I OZ 1078/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Wa 1782/17 odmawiające uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Wa 1782/17 w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Wa 1782/17, odmówił uzupełnienia wyroku tegoż Sądu z dnia 29 marca 2018 r. w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że wyrok wydany w dniu 29 marca 2018 r. rozstrzygnął o całości skargi oraz uznał, że zakres uzupełnienia wyroku, jakiego domaga się skarżący nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm. – dalej "p.p.s.a.") katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Sąd podkreślił, że przepisy ustawy procesowej nie obligowały Sądu do zamieszczenia w wyroku żadnego dodatkowego rozstrzygnięcia. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie nie zgadzając się z zapadłym rozstrzygnięciem oraz podnosząc, że Sąd w wyroku z dnia 29 marca 2018 r. nie wskazał, czy oddalił skargę w całości, czy w części, co może stanowić podstawę do żądania jego uzupełnienia. Ponadto zażądał, aby Sąd I instancji zweryfikował swoje stanowisko oraz ponownie i właściwie przeprowadził postępowanie i wydał prawidłowe orzeczenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Uzupełnienie wyroku ma miejsce w dwóch przypadkach. Po pierwsze, jeśli sąd pominął w nim niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Po drugie, jeśli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W konsekwencji przyjąć należy, że nie można wnioskować o uzupełnienie treści uzasadnienia rozstrzygnięcia, albowiem wniosek zgłoszony w trybie art. 157 p.p.s.a. może dotyczyć jedynie sentencji wyroku (postanowienia) sądu, a nie jego uzasadnienia (por. postanowienie NSA z 5 czerwca 2008 r., I OSK 511/08). Na podstawie tego przepisu nie można żądać uzupełnienia uzasadnienia orzeczenia przez zamieszczenie w nim żądanych przez stronę postępowania kwestii, albowiem takie działanie w istocie zmierza do zmiany uzasadnienia przez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności (por. postanowienia NSA: z 2 października 2014 r., I OZ 634/14; z 24 października 2013 r., II GZ 476/13; z 30 sierpnia 2012 r., II GSK 465/11). Takie właśnie żądanie zawiera w istocie niniejsze zażalenie, co jest niedopuszczalne. W rozpoznawanej sprawie wyrokiem z dnia 29 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Sąd nie miał obowiązku zawarcia w tym wyroku jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. Wydany wyrok jest kompletny i zawiera wymagane prawem elementy, Sąd orzekł o całości skargi oddalając ją, zatem brak było podstaw do żądania uzupełnienia tego orzeczenia. Tym samym, Sąd I instancji zaskarżonym postanowieniem prawidłowo odmówił uzupełnienia tego wyroku. Natomiast jeżeli skarżący nie zgadzał się z wyrokiem Sądu z dnia 29 marca 2018 r., co wynika zarówno z treści wniosku, jak i z niniejszego zażalenia, to winien był go zaskarżyć w drodze skargi kasacyjnej, o czym został zresztą pouczony przy doręczeniu odpisu sentencji przedmiotowego wyroku (pkt 3 pouczenia), bowiem wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie może stanowić polemiki ze stanowiskiem, jakie Sąd zawarł w tym orzeczeniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji