I OZ 699/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 2 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2007 r. sygnatura akt I SA/Wa 872/07 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary za prowadzenie placówki opiekuńczej bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił K. G. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż skarżący wraz z małżonką osiąga wspólny dochód w kwocie [...] zł, ponadto posiada majątek w postaci udziału w - nieruchomości składającej się z budynku mieszkalnego i zabudowań gospodarczych oraz gruntu o powierzchni [...] m-. Sąd uznał, iż skarżący nie wykazał, aby nie był w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny, a tym samym nie spełnił przesłanki dla przyznania mu prawa pomocy wskazanej w art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd podkreślił także, iż zobowiązania cywilne, na które powoływał się skarżący, nie mogą mieć pierwszeństwa przed obowiązkiem poniesienia kosztów sądowych. Zażalenie na to postanowienie wniósł K. D. i nie zarzucając naruszenia prawa domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż wskazane przez niego we wniosku o przyznanie prawa pomocy dochody to kwoty brutto, a ponadto musi on pokrywać koszty licznych zobowiązań kredytowych, do zaciągnięcia których zmuszony był na początku swojej działalności gospodarczej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Prawo pomocy w zakresie częściowym, którego przyznania domagał się K. G., może być udzielone osobie fizycznej jeżeli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny, co wynika z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.). Instytucja przyznania prawa pomocy wprowadzona została do postępowania sądowoadministracyjnego celem umożliwienia obrony swoich praw przed sądem osobom o znikomych dochodach, lub dochodów tych pozbawionym i znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej. Skarżący, jako osoba uzyskująca stały miesięczny dochód w kwocie znacznie przekraczającej najniższe krajowe wynagrodzenie - z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wspólny dochód skarżącego i jego małżonki wynosi około [...] zł miesięcznie - w żadnym wypadku nie może być za taką osobę uznany. Za całkowicie zasadne uznać należy zatem stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w żądanym zakresie, zaś zaskarżone postanowienie za wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.