I OSK 45/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz Sędziowie: Sędzia NSA Tadeusz Geremek (spr) Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Ministra Edukacji Narodowej o dokonanie wykładni wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2009 r. sygn. akt I OSK 45/09 w sprawie ze skargi W. Ż. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego postanawia: odmówić wykładni wyroku z dnia 8 lipca 2009 r. UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 lipca 2009 r., sygn. akt I OSK 45/09 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 825/08 oraz zaskarżoną nim decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w części dotyczącej odmowy wskazania daty nadania W. Ż. stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. W dniu 22 października 2009 r. (data stempla pocztowego) Minister Edukacji Narodowej złożył wniosek o wykładnię wskazanego wyroku, wyrażając swoją wątpliwość odnośnie sentencji wyroku w zakresie uchylenia zaskarżonej decyzji "w części dotyczącej odmowy wskazania daty nadania W. Ż. stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego". Minister podniósł, że powstaje pytanie w jaki sposób należy wykonać wyrok, tzn. jaki przepis prawa stanowić powinien podstawę prawną do wydania decyzji wskazującej datę nadania stopnia awansu. Organ stwierdził także, iż wątpliwości budzi również kwestia ustalenia samej daty nadania stopnia awansu zawodowego. W dalszej części uzasadnienia wniosku organ przywołał własne stanowisko w sprawie.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Oznacza to, że konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść sformułowana jest w sposób niejasny, mogący budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu wykonania wyroku (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zamykacze 2006, str. 345). Natomiast wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie zachodzi konieczność dokonywania wykładni wyroku z dnia 8 lipca 2009 r., gdyż nie mieści się w ramach wykładni żądanie wyjaśnienia przez Sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia, skoro zostało ono w sposób jasny uzasadnione w jego motywach. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 158 w związku z art. 193 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.