Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SAB/Wa 297/18

Sądy administracyjne2018-11-16
Sygnatura
II SAB/Wa 297/18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2018-11-16
Rodzaj
Wyrok WSA w Warszawie

Sędziowie

Andrzej GórajEwa KwiecińskaPiotr Borowiecki

Rozstrzygnięcie

Stwierdzono bezczynność postępowania i że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędziowie WSA Ewa Kwiecińska, Andrzej Góraj (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 listopada 2018 r. sprawy ze skargi J. M. na bezczynność [...] S. A. z siedzibą w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że [...] S. A. z siedzibą w W. dopuściła się bezczynności, 2. stwierdza, że bezczynność [...] S. A. z siedzibą w W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala skargę w pozostałym zakresie, 4. zasądza od [...] S. A. z siedzibą w W. na rzecz skarżącego J. M. kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE | Wnioskiem z dnia [...] Czerwca 2017 r. J. M. zwrócił się w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej do [...] Polska | |S.A. w [...] o udzielenie informacji "kto w [...] odpowiada za utrzymanie słupów telekomunikacyjnych w miejscowości [...], powiat [...], woj. | |[...] oraz jak często [...] dokonuje ich przeglądów celem ewentualnej konieczności ich napraw lub usunięcia. W trakcie przebudowy ul. [...] | |kabel telefoniczny na jednym ze słupów został zerwany. Do dzisiaj nikt go nie naprawił co świadczy o tym, że słupy nie są | |wykorzystywane. Tym samym proszę także o informację czy [...] nie planuje ich usunięcia". | |W dniu [...] kwietnia 2018r. J. M. wywiódł do tut. Sądu skargę na bezczynność [...] Polska S.A. w przedmiocie udostępnienia informacji | |publicznej, zarzucając jej naruszenie art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 13 ust. 1 i 2 oraz art. 16 ustawy z dnia| |6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2016 r. poz. 1764 ze zm., dalej "u.d.i.p.") poprzez nieudostępnienie | |informacji publicznej i wnosząc o:  | |1. zobowiązanie [...] Polska S.A. do udostępnienia Skarżącemu żądanej informacji j w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku; | |2. stwierdzenie, że bezczynność [...] Polska S.A. nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa; | |3. zasądzenie od [...] Polska S.A. na rzecz Skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 7000,00 zł; | |4. zasądzenie od [...] Polska S.A. na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w podwójnej wysokości | |stawki minimalnej i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł; | |5. skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym. | |W uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty i wnioski. | |Pismem procesowym z dnia [...] lipca 2018r. strona skarżąca powiadomiła Sąd, ze spółka pismem z [...] lipca 2018r. udzieliła odpowiedzi na | |pytania a i c wniosku. Co się tyczy pytania b wniosku, o częstotliwość dokonywania przeglądów linii, spółka podała zaś, że linia | |podlega okresowym przeglądom, co w ocenie strony nie stanowi odpowiedzi na zadane pytanie. | |W odpowiedzi na skargę spółka wniosła o jej odrzucenie argumentując, że nie jest podmiotem, o którym mowa w art. 4 ustawy o dostępie | |do informacji publicznej, ewentualnie o jej oddalenie. | |Wskazała, że jest prywatnym podmiotem gospodarczym, nie posiada także przymiotu organu władzy publicznej. Nie zalicza się również do | |osób prawnych, w których Skarb Państwa lub inne podmioty wskazane w art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej mają| |pozycję dominującą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2005 r. Nr | |244, poz. 2080 ze zm.). Nie ulega zatem wątpliwości, że w stosunku do spółki nie mają zastosowania postanowienia ustawy z dnia 6 | |września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Tym samym nie można uznać, że dopuściła się ona bezczynności w zakresie | |udostępnienia skarżącemu informacji publicznej poprzez niewydanie stosownej decyzji administracyjnej. Okoliczność powyższa czyni więc | |wniesioną skargę bezskuteczną i przemawia za jej odrzuceniem po myśli art. 58 § 1 ust. 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami | |administracyjnymi. | |Zwrócono też uwagę na to, że ze zilustrowanego stanu faktycznego nie daje się jednoznacznie wyprowadzić wniosku, że nieudzielanie | |odpowiedzi było w sposób ewidentny nacechowane złą wolą. Wszelako [...] Polska S.A. - mimo tego, że pierwotny wniosek nie dotyczył | |żądania udzielenia informacji publicznej- odpowiedziała na zgłoszone żądanie, jak również zwróciła się o udzielenie dodatkowych | |informacji. Nadto w następstwie wniosku strony skarżącej podjęła ona czynności wyjaśniające w sprawie ustalając rzeczywisty stan | |techniczny słupów jak również zajętość linii przez czynnych abonentów, mieszkańców ul. [...] . Z kolei późniejszy brak reakcji musiał | |wynikać z problemów systemu informatycznego aniżeli z umyślnego i zamierzonego działania [...] Polska S.A. | |Nadto spółka podniosła, iż skoro przesłanką zasądzenia kary grzywny jak również możliwości przyznania na rzecz Skarżącego sumy | |pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art 154 §6 p.p.s.a. na wypadek ustalenia zasadności skargi na bezczynność jest | |występowanie szczególnie drastycznych przypadków, to tym samym w świetle okoliczności wskazanych powyżej, również żądanie zasądzenia na| |rzecz Skarżącego kwoty 7000 zł za zgłoszony wniosek dot. usunięcia czynnej linii telekomunikacyjnej której złego stanu technicznego nie| |potwierdza przedstawiona dokumentacja fotograficzna nie powinno zasługiwać na uwzględnienie. | | | |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: | | | |zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r., Nr 2188 ze zm.) sądy | |administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 | |powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta,| |zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.Dz. U. z 2018 | |r., poz.1302 ze zm.), dalej zwana jako "P.p.s.a.", obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. | |W ocenie Sądu skarga w niniejszej sprawie na bezczynność spółki zasługuje na uwzględnienie. | |Co do zasady z bezczynnością organu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie | |ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo | |istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej | |czynności przed wywiedzeniem przez stronę skargi na bezczynność do Sądu administracyjnego (vide: T. Woś /w:/ T. Woś (red.), H. | |Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, | |Warszawa 2005, s. 86). | |Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów | |władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów | |samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania | |władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. | |Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej | |pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 | |i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz | |ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). | |Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), będąca rozwinięciem | |konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, | |wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie | |mogą zostać udostępnione. | |Oczywiście zakres stosowania ustawy wytycza tylko dostęp do informacji publicznej, nie zaś publiczny dostęp do wszelkich informacji. | |Oznacza to, że ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy, | |Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W ich świetle | |informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. | |Należy także mieć na względzie fakt, iż spółka zobowiązana, była w przeszłości przedsiębiorstwem państwowym. Inwestycje jakie wtedy | |realizowała, były niewątpliwie wykonywane ze środków państwowych, co świadczyłoby o tym, że wnioskowana informacja dotyczy sfery | |publicznej. Spółka nie wskazywała zaś na to, aby infrastrukturę posadowioną na spornej działce, wybudowała w czasie, gdy była już | |podmiotem prywatnym. | |Uwzględniając powyższe, uznać więc należy, że żądane przez skarżącego dane stanowią – co do zasady – informację publiczną. | |Inną kwestią jest natomiast dostęp do danych osobowych w nich zawartych bądź objętych tajemnicą służbową lub państwową, lecz rozważania| |w tym zakresie, na tym etapie postępowania, są przedwczesne. | |W sprawie niniejszej, istotnym zagadnieniem było także to, czy spółka jest – na mocy przepisów ustawy o dostępie do informacji | |publicznej – podmiotem zobowiązanym do udostępnienia żądanych dokumentów. | |Stosownie do treści art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, do udostępnienia informacji | |publicznej zobowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Ustawodawca stworzył w tym przepisie | |katalog podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, który to katalog nie jest zamkniętym, z uwagi na użycie w tym | |przepisie zwrotu "w szczególności". Podmioty te można w zasadzie podzielić na dwie zasadnicze kategorie, tj. na władze publiczne oraz | |inne podmioty wykonujące zadania publiczne. | |W pkt 5 omawianego przepisu jako podmiot zobowiązany ustawodawca wskazał m.in. jednostki organizacyjne wykonujące zadania publiczne. | |Termin "zadania publiczne" jest pojęciem szerszym od terminu "zadania władzy publicznej". Pojęcia te różnią się przede wszystkim | |zakresem podmiotowym, bowiem zadania władzy publicznej mogą być realizowane przez organy władzy lub podmioty, którym zadania te zostały| |powierzone w oparciu o konkretne i wyraźne unormowania ustawowe. Pojęcie "zadanie publiczne" użyte w art. 4 ustawy zamiast pojęcia | |"zadanie władzy publicznej" użytego w art. 61 Konstytucji RP ignoruje element podmiotowy i oznacza, że zadania publiczne mogą być | |wykonywane przez różne podmioty niebędące organami władzy i bez konieczności przekazywania tych zadań. Tak rozumiane "zadanie | |publiczne" cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu, a także sprzyjanie osiągnięciu celów określonych w Konstytucji lub ustawie. | |Wykonywanie zadań publicznych zawsze wiąże się z realizacją podstawowych publicznych praw podmiotowych obywateli (por. wyrok NSA z 18 | |sierpnia 2010 r., I OSK 851/10, publ. http://cbois.nsa.gov.pl). | |Telekomunikacja to dziedzina techniki i nauki, zajmująca się transmisją wszelkiego rodzaju informacji na odległość. Obejmuje również | |sposoby przetwarzania tych informacji, kodowanie, sprzęt telekomunikacyjny, teorie propagacji, sieci telekomunikacyjne i wiele innych | |zagadnień. Obecnie telekomunikacja w coraz większym stopniu zależy od rozwiązań informatycznych i zaczyna odgrywać coraz większe | |znaczenie w sieciach komputerowych. Wykonywana jest przy użyciu środków łączności. | |Legalna definicja zawarta w art. 2 pkt 42 ustawy z 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm.) określa | |telekomunikację jako nadawanie, odbiór lub transmisję informacji, niezależnie od ich rodzaju, za pomocą przewodów, fal radiowych bądź | |optycznych lub innych środków wykorzystujących energię elektromagnetyczną. | |Art. 54 ust. 1 Konstytucji RP stanowi, że każdemu zapewnia się wolność wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania | |informacji. Natomiast art. 10 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, zmienionej Protokołem nr 11 (Dz. U. z| |1993 r. Nr 61, poz. 284) określono, że każdy ma prawo do wolności wyrażania opinii. Prawo to obejmuje wolność posiadania poglądów oraz | |otrzymywania i przekazywania informacji i idei bez ingerencji władz publicznych i bez względu na granice państwowe. | |W "Strategii rozwoju społeczeństwa informacyjnego w Polsce do roku 2013" podkreślono, że jednym z istotnych czynników stymulujących | |wzrost gospodarczy jest umiejętność pozyskiwania, gromadzenia i wykorzystywania informacji, dzięki dynamicznemu rozwojowi technologii | |informacyjnych i komunikacyjnych. Gwałtowny wzrost znaczenia informacji oraz usług świadczonych drogą elektroniczną i tym samym | |wykorzystania technologii informacyjnych i komunikacyjnych w gospodarce, administracji publicznej (rządowej i samorządowej), a także w | |życiu codziennym obywateli wiąże się z nowym trendem transformacji cywilizacyjnej – transformacji w kierunku "społeczeństwa | |informacyjnego". | |Powyższe jednoznacznie wskazuje, że usługi telekomunikacyjne mają istotne znaczenie z punktu widzenia istnienia społeczeństwa i | |poszczególnych jednostek. Cechuje je zatem użyteczność dla ogółu. | |Zauważyć także należy, że traktat lizboński zapewnia ochronę usług świadczonych w ogólnym interesie w Unii Europejskiej. Dodał on do | |traktatów założycielskich "Protokół w sprawie usług świadczonych w interesie ogólnym (nr 26), mający taką samą moc prawną, co traktaty.| |"Usługi świadczone w interesie ogółu", to usługi świadczone w interesie ogółu i podlegające szczególnym obowiązkom z tytułu świadczenia| |usług publicznych. Klasycznym przykładem takiego obowiązku jest obowiązek świadczenia danej usługi na terytorium całego kraju, w | |przystępnych cenach, na porównywalnym poziomie jakości, niezależnie od opłacalności poszczególnych operacji. Takie świadczenia | |przyczyniają się do osiągnięcia celów solidarności i równości i obejmują: a) usługi nierynkowe (tj. obowiązkowa edukacja szkolna, | |bezpieczeństwo socjalne itp..); b) obowiązki państwa (tj. bezpieczeństwo, wymiar sprawiedliwości itp.); c) usługi świadczone w ogólnym | |interesie gospodarczym (podstawowe usługi w zakresie dostaw energii elektrycznej, telekomunikacja, usługi pocztowe, transportowe, | |gospodarka rolno-kanalizacyjna, gospodarowanie odpadami itp.). | |Pojęcie "usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym" nie zostało szczegółowo określone w prawie unijnym. Zazwyczaj oznacza to | |komercyjne usługi służące interesowi ogólnemu, na które władze publiczne mogą nakładać szczególne obowiązki z tytułu świadczenia usług | |publicznych (usługi transportowe, pocztowe, energetyczne i telekomunikacyjne). Państwa członkowskie samodzielnie określają, jakie | |usługi należą ich zdaniem do usług "świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym". | |W sferze łączności publicznej ustawodawca polski zrezygnował z utrzymania monopolu państwa. Na tym polu mamy do czynienia z | |prywatyzacją zadań publicznych, co wiąże się z dopuszczeniem podmiotów niepublicznych do wykonywania zadań publicznych, jakimi są | |usługi telekomunikacyjne. Specyfika rynku telekomunikacyjnego wynika w dużej mierze z faktu istotnego ograniczenia zasady swobody | |prowadzenia działalności gospodarczej. Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne wskazuje organy, które są uprawnione | |(władne) do ingerowania w działalność operatorów telekomunikacyjnych i określa środki służące realizacji celów określonych tą ustawą. Z| |art. 1 ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego wynika, że celem ustawy jest stworzenie warunków dla: wspierania równoprawnej i skutecznej | |konkurencji w zakresie świadczenia usług telekomunikacyjnych; rozwoju i wykorzystania nowoczesnej infrastruktury telekomunikacyjnej; | |zapewnienia ładu w gospodarce numeracją, częstotliwościami oraz zasobami orbitalnymi; zapewnienia użytkownikom maksymalnych korzyści w | |zakresie różnorodności, ceny i jakości usług telekomunikacyjnych; zapewnienia neutralności technologicznej; zapewnienia użytkownikom | |końcowym będącym osobami niepełnosprawnymi dostępu do usług telekomunikacyjnych równoważnego poziomu dostępu, z jakiego korzystają inni| |użytkownicy końcowi. Zatem, skoro cel ustawy zakłada świadczenie usług na zasadzie konkurencyjności, to tym samym wykluczono rezerwację| |tej działalności gospodarczej wyłącznie dla podmiotów publicznych. Dlatego też w art. 2 pkt 27 niniejszej ustawy definiuje się pojęcie | |przedsiębiorcy telekomunikacyjnego uprawnionego do świadczenia usług telekomunikacyjnych jako przedsiębiorcę lub inny podmiot | |uprawniony do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów, który wykonuje działalność gospodarczą polegającą| |na dostarczeniu sieci telekomunikacyjnych, świadczeniu usług towarzyszących lub świadczeniu usług telekomunikacyjnych. Jednocześnie | |niniejsza ustawa przez publiczną sieć telekomunikacyjną rozumie sieć telekomunikacyjną wykorzystywaną głównie do świadczenia publicznie| |dostępnych usług telekomunikacyjnych. Natomiast publicznie dostępna usługa telefoniczna to usługa telekomunikacyjna dostępna dla ogółu | |użytkowników, dla inicjowania i odbierania, bezpośrednio lub pośrednio, połączeń krajowych lub krajowych i międzynarodowych, za pomocą | |numeru lub numerów ustalonych w krajowym lub międzynarodowym planie numeracji telefonicznej. | |Uwzględniając powyższe regulacje, stwierdzić należy, że spółka, aczkolwiek jest podmiotem prywatnym – co nie jest sporne między | |stronami, wykonuje zadania umożliwiające szeroką, publicznie dostępną łączność telefoniczną. Jest jedyną firmą w Polsce, która ma | |ofertę telekomunikacyjną, dostępną w całym kraju. Działa bowiem na rynku telefonii stacjonarnej, telefonii komórkowej, internetu i | |transmisji danych. Podkreślić przy tym należy, że nie każde przedsiębiorstwo telekomunikacyjne ma tak ważną dla tej dziedziny rolę, jak| |niniejsza spółka. Wskazać tu trzeba nie tylko na liczbę abonentów telefonii tradycyjnej, ale także, co jest dla współczesnej | |telekomunikacji najistotniejsze, fakt dysponowania przez tę Spółkę znaczną ilością sieci telekomunikacyjnych, w tym tzw. światłowodów, | |która to sieć służy nie tylko jej abonentom, ale także stanowi nośniki wykorzystywane przez inne przedsiębiorstwa telekomunikacyjne. | |Jeżeli zważy się, że sieć ta służy nie tylko potrzebom telefonii (rozumianej zarówno tradycyjnie, jak i mobilnie), ale także łączności | |internetowej oraz rozprowadzaniu sygnałów telewizyjnych oraz radiowych, to spółka jawi się jako bardzo istotny podmiot organizujący | |telekomunikację w Polsce. | |Reasumując powyższe, uznać należy, że spółka będąc podmiotem prywatnym, z punktu widzenia prawa administracyjnego-publicznego, wykonuje| |bardzo istotne zadania umożliwiające szeroką, publicznie dostępną łączność telefoniczną. Uwzględniając zatem wskazane wcześniej | |znaczenie usług telekomunikacyjnych z punktu widzenia społeczeństwa i poszczególnych jednostek, przyjąć trzeba, że [...] a S.A. (obecnie | |[...] Polska S.A.) jest podmiotem wykonującym zadania publiczne, a w konsekwencji podmiotem określonym w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 | |września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej znajdującej się w jego posiadaniu. | |Powyższe dywagacje były już przedmiotem oceny instancji odwoławczej i znalazły jej akceptację, czego przykładem są m.in. wyroki | |Naczelnego Sądu Administracyjnego wydane w sprawach o sygnaturach I OSK 2450/13 czy I OSK 2380/13. | |Na marginesie dodać też należało, że spółka nie jest co prawda osobą prawną, w której Skarb Państwa lub inne podmioty określone w art. | |4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i | |konsumentów. Nie był to jednak wyznacznik decydujący o zaliczeniu Spółki do grona podmiotów objętych działaniem ustawy o dostępie do | |informacji publicznej. Wyznacznikiem tym była realizacja zadań publicznych. | |Powyższe względy zadecydowały o uznaniu, iż skarga na bezczynność spółki mogła zostać rozpoznana przez Tut. Sąd. | |Całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie świadczy także o tym, że skarga niniejsza jest także uzasadniona. Jak wynika z| |pisma procesowego pełnomocnika skarżącego z dnia [...] lipca 2018r. pytana spółka odpowiedziała na wniosek inicjujący postępowanie | |dopiero pismem z dnia [...] lipca 2018r. Biorąc więc pod uwagę fakt, że skarga na bezczynność pochodzi z [...] kwietnia 2018r. to jako | |oczywista jawi się konkluzja, że na dzień jej wnoszenia spółka pozostawała w bezczynności a więc skarga była zasadna. | |Biorąc pod uwagę stan faktyczny sprawy istniejący w dniu wyrokowania, w ocenie Sądu administracyjnego nie zachodziła więc konieczność | |zobowiązywania spółki do określonego działania. Treść pisma z [...] lipca 2018r. wskazuje bowiem na to, iż zawierało ono odpowiedzi na | |pytania zadane we wniosku inicjującym niniejsze postępowanie. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej także stwierdzenie spółki, że sporna | |linia podlega okresowym przeglądom, może zostać uznane jako odpowiedź na pytanie o częstotliwość przeglądów. Ze sformułowania użytego | |przez spółkę wynika bowiem to, ze nie ma stałych regulacji określających dokładną częstotliwość przeglądów spornej linii. | |W świetle powyższego tut. Sąd był zobowiązany stwierdzić jedynie, że spółka dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu wniosku strony, co| |uczynił w pkt.1 wyroku na podstawie art.149 par.1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami | |administracyjnymi (tj.Dz. U. z 2018 r., poz.1302 ze zm.), oddalając żądanie zobowiązania spółki do rozpoznawania wniosku zgodnie z | |art.151 P.p.s.a.. | |Biorąc pod uwagę całokształt okoliczności przedmiotowej sprawy, a zwłaszcza spór co do spoczywającego na Spółce obowiązku | |informacyjnego w związku z wykonywaniem zadań publicznych i przekonaniem Spółki, że nie jest podmiotem zobowiązanym w świetle przepisów| |ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępniania informacji publicznej, Sąd uznał, że stwierdzona bezczynność nie miała | |miejsca z rażącym naruszeniem prawa. | |Z tego też powodu oddalono wniosek o przyznanie sumy pieniężnej na rzecz strony na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. | |– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.Dz. U. z 2018 r., poz.1302 ze zm.). | |O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami | |administracyjnymi (tj.Dz. U. z 2018 r., poz.1302 ze zm.). |