II K 465/24

<p>Sygn. akt: II K 465/24</p> <p>4074-4 Ds 1726.2023</p> <p> <strong> <!-- -->1.WYROK </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p>Dnia 9 lutego 2026 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie:</p> <p> <em> <!-- -->Przewodnicząca </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sędzia SR Aleksandra Marek-Ossowska</em> </strong> </p> <p> <em> <!-- -->Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Kroskowska</em> </p> <p>w obecności Prokuratora ---</p> <p>po rozpoznaniu dnia 7 listopada 2024 r. 21 stycznia 2025 r., 21 marca 2025 r., 13 czerwca 2025 r., 29 sierpnia 2025 r., 15 grudnia 2025 r., 26 stycznia 2026 r., 9 lutego 2026 r.</p> <p>sprawy:</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. Z.</span> s. <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">V.</span> z domu <span class="anon-block">T.</span> ur. <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> </strong> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->oskarżonego o to, że: </span> </p> <p>1.  W dniu 16 października 2020r w <span class="anon-block">L.</span> działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez wprowadzenie w błąd przedstawicieli <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">L.</span>, co do zaistnienia szkód w pojeździe marki <span class="anon-block">N. (...)</span> o nr rej<span class="anon-block">(...)</span> w postaci: dwóch opon, dwóch felg, łącznika stabilizatora, końcówki drążka wraz z ustawieniem ustawienia zbieżności kół zmierzał do doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> w kwocie 5 332,32 zł lecz określonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę wypłaty odszkodowania przez pokrzywdzoną.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> </em> </strong> </p> <p>2.  W dniu 13 listopada 2020r w <span class="anon-block">L.</span> działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez wprowadzenie w błąd przedstawicieli <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">L.</span>, co do zaistnienia szkód w pojeździe marki <span class="anon-block">N. (...)</span> o nr rej<span class="anon-block">(...)</span> w postaci: uszkodzenia opony oraz felgi zmierzał do doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> w kwocie 1 404,30 zł lecz określonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę wypłaty odszkodowania przez pokrzywdzoną.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->orzeka:</strong> </p> <p>biorąc za podstawę orzeczenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> </p> <p>I.  Oskarżonego<strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. Z.</span> </strong>uznaje za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu aktem oskarżenia, z tym ustaleniem, że stanowiły ciąg przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i za to w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art. 14 § 1 kk</a> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> po zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a;art. 37 a § 1)">art. 37a § 1 kk</a>, w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 34;art. 34 § 1;art. 34 § 1 pkt. 1 a)">art. 34 § 1 pkt 1a kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 35;art. 35 § 1)">art. 35 § 1 kk</a> wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym;</p> <p>II.  Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Toruniu) kwotę 120 zł (stu dwudziestu złotych) tytułem opłaty sądowej oraz kwotę 2582,19 zł (dwa tysiące pięćset osiemdziesiąt dwa złote dziewiętnaście groszy) tytułem zwrotu wydatków poniesionych w sprawie.</p> <table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="30"/> <col width="22"/> <col width="131"/> <col width="11"/> <col width="42"/> <col width="79"/> <col width="60"/> <col width="5"/> <col width="22"/> <col width="114"/> <col width="71"/> <col width="100"/> </colgroup> <tr> <td colspan="13"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>Formularz UK 1</p> </td> <td colspan="3"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->II K 465/24</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <em> <!-- -->Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <strong> <!-- -->1.USTALENIE FAKTÓW</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. Z.</span> </strong> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <strong> <!-- --> 1.</strong> W dniu 16 października 2020r w <span class="anon-block">L.</span> działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez wprowadzenie w błąd przedstawicieli <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">L.</span>, co do zaistnienia szkód w pojeździe marki <span class="anon-block">N. (...)</span> o nr rej <span class="anon-block">(...)</span> w postaci: dwóch opon, dwóch felg, łącznika stabilizatora, końcówki drążka wraz z ustawieniem ustawienia zbieżności kół zmierzał do doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">(...)</span> S.A<span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> w kwocie 5 332,32 zł lecz określonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę wypłaty odszkodowania przez pokrzywdzoną.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> 2.</strong> W dniu 13 listopada 2020r w <span class="anon-block">L.</span> działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez wprowadzenie w błąd przedstawicieli <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">L.</span>, co do zaistnienia szkód w pojeździe marki <span class="anon-block">N. (...)</span> o nr rej <span class="anon-block">(...)</span>w postaci: uszkodzenia opony oraz felgi zmierzał do doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">(...)</span> S.A. <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> w kwocie 1 404,30 zł lecz określonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę wypłaty odszkodowania przez pokrzywdzoną.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> </em> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="9" colspan="10"> <p> <span class="anon-block">G. Z.</span> użytkował samochód marki <span class="anon-block">N.</span> o nr. rej. <span class="anon-block">(...)</span>, którego właścicielką była jego matka - <span class="anon-block">V. Z. (1)</span>.</p> <p> <span class="anon-block">G. Z.</span> w dniu 16 października 2020 r. zgłosił do <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">L.</span>, iż w dniu 15 października 2020 r. na skutek wjechania na ul. <span class="anon-block">(...)</span> w dziurę w jezdni, w użytkowanym przez niego pojeździe doszło do uszkodzenia dwóch opon, dwóch felg oraz łącznika stabilizatora i końcówki drążka.</p> <p>Samochód został odholowany przez <span class="anon-block">G. A.</span>, pracującego w firmie <span class="anon-block">(...)</span> świadczącej pomoc drogową. Oprócz holowania firma wymieniła w samochodzie <span class="anon-block">G. Z.</span> łącznik stabilizatora i końcówkę drążka, a nadto ustawiła zgodność kół. Z tytułu holowania i przeprowadzonych napraw wystawiona została faktura na kwotę 1045,50 zł.</p> <p> <span class="anon-block">L. V. (2)</span>, prowadzący warsztat samochody, w pojeździe <span class="anon-block">G. Z.</span> wymienił i wyważył dwie opony oraz wyprostował dwie felgi aluminiowe, wystawiając z tego tytułu fakturę VAT na kwotę 2200 zł.</p> <p>W dniu 2 listopada 2020 r. <span class="anon-block">G. Z.</span> zgłosił ww. szkodę do <span class="anon-block">(...)</span> Spółki Akcyjnej <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>.</p> <p>Decyzją z dnia 10 grudnia 2020 r. Towarzystwo <span class="anon-block">(...)</span> odmówiło wypłaty odszkodowania z tytułu szkody z dnia 15 października 2020 r. wskazując, iż uszkodzenia opon oraz tarczy kół nie powstały we wskazanym miejscu. Koszt likwidacji szkody wyniósł <span class="anon-block">(...)</span>,<span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <span class="anon-block">G. Z.</span> w dniu 23 listopada 2020 r. zgłosił do <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">L.</span>, iż w dniu 13 listopada 2020 r. na skutek wjechania na ul. <span class="anon-block">(...)</span> w dziurę w jezdni, w użytkowanym przez niego pojeździe marki <span class="anon-block">N.</span> doszło do uszkodzenia jednej opony i jednej felgi.</p> <p> <span class="anon-block">G. Z.</span> w warsztacie prowadzonym przez <span class="anon-block">L. V. (1)</span> wymienił oponę oraz wyprostował felgę aluminiową, za co wystawiono fakturę na kwotę 900 zł brutto.</p> <p>W dniu 19 listopada 2020 r. <span class="anon-block">G. Z.</span> zgłosił powyższą szkodę do <span class="anon-block">(...)</span> Spółki <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>.</p> <p>W dniu 16 grudnia 2020 r. <span class="anon-block">G. Z.</span> zamówił ze Stanów Zjednoczonych felgi aluminiowe, za które zapłacił 2835,20 zł.</p> <p>Decyzją z dnia 13 stycznia 2021 r. Towarzystwo <span class="anon-block">(...)</span> odmówiło wypłaty odszkodowania z tytułu szkody z dnia 13 listopada 2020 r. wskazując, że zgłoszone uszkodzenia powstały w związku z uprzednio zgłaszanym zdarzeniem z dnia 15 października 2020 r., a więc nie powstały w deklarowanym terminie i okolicznościach. Pełnomocnik <span class="anon-block">V. Z. (2)</span> wniósł odwołanie od decyzji. Decyzją z dnia 5 marca 2021 r. Towarzystwo <span class="anon-block">(...)</span> podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko.</p> <p>Z uwagi na odmowę wypłaty odszkodowań <span class="anon-block">V. Z. (1)</span> złożyła w Sądzie Rejonowym w Toruniu pozew przeciwko <span class="anon-block">(...)</span>o zapłatę kwoty 7989,30 zł.</p> <p>Wyrokiem zaocznym z dnia 15 lipca 2021 r. Sąd Rejonowy w Toruniu w sprawie V GC 480/21 zasądził od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> na rzecz <span class="anon-block">V. Z. (3)</span> kwotę 7989,30 zł. Wyrokiem z dnia 27 października 2021 r. Sąd utrzymał w mocy wyrok zaoczny z dnia 15 lipca 2021 r. Wyrok uprawomocnił się w dniu 14 stycznia 2022 r.</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">U. Z.</span> </p> </td> <td> <p>10-16, 207v-208</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">L. V. (1)</span> </p> </td> <td> <p>70-72, 208</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">G. G.</span> </p> </td> <td> <p>74-75, 189-189v</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">G. B.</span> </p> </td> <td> <p>76-77, 190</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">U. X.</span> </p> </td> <td> <p>208-208v</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>protokół oględzin akt V GC 480/21 SR w Toruniu</p> </td> <td> <p>80-92</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>pismo <span class="anon-block">(...)</span> </p> </td> <td> <p>214-224</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>płyta CD z aktami szkody</p> </td> <td> <p>205, 226</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>załącznik nr 1 z dokumentacją szkodową</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p>Z opinii sporządzonej przez biegłego z zakresu kryminalistycznych badań wypadków drogowych, posiadającego stosowne wykształcenie, w tym wykształcenie w kierunku fizyki, wynika iż pojazd marki <span class="anon-block">N.</span> o nr rej. <span class="anon-block">(...)</span> po zdarzeniu w dniu 15.10.2020r. na wewnętrznym boku ogumienia koła prawego przedniego niemal na 3/4 obwodu znajdowały się miejscowe spękania i rozdzielenia. Obręcz tego koła po stronie wewnętrznej nie posiadała na wysokości wskazanych spękań i rozdzieleń uszkodzeń o świeżym charakterze. Na zewnętrznym boku opony tego koła znajdowały się dwa miejscowe rozdzielenia. Obręcz tego koła po stronie zewnętrznej nie posiadała uszkodzeń o świeżym charakterze.</p> <p>Uwzględniając rozdzielenie ogumienia koła prawego przedniego samochodu <span class="anon-block">N.</span> oraz brak uszkodzeń obręczy tego koła o świeżym charakterze biegły wskazał, iż uszkodzenia te posiadały większy charakter niż wynika to z przeszkody jaką miała stanowić wyrwa w nawierzchni asfaltowej jezdni ulicy <span class="anon-block">(...)</span>. W ocenie biegłego uszkodzenia samochodu marki <span class="anon-block">N.</span> o nr rej. <span class="anon-block">(...)</span> nie powstały w okolicznościach przebiegu kolizji drogowej z dnia 15.10.2020 r. podawanej przez kierującego pojazdem <span class="anon-block">G. Z.</span> na etapie likwidacji szkody oraz w postępowaniu przygotowawczym, co wynika z braku kryminalistycznej zgodności pomiędzy charakterem przeszkody wynikającym z uszkodzenia samochodu, a charakterem przeszkody jaką miała stanowić wyrwa w jezdni asfaltowej nawierzchni jezdni ulicy <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>Analiza uszkodzeń koła prawego tylnego po zdarzeniu z dnia 15.10.2020r. z uszkodzeniami wskazanymi w szkodzie z dnia 13.11.2020r. wykazała, że rozdzielenia zewnętrznego boku ogumienia koła prawego tylnego oraz miejscowe uszkodzenie obręczy tego pojazdu są tożsame w obu zgłoszeniach szkody. Tym samym udokumentowane uszkodzenia samochodu nie powstały w okolicznościach przebiegu kolizji drogowej z dnia 13.11.2020r. podawanej przez kierującego pojazdem <span class="anon-block">G. Z.</span> na etapie likwidacji szkody oraz w postępowaniu przygotowawczym.</p> </td> <td colspan="2"> <p>opinia z zakresu badań kryminalistycznych</p> </td> <td> <p>95-118, 240v-242v</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p> <span class="anon-block">G. Z.</span> nie był dotychczas karany sądownie.</p> </td> <td colspan="2"> <p>dane o karalności</p> </td> <td> <p>143, 249</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.2.1.</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="9"> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> </td> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <strong> <!-- -->1.OCena DOWOdów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7" colspan="3"> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">L. V. (1)</span> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Świadek <span class="anon-block">L. V. (2)</span> zajmuje się wulkanizacją i serwisem opon. Zeznał, że <span class="anon-block">G. Z.</span> jest stałym klientem jego firmy. W wyniku uszkodzenia felg konieczne było ich prostowanie a opony należało wymienić. Świadek nie naprawiał łącznika stabilizatora, końcówki drążka i nie ustawiał zbieżności kół. Świadek zeznał, iż <span class="anon-block">G. Z.</span> poinformował go, że uszkodzenia powstały w wyniku najechania na dziurę w jezdni.</p> <p>Sąd dał wiarę zeznaniom świadka gdyż były spójne, logiczne i znalazły odzwierciedlenie w pozostałym materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Zeznania <span class="anon-block">G. G.</span> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Świadek, rzeczoznawca samochodowy, zeznał, iż pojazd marki <span class="anon-block">N.</span> o nr. rej. <span class="anon-block">(...)</span> w dniu 15.10.2020r. posiadał uszkodzenia jednej tarczy koła i jednej opony zaś 13.11.2020r. oskarżony sam zgłosił iż doszło do uszkodzenia dwóch felg i zawieszenia pojazdu. Świadek zeznał iż zgłoszone zostały takie same uszkodzenia, które nie korelowały ze wskazanym miejscem zdarzenia. Łącznik stabilizatora wraz z końcówkami drążka uległy uszkodzeniu w wyniku zużycia eksploatacyjnego. W ocenie świadka uszkodzenie opon nie jest wynikiem kontynuowania jazdy na oponie bez powietrza dlatego, że opony te miały charakterystyczne wewnętrzne rozwarstwienia typowe dla opon nisko profilowych, które mogły powstać w wyniku normalnej eksploatacji. Świadek wskazał, że najsłabszym miejscem tarczy koła, czyli felgi, jest jej wewnętrzna strona, która nie jest wzmocniona, i tam najczęściej dochodzi do uszkodzeń. Tymczasem w samochodzie oskarżonego uszkodzona była głównie zewnętrzna tarcza felgi i posiadała uszkodzenia z różnych zdarzeń. Charakter tych uszkodzeń nie wskazuje aby powstały w wyniku kontynuowania jazdy na oponie bez powietrza.</p> <p>Sąd dał wiarę zeznaniom świadka gdyż były spójne, logiczne i znalazły odzwierciedlenie w pozostałym materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">G. B.</span> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Świadek jest pracownikiem oskarżonego. Zeznał, że jechał wraz z nim samochodem w gdy samochód wpadł na ul. <span class="anon-block">(...)</span> w dziurę w jezdni. Nie pamiętał jednak czy miało to miejsce w październiku czy w listopadzie. Po wjechaniu w dziurę oskarżony zatrzymał samochód i wysiadł sprawdzić, co się stało. Następnie nie ujawniwszy uszkodzeń, wsiadł do samochodu i wspólnie pojechali do siedziby firmy. Po około 1-2 godzinach ktoś przyszedł do firmy i dał znać oskarżonemu, że nie ma powietrza w kołach w samochodzie.</p> <p>Zeznania świadka należało oceniać z odpowiednią ostrożnością, z uwagi na fakt zależności służbowej istniejący pomiędzy świadkiem a oskarżonym. Niemniej Sąd nie dopatrzył się podstaw by odmówić wyżej wskazanym zeznaniom waloru wiarygodności, gdyż były spójne, logiczne i znajdowały potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">U. Z.</span> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Świadek jest pracownikiem <span class="anon-block">(...)</span> S.A. <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span>. W szczegółowy sposób opisał przebieg procesu likwidacji szkód zgłoszonych przez <span class="anon-block">G. Z.</span>.</p> <p>Sąd dał wiarę zeznaniom świadka gdyż były spójne, logiczne i znalazły odzwierciedlenie w pozostałym materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie. Świadek nie miał interesu w zaszkodzeniu oskarżonemu, nie znał go prywatnie.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">U. X.</span> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Świadek jest rzeczoznawcą i likwidatorem szkód. Zeznał, że szkoda, którą obsługiwał dotyczyła uszkodzenia jednego koła. Na podstawie oględzin pojazdu świadek stwierdził, iż <span class="anon-block">G. Z.</span> dokonał dwukrotnie zgłoszenia tej samej szkody.</p> <p>Sąd dał wiarę zeznaniom świadka gdyż były spójne, logiczne i znalazły odzwierciedlenie w pozostałym materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie. Świadek nie miał interesu w zaszkodzeniu oskarżonemu, nie znał go prywatnie.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>opinia z zakresu badań kryminalistycznych</p> </td> <td colspan="8"> <p>Sąd uznał za całkowicie wiarygodną ustną opinię biegłego z zakresu badań kryminalistycznych oraz pisemną opinię z tej dziedziny. Sporządzający je biegły dysponuje odpowiednim doświadczeniem zawodowym oraz kwalifikacjami, zaś treść tych opinii jest jasna i zupełna.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="8"> <p>Sąd przyznał walor wiarygodności wszystkim pozostałym dowodom z dokumentów dołączonym do akt sprawy, ponieważ zostały sporządzone przez kompetentne do tego osoby. Sąd nie znalazł podstaw, by podważyć ich wiarygodność. Żadna ze stron postępowania nie wnosiła zastrzeżeń w tym zakresie.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> </td> <td colspan="2"> <p>wyjaśnienia <span class="anon-block">G. Z.</span> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i wyjaśnił (k. 25-26, 125v-126, 188-189), że właścicielem samochodu jest jego matka, jednak to on jest jego głównym użytkownikiem. W dniu 15.10.2020 r. ok. godz. 14:16 jadąc samochodem ul. <span class="anon-block">(...)</span> na wysokości sklepu <span class="anon-block">(...)</span> wjechał w wyrwę przy studzience, w wyniku czego uszkodził dwie opony i dwie felgi z prawej strony. Uszkodzenia te ujawnił później w ciągu dnia, a bezpośrednio po wjechaniu w wyrwę kontynuował jazdę do firmy, która mieści się 100-200 m dalej. Na skutek tego, że kontynuował jazdę nastąpiło dalsze rozcięcie opon. Po ujawnieniu szkód udał się na miejsce zdarzenia i wykonał dokumentację fotograficzną po czym zgłosił szkodę do <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">L.</span>. Z uwagi na przebitą oponę i uszkodzone felgi pod siedzibę firmy wezwał lawetę, która przetransportowała pojazd do zakładu mechanicznego. Mechnicy z zakładu ujawnili dodatkowe uszkodzenia spowodowane wjechaniem w wyrwę. Po dokonaniu napraw oskarżony dalej jeździł tym pojazdem. Kolejne zdarzenie samochodem w tym samym miejscu miało miejsce w dniu 13 listopada 2020 r. ok. godz. 08:15 kiedy to włączając się do ruchu oskarżony wjechał w tą samą wyrwę. Po wjechaniu w nią natychmiast zjechał na parking sklepu <span class="anon-block">(...)</span> gdzie stwierdzi uszkodzoną tylną felgę i oponę z prawej strony. Ponownie zgłosił szkodę do <span class="anon-block">(...)</span>. Z uwagi na odmowę wypłaty odszkodowania złożył pozew do Sądu o zapłatę, co skutkowało wydaniem wyroku uznającego winę firmy ubezpieczeniowej.</p> <p>W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego w opisanym wyżej zakresie są tylko prostą negacją zaistniałych faktów, nie popartą żadnym materiałem dowodowym. Wyjaśnienia oskarżonego stoją w sprzeczności zarówno z wnioskami opinii biegłego sądowego z zakresu kryminalistycznych badań wypadków drogowych, jak i z zeznaniami świadków <span class="anon-block">G. G.</span> oraz <span class="anon-block">U. X.</span> – rzeczoznawców samochodowych, którzy oceniali charakter oraz mechanizm powstania uszkodzeń pojazdu. Jak jednoznacznie wynika z opinii biegłego sądowego, aby w wyniku wjechania w wyrwę w nawierzchni jezdni mogły powstać uszkodzenia w zakresie i o charakterze wskazywanym przez oskarżonego, pojazd musiałby poruszać się z prędkością znacznie przekraczającą 50 km/h, a nadto doszłoby do deformacji obręczy kół przedniego i tylnego, typowej dla tego rodzaju zdarzeń. Tymczasem w pojeździe użytkowanym przez oskarżonego nie ujawniono tego rodzaju uszkodzeń o świeżym charakterze, co w sposób zasadniczy podważa prawdziwość jego relacji. Dodatkowo analiza porównawcza uszkodzeń zgłoszonych w ramach obu szkód wykazała ich tożsamość, co wyklucza możliwość ich powstania w odrębnych, niezależnych zdarzeniach drogowych, zgodnie z twierdzeniami oskarżonego. Okoliczność ta stanowi kolejny argument przemawiający przeciwko wiarygodności jego wyjaśnień.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, iż wyjaśnienia oskarżonego, nieprzyznającego się do popełnienia zarzucanego mu czynu, stanowią przyjętą przez niego linię obrony, zmierzającą do umniejszenia winy lub uniknięcia odpowiedzialności karnej.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">G. A.</span> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Świadek <span class="anon-block">G. A.</span> zeznał (k.41v, 230v), iż zajmuje się m.in. holowaniem pojazdów w firmie <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">G. Z.</span> wielokrotnie korzystał z usług firmy. Z uwagi na ilość realizowanych zleceń świadek nie pamiętał uszkodzeń jakie pojazd posiadał,. Nie kwestionując wiarygodności zeznań świadka, jego zeznania nie przyczyniły się do ustalenia stanu faktycznego w sprawie.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">L. F.</span> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Świadek <span class="anon-block">L. F.</span> (k. 234v-235), rzeczoznawca sporządzający protokół oględzin miejsca zdarzenia i pojazdu, zeznał, że z uwagi na upływ czasu nie pamięta ani roku, kiedy to miało miejsce, ani żadnych szczegółów. Zeznania świadka nie miały znaczenia dla ustalenia stanu faktycznego w sprawie.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <strong> <!-- -->1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> <p>☒3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p> </td> <td> <p>I</p> </td> <td colspan="6"> <p> <span class="anon-block">G. Z.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> przestępstwo oszustwa polega na doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez wprowadzenie danej osoby w błąd. „Celem sprawcy jest skłonienie konkretnej osoby do rozporządzenia mieniem w oