I SA/Bd 503/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Szulc Sędziowie Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 października 2021 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy uchyla zaskarżoną decyzję UZASADNIENIE Inne po rozpoznaniu złożonego przez Skarżącego wniosku o zwolnienie z opłacenia należności z tytułu składek za maj 2020 r., decyzją z [...] września 2020 r. odmówił wnioskowanego zwolnienia. Przyczyną odmowy było niezłożenie w obowiązującym terminie deklaracji rozliczeniowej za ten miesiąc. Organ podkreślił, że brak ten nie został uzupełniony do [...] czerwca 2020 r., co stosownie do treści art. 31zq ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia [...] marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz.1842 ze zm.) - zwanej dalej "ustawą o COVID", było warunkiem uzyskania zwolnienia. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem Skarżący złożył w dniu [...] października 2020 r. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją z dnia [...] listopada 2020 r. Inne stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek należnych za maj 2020 r. W uzasadnieniu Zakład wskazał, że do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się przepisy ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.), dalej: "k.p.a.", dotyczące odwołań od decyzji oraz ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.". Określony w art. 129 § 2 k.pa. termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Organ podał, że decyzja I instancji została wysłana na adres ul. [...] w G. i odebrana [...] października 2020 r. przez dorosłego domownika, który zobowiązał się niezwłocznie przekazać korespondencję adresatowi. Organ wyjaśnił, że w myśl art. 43 k.p.a. w takim przypadku za datę doręczenia korespondencji uważa się datę odbioru pisma przez dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcę domu. Tym samym, zgodnie z art. 129 k.p.a. termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w zakresie maja 2020 r. upłynął [...] października 2020 r. Organ wskazał, że z akt sprawy wynika, iż pismo zawierające wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w zakresie zwolnienia z opłacenia składek za maj 2020 r. Skarżący nadał w placówce pocztowej [...] października 2020 r., a więc już po ustawowym terminie. Ponadto nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia podania o ponowne rozpatrzenie wniosku. Z uwagi zatem na złożenie wniosku po obowiązującym terminie, organ stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy za maj 2020 r. W skardze do tut. Sądu, Skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy i zwolnienie ze składki za maj 2020 r. Podał, że prowadził działalność przed 1 kwietnia, a przychód w miesiącu, za który ponownie złożył wniosek o zwolnienie z opłacania składek był niższy niż 300% prognozowanego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej w 2020 r., tj. [...] zł. Skarżący wskazał, że w kwietniu zawiesił działalność, po czym w maju została ona odwieszona, a biuro rachunkowe nie złożyło deklaracji za maj w terminie. Deklaracja złożona została po otrzymaniu pisma odmownego w październiku 2020 r. Strona podniosła, że oczywiście była zobowiązana przesłać dokumenty rozliczeniowe i przekonana była, iż tak jak co miesiąc wszystko w tej kwestii przebiega prawidłowo. Skarżący wyjaśnił, że księgowość i rozliczenia z ZUS prowadzi w jego imieniu biuro rachunkowe, które jak się okazało przeoczyło i nie wystawiło wymaganego dokumentu za miesiąc maj. Skarżący podkreślił, że był nieświadomy zaistnienia takiej sytuacji do momentu otrzymania pisma. Otrzymał informację z biura, że na dzień dzisiejszy zaległe dokumenty rozliczeniowe za miesiąc maj 2020 r. zostały przesłane. Jednak nie wysłano za tym również pisma do ZUS. Złożył je sam już po wyznaczonym terminie do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o zwolnienie. Skarżący wskazał, że prowadzi samodzielnie małą gastronomię. Dzisiejsza sytuacja dla restauratorów jest beznadziejna. Epidemia koronawirusa wstrzymała możliwość rozwoju i utrzymania przychodów na poziomie pozwalającym na dalsze działanie. Od 19.10 nie może prowadzić usług dotyczących organizacji imprez okolicznościowych. Klienci zgłaszają się po zwroty opłaconych imprez czy też zaliczek na nie wpłaconych. Skarżący wyjaśnił, że jego lokal znajduje się w strefie czerwonej. W branży gastronomicznej kryzys wywołany wirusem stanowi realne ryzyko zaprzestania działalności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. Na wstępie zaznaczenia wymaga, że wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym, w trybie określonym w art. 15zzs4 ust. 3 ustawy o COVID, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia [...] maja 2021 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych ustaw (Dz. U. poz. 1090). Zgodnie z nim, przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z [...] września 2021 r. skierowano sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Skarżący został poinformowany o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne, o dostępie do informacji o sprawie w wykazie spraw sądowych e-Wokanda pod wskazanym adresem oraz o możliwości wypowiedzenia się w sprawie w terminie 10 dni od dnia doręczenia pisma. Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając skargę przy zastosowaniu powyższych kryteriów Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja Inne z dnia [...] listopada 2020 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy została wydana z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Na wstępie wyjaśnić należy, że w myśl art. 83 ust. 4 u.s.u.s., od decyzji przyznającej świadczenie w drodze wyjątku oraz od decyzji odmawiającej przyznania takiego świadczenia, od decyzji w sprawach o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, a także od decyzji w sprawie wykreślenia zastawu skarbowego z rejestru, odwołanie, o którym mowa w ust. 2, nie przysługuje. Stronie przysługuje prawo do wniesienia wniosku do Prezesa Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy, na zasadach dotyczących decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego. Stosownie natomiast do treści art. 83b ust. 1 u.s.u.s., jeżeli przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przewidują wydanie postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, Zakład w tych przypadkach wydaje decyzję. Podstawę prawną rozstrzygnięcia Inne, jako organu właściwego do rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, stanowił art. 134 k.p.a. Zgodnie z treścią art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W zakresie odnoszącym się do drugiej, spośród wymienionych w art. 134 k.p.a., przesłanek wydania postanowienia, o którym w mowa w tym przepisie, a mianowicie "uchybienia terminu do wniesienia odwołania", należy wskazać, że uchybienie wskazanego terminu ma miejsce wówczas, gdy przy uwzględnieniu zasad określonych w Rozdziale 10 Działu II k.p.a. zostanie ono złożone po upływie przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a. terminu 14 dni. W związku z powyższym każde, nawet nieznaczne przekroczenie powyższego terminu już stanowi jego uchybienie. W sytuacji więc, gdy uchybienie terminowi nastąpiło, to przy braku istnienia prośby (wniosku) o przywrócenie terminu - organ odwoławczy nie ma innej możliwości, niż wydanie na podstawie art. 134 k.p.a. postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy). Fakt stwierdzenia (zaistnienia) tej okoliczności wiąże organ administracji, co jednoznacznie wynika z treści bezwzględnie obowiązującego art. 134 k.p.a. Każde więc uchybienie terminowi do wniesienia odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) powoduje, że organ odwoławczy ma obowiązek wydać postanowienie, o którym mowa w art. 134 k.p.a., tj. postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), chyba że strona domaga się przywrócenia terminu stosownie do art. 58 § 1 i § 2 k.p.a., a wniosek ten zostanie uwzględniony. Termin do wniesienia odwołania/wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy liczony jest od dnia doręczenia stronie decyzji organu I instancji. Inne w pierwszej kolejności musiał zatem rozstrzygnąć, czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Inne z dnia [...] września 2020 r. został wniesiony w terminie. Uprawnienie do oceny merytorycznych zarzutów zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy powstałoby dopiero w przypadku skutecznego (tj. terminowego) złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, co w kontrolowanej sprawie nie miało miejsca. Z akt sprawy wynika, że decyzja Inne z dnia [...] września 2020 r. została prawidłowo zaadresowana i doręczona skarżącemu dnia [...] października 2020 r. (k. 3-5 akt administracyjnych). Tym samym 14-dniowy termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozpoczął swój bieg od [...] października 2020 r., a upływał w dniu [...] października 2020 r. (poniedziałek). Skarżący w zakreślonym terminie nie złożył środka zaskarżenia. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył dopiero w dniu [...] października 2020 r. (tj. data nadania przesyłki w polskiej placówce pocztowej – k. 10 akt administracyjnych). Podkreślić należy, że z treści decyzji doręczonej skarżącemu w dniu [...] października 2020 r. wynika, że strona została w sposób prawidłowy pouczona o możliwości złożenia do Inne wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji albo w przypadku złożenia w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Tym samym składając przedmiotowy wniosek dopiero w dniu [...] października 2020 r. skarżący uchybił powyższemu terminowi i z tym ustaleniem organu należy się zgodzić. W tym miejscu podać należy, że do postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją, z mocy art. 123 u.s.u.s. oraz art. 180 k.p.a., miały zastosowanie przepisy k.p.a., w tym zasady ogólne. Stanowią one między innymi, że organy administracji publicznej obowiązane są: stać na straży praworządności (art. 7 k.p.a.), prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej (art. 8 § 1 k.p.a.), wypełniać wobec stron obowiązki informacyjne (art. 9 k.p.a.), zapewnić stronom udział w postępowaniu (art. 10 § 1 k.p.a.), a także działać wnikliwie i szybko (art. 12 § 1 k.p.a.). W ocenie tut. Sądu w niniejszej sprawie doszło do naruszenia art. 9 k.p.a., którym to ustawodawca nałożył na organy administracji publicznej obowiązek należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego; także czuwania nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, a to poprzez udzielanie im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek (wyrok WSA w Olsztynie z [...] marca 2021 r., sygn. akt I SA/Ol 805/20). W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że realizacja obowiązków wynikających z art. 9 k.p.a. polega między innymi na powinności organu administracji poinformowania strony w sposób szczegółowy o tym, od jakich okoliczności zależy rozstrzygnięcie sprawy i jakie dowody powinny być przedstawione przez stronę, aby zostało wydane rozstrzygnięcie o treści żądanej przez stronę (por. wyrok NSA z [...] września 2001 r., sygn. akt V SA 44/01). Ponadto obowiązek udzielania stronie informacji powinien być rozumiany w jak najszerszy sposób, jego naruszenie zaś należy traktować jako wystarczającą przesłankę do uchylenia decyzji (por. wyrok NSA z [...] czerwca 1997r., sygn. akt SA/Lu 2087/95). Przenosząc powyższe rozważania na grunt stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że kierując się zasadą informowania stron wyrażoną w art. 9 k.p.a., organ powinien był czuwać nad tym, aby na skutek nieznajomości prawa strona nie poniosła szkody. W tym celu, jak tego wymaga art. 9 k.p.a., organ powinien był – przed wydaniem decyzji o stwierdzeniu uchybienia terminu - udzielić Skarżącemu należytego i wyczerpującego wyjaśnienia m. in. o okolicznościach prawnych, które mogły mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków, a więc konkretnie wskazać jakich czynności powinna dopełnić strona, aby wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy mógł być merytorycznie procedowany (por. wyrok WSA w Olsztynie z [...] marca 2021 r., sygn. akt I SA/Ol 805/20). W rozpoznawanej sprawie organ nie udzielił stronie wyjaśnień, że uchybiła ona terminowi do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i warunkiem skutecznego złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Taka informacja powinna być skierowana do Skarżącego niezwłocznie po wpłynięciu do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dopiero w braku takiego wniosku o przywrócenie terminu, organ był uprawniony i obowiązany do wydania decyzji stwierdzającej uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Norma postępowania zawarta w art. 9 k.p.a. zobowiązuje organ do udzielania stronie niezbędnych wyjaśnień i wskazówek z urzędu, a nie tylko na wniosek, zaś to wszystko w celu ochrony strony przed negatywnymi konsekwencjami braku wiedzy co do obowiązującego prawa. Tym samym doszło do naruszenia art. 9 k.p.a. Wbrew bowiem nakazowi wynikającemu z przywołanego przepisu art. 9 k.p.a., organ w ogóle nie podjął jakichkolwiek kroków w celu udzielenia takiej informacji stronie, nie poinformował jej, że dla skutecznego złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy niezbędne jest uprzednie przywrócenie terminu do jego wniesienia, o ile strona złoży wniosek o jego przywrócenie. Przepisy art. 9 k.p.a. nakazują udzielać informacji o jej prawach i obowiązkach oraz czuwania tym samym, aby strona nie poniosła szkody na skutek swojej nieświadomości prawnej, co do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W aktach sprawy brak jest dowodów, które mogłyby choć pośrednio