I SA/Gd 2103/19

SENTENCJA Dnia 12 października 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 12 października 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy za skargi W.Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 9 października 2019 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 rok p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 3 czerwca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę W.Z. w niniejszej sprawie. W piśmie z dnia 31 sierpnia 2021r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Wskazała, że pełnomocnik z urzędu reprezentujący ją w tej sprawie nie poinformował jej o terminie rozprawy, mimo że skarżąca wyraziła chęć udziału w rozprawie. Dopiero w dniu 25 sierpnia 2021r,. skarżąca zaniepokojona długim okresem oczekiwania na rozprawę skontaktowała się z sądem i uzyskała informację, że sprawa dawno się odbyła. Skarżąca podniosła, że nie otrzymała powiadomienia o terminie i rozstrzygnięciu sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Rozpatrując wniosek strony o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie stwierdził istnienia takich okoliczności, które przemawiałyby za jego uwzględnieniem. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Przepisy art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowią zaś, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Uchybienie terminu w przedmiotowej sprawie jest bezsporne, wobec czego zasadnym było złożenie wniosku o jego przywrócenie. Na wstępie odnieść się należy do kwestii dochowania siedmiodniowego terminu do jego złożenia. W przedmiotowej sprawie, zdaniem Sądu, termin ten należy uznać za zachowany. Przyjąć bowiem należy, że przyczyna uchybienia terminu ustała w podanym przez Stronę dniu, tj. 25 sierpnia 2021r., kiedy skarżąca pozyskała informację o wydanym wyroku. W dniu 31 sierpnia 2021 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu. Spełnione zatem zostały wymogi formalne konieczne do rozpoznania wniosku. Niemniej jednak, w ocenie Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności, że niedochowanie terminu było przez nią niezawinione. Skarżąca jako powód uchybienia terminu wskazała na to, że nie została poinformowana o terminie rozprawy ani przez pełnomocnika ani przez Sąd. Z akt sprawy wynika, że w toku postępowania na wniosek skarżącej został jej przyznany pełnomocnik z urzędu, którym wyznaczony został adwokat P.B. Pełnomocnik został zawiadomiony o terminie rozprawy, która odbyła się w dniu 3 czerwca 2020r., wziął w niej też udział, co wynika z protokołu rozprawy. Zgodnie z art. 67 § 5 p.p.s.a., jeżeli ustanowiono pełnomocnika, doręczenia należy dokonać tym osobom. Zawiadomienie o terminie rozprawy skierowane zatem zostało do pełnomocnika, a nie do skarżącej. Fakt nieprzekazania skarżącej przez pełnomocnika informacji o terminie rozprawy nie powoduje jednak, że wniosek strony należało uznać za usprawiedliwiony. Strona ponosi bowiem wszelkie skutki działań pełnomocnika, także negatywne skutki uchybień lub czynności wadliwie dokonanych. Istotą pracy profesjonalnego pełnomocnika jest rzetelne dbanie o interesy mocodawcy, między innymi poprzez wypełnianie w terminie wszystkich wymogów proceduralnych umożliwiających stronie pełny udział w postępowaniu. Pełnomocnik, reprezentujący stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jakby działał na własną rzecz, a mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika. Pogląd ten jest ugruntowany w orzecznictwie sądów administracyjnych (vide: postanowienia NSA z: 15 października 2014 r., I FZ 394/14, pub. Lex 1517812; 13 września 2013 r., II OZ 751/13; 23 maja 2013 r., II OZ 385/13; 21 marca 2013 r., II OZ 188/13, 9 stycznia 2013 r., I OZ 958/12; 28.4.2009 r., I GZ 59/09, pub. CBOSA). Skoro pełnomocnik skarżącej brał udział w rozprawie i nie złożył wniosku o uzasadnienie wyroku w tej sprawie, a z wniosku nie wynikają okoliczności, które ekskulpowały to zaniechanie, to nie można mówić o wystąpieniu wyjątkowego przypadku pozwalającego na przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.