II SA/Kr 768/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel Sędzia WSA Mirosław Bator . po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 października 2021 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2021 r., znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody na rzecz M. P. kwotę 997 zł ( dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Starosta Bocheński decyzją z dnia 7 grudnia 2020 r., na podstawie art. 28, art 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.) zatwierdził projekt budowalny i udzielił pozwolenia na budowę dla Gminy Drwinia obejmujące: "budowę punktu selektywnej zbiórki odpadów komunalnych (PSZOK), w skład którego wchodzą: budowa budynku socjalno-biurowego z salą edukacyjno-konferencyjną wraz z wewnętrznymi instalacjami: kanalizacji sanitarnej, wodociągową, grzewczą, klimatyzacji, fotowoltaiczną i energii elektryczne, zewnętrznymi odcinkami instalacji: wodociągowej wraz z hydrantem zewnętrznym, energii elektrycznej do układu pomiarowego w ogrodzeniu (zasilający budynek socjalno-biurowy, budynek boksów magazynowych, wiatę, bramę, szlaban, wagę samochodową, monitoring, oświetlenie) oraz przyłączem kanalizacji sanitarnej do projektowanego zbiornika na nieczystości ciekłe; budowa wiaty z najazdową rampą rozładunkową wraz z wewnętrznymi instalacjami: fotowoltaiczną i energii elektrycznej; budowa budynku boksów magazynowania i przetwarzania odpadów (magazyn na odpady niebezpieczne oraz zsee, magazyn na odpady inne niż niebezpieczne, gruz, tworzywa, szkło, magazyn odpadów nadających się do ponownego użycia oraz magazynowania przedmiotów do ponownego użycia, punktu napraw) wraz z wewnętrznymi instalacjami: grzewczą i energii elektrycznej, budowa wagi towarowej dla samochodów, w tym ciężarowych; budowa ogrodzenia terenu z bramą przesuwną oraz dwoma furtkami; budowa układu komunikacyjnego (drogi dojazdowej, dróg manewrowych, drogi pożarowej i chodników wewnętrznych), 10 stanowisk postojowych dla samochodów osobowych, 2 stanowiska postojowe na naczepy, stanowisko postojowe na ładowarkę kołową, budowa ścieżki edukacyjnej; budowa kanalizacji opadowej z powierzchni utwardzonych z odprowadzeniem do rowu ziemnego; budowa oświetlenia terenu, montaż szlabanu, montaż monitoringu wizyjnego terenu; budowa obiektów małej architektury - w ramach zadania pn. "Budowa punktu selektywnej zbiórki odpadów komunalnych PSZOK na terenie gminy Drwinia" na działce nr 67 w obrębie ewidencyjnym Zielona (Nr 0013), jedn. ew. 120103_2 Drwinia". W uzasadnieniu organ podał, że projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego gminy Drwinia zatwierdzonego uchwałą nr XXI/183/2020 Rady Gminy w Drwini z dnia 14 sierpnia 2020 r. (Dz. Urz. Województwa Małopolskiego z 2020 r. poz. 5363), innymi aktami prawa miejscowego, a także wymogami ochrony środowiska. Planowana inwestycja znajduje się w terenach aktywności gospodarczej o symbolu (P) dla którego - zgodnie z § 39 tekstu planu w ramach przeznaczenia podstawowego istnieje możliwość lokalizacji obiektów produkcyjnych, składów, magazynów, baz w tym transportowych oraz hurtowni, obiektów handlu, rzemiosła, wytwórczości, stacji paliw płynnych wraz z zapleczem, baz transportowych, obiektów obsługi gospodarki komunalnej, obiektów obsługi urządzeń stanowiących zaplecze działalności gospodarczej w tym obiekty administracji, socjalne, biurowe. Na podstawie dołączonego projektu budowlanego organ ustalił, że projektowana inwestycja zachowuje wymogi planu, w tym m. in. dot. przeznaczenia terenu oraz zasad kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu. W trakcie przeprowadzonego postępowania ustalono, że planowane zamierzenie budowlane nie zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko lub do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Ponadto w wyniku dokonanej analizy ustalono również, że w/w inwestycja znajduje się poza obszarem chronionym Natura 2000 i nie stanowi przedsięwzięcia, które może potencjalnie oddziaływać na pobliskie obszary Natura 2000. Organ stwierdził również zgodność projektu zagospodarowania terenu z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, określonymi mi. in. w § 12, § 13, § 19, § 36 i § 271-273 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz.1065). Projekt budowlany został sporządzony zgodnie z przepisami art. 34 ustawy Prawo budowlane - z uwzględnieniem wymagań wskazanych w dyspozycji art. 5 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Do projektu dołączono niezbędne pozwolenia, opinie i uzgodnienia wymagane przepisami odrębnymi. Projekt budowlany został pozytywnie zaopiniowany przez rzeczoznawcę ds. sanitarno-higienicznych oraz rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. Projekt budowlany został sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. W przedmiotowej sprawie inwestor złożył - stosownie do art. 32 ust. 4 pkt. 2 ustawy Prawo budowlane - oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie objętym wnioskiem o pozwolenie na budowę. Organ podkreślił, że zakres kontrolny organu administracji architektoniczno - budowlanej określony został w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Tylko w zakresie określonym w tym przepisie, w przypadku stwierdzenia naruszeń, organ administracji może podjąć działania korygujące. Organy administracji nie badają prawidłowości przyjętych w projekcie budowlanym rozwiązań jeżeli nie dotyczą zakresu wynikającego z powołanego przepisu. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła M. P., zarzucając naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 80 oraz przepisów prawa materialnego mianowicie, art. 34 ust. 4, art. 35 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane. W uzasadnieniu odwołująca przedstawiła szeroko swoje stanowisko. Na wezwanie organu, inwestor ustosunkował się do zarzutów odwołania. Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 14 kwietnia 2021 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz.256 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ II instancji w pierwszej kolejności wyjaśnił, że w sprawie zastosowanie znajduje ustawa Prawo budowlane w stanie prawnym sprzed nowelizacji, która weszła w życie 19 września 2020 r., na mocy art. 25 ustawy z 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r., poz. 471 ze zm.). Organ II instancji przedstawił uregulowania prawne mające zastosowanie w niniejszej sprawie. W szczególności wskazał, że na mocy przepisów zawartych w art. 35 ustawy Prawo budowlane zakres uprawnień kontrolnych organu administracji architektoniczno-budowlanej w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, został ograniczony wyłącznie do kompetencji obejmującej sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowanych zgody na realizację przedsięwzięcia. Sprawdzenie zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, zostało ograniczone do projektu zagospodarowania działki. Pełną odpowiedzialność za projekt budowlany ponosi projektant posiadający uprawnienia budowlane uprawniające do jego wykonania. Również on decyduje jakie rozwiązania projektowe są przyjęte w wykonanym przez niego projekcie. Zatem na projektancie spoczywa odpowiedzialność przed właściwą izbą zawodową jak również odpowiedzialność cywilna za wady dokumentacji projektowej. Działka inwestycyjna nr [...] zlokalizowana jest zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy Drwinia obejmującego sołectwa: Bieńkowice, D. , Dziewin, Gawłówek, Grobla, Ispina, Mikluszowice, Niedary, Świniary, Trawniki, Wola Drwińska, Wyżyce, Zielona przyjętym Uchwałą Nr XXI/183/2020 Rady Gminy w D. w terenie oznaczonym symbolem Ł-2P tj. w terenach aktywności gospodarczej w granicach strefy SAG. Podstawowym przeznaczeniem na tym obszarze zgodnie z § 39 ust. 2 pkt 6 planu są, cyt: 1) obiekty produkcyjne, 2) składy, magazyny, bazy, w tym transportowe oraz hurtownie; 3) obiekty handlu, rzemiosła, wytwórczości; 4) stacje paliw płynnych wraz z zapleczem; 5) bazy transportowe; 6) obiekty obsługi gospodarki komunalnej; 7) obiekty obsługi i urządzenia stanowiące zaplecze działalności gospodarczej, w tym obiekty administracji, socjalne, biura. Co więcej działka inwestycyjna zlokalizowana jest w następujących strefach: granicy strefy aktywności gospodarczej (SAG), strefie aglomeracji wodnej Drwinia (AW) , granicach terenów i obszarów górniczych (OG i TG), w zespole przyrodniczo-krajobrazowym "W widłach Wisły i Raby" (ZPK), w obszarze korytarza ekologicznego o znaczeniu ponad lokalnym - sieci ECONET-PL, w granicy strefy terenów zalewowych dla wód o prawdopodobieństwie przewyższenia Q1, dla przypadków nadzwyczajnych, awarii obwałowań, strefie sieci elektroenergetycznej wysokiego napięcia 220kV wraz z pasami technologicznymi. Projekt został w związku z tym uzgodniony z PGNiG, Polskimi Sieciami Elektroenergetycznymi, Departamentem Eksploatacji Usług Sieciowych w K. , jak i sporządzony z uwzględnieniem wymogów określonych w § 13 ust. 3, § 15 ust. 3. Projektowana inwestycja odpowiada przeznaczeniu podstawowemu określonemu w § 39 ust. 2 pkt 6 mpzp. Wysokość projektowanego budynku socjalno-biurowego z salką konferencyjną wynosi 3,59 m, budynku boksów magazynowania 6,08 m, z kolei obiekt wiaty liczy 9,74 m wysokości. Został zatem spełniony warunek z § 39 ust. 6 pkt 1) mpzp maksymalnej wysokości do 16 m. Wskaźnik powierzchni zabudowy wynosi 1,57 %. W myśl § 39 ust. 6 pkt 2 mpzp nie mógł przekroczyć 70%. Wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej wynosi 76,57 %, a zatem został spełniony warunek wynikający z § 39 ust. 6 pkt 3 mpzp - min. 20%. Wskaźnik intensywności zabudowy wynosi 0,23, podczas gdy w § 39 ust. 7 mpzp przewidziano min. 0,05 max 3,00. Formę obiektów dostosowano do potrzeb technologicznych i użytkowych co odpowiada zapisowi § 39 ust. 6 pkt 1. Przewidziano również do realizacji 10 miejsc postojowych (8 na samochody postojowe w tym 1 dla pojazdu zaopatrzonego w kartę parkingową i 2 dla osób niepełnosprawnych) - warunek z mpzp 1 m.p./100 m2 powierzchni użytkowej, z wyłączeniem powierzchni magazynów, technicznych i komunikacyjnych i nie mniej niż jedno stanowisko dla pojazdów zaopatrzonego w kartę parkingową - § 30 ust. 8 pkt 2 lit. e - powierzchnia użytkowa obiektów wynosi 190,08 m2. Ścieki z projektowanego budynku socjalno-biurowego z salką edukacyjną będą odprowadzane do projektowanego zbiornika na nieczystości ciekłe, bowiem w pobliżu inwestycji brak jest zbiorczej kanalizacji sanitarnej. Rozwiązanie to jest zgodne z § 23 pkt 1 mpzp jak i § 34 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j.Dz.U. z 2019 r., poz. 1065). Przedmiotowa inwestycja została zaprojektowana w odległości 20,11 m od skarpy brzegowej rowu melioracyjnego oraz 12,42 m od granicy rowu melioracyjnego, co jest zgodne z § 9 ust. 1 pkt 2 lit. a planu. Również projektowane dojścia i dojazdy odpowiadają zapisom § 8 ust. 2 mpzp. Planowane zamierzenie budowlane jest zatem zgodne z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ podkreślił, że pełną odpowiedzialność za projekt budowlany ponosi projektant posiadający uprawnienia budowlane, uprawniające do jego wykonania. Realizacja inwestycji w sposób odmienny aniżeli przyjęty w zatwierdzonym projekcie budowalnym, stanowi odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego. Kontrola zgodności z projektem budowlanym realizacji, jak i sposobu użytkowania inwestycji, leży w gestii organu nadzoru budowlanego. Projektowane zamierzenie budowlane nie zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko lub do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r. poz. 1839). Przedsięwzięcie to nie podlega konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Ponadto w wyniku dokonanej analizy ustalono również, że w/w inwestycja znajduje się poza obszarem chronionym Natura 2000 i nie stanowi przedsięwzięcia, które może potencjalnie oddziaływać na pobliskie obszary Natura 2000. Inwestycja spełnia również warunki określone w rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Projektowane budynki zostały zlokalizowane w następujących minimalnych odległościach: budynek socjalno-biurowy z salką edukacyjną: od granicy z działką nr [...] - 4,86 m, od granicy z działką nr [...] - 12,42, od granicy z działką nr [...] - 22,92 m, od granicy z działką nr [...] (drogową) - 122,28 m; budynek boksów magazynowych: od granicy z działką nr [...] - 11,34 m, od granicy z działką nr [...] (drogową) - 57,59 m, od granicy z działką nr [...] - 52,98 m. Powyższe pozwala na stwierdzenie zgodności lokalizacji przedmiotowego budynku z zapisami § 12 ust. 1, 3 i 10 rozporządzenia. Wymagania w zakresie przesłaniania, nasłoneczniania, o których mowa odpowiednio w § 13, § 57 i § 60 rozporządzenia również zostały spełnione. Organ podkreślił, że powyższe przepisy stosuje się do obecnego zainwestowania danej nieruchomości, jak również, że przepisy te odnoszą się do budownictwa mieszkaniowego. Obszar inwestycji oraz sąsiadujący z nią, to tereny aktywności gospodarczej, gdzie zgodnie z zapisami mpzp zakazuje się realizacji zabudowy mieszkaniowej. Wojewoda Małopolski uznał, że również przepisy przeciwpożarowe zostały spełnione. Budynek socjalno-biurowy z salką edukacyjno-konferencyjną został stosownie do § 209 rozporządzenia zakwalifikowany jako ZLIII, wiata i budynek boksów magazynowania do kategorii PM. Obiekty te zostały zaprojektowane w normatywnych odległościach od granic z działkami. Odległość jaka dzieli te obiekty od najbliższej zabudowy tj. budynku gospodarczego na działce nr [...] to 28,11 m (od budynku magazynowego) i 55,35 m (od budynku socjalno-biurowego). Jak podano na stronie 147 projektu budowlanego zaprojektowano zastosowanie elementów wyłącznie nierozprzestrzeniających ognia (NRO), posiadających potwierdzenie tej cechy stosownymi dokumentami. Przeciwpożarowe zaopatrzenie w wodę zapewnia projektowany hydrant. Do obiektu projektuje się odcinek drogi pożarowej o szerokości min. 4 m. Potwierdzeniem zgodności projektowanej inwestycji z przepisami przeciwpożarowymi jest fakt, że projekt budowlany został uzgodniony z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Wody opadowe z terenów utwardzonych na terenie PSZOK zostaną ujęte w system zewnętrznej instalacji kanalizacji opadowej i odprowadzone do rowu ziemnego (wody opadowe z powierzchni utwardzonej przed odprowadzeniem do rowu ziemnego oczyszczone zostaną w separatorze substancji ropopochodnym) na co inwestor uzyskał pozwolenie wodnoprawne zgodnie z decyzją Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Dyrektora Zarządu Zlewni w Krakowie znak: [...] z dnia 1 czerwca 2020 r. Kanalizację deszczową dla terenu inwestycji zaprojektowano jako odwodnienie powierzchniowe liniowe betonowe z rusztem żeliwnym kl.D400 wraz ze studzienkami (skrzynkami) odpływowo-osadnikowymi oraz z separatorem substancji ropopochodnych i osadnikiem. Wody opadowe z pozostałych powierzchni zostaną rozprowadzone po nieutwardzonym terenie działki, tak aby nie zostały zakłócone stosunki wodne na działkach sąsiednich, bez zmiany ich naturalnego spływu. Projektowana droga dojazdowa również została zaprojektowana ze spadkami 2% skierowanymi wewnątrz działki inwestycyjnej. Oznacza to, że przepis § 29 rozporządzenia nie został naruszony. Planowana inwestycja posiada dostęp do drogi publicznej wojewódzkiej DW 965, istniejący zjazd podlega rozbiórce, na działce projektuje się zjazd (na podstawie uzyskanej decyzji nr [...] dnia 29 kwietnia 2020 r., znak: [...], [...] na lokalizację zjazdu publicznego - realizacja na podstawie odrębnego opracowania). Z analizy projektu zagospodarowania terenu opracowanego dla tej inwestycji wynika, że zostały spełnione wymagania § 18 do § 21 ww. rozporządzenia, dotyczące miejsc postojowych dla samochodów osobowych. Zaprojektowano łącznie 10 miejsc postojowych o wymiarach 2,5 m x 5,00 m w tym 2 dla osób niepełnosprawnych o wymiarach 3,60 m x 5,00 m. Stanowiska postojowe dla samochodów osobowych zaprojektowano w odległościach 9,77 m (tj. cztery stanowiska przy rampie) oraz 10,72 m (4 stanowiska przy budynku socjalno-biurowym) od granicy z działką nr [...]. Z kolei miejsca postojowe dla osób niepełnosprawnych zaprojektowano w odległościach 7,12 m i 9,70 m od granicy z działką nr [...]. Powyższe jest zgodne § 19 ust. 2 pkt 1 lit. a i § 20 rozporządzenia. Utwardzone miejsce na pojemniki do gromadzenia odpadów stałych w sposób selektywny (oznaczone na projekcie zagospodarowania terenu cyfrą 10) zlokalizowano w odległości 14,00 m od granicy z działką 1493, co odpowiada § 23 ust. 1 pkt 2 warunków technicznych. Również lokalizacja zbiornika na nieczystości ciekłe, odpowiada § 36 ust. 1 warunków technicznych bowiem znajduje się on w odległości ponad 12 m od granicy z działką nr [...]. Na stronie 131 projektu budowlanego w punkcie nr 8 wykazano, że projektowany budynek jest przystosowany dla potrzeb osób niepełnosprawnych. Woda do projektowanego budynku będzie dostarczana z sieci wodociągowej, energia elektryczna z sieci energetycznej, jednakże będą one realizowane według odrębnej procedury zgłoszeniowej zgodnie z art. 29a ustawy Prawo budowlane. Organ konkludował, że planowana inwestycja jest zgodna z zapisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Nie doszło do naruszenia prawa do zagospodarowania nieruchomości i korzystania z niej zgodnie z jej społeczno-gospodarczym przeznaczeniem określonego w art. 140 Kodeks cywilny, czy naruszenia prawa własności podlegającego szczególnej ochronie art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wojewoda Małopolski poddał również kontroli ustalony przez organ l instancji obszar oddziaływania projektowanej inwestycji, który obejmuje działki nr [...] (inwestycyjna), nr [...], nr [...] oraz nr [...]. Stwierdził, że został prawidłowo wyznaczony przez Starostę Bocheńskiego. W postępowaniu nie został jednak zapewniony czynny udział właściciela działki nr [...] tj. E. D., co do którego w rejestrze gruntów nie został uwidoczniony adres zamieszkania. Organ odwoławczy ustalił jednak, że ww. zmarł, a jedno spadkobierca jest M. M., która brała już udział w postępowaniu. Dalej organ odwoławczy wyjaśnił, że planowana inwestycja należy do inwestycji celu publicznego, zgodnie z treścią art. 6 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1990 ze zm.) w zw. z art. 3 ust. 1 oraz art. 3 ust. 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Dodatkowo projektant w projekcie budowlanym na str. 43 - 45 oraz 139-140 przedstawił wpływ obiektu budowlanego na środowisko. Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 757 ze zm.), PSZOK to miejsce zbierania odpadów komunalnych, na terenie którego czasowo są magazynowane odpady. Przepisy ustawy o odpadach nie precyzują wymagań dla PSZOK-ów. Jedynym kryterium zawartym w powyższej ustawie i dotyczącym PSZOK-ów jest jego lokalizacja, którą określa gmina, przy czym musi być spełniony warunek łatwego dostępu do tego punktu dla wszystkich mieszkańców gminy, zatem ten warunek został spełniony - dostęp do inwestycji poprzez drogę publiczną (wojewódzką) - działka nr [...]. PSZOK jest miejscem zbierania odpadów, w którym tymczasowo się je magazynuje. Pojęcie magazynowania jest zdefiniowane w art. 3 ust. 1 pkt 5 w.w ustawy. Ogólne zasady magazynowania odpadów zostały określone w art. 25 ustawy. Zgodnie z projektem budowalnym wszystkie warunki tej ustawy zostały spełnione. W dalszej części decyzji Wojewoda Małopolski ustosunkował się do zarzutów odwołania. Odnosząc się do obaw odwołującej się, że minimalny katalog odpadów wyznaczony w ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach może zostać rozszerzony na podstawie lokalnych uwarunkowań gminnych, co zezwoli na "pozbycie się niemal wszystkich rodzajów odpadów" organ wyjaśnił, że kwestia ta nie może podlegać ocenie organu, bowiem procedura wskazana powyżej prowadzona będzie przez gminę. Co więcej procedura ta nie jest zależna od postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę. W kwestii sąsiedztwa planowanej inwestycji z działką nr [...] stanowiącą własność odwołującej na której zlokalizowany jest budynek usługowy - manufaktura tłoczenia i butelkowania olejów jadalnych, organ II instancji wyjaśnił, że działka nr [...] nie graniczy bezpośrednio z powyższą nieruchomością, oddalona jest od niej o około 34 m (pomiar własny). Budynek, o którym pisze odwołująca znajdujący się na tej nieruchomości oddalony jest o około 47 m od działki nr [...]. Jak podał pełnomocnik inwestora najbliżej usytuowanym obiektem budowlanym są boksy magazynowe, których odległość od budynku zlokalizowanego na działce nr [...] wynosi 58 m. W związku z powyższym uznać należy, że są to znaczne odległości. Natomiast działką bezpośrednio sąsiadującą jest działka nr [...] (własność odwołującej). Przedmiotowa inwestycja została zaprojektowana zgodnie z obowiązującymi przepisami, a odległości projektowanych budynków odpowiadają zapisom § 12 warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Odpowiadając na zarzut wskazujący na błędną lokalizację budynku boksów magazynowania i przetwarzania odpadów, od północnej granicy działki nr [...] tj. sprzeczną z § 6 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie organ II instancji wskazał, że przepis ten nie ma w tej sprawie zastosowania. Dotyczy on obiektów służących przechowywaniu odchodów zwierzęcych (świadczy o tym § 6 ust. 1). W ogóle całe rozporządzenie dotyczy budowli rolniczych i związanych z nimi urządzeniami budowlanymi. Projektowany PSZOK nie jest taką budowlą. Tym bardziej nie będzie nią budynek boksów magazynowania i przetwarzania odpadów. Na projekcie zagospodarowania terenu zostały one oznaczone cyfrą 4, w legendzie wyjaśniono, cyt.: "Projektowany budynek boksów magazynowania i przetwarzania odpadów - "A" Magazyn na odpady niebezpieczne, magazyn na ZSEE, "B" Magazyn na odpady inne niż niebezpieczne: gruz, tworzywa, szkło, "C" Magazyn odpadów nadających się do ponownego użycia oraz punkt napraw (PM, Q<500MJ/m2 l-kond. H bud. 6,08 m npt., rzędna budynku 0,00=182,39 m npm.)." Cytując § 6 ust. 5 pkt 2 organ wyjaśnił, że wskazany powyżej magazyn nie jest otwartym zbiornikiem na produkty pofermentacyjne, czy też płytą do składowania obornika. Nie ma racji skarżąca twierdząc, że odpady zielone będą wytwarzać produkty pofermentacyjne przez co sugeruje, że zastosowanie może mieć wskazany powyżej § 6 ust. 5 pkt 2, bowiem jak słusznie wyjaśnił pełnomocnik inwestora definicja "odpadów zielonych" zawarta jest w art. 3 ust. 1 ustawy o odpadach. W definicji tej nie zostały ujęte płynne odpady związane z rolnictwem. Niezależnie od powyższego, wymieniony powyżej budynek magazynowania oddalony jest od istniejącego budynku na działce odwołujacej nr [...] o ok. 58 m (obliczenia własne). Organ podzielił stanowisko skarżącej dotyczące znajdowania się działki nr [...] w obszarze oddziaływania inwestycji. W kwestii działki nr [...] uznał jednak, że projektowana inwestycja nie będzie na nią oddziaływać. Starosta Bocheński zapewnił udział w postępowaniu m.in. właścicielce działki nr [...], znajdującej się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji. W związku z tym fakt, że projektant nie wskazał ww. działki jako znajdującej się w obszarze oddziaływania, nie wpływa na wynik niniejszego rozstrzygnięcia bowiem organ l instancji prawidłowo wyznaczył ten obszar. Projektowana inwestycja nie oddziałuje na działkę nr [...]. Jak wskazano powyżej odległość tej nieruchomości od inwestycji to ponad 47 m. Projektowane zamierzenie budowlane spełnia wszystkie wymogi określone przepisami prawa, co więcej nie zostanie ograniczone prawo zabudowy tej nieruchomości. Organ nie podzielił zastrzeżeń odwołującej w zakresie wewnętrznych sprzeczności zawartych w projekcie budowlanym dotyczących informacji o nawierzchni dróg dojazdowych. Wyjaśnił, że w zdaniu cyt.: "Zaplanowano umiejscowienie wewnętrznych dróg dojazdowych i chodników z kostki brukowej" projektant nie wskazał z jakiej nawierzchni będą wykonane drogi dojazdowe. Odniósł się on jedynie do chodników które będą wykonane z kostki brukowej. Litera "i" dzieli to zdanie na dwie części tj. "dróg dojazdowych" i "chodników z kostki brukowej". Ponadto z całości projektu budowlanego wynika, że droga dojazdowa będzie drogą asfaltową. W kwestii wycinki zieleni organ odwoławczy przyznał rację odwołującej, że między informacjami zawartymi na stronie 45 a 325 projektu zachodzi sprzeczność. Niemniej jednak w piśmie pełnomocnika inwestora z 19 lutego 2021 r., wskazano, że na stronie 45 opisu projektu zagospodarowania działki nastąpiła omyłka pisarska natomiast "projekt nie obejmuje wycinki wszystkich drzew i krzewów znajdujących się na działce. Wycięte zostaną jedynie te kolidujące z inwestycją a w większości są to krzewy". Pomyłka ta nie ma wpływu na wynik rozstrzygnięcia. Pozwolenia na wycinkę zieleni nie są wymagane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Odnosząc się do zarzutów dotyczących nieprawidłowego zaprojektowania odprowadzania wód opadowych organ przytoczył wyjaśnienia pełnomocnika inwestora w piśmie z 19 lutego 2021 r. W wystąpieniu tym wskazano, że droga dojazdowa tj. odcinek między zjazdem a bramą terenu PSZOK zaprojektowana została z odwodnieniem w kierunku działki inwestycyjnej - spadki 2% wewnątrz działki. Nie spowoduje to zakłócenia stosunków wodnych na działkach sąsiednich. Wskazano również, że wody opadowe z terenów utwardzonych na terenie PSZOK (teren PSZOK - obszar za bramą) zostaną ujęte w system zewnętrznej instalacji kanalizacji opadowej i odprowadzone do rowu ziemnego (wody opadowe z powierzchni utwardzonej przed odprowadzeniem do rowu ziemnego oczyszczone zostaną w separatorze substancji ropopochodnym) na co inwestor uzyskał pozwolenie wodnoprawne zgodnie z decyzją znak: [...] z dnia 1 czerwca 2020 r. Kolejno stwierdzono, że na podstawie rzędnych na mapie do celów projektowych można odczytać, że odprowadzenie wód opadowych z terenu działek nr [...], nr [...] do występującego na tych działkach rowu natomiast z terenu dziłaki nr [...] poprzez spadki terenu w kierunku działki nr [...]. Co więcej w ramach inwestycji planuje się utrzymać istniejący rów na terenie działki nr [...] a w jego ciągu pod drogą projektuje się przepust. Oznacza to, że nie nastąpi zmiana sposobu odprowadzania wód opadowych z tych działek ani też nie nastąpi zmiana naturalnego kierunku ich spływu. W projekcie budowlanym przyjęto powierzchniowe odwodnienie drogi poprzez zastosowanie odpowiednich spadków poprzecznych. Na drodze nie planuje się postoju ani też parkowania żadnych pojazdów. Droga dojazdowa nie powoduje zakłócenia stosunków wodnych na działkach sąsiednich. Mając na względzie treść § 28 warunków technicznych wody opadowe z terenów utwardzonych na terenie PSZOK zostaną ujęte w system zewnętrznej instalacji kanalizacji opadowej i odprowadzone do rowu ziemnego, które przed odprowadzeniem będą oczyszczone w separatorze substancji ropopochodnych na co inwestor uzyskał ww. zgodę wodnoprawą. W odpowiedzi na zarzut dotyczący wydostawania się z transportowanych odpadów niebezpiecznych: smarów, olejów itp., które z drogi będą spływać na teren zielony organ odpowiedział, że zagadnienie to związane jest z użytkowaniem projektowanej inwestycji, a więc już po wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę. Niezależnie od powyższego pełnomocnik inwestora wyjaśnił, że na terenie PSZOK zatrudniona będzie osoba odpowiedzialna za odbiór odpadów, posiadająca odpowiednie kwalifikacje. Dodał również, że magazyn ZSEE będzie o konstrukcji zamkniętej chroniącej przed warunkami atmosferycznymi, zabezpieczonym przed dostępem osób postronnych ze zintegrowaną wanną wychwytową o odpowiedniej szczelności, które uniemożliwią ewentualny wyciek substancji (rozlana ciecz trafia przez otwory kratownicy do podstawy wanny). Dodatkowo wejście do pomieszczenia odbywa się drzwiami podniesionymi o wys. progu +15 cm. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego zamieszczenia w projekcie budowlanym w kontekście niespełniania przez grunt odpowiednich parametrów sformułowania dokonania "wymiany gruntu lub inne", organ wskazał, że określenie to zostało ujęte w części drogowej projektu budowlanego. Jest to jedynie rodzaj zalecenia jak postąpić ma wykonawca w przypadku, gdy grunt nie będzie posiadał odpowiednich parametrów. Organ podkreślił, że to projektant bierze odpowiedzialność za rozwiązania projektowe i to on daje gwarancję, spełnienia przepisów prawa przez daną inwestycję. Odnosząc się do zarzutu błędnie sporządzonej dokumentacji geotechnicznej Wojewoda Małopolski, cytując § 4 ust. 1 i 4 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych, wskazał, że zamieszczona w projekcie budowlanym opinia geotechniczna wykazała proste warunki gruntowe, a projektowane obiekty zakwalifikowano do II kategorii geotechnicznej. Co więcej na stronach 409-433 znajduje się dokumentacja badań podłoża gruntowego wraz z projektem geotechnicznym opracowana przez geologa. Powyższe opracowania zostały sporządzone przez projektanta posiadającego uprawnienia w specjalności konstrukcyjno-budowlanej do projektowania bez ograniczeń oraz geologa. Są to osoby uprawnione do wykonywania powyższych opracowań. Organ administracji architektoniczno-budowlanej nie ma w zakresie swoich kompetencji uprawnień do weryfikacji opracowań z zakresu geologii. Odnosząc się do zarzutów dotyczących lokalizacji spornej inwestycji w terenach zalewowych organ przypomniał, że zgodnie z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działka nr [...] znajduje się w strefie terenów zalewowych dla wód o prawdopodobieństwie przewyższenia Q1, dla przypadków nadzwyczajnych, awarii obwałowań. Działka ta nie leży w strefie gdzie prawdopodobieństwo powodzi jest wysokie i wynosi 10%. Potwierdzają to dane zawarte na stronie https://wody.isok.gov.pl/imapkzgw/?gpmap=gpMZP, https://drwinia.e-mapa.net/. Odwołująca błędnie odczytała załączoną do odwołania mapę. Stosownie do wymogu z art. 166 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2021 r. poz. 621 t.j. ze zm.), w przedmiotowym mpzp zielonymi ukośnymi liniami oznaczono obszary szczególnego zagrożenia powodzią. Z rysunku planu również wynika, że działka inwestycyjna nie znajduje się w tych terenach. Względem terenów zalewowych w zapisach mpzp znajduje się jedynie zapis ujęty w § 9 ust. 1 pkt 2 lit d w którym zapisano, że "w strefie terenów zalewowych dla wód o prawdopodobieństwie przewyższenie Q1%, dla przypadków nadzwyczajnych, awarii obwałowań oznaczonej na rysunku planu, zakazuje się lokalizacji inwestycji z grupy przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z przepisami odrębnymi, zakaz nie dotyczy przedsięwzięć z zakresu komunikacji i infrastruktury technicznej". Projektowana inwestycja nie jest zaliczona do l i do II grupy przedsięwzięć określonych w rozporządzeniu w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Co więcej w kwestii zarzutów, że przyjęte założenia magazynowania substancji niebezpiecznych na terenie zalewowym nie spełniają przepisów ochrony środowiska organ wyjaśnił, że zapisy mpzp dopuszczają na tym terenie następującą zabudowę, cyt.: 1) obiekty produkcyjne, 2) składy, magazyny, bazy, w tym transportowe oraz hurtownie; 3) obiekty handlu, rzemiosła, wytwórczości; 4) stacje paliw płynnych wraz z zapleczem; 5) bazy transportowe; 6) obiekty obsługi gospodarki komunalnej; 7) obiekty obsługi i urządzenia stanowiące zaplecze działalności gospodarczej, w tym obiekty administracji, socjalne, biura. Również co istotne mpzp nie wprowadza żadnych innych dodatkowych ograniczeń i zakazów w związku z lokalizacją projektowanych obiektów w terenach zalewowych. W kwestii zarzutu, że działka inwestycyjna znajduje się w granicach obszarów terenów górniczych organ wskazał, że projektowana inwestycja została uzgodniona z PGNiG pismem z dnia 24 marca 2020 r., znak: [...] Natomiast odnosząc się do opracowania "Planu ruchu na wykonanie otworów badawczych" zatwierdzonego przez Urząd Górniczy niezbędnego do dokumentacji geologiczno-inżynierskiej organ podniósł, że nie ma kompetencji do oceny prawidłowości sporządzonej dokumentacji w tym zakresie. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego kwestionowania przebiegu granic działki odwołującej o numerze [...] i działki nr [...] organ odwoławczy wskazał, że zagadnienie to nie może być przedmiotem oceny w tym postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę. Spory co do przebiegu granic mogą być rozstrzygane w toku postępowania rozgraniczeniowego, w dalszej kolejności przez sądy powszechne. Mapa służąca do celów projektowych została sporządzona i potwierdzona przez uprawnionego geodetę przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może, na wniosek strony, kwestionować poprawności złożonej do wniosku o pozwolenie na budowę kopii mapy zasadniczej służącej do celów projektowych. W aktach sprawy znajduje się oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane działki nr [...] podpisane przez pełnomocnika inwestora, poświadczające, że działka ta stanowi własność inwestora. Wszelkie zastrzeżenia co do przebiegu granic mogą być rozstrzygane jedynie na drodze cywilno-prawnej. Mapa do celów projektowych ukazuje aktualny przebieg granic. Z projektu zagospodarowania działki wynika, że miejsce osobowe dla osoby niepełnosprawnej zostało zaprojektowane w odległości 7,12 m od granicy z działką sąsiednią nr [...], które zgodnie z § 20 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych mogą być zbliżone bez żadnych ograniczeń do okien innych budynków. Z kolei miejsce postojowe dla samochodów osobowych zlokalizowane zostało w odległości 10,72 m oraz 9,77 m od granicy z działką nr [...]. Co więcej wskazany przez skarżącą § 19 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia dotyczy odległości od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi konkretnych budynków. Przepis dotyczący odległości miejsc postojowych od granic z działkami sąsiednimi znajduje się w § 19 ust. 2 rozporządzenia. W związku z powyższym należy stwierdzić, że miejsca postojowe zostały zaprojektowane w sposób prawidłowy i zgodnie z przepisami. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego hałasu, wibracji, emisji spalin organ wyjaśnił, że zagrożenia przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu wibracji czy spalin emitowanego do środowiska, stanowią okoliczności faktyczne i uzasadniają jedynie istnienie interesu faktycznego. Jeżeli rzeczywiście projektowana inwestycja będzie generowała m.in. hałas o niedopuszczalnym prawnie nasileniu, możliwe będzie podjęcie działań przez właściwe organy w postępowaniach prowadzonych na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku - Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz.U.2020 r., poz. 1219 ze zm.). Ponadto postępowania administracyjne nie mogą zastępować postępowań cywilnych, np. kwestii immisji. Organ nadmienił przy tym, ze jak wynika z wyjaśnień pełnomocnika inwestora zamieszczonych w piśmie 19 lutego 2021 r., inwestycja oraz funkcja z nią związana nie przekracza nadmiernego natężenia poziomu hałasu w środowisku, które mogłoby być uciążliwe, szkodliwe dla zdrowia lub niebezpieczne z innych względów dla działek sąsiednich i mieści się w granicach własnej działki. W kwestii zarzutu wskazującego na brak w dokumentacji projektowej warunków ochrony przeciwpożarowej instalacji obiektu lub jego części bądź innego miejsca magazynowania odpadów która winna być uzgodniona z komendantem powiatowym (miejskim) Państwowej Straży Pożarnej i winna być załącznikiem do wniosku o zezwolenie na zbierania odpadów oraz do wniosku o zezwolenie na przetwarzanie odpadów, organ przypomniał, że zgodnie z art. 42 ust. 4b ustawy o odpadach operat o którym mowa wyżej dołącza się do wniosku o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów oraz do wniosku o zezwolenie na przetwarzanie odpadów, a nie do wniosku o pozwolenie na budowę. M. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody Małopolskiego, zarzucając zaskarżonej decyzji: I. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to: - art. 10 § 1 w zw. z art. 79a K.p.a. poprzez zaniechanie obowiązku zagwarantowania Skarżącej udziału w każdym stadium postępowania, a także możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów tj. braku poinformowania skarżącej o zobowiązaniu inwestora do ustosunkowania się do zarzutów odwołania skarżącej z dnia 4 stycznia 2021 r., a także wpłynięciu do akt sprawy odpowiedzi Gminy Drwinia z dnia 19 lutego 2021 r., co miało decydujący wpływ na treść zaskarżonej decyzji, gdyż organ II instancji w całości podzielił - zdaniem skarżącej błędną – argumentację przedstawioną przez inwestora; - art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 80 K.p.a. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, poprzez przyjęcie, że: a. projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi, b. projekt budowlany jest kompletny oraz dołączono do niego niezbędne pozwolenia, opinie i uzgodnienia wymagane przepisami odrębnymi; c. planowana inwestycja jest zgodna z przepisami odrębnymi odnoszącymi się do istniejącego zainwestowania terenów sąsiednich; d. doszło do prawidłowego ustalenia obszaru oddziaływania planowanej inwestycji, pomimo iż obejmuje wyłącznie działkę, którą dysponuje inwestor (nr [...]); podczas gdy prawidłowa ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do stwierdzenia, iż doszło do szeregu naruszeń przepisów prawa powszechnie obowiązującego, w tym techniczno-budowlanych, nadto projekt budowlany jest niekompletny, wewnętrznie sprzeczny oraz nie zawiera wszystkich niezbędnych pozwoleń, opinii i uzgodnień wymaganych przepisami odrębnymi; - art. 7 w zw. z art. 77 K.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu dowodu z ostatecznej decyzji Starosty Bocheńskiego zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę Nr [...] z dnia 12 marca 3019r. znak: [...] pn. przebudowa, rozbudowa i zmiana sposobu użytkowania budynku o funkcji magazynowej na budynek usługowy - manufaktury tłoczenia i butelkowania olejów jadalnych wraz z instalacjami wewnętrznymi (...) na działce nr [...], co doprowadziło do ustalenia przez organ II instancji zgodności planowanej inwestycji z przepisami odrębnymi regulującymi minimalne odległości od zabudowy na zainwestowanych terenach sąsiednich, podczas gdy fakt wydania wskazanej decyzji był znany organowi z urzędu, co skutkowało naruszeniem art. 138 §1 pkt 1 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu l instancji, podczas gdy z uwagi na niekompletność przedstawionej przez inwestora dokumentacji, a także jej wewnętrzność sprzeczność oraz ujawnione błędy w jej sporządzeniu, organ II instancji winien uchylić decyzję organu l instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania w trybie art. 138§2 K.p.a. II. naruszenie prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, a to: - art. 34 ust. 4 ustawy Prawo budowlane poprzez jego zastosowanie, a w konsekwencji wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę w przypadku niespełnienia przez inwestora wymogów wynikających z przepisów, w tym techniczno-budowlanych; - art. 35 ust.1 pkt 2) ustawy Prawo budowlane poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że organ architektoniczno-budowlany nie jest uprawniony do badania zgodności projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi lub z innymi przepisami prawa poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska, podczas gdy prawidłowa jego wykładnie prowadzi do stwierdzenia, iż jest on zobowiązany do formalnej analizy tej zgodności, co skutkowało wydaniem pozwolenia na budowę dla inwestycji niespełniającej wymogów określonych w przepisach techniczno-budowlanych; - art. 35 ust. 1 pkt 2) i 3) lit. a) ustawy Prawo budowlane poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, wskutek czego doszło do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, w przypadku, gdy prawidłowe zastosowanie tego przepisu prowadzi do wniosku, iż projekt budowlany jest sprzeczny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, nadto jest niekompletny, wewnętrznie sprzeczny oraz nie zawiera wszystkich niezbędnych pozwoleń, opinii i uzgodnień wymaganych przepisami odrębnym; - art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy doszło do szeregu naruszeń przepisów, w tym techniczno-budowlanych, nadto projekt budowlany jest niekompletny, wewnętrznie sprzeczny oraz nie zawiera wszystkich niezbędnych pozwoleń, opinii i uzgodnień wymaganych przepisami odrębnym, wskutek czego organ był zobowiązany do wezwania inwestora do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu przytoczone wyżej zarzuty zostały rozwinięte. Skarżąca podkreślając, że miała możliwości zapoznania się z wyjaśnienia inwestora złożonymi na etapie postępowania odwoławczego, które zostały w całości zaakceptowane przez organ II instancji, zakwestionowała stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, że wydana decyzja jest zgodna z prawem. Skarżąca podtrzymała swoje wcześniejsze zarzuty odnośnie przedłożonego projektu budowlanego, polemizując w wyjaśnieniami Wojewody Małopolskiego. W ocenie skarżącej, w sposób nieprawidłowy wytyczono obszar oddziaływania planowanej inwestycji z pominięciem terenów sąsiednich, z uwzględnieniem ich obecnego zainwestowania. Nie przeprowadzono oceny oddziaływania inwestycji na tereny sąsiednie, w tym na obecne ich zainwestowanie. Na działce nr [...] bezpośrednio sąsiadującej z terenem planowanej inwestycji zlokalizowany jest budynek usługowy – manufaktury tłoczenia i butelkowania olejów jadalnych. Magazynowanie środków spożywczych odbywa się zgodnie z procesem i technologią produkcji w kontenerach zlokalizowanych przy północnej granicy działki nr [...] (poza zakresem mapy do celów projektowych). Odległość projektowanego budynku PSZOK nr 4 tj. budynku boksów magazynowania i przetwarzania odpadów od północnej granicy działki nr [...] jest mniejsza niż 50 metrów, co jest niezgodne z § 6 ust.5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz.U. z 2014 r., poz. 81). W skład projektowanego budynku PSZOK wchodzi m.in. magazyn na odpady niebezpieczne, jak i magazyn na odpady inne niż niebezpieczne, w którym składowane będą zgodnie z opisem do projektu str. 21 "odpady zielone" czyli takie które wytwarzają produkty pofermentacyjne. Nie ma racji organ II instancji, że ww. rozporządzenie nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie, odwołując się przy tym do definicji odpadów zielonych zawartej wart. 3 ust. 1 ustawy o odpadach. Błędnie ustalono krąg stron postepowania, w szczególności poprzestano na konstatacji, że w postępowaniu brała udział żona zmarłego E. D., pomijając fakt, że zmarły miał również córkę, a nie ustalono aby prowadzone było postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku. Skarżąca w całości podtrzymała stanowisko wyrażone w odwołaniu, iż inwestor dokonał błędnego wyznaczenia obszaru oddziaływania projektowanych obiektów z pominięciem działek nr [...] i [...] na której zlokalizowany jest budynek usługowy manufaktury tłoczenia i butelkowania olejów jadalnych. Na stronie 47 projektu wskazano: "odległość projektowanych obiektów od najbliższego istniejącego murowanego budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce sąsiedniej - poza zakresem mapy do celów projektowych". Powyższe stwierdzenie nie pozostawia żadnych wątpliwości, że nie wzięto w ogóle pod uwagę zabudowy znajdującej się na działkach sąsiednich nr [...] i [...], bowiem była "poza zakresem mapy". Zresztą autor wskazanej części projektu budowlanego pomylił murowany budynek usługowy manufaktury tłoczenia oleju jadalnego z budynkiem mieszkalnym. Dalej skarżąca potrzymała zarzut, że w sposób wewnętrznie sprzeczny określono zagospodarowanie istniejącej na terenie inwestycji zieleni. Skarżąca nie miała możliwości zapoznać się z aktami po ich uzupełnieniu przez inwestora, zatem nie posiada wiedzy w jaki sposób organ wezwał projektanta do skorygowania przedmiotowej "omyłki pisarskiej" i czy w ogóle projektant dokonał zmian w projekcie zagospodarowania terenu poprzez prawidłowe oznaczenie zarówno w opisie, jak i w części rysunkowej drzew i krzewów przeznaczonych do usunięcia. Jeżeli nastąpiła "omyłka pisarska" takowe korekty musiały zostać w projekcie naniesione. Jednocześnie, w ocenie skarżącej, taka zmiana w projekcie zagospodarowania terenu jest zmianą istotną, co tym bardziej umacnia argumentację o naruszeniu art. 10§1 w zw. z art. 79a K.p.a. Również przyjęte założenia odprowadzania wód opadowych są, zdaniem skarżącej, sprzeczne z przepisami odrębnymi (brak realizacji m.in. wpustów drogowych z odprowadzeniem do separatora substancji ropopochodnych). Projekt jest niekompletny w zakresie jakim przewiduje przygotowanie podłoża pod budowę drogi dojazdowej, dopuszczając możliwość jego wymiany - co wymaga stosownej dokumentacji geologiczno-inżynierskiej, której brak w złożonej dokumentacji, nadto przewiduje możliwość "innej" wymiany podłoża, co skutecznie nie pozwala na prawidłowe zidentyfikowanie brakującej dokumentacji. W sposób nieprawidłowy sporządzono geotechniczne warunki posadowienia, opinię geotechniczną oraz dokumentację badań podłoża gruntowego, jak i projektu geotechnicznego poprzez bezpodstawne przyjęcie prostych warunków gruntowych. Nadto wykonano wyłącznie jeden otwór badawczy poza obszarem posadowienia budynków. Co więcej, dokumentacja projektowa jest w tym zakresie wewnętrznie sprzeczna. W ocenie skarżącej, niedopuszczalne było stwierdzenie przez organ, że prawidłowość wykonania dokumentacji geologicznej nie podlega jego weryfikacji. Skarżąca zaznaczyła, że nie kwestionuje kwalifikacji geodety, ani formy sporządzenia mapy do celów projektowych, jednakże zwracała uwagę, że dotychczas nie ustalono przebiegu granic pomiędzy działkami nr [...] a działką planowanej inwestycji nr [...], co potwierdza zapis na mapie do celów projektowych i co skutkowało wykonaniem przez inwestora wycinki i rozplantowania terenu w ciągu jednego dnia, jednocześnie okopując całą podmurówkę ogrodzenia działki nr [...] (stanowiącej własność skarżącej) - w sytuacji gdy linia istniejącego ogrodzenia działki nr [...] jest cofnięta o ok. 0.8 m od aktualnie przebiegającej granicy z działką nr [...] co bezsprzecznie wynika również z przedłożonej do przedmiotowego projektu mapy do celów projektowych. W takim stanie prawnym decyzja Wojewody Małopolskiego skutkowała bezprawnym wejściem na teren działki nr [...] oraz dokonaniem wycinki zieleni na jej terenie - bez zgody i wiedzy skarżącej. Powyższe ma również znaczenie przy ustalaniu odległości stanowisk postojowych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Rozpoczynając, wyjaśnić należy, że istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Z punktu widzenia powyższego stwierdzić należy, że finalnie skarga okazała się być zasadna, jakkolwiek większość zarzutów nie znalazła potwierdzenia. W związku z brakiem możliwości przeprowadzenia rozprawy zdalnej, stosownie do treści art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych ( DZ.U. z 2020r.poz.1842 t.j. z późn. zmianami), w sprawie zarządzono przeprowadzenie posiedzenia niejawnego celem rozpoznania sprawy. Rozpocząć należy od zarzutów, które w ocenie Sądu są bezzasadne. 1/ Skarga zarzuca, że odległość projektowanego budynku PSZOK nr 4 ( boksów magazynowania i przetwarzania odpadów) od północnej granicy działki nr [...] jest mniejsza niż 50 metrów, co jest niezgodne z § 6 ust. 5 Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. ( Dz.U.2014.81 t.j.). Tymczasem budynek boksów magazynowych nie obejmuje odpadów zielonych. Odpady zielone i bioodpady mają być magazynowane w pojemnikach i kontenerach, z których część będzie zabezpieczona przed opadami atmosferycznymi wiatą stalową /k.19 i 20 proj.bud./. Pojemniki te oznaczono na projekcie zagospodarowania terenu jako P1,1, P120 I, a kontenery jako KP 36 i KP 15. Natomiast w budynku boksów magazynowania projektuje się pomieszczenie na magazyn na odpady niebezpieczne oraz magazyn na ZSEE (m.in. zużyty sprzęt elektroniczny, baterie, akumulatory). Ponadto projektuje się magazyn na odpady inne niż niebezpieczne – gruz, kruszywo, szkło oraz magazyn odpadów nadających się do ponownego użycia /k.21 i legenda proj. zagosp. terenu w proj.bud./. Ponadto zauważenia wymaga, że wskazane wyżej rozporządzenie nie ma w przypadku planowanej inwestycji w ogóle zastosowania. Zgodnie z § 2 przepisy rozporządzenia stosuje się przy projektowaniu, budowie, przebudowie i zmianie sposobu użytkowania budowli rolniczych lub ich części, a także związanych z nimi urządzeń budowlanych. § 3 natomiast stanowi, że ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o budowlach rolniczych - rozumie się przez to budowle dla potrzeb rolnictwa i przechowalnictwa produktów rolnych, w szczególności takie jak: zamknięte zbiorniki na płynne odchody zwierzęce, płyty do składowania obornika, silosy na kiszonki, silosy na zboże i pasze, komory fermentacyjne i zbiorniki biogazu rolniczego. Żadne z projektowanych obiektów nie ma funkcji budowli rolniczych. Biorąc pod uwagę przepis wskazany przez skarżącą, a to § 6 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia: " Odległość otwartych zbiorników na produkty pofermentacyjne w postaci płynnej oraz płyt do składowania obornika powinna wynosić co najmniej 50 m od budynków służących przetwórstwu artykułów rolno-spożywczych i magazynów środków spożywczych, wskazać trzeba, że wbrew twierdzeniom skargi, odpady zielone, czy bioodpady, czasowo przechowywane w punkcie selektywnej zbiórki odpadów, nie są w żadnym wypadku "produktami pofermentacyjnymi w postaci płynnej" które przechowuje się w "otwartych zbiornikach" i także z tych względów przepis ten nie ma w sprawie zastosowania. 2/ W kwestii wycinki drzew rzeczywiście na stronie 45 projektu budowlanego wskazano, że inwestycja nie wymaga wycinki drzew, gdy tymczasem na k. 325 wskazano, że "na przedmiotowym odcinku występują drzewa oraz krzewy, które należy wyciąć", co jest sprzecznością. Niemniej w piśmie pełnomocnika inwestora /k.13 akt adm. II inst./ wyjaśniono, że na str. 45 projektu nastąpiła omyłka pisarska i poinformowano, że projekt zakłada wycięcie tylko tych drzew, a w większości krzewów, które kolidują z inwestycją. Potwierdza to wpis na str. 31 projektu, gdzie powiedziano wyraźnie, że drzewa znajdujące się na terenie, który nie podlega przekształceniom, należy pozostawić. Słusznie nadto wskazuje organ odwoławczy, że pomyłka ta nie ma wpływu na wynik sprawy. Jest tak dlatego, że pozwolenia na wycinkę zieleni nie są wymagane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, a zatem ryzyko braku uzyskania takiego pozwolenia obciąża inwestora. 3/ Nie można zgodzić się z zarzutami dotyczącymi odwodnienia. Przede wszystkim zasadnym jest wskazanie w projekcie, że zastosowanie ma § 28 i 29 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Przepisy te wskazują, że: § 28. 1. Działka budowlana, na której sytuowane są budynki, powinna być wyposażona w kanalizację umożliwiającą odprowadzenie wód opadowych do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej. 2. W przypadku budynków niskich lub budynków, dla których nie ma możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzenie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych. § 29. Dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione. Przede wszystkim, zgodnie z projektem /k.35/, wody opadowe z terenów utwardzonych na terenie PSZOK zostaną ujęte w system zewnętrznej instalacji kanalizacji opadowej i odprowadzone do rowu ziemnego, po oczyszczeniu w separatorze substancji ropopochodnych, zgodnie z uzyskanym już przez Inwestora pozwoleniem wodnoprawnym. Kanalizację deszczową dla terenu inwestycji zaprojektowano jako odwodnienie powierzchniowe liniowe betonowe z rusztem żeliwnym kl. D 400 wraz ze studzienkami odpływowo – osadnikowymi wraz ze wspomnianym separatorem i osadnikiem. Natomiast, wbrew twierdzeniom skargi, wody z pozostałych powierzchni – a zatem z powierzchni nieutwardzonych – zostaną rozprowadzone po nieutwardzonym terenie działki, tak, aby nie zakłócać stosunków wodnych na działkach sąsiednich. Sposób odprowadzenia wód i charakterystykę kanalizacji opadowej zewnętrznej opisano w projekcie budowlanym na k. 239-241, wraz z parametrami separatora substancji ropopochodnych. Stąd też do tego opracowania odsyła projekt drogowy /k.324/, który wspomina, że odwodnienie drogi i chodnika przewiduje się przy zastosowaniu odpowiednich spadków podłużnych i poprzecznych na teren zielony, w zakresie poza terenem PSZOK. Co do tego inwestor wyjaśnił, że droga dojazdowa na odcinku od zjazdu do bramy zaprojektowana została ze spadkami w stronę działki inwestycyjnej (czyli terenu PSZOK), co nie spowoduje zakłócenia stosunków wodnych na działkach sąsiednich. Jeśli bowiem woda spływać ma w kierunku terenu PSZOK to zostanie tam przechwycona przez opisany system kanalizacji opadowej, wspomniany także poniżej. Projekt wskazuje ponadto /k.324/, że wody opadowe będą odprowadzane za pomocą wpustów ulicznych, odwodnienia liniowego typu ACO i sieci kanalizacji deszczowej do istniejącego rowu, według odrębnego opracowania, czyli tego znajdującego się na k.239-241 projektu. Szczegółowy projekt drogowy zawierający spadki znajduje się na k. 333 -349 projektu budowlanego. Z powyższego wynika, że w sposób oczywisty wody opadowe z drogi dojazdowej na terenie inwestycji PSZOK zostaną ujęte w system zewnętrznej kanalizacji opadowej i odprowadzone do rowu ziemnego, po oczyszczeniu w separatorze. Na k. 239 w projekcie budowlanym wprost wskazano: ":całość wód z placów i utwardzeń oraz dachów budynków zostanie odprowadzona do rowu ziemnego zgodnie z operatem wodnoprawnym po wcześniejszym oczyszczeniu w separatorze substancji ropopochodnych". Należy końcowo zauważyć, że projektowana droga nie jest drogą publiczną, a do takich odnosi się Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie ( DZ.U. 2016.124 t.j.), na które w kwestii odwodnienia powołuje się skarżąca. Co zaś do oceny sposobu działania zaprojektowanego sposobu odwodnienia, to jest to kwestia projektanta i jego odpowiedzialności za projekt. Przy okazji powyższego stwierdzenia, należy stanowczo zaaprobować stanowisko organu odwoławczego właśnie w kwestii odpowiedzialności projektanta. Nie ulega wątpliwości, że odpowiedzialność za merytoryczną zawartość projektu budowlanego ponoszą wyłącznie projektant oraz osoba sprawdzająca projekt (art. 20 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i ust. 4 p.b.). Organ nie ma zaś uprawnień do merytorycznego badania projektu budowlanego, w tym oceny konkretnych rozwiązań projektowych w zakresie ich zgodności z zasadami wiedzy technicznej. To stanowisko jednolicie podkreśla doktryna i orzecznictwo. W pierwotnym brzmieniu art. 35 p.b. w ustępie 2 upoważniał organ do badania zgodności projektu budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami, w zakresie określonym w art. 5 ustawy. Przepis ten został uchylony ustawą z 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 718), która weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r. Obecnie zakres weryfikacji projektu budowlanego przez organ jest węższy, gdyż nie obejmuje oceny zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Wynika to z założenia ustawodawcy, że odpowiedzialność za prawidłowość tych elementów projektu architektoniczno-budowlanego spoczywa na projektancie. Dlatego też przepis art. 20 ust. 2 p.b. wymaga, aby to projektant zapewnił sprawdzenie zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności (wyrok WSA w Krakowie z dnia 13 stycznia 2016 r. II SA/Kr 1396/15, LEX nr 1976844, wyrok WSA w Lublinie z dnia 13 lutego 2018 r. II SA/Lu 1095/17 LEX nr 2461015). Skoro zatem projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające uprawnienia budowlane do projektowania w odpowiednich specjalnościach i projektanci złożyli oświadczenia o zgodności projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej, to organ administracji architektoniczno-budowlanej nie ma ani prawa, ani obowiązku dokonywania weryfikacji projektu budowlanego. Projektant ponosi pełną odpowiedzialność za prawidłowe wykonanie projektu budowlanego ( tak wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 stycznia 2019 r. VII SA/Wa 1347/18, LEX nr 2622729, oraz z dnia 7 czerwca 2019 r. VII SA/Wa 2787/18 LEX nr 2687962, podobnie wyrok WSA w Poznaniu z dnia 9 czerwca 2016 r. II SA/Po 196/16 LEX nr 2087422, wyrok WSA w Krakowie z dnia 7 lipca 2016 r. II SA/Kr 592/16 LEX nr 2104915 ). 4/ Przy okazji kwestii projektu drogi skarżąca zakwestionowała sformułowanie w zdaniu na k. 327 proj.bud. "wymianę gruntu lub inne", wskazując na niedozwoloną jej zdaniem dowolność. Tymczasem w ocenie Sądu kluczowe jest zalecenie, aby doprowadzić grunt do parametrów jak dla podłoża G1, natomiast sposób osiągnięcia tego celu pozostawiono wykonawcy, wymieniając przykładowe możliwości. Skoro został wskazany końcowy, docelowy efekt, nie można twierdzić, że projekt w tym zakresie będzie nieweryfikowalny. Zauważyć należy, że przy założeniu określonego efektu, pewien margines swobody może być pozostawiony wykonawcy. 5/. W kwestii granic – zarzut dokonania "okopania podmurówki" dotyczy w istocie naruszenia granicy przez inwestora, a nie kwestii błędnego określenia tej granicy na mapie i jako taki nie podlega rozpoznaniu w ramach postępowania sądowoadministracyjnego. Niemniej jednak nawet gdyby założyć, że skarżąca kwestionuje przebieg granic między działką inwestycyjną [...], a działką nr [...], to ten zarzut nie podlegałby rozpatrzeniu w tym postępowaniu. "Organ architektoniczno-budowlany prowadzący postępowanie o pozwolenie na budowę nie ma obowiązku badania zgodności ze stanem faktycznym przebiegu granicy uwidocznionej na mapie dla celów projektowych istniejącej pomiędzy działką inwestora a działką sąsiednią. Ustalenie przebiegu granic na gruncie możliwe jest jedynie w postępowaniu rozgraniczeniowym, prowadzonym na podstawie ustawy z 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne." (tak wyrok NSA z dnia 24 września 2019 r. II OSK 2448/18 LEX nr 2751357). Patrząc natomiast szerzej w aspekcie prawa własności, respektowanie złożonego oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane ma związek z domniemaniem jego prawdziwości, która bez odpowiedniego dokumentu stwierdzającego inny stan rzeczy, nie może być w sposób gołosłowny obalona ( por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 9 kwietnia 2018 r. II SA/Kr 171/18, LEX nr 2494789). Wskazuje się, że zakwestionowanie oświadczenia, a więc obalenie wynikającego z niego domniemania, nie może nastąpić poprzez samo twierdzenie strony nie poparte jakimkolwiek dokumentem, decyzją administracyjną, czy orzeczeniem sądu. Nawet samo wszczęcie postępowania, które może doprowadzić do zmiany przebiegu granicy, nie wystarcza do podważenia oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (tak wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 czerwca 2019 r. VII SA/Wa 2783/18, LEX nr 2692999). Co do zasady przyjmuje się bowiem, że udzielenie pozwolenia na budowę (lub przebudowę) określonego budynku jest aktem władczym organu administracji publicznej dopuszczającym działania inwestora polegające na prowadzeniu określonych robót budowlanych. Pozwolenie na budowę (przebudowę) nie przesądza natomiast o tym, komu przysługuje prawo własności nieruchomości gruntowej, na której ma być bądź jest zlokalizowany projektowany budynek (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 stycznia 2018r. VII SA/Wa 778/17, LEX nr 2506878). Podobnie stwierdził WSA w Kielcach w wyroku z dnia 1 grudnia 2016 r. II SA/Ke 677/16, LEX nr 2189869: "(...) Okoliczność, że toczy się spór o granice działki, na której zaprojektowano obiekt budowlany, nie może mieć wpływu na postępowanie administracyjne w przedmiocie pozwolenia na budowę. Organ administracyjny rozpatrujący sprawę o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę nie rozstrzyga kwestii przebiegu granic". Podobne stwierdzenie znajdujemy w wyroku WSA w Warszawie : "(...) Samo wszczęcie postępowania czy to administracyjnego czy tak jak w tej sprawie przed sądem powszechnym, które może, choć nie musi doprowadzić do zmiany przebiegu granicy, nie wystarcza - w ocenie Sądu - do podważenia oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Przebieg granicy może zmienić bowiem dopiero decyzja administracyjna albo orzeczenie sądu powszechnego" (wyrok z dnia 13 marca 2019 r. VII SA/Wa 1869/18, LEX nr 2641647). 6/ Nie zachodzi naruszenie § 19 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Należy dostrzec, że żaden z wymienionych w tym przepisie budynków nie znajduje się na działce inwestycyjnej. Natomiast co do odległości do granicy, zaprojektowano 10 miejsc postojowych dla samochodów osobowych, w tym dwa dla osób niepełnosprawnych w odległościach 9,77m i 10,72m oraz 7,12m i 9,70m od granicy z działką nr [...], co jest w zupełności zgodne z § 19 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia (minimalna odległość od granicy 7 m). Wyżej była już mowa o kwestii granic, zatem obecnie tylko skrótowo należy wskazać, że granica jest zaznaczona na stosownej mapie do celów projektowych i nie można zakładać, jak to czyni skarżąca, że odległości od granicy w przyszłości mogą ulec zmianie. Przechodząc dalej do pozostałych zarzutów, zauważyć należy, że stały się one ostatecznie podstawą uchylenia zaskarżonej decyzji. 1/ Pierwszy z nich dotyczy obszaru oddziaływania inwestycji, o którym mowa w art. 28 ust. 2 p.b. Przypomnieć należy, że obszarem tym objęto działki bezpośrednio sąsiadujące z działką nr [...] ( inwestycyjną), a to nr [...] i [...] (ta ostatnia to własność skarżącej). Skarżąca twierdzi, że obszar ten powinien obejmować działkę nr [...] oraz nr [...], która graniczy z działką nr [...] i stanowi również własność skarżącej. Skarżąca nie ma interesu prawnego w podnoszeniu zarzutu odnośnie działki nr [...], skoro nie posiada do niej tytułu prawnego. Natomiast co do działki nr [...], którą od działki inwestycyjnej oddziela działka nr [...], organ wskazał, że działka ta oddalona jest od działki inwestycyjnej o około 34m i wskazał, że dokonał "pomiaru własnego". Budynek na tej nieruchomości oddalony jest o około 47 m od działki nr [...], zaś projektowane na działce nr [...] boksy magazynowe są oddalone pod budynku na działce nr [...] o 58 m. W związku z tym organ uznał, że są to znaczne odległości, które wykluczają objęcie tej działki obszarem oddziaływania. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 21 kwietnia 2021 r. II OSK 2117/18, LEX nr 3190426: "Znajdowanie się nieruchomości w sferze oddziaływania obiektu należy rozumieć w ten sposób, że przez oddziaływanie to naruszone zostają konkretne normy prawa materialnego, z których dany podmiot wywodzi swój interes prawny jako strona postępowania administracyjnego. Ograniczenia, które nie są wynikiem istnienia przepisów prawnych nie dają podstawy do uznania danego podmiotu za stronę postępowania w sprawie, której przedmiotem jest wydanie pozwolenia na budowę. Celem art. 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20 p.b. jest przesądzenie, że skutecznie można kwestionować zamierzenie inwestycyjne wtedy gdy ma się w sprawie interes prawny i to w takim zakresie, w jakim zamierzenie inwestycyjne koliduje z uzasadnionym interesem opartym na konkretnym przepisie prawa materialnego". Podobnie w wyroku z dnia 21 kwietnia 2021 r. II OSK 1687/18, LEX nr 3197672 NSA stwierdził, że "Dla uznania właściciela (użytkowania wieczystego, zarządcy) nieruchomości za stronę postępowania w sprawie o pozwolenie na budowę należy ustalić, czy jego nieruchomość znajduje się na terenie wyznaczonym na podstawie konkretnych przepisów prawa materialnego, w otoczeniu przedmiotowego obiektu budowlanego i czy przepisy te wprowadzają związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Brak bezpośredniego sąsiedztwa pomiędzy nieruchomościami nie musi automatycznie oznaczać braku przymiotu strony, gdyż obszar oddziaływania obiektu może obejmować także tereny dalej położone, ale pozostające w zasięgu wpływów planowanej inwestycji". Identyczne stanowisko znajdujemy w wyroku NSA z dnia 10 marca 2021 r. II OSK 403/21 LEX nr 3195449: " Stroną postępowania mogą być nie tylko osoby, których prawa mogą zostać jednoznacznie naruszone w wyniku realizacji inwestycji, ale też władający nieruchomościami, na zagospodarowanie których inwestycja ta może oddziaływać w takim stopniu, że właściwy organ ma obowiązek sprawdzić w postępowaniu wyjaśniającym, czy zostały spełnione wszystkie wymagania wynikające z przepisów p.b. i przepisów odrębnych. Niezbędne jest jednak wyraźne sprecyzowanie konkretnego przepisu prawa administracyjnego, mogącego wykluczać bądź ograniczać zagospodarowanie (użytkowanie) działki sąsiedniej ze względu na powstanie projektowanej zabudowy". Nie jest zatem decydujące bezpośrednie sąsiedztwo, ale istnienie przepisu prawa materialnego, który może zostać naruszony. Z drugiej zaś strony zwrócić należy uwagę, że jak wskazuje się w orzecznictwie - ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich wskazana w art. 5 ust. 1 pkt 9 P.b. to ochrona przed ograniczeniem możliwości zabudowy działki sąsiedniej w sposób wykraczający poza możliwości wynikające z projektowanej zabudowy (por. wyrok NSA z 5 kwietnia 2019 r., II OSK 1278/17, Lex nr 2657376). Ochrona ta nie może sięgać tak daleko, by uniemożliwiać inwestorowi realizację zamierzenia budowlanego, gdy jest ono zgodne z przepisami. W ocenie sądu, co do zasady każda inwestycja realizowana w relatywnie bliskim sąsiedztwie, powoduje uciążliwości i utrudnienia dla sąsiadów, jednakże w takim przypadku właścicielowi działki sąsiedniej służą pewne instrumenty prawne, mające na celu zniwelowanie lub zrekompensowanie tych ograniczeń. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 30 stycznia 2019 r. (II OSK 560/17, Lex nr 2643569), ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich nie może być rozumiana w sposób absolutny. Nie chodzi bowiem o wszelkie utrudnienia jakie może przynieść planowana inwestycja, a jedynie o takie, które mogą dotyczyć naruszeń interesów prawnych, a nie interesów faktycznych innych osób. W wyroku z dnia 20 sierpnia 2019 r. II OSK 2034/18, LEX nr 2719605 NSA podkreślił, że zasięg obszaru oddziaływania projektowanego obiektu w rozumieniu art. 3 pkt 20 p.b. determinują warunki pozwolenia na budowę, a nie to, w jaki sposób projektowany obiekt zostanie w rzeczywistości zrealizowany. Mając powyższe na uwadze, gdyby opierać się na ustaleniach organu, należałoby stwierdzić bez wątpliwości, że działka nr [...] i znajdujący się tam budynek położone są w takiej odległości, jaka wyklucza wskazanie jakiegoś przepisu prawa materialnego uzasadniającego objęcie tej działki obszarem oddziaływania. Natomiast problemem jest to, że działka ta na mapie pozostaje poza obszarem projektu zagospodarowania terenu. Wobec faktu, że w skardze zakwestionowano odległości wskazane przez organ jako "pomiar własny", nie sposób zweryfikować obliczeń organu, a tym samym ocenić, czy miał rację. Nie wiadomo bowiem, w jaki sposób pomiar własny został dokonany; na podstawie jakich map. Trzeba wyraźnie powiedzieć, że taka inicjatywa organu, zmierzająca do rozprawienia się z konkretnym zarzutem, była jak najbardziej poprawna. Jednak jeśli zrobiono pomiary na podstawie jakiejś mapy, należało mapę tę jako dowód dołączyć do akt postępowania, czego nie uczyniono. W tej sytuacji odległości te pozostają nieweryfikowalne. Stąd zarzut dotyczący wyznaczenia obszaru oddziaływania musiał odnieść skutek. 2/ Drugi zarzut także jest częściowo bezzasadny, jednak na jego kanwie Sąd dostrzegł określone niżej poważne nieścisłości. Mianowicie w zakresie dokumentacji geologicznej, co do zasady, należy powtórzyć uwagi odnośnie zakresu merytorycznego sprawdzenia projektu budowlanego i powiedzieć, że za treść opinii geotechnicznej odpowiada projektant. Sąd nie będzie w żadnym razie oceniał merytorycznie zajętego stanowiska i ustalał, czy wykonanie jednego otworu wiertnicznego to jest zbyt mało, czy też wystarczająco, oraz czy prawidłowo wybrano miejsce odwiertu. Jednak rację trzeba przyznać skarżącej, że dokumentacja projektowa w zakresie geotechnicznym zawiera błędy i nieścisłości, które muszą zostać wyjaśnione i poprawione przez projektanta. Dostrzeżenie tych nieścisłości nie wymaga żadnej wiedzy specjalnej i powoduje, do czasu uzyskania wyjaśnień, podważenie jej wiarygodności i wniosków, a w szczególności zaliczenia obiektu do II kategorii geotechnicznej, z prostymi warunkami gruntowo – wodnymi. W dokumentacji badań podłoża gruntowego /k.421proj.bud./ wydzielono 3 warstwy gruntu: warstwa I – gleba, warstwa II – plastyczne gliny pylaste, warstwa III – twardoplastyczne gliny pylaste z korzystnymi właściwościami./k/.421/. Z kolei w opinii geotechnicznej wspomniano o V warstwach: warstwa I – gleba, warstwa II - plastyczne gliny pylaste, warstwa III - twardoplastyczne gliny pylaste z korzystnymi właściwościami, warstwa IV - średniozagęszczone piaski drobne z korzystnymi właściwościami, warstwa V – miękkoplastyczne namuły z niekorzystnymi właściwościami /k.113 proj.bud./. Natomiast w karcie otworu geotechnicznego /k.431 proj.bud./ wymieniono także V warstw: I-gleba ciemnobrązowa, II – glina pylasta szara, III - glina pylasta szara, IV – namuł ciemnoszary, VI – piasek ciemnoszary. Choć warstw jest V, to jednak kolejność dwóch ostatnich warstw różni się ( jest odwrócona). Nie wiadomo zatem, która informacja jest zgodna ze stanem faktycznym. Jeśli mowa o warstwach: w opinii geotechnicznej wskazano, że wykonano 1 otwór o głębokości 3 m /k.113 proj.bud/, natomiast w opinii geotechnicznej na k. 415 proj.bud. podano, że wywiercono otwór badawczy o głębokości 2 m. Z kolei z karty otworu geotechnicznego wynika, że głębokość odwiertu wynosiła 3 m. Kolejna kwestia to warunki hydrogeologiczne posadowienia. Na k. 115 proj.bud. napisano: "W wykonanym otworze stwierdzono występowania napiętego zwierciadła wód gruntowych". Ze względu na błędy językowe, chcąc poznać stan faktyczny, należało zweryfikować tę informację w dalszej części projektu. Na k. 419 wskazano zatem, że "W wykonanym otworze nie stwierdzono występowania zwierciadła wód podziemnych ani sączeń". Jednak nie można przyjąć tej wypowiedzi za pewną i wiarygodną, albowiem w karcie otworu geotechnicznego jedno z oznaczeń wskazuje na nawiercenie poziomu wody na głębokości 3 m /k.431 i 433 proj. bud./. Opinia geotechniczna nie może mieć tego typu nieścisłości dotyczących tego, jakie warstwy i ile nawiercono, na jakiej głębokości oraz czy dowiercono się do źródła wody, czy też nie. Jest tak zwłaszcza w sytuacji, gdy dokonano tylko 1 odwiertu, którego zbadanie jest źródłem wszelkich wniosków. Trzeba tutaj wskazać, że zgodnie z § 4 ust. 2 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa I Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz.U.2012.463), rozróżnia się 1/ proste, 2/ złożone i 3/ skomplikowane warunki gruntowe. W przypadku niniejszej sprawy obiekty zaliczono do II kategorii geotechnicznej w prostych warunkach gruntowych. Zgodnie z § 7 ust. 2 i 3 wspomnianego rozporządzenia, w przypadku obiektów budowlanych drugiej i trzeciej kategorii geotechnicznej opracowuje się dodatkowo dokumentację badań podłoża gruntowego i projekt geotechniczny, natomiast w przypadku obiektów budowlanych trzeciej kategorii geotechnicznej oraz w złożonych warunkach gruntowych drugiej kategorii wykonuje się dodatkowo dokumentację geologiczno-inżynierską, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr 163, poz. 981). Od wspomnianej klasyfikacji zależy zatem zakres wymaganej dokumentacji geologicznej. W przypadku niniejszej sprawy rzecz nie jest bynajmniej abstrakcyjna. Albowiem do odwołania skarżąca dołączyła dokumentację geologiczną dotyczącą terenu sąsiedniej działki nr [...], gdzie przy wykonaniu 14 nawiertów warunki gruntowe uznano za złożone, przy zaliczeniu obiektów do II kategorii geotechnicznej /k.114 i 117 akt odwoł/. Wprawdzie nie wiadomo dokładnie, gdzie znajdowały się na tej działce otwory wiertnicze w odniesieniu do działki nr [...] /k.115 verte akt odwoł./, ale trzeba też powiedzieć, że na działce nr [...] otwór wiertniczy był posadowiony poza strefą inwestycji kubaturowej /k.427 proj.bud./. W takiej sytuacji opinia geotechniczna nie może zawierać wspomnianych błędów powodujących wątpliwości co do jej treści, w tym co do określenia warunków prostych czy złożonych. Błędy te muszą zostać usunięte w sposób powodujący, że jej treść nie będzie mogła być zakwestionowana. Jeszcze raz powtórzyć należy, że organ nie jest uprawniony badać merytorycznie treści opinii ( por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2021 r. II OSK 396/19 LEX nr 3179384), jednak tego rodzaju nieścisłości czy pomyłki mogące rzutować na wnioski opinii, muszą zostać wyeliminowane. "Reguła, w myśl której to na autorze projektu oraz osobach dokonujących odpowiednich sprawdzeń i uzgodnień spoczywa odpowiedzialność za szczegółowe rozwiązania zawarte w projekcie budowlanym, nie zwalnia całkowicie organów z obowiązku weryfikacji projektu pod względem zgodności z przepisami prawa, w tym przepisami techniczno-budowalnymi - zwłaszcza w zakresie, w jakim chodzi nie tyle o wiedzę fachową, ile o zastosowanie owych przepisów" (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 7 maja 2019 r. II SA/Kr 146/19 LEX nr 2673737). Powyższe dwa uwzględnione zarzuty spowodować musiały uchylenie decyzji zaskarżonej, celem wyjaśnienia i ewentualnie stosownego uzupełnienia projektu budowlanego. W ocenie Sądu, na tym etapie wystarczającym jest zakwestionowanie decyzji organu odwoławczego, jako tego, który w zakresie swojej kompetencji może zażądać wyjaśnień od inwestora. Jak to słusznie zauważył NSA w wyroku z dnia 15 listopada 2019 r. II OSK 3304/17, LEX nr 2768768: " Obowiązkiem organu administracji rozpatrującego wniosek o wydanie pozwolenia na budowę jest zbadanie zgodności projektu budowlanego tylko z tymi przepisami techniczno-budowlanymi, które regulują kwestie związane z zagospodarowaniem działki lub terenu. Odpowiedzialność za zapewnienie zgodności projektu budowlanego z pozostałymi przepisami techniczno-budowlanymi spoczywa na autorze tego projektu. Oczywiście, jeśli w toku postępowania pojawią się uzasadnione wątpliwości, co do zgodności projektu budowlanego z innymi przepisami techniczno-budowlanymi, to organ administracji wątpliwości te powinien przed udzieleniem pozwolenia na budowę wyjaśnić. Na istnienie takich wątpliwości może też wskazywać strona postępowania". Podobnie w wyroku z dnia 16 października 2020 r. II OSK 2083/19, LEX nr 3098204 NSA wskazał: "Nie można wykluczyć sytuacji, w której w trakcie postępowania odwoławczego okaże się, że projekt budowlany obarczony jest wadami nieistotnymi, czyli wadami, które są związane z wymogami o charakterze formalnym, a które nie oznaczają istotnych naruszeń, o których mowa w art. 35 ust. 3 w związku z art. 35 ust. 1 p.b. Wówczas organ odwoławczy jest uprawniony, w ramach kompetencji wynikającej z art. 136 k.p.a., do podjęcia działań polegających na zobowiązaniu inwestora do sanowania nieistotnych nieprawidłowości projektu budowlanego. Jeśli inwestor usunie nieprawidłowości, decyzja organu drugiej instancji jest wydawana w warunkach istnienia sanowanego projektu budowlanego. Pamiętać trzeba, że pozwolenie na budowę wchodzi do obrotu prawnego po wydaniu decyzji ostatecznej". I wreszcie "Organ może oprzeć się na dokonanej przez projektanta ocenie zasadności dołączenia do projektu budowlanego wyników badań geodezyjno-inżynierskich i geotechnicznych warunków posadowienia budynku, jednak pod warunkiem, że dokona jej właściwej oceny i wypowie się, czy ocena ta jest sporządzona przez właściwą osobę, czy zawiera fachowe i przekonywujące uzasadnienie, czy są dostatecznie wyjaśnione kwestie istotne dla rozstrzygnięcia. Opinia projektanta stanowi część materiału dowodowego, który podlega ocenie organów orzekających w sprawie zgodnie z zasadami art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a." (tak wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2015 r. II OSK 1595/13 LEX nr 2086290). Końcowo wymaga zaznaczenia, że celem postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę nie jest poszukiwanie podstaw do wydania decyzji odmownej, lecz doprowadzenie w porozumieniu z inwestorem i projektantem do uzyskania projektu budowlanego nie naruszającego przepisów i zasad sztuki budowlanej. Organ obowiązany jest dążyć do współdziałania z inwestorem, aby udzielić mu wsparcia przy realizowaniu przez niego prawa do zabudowy, dbając przy tym o dochowanie przesłanek wydania pozwolenia. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (DZ.U. 1028.265 t.j.). Na kwotę zasądzonych kosztów składają się wpis w kwocie 500 zł, opłata kancelaryjna 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika – adwokata w kwocie 480 zł. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien pokazać źródło dokonania pomiarów w kwestii związanej z obszarem oddziaływania, oraz wyjaśnić wskazane wyżej błędy i niedokładności opinii geotechnicznej, dokumentacji badań podłoża gruntowego i projektu geotechnicznego,. Rezultat tych wyjaśnień i sprawdzeń doprowadzić winien albo do wyjaśnienia wątpliwości i udzielenia pozwolenia na budowę, albo do podjęcia innych decyzji leżących w gestii organu. Z wymienionych przyczyn orzeczono jak na wstępie.