VII SA/Wa 2595/13

SENTENCJA Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A.W. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia : przyznać A.W. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. UZASADNIENIE Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła w dniu 9 grudnia 2013 r. (data stempla biura podawczego) skarga A.W. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki z dnia [...] znak : [...] wraz z formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawcą pozostaje żona. Wnioskodawca wraz z żoną utrzymują się z emerytur o łącznej wysokości 1.992,77 złotych netto miesięcznie. Wnioskodawca podał, że posiada dom o powierzchni 90 m ² oraz działkę o numerze ewidencyjnym [...]. Innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych oświadczył, że nie posiada. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca wskazał, że emerytury stanowią jedyne źródło utrzymania jego oraz żony. Wskazał, że dochody te są w całości przeznaczane na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych. Oświadczył, że jest właścicielem działki nr [...] zabudowanej budynkiem mieszkalnym, w którym mieszka wraz z żoną. Zaznaczył, że innego majątku nie posiada. Do wniosku wnioskodawca dołączył potwierdzenie wysokości emerytury swojej oraz żony. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie jest zatem uzależnione od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. W niniejszej sprawie wnioskodawca wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Podkreślić należy, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka –Medek, wyd. Zakamycze 2005, s. 594). Oceniając sytuację finansową wnioskodawcy uznano, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wskazać należy, że wnioskodawca utrzymuje się wraz z żoną jedynie z niewielkiego dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytur. Uzyskiwany dochód wnioskodawca przeznacza na bieżące utrzymanie siebie i żony oraz na pokrycie kosztów związanych z utrzymaniem domu. Wprawdzie wnioskodawca nie podał wysokości wydatków ponoszonych na bieżące utrzymanie siebie i żony oraz domu, jednakże przy aktualnym poziomie cen i opłat za dobra i usługi oraz artykuły spożywcze i przemysłowe uznano, że nie jest on w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego samodzielnie, bez uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego. Stwierdzono, że przy wysokości uzyskiwanego dochodu poniesienie kosztów sądowych, które na obecnym etapie postępowania wynoszą 500,00 złotych tytułem uiszczenia wpisu sądowego od skargi, jak również ewentualnych pozostałych kosztów sądowych w sprawie jest to wydatek przekraczający obecne możliwości finansowe wnioskodawcy. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy we wnioskowanym zakresie poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.