świadczyć o tym, że organ podjął starania by w porę poinformować Skarżącego, że bez złożenia wniosku o przywrócenie terminu, nie może być on przywrócony przez organ z urzędu. Zwłaszcza, że zgodnie z powołanym wyżej przepisem art. 12 § 1 k.p.a., organ był zobligowany działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Sąd zawraca uwagę na obowiązujący od 16 grudnia 2020 r. art. 15zzzzzn2 ust. 1 i ust. 2 ustawy o COVID, zgodnie z którymi w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów: 1) od zachowania których jest uzależnione udzielenie ochrony prawnej przed organem administracji publicznej, 2) do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki, 3) przedawnienia, 4) których niezachowanie powoduje wygaśnięcie lub zmianę praw rzeczowych oraz roszczeń i wierzytelności, a także popadnięcie w opóźnienie, 5) zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony, 6) do dokonania przez podmioty lub jednostki organizacyjne podlegające wpisowi do właściwego rejestru czynności, które powodują obowiązek zgłoszenia do tego rejestru, a także terminów na wykonanie przez te podmioty obowiązków wynikających z przepisów o ich ustroju - organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu. W zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, organ administracji publicznej wyznacza stronie termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Ww. przepisy wprost uwzględniają sytuację, w której strona uchybiła terminowi do dokonania czynności kształtującej jej prawa i obowiązki. Choć przepisy te weszły w życie w dniu następującym po dniu ogłoszenia, to obejmują zdarzenia, które miały miejsce: "w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19". Stan epidemii został zaś ogłoszony od 20 marca 2020 r. na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. z 2020 r., poz. 491). Sąd dostrzega, że w dacie wydania zaskarżonej decyzji, tj. [...] listopada 2020 r., przepisy art. 15zzzzzn2 ustawy o COVID nie obowiązywały, jednak wskazują one na dostrzeżenie przez ustawodawcę konieczności wprowadzenia tej regulacji prawnej mającej chronić wnioskodawców przed utratą m.in. zwolnienia. Tym samym wyznaczają kierunek, który powinien być uwzględniany przy stosowaniu choćby zwolnień przewidzianych ustawą o COVID. Potwierdza to tylko słuszność stanowiska o obowiązku informowania wnioskodawców przed wydaniem decyzji o niezłożeniu wymaganego wniosku o przywrócenie terminu i skutkach z tym związanych. Zdaniem tut. Sądu uchybienia w toku postępowania ze strony organu nie mogą negatywnie wpływać na prawa strony. Sąd ma na uwadze dobro Skarżącego w postaci prawa do zwolnienia z opłacenia składek w tym trudnym okresie stanu pandemii. Dlatego przestrzeganie przez organ wskazanych przepisów k.p.a. przez organ musi być dokonywane skrupulatnie, aby umożliwić zainteresowanym spełnienie warunków, od których uzależnione jest ewentualne przywrócenie terminu do rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie można wykluczyć, że po takiej informacji ze strony Organu, Skarżący złożyłby wniosek o przywrócenie terminu wraz z jego uzasadnieniem. W związku z tym obecnie Organ będzie obowiązany zastosować procedurę z art. 15zzzzzn2 ust. 1 i 2 ustawy o COVID, czyli wyznaczyć 30-dniowy termin na przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Należy też poinformować, że wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym uprawdopodobniłby, że uchybienie nastąpiło bez winy Skarżącego. Po złożeniu wniosku o przywrócenie terminu, organ go rozpozna. W zależności od wyniku tego rozpoznania, załatwi dopiero wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zwolnienia z opłacania składek. Jeżeli zatem Skarżący nie uczyni zadość obowiązkowi i nie złoży w wyznaczonym 30-dniowym terminie wniosku o przywrócenie terminu, dopiero wówczas organ stwierdzi uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sąd podkreśla, że stanowisko organu byłoby zgodne z prawem, jednakże w okresie, w którym nie byłby ogłoszony stan epidemii. Ogłoszenie epidemii nakazuje szerzej odczytywać zasady ogólne k.p.a., jest to bowiem sytuacja trudna finansowo dla płatników. Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że o uchyleniu zaskarżonej decyzji przesądziły stwierdzone przez Sąd uchybienia proceduralne. Zdając sobie sprawę z realiów rozpoznawania tego typu wniosków, ich ogromnej liczby, ograniczeniach związanych z pandemią, Sąd uznał, że nie mogą one uzasadniać niekorzystnych skutków jedynie dla jednej strony postępowania. Wobec powyższego, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.