza możliwość przyznania takiej pomocy, 2) błędną wykładnię art. 90 ust. 1 ustawy o Służbie Więziennej, poprzez uznanie, że nabycie lokalu mieszkalnego przez funkcjonariusza w służbie przygotowawczej i dopiero ubieganie się o pomoc finansową na spłatę zobowiązań związanych z tym nabyciem w służbie stałej, wyłącza możliwość przyznania pomocy. W dniu 12 lipca 2007 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego cofnął wniesioną skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej ustawa P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednak sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 ustawy P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w niniejszej sprawie przesłanek niedopuszczalności cofnięcia skargi kasacyjnej. W związku z tym postępowanie wywołane wniesieniem skargi kasacyjnej należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ustawy P.p.s.a. O zwrocie połowy uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 ustawy P.p.s.a.