Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II OZ 1218/18

Sądy administracyjne2018-11-28
Sygnatura
II OZ 1218/18
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2018-11-28
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Robert Sawuła

Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Dnia 28 listopada 2018 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2018 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 976/16 odrzucające zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem 13 sierpnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 976/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie odrzucił zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV WSA w Warszawie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 8 marca 2017 r. wezwano R. P. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu 20 marca 2017 r. Skarżący pismem z dnia 3 kwietnia 2017 r. (data nadania w placówce pocztowej) wystąpił z zażaleniem na powyższe zarządzenie oraz wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 19 października 2017 r. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 8 marca 2017 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 stycznia 2018 r. oddalił zażalenie wniesione przez skarżącego na powyższe postanowienie z dnia 19 października 2017 r. wskazując, iż skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Wskazując na powyższe sąd pierwszej instancji zauważył, że siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął 27 marca 2018 r. Skarżący wniósł zażalenie w dniu 3 kwietnia 2017 r., a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia nie został uwzględniony. Tym samym sąd ten uznał, że wniesienie zażalenia przez skarżącego nastąpiło z uchybieniem terminu do jego złożenia. Zażalenie na powołane na wstępie postanowienie złożył R. P., wnosząc o: 1. uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym oraz budzącego niezadowolenie u strony skarżącej, 2. zwolnienie go z opłat i kosztów sądowych w całości z powodu pogorszenia się sytuacji skarżącego – wzrost zadłużenia, bezdomność, ciężka choroba – pobyt w szpitalu i brak środków na zakup lekarstw, 3. ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu – celem należytej reprezentacji praw skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 2 w związku z art. 198 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - Ppsa) zażalenie na zarządzenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zarządzenie w tym przedmiocie zostało doręczone skarżącemu 20 marca 2017 r. (k. 60 akt sądowych). Skarżący został prawidłowo pouczony o sposobie i terminie wniesienia zażalenia. Termin do wniesienia zażalenia upływał 27 marca 2017 r. Skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie w przedmiocie wpisu dopiero 3 kwietnia 2017 r., a więc niewątpliwie z uchybieniem terminu, który nie został mu przywrócony. Z tych przyczyn zażalenie należało odrzucić, stosownie do treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 Ppsa. Stanowisko sądu pierwszej instancji wyrażone w tym zakresie jest więc prawidłowe. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.