I GZ 349/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. K. na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 grudnia 2020 r. sygn. akt I SA/Kr 710/20 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Małopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Krakowie z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 9 grudnia 2020 r., sygn. akt I SA/Kr 710/20 odrzucił skargę J. K. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Małopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Krakowie z [...] czerwca 2020 r., w przedmiocie odmowy przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami. W motywach podjętego rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. decyzję Dyrektora Małopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Krakowie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 2 października 2020r., skarżący został wezwany 2 października 2020 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 9 października 2020 r. Siedmiodniowy termin na uiszczenie wpisu sądowego od skargi upływał 16 października 2020 r. Brak fiskalny skargi nie został uzupełniony w określonym terminie, pomimo wezwania i pouczenia w tym zakresie, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł skarżący wskazując, że odrzucenie skargi było niewłaściwe, bowiem braki formalne zostały uzupełnione, albowiem strona uiściła opłatę i to Sąd winien sprawdzić, poprzez służby księgowe wpłatę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone stronie skarżącej 9 października 2020 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał 16 października 2020 r. Po sprawdzeniu w rejestrze dochodów budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie stwierdzono, że skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi. Słusznie zatem Sąd I instancji uznał, że skarga podlega odrzuceniu wskutek braku uiszczenia wpisu sądowego w terminie. Nadto Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w sprawie nie zachodzi wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania – ani na mocy ustawy (art. 239 i następne p.p.s.a.), ani postanowienia sądu w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Przeprowadzona przez Naczelny Sąd Administracyjny analiza akt sprawy w aspekcie uiszczonej przez stronę wpisu skutkowała uznaniem, że owszem skarżący uiścił opłatę, ale dopiero 31 maja 2021 r. (k. 40 akt sądowych), a więc po złożeniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi. Raz jeszcze należy przypomnieć stronie, iż termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał 16 października 2020 r. a wniesienie opłaty po terminie skutkuje odrzuceniem skargi. Sąd I instancji zasadnie zatem stwierdził, że skarżący pomimo wezwania nie uzupełnił braków formalnych skargi zatem prawidłowo ją odrzucił na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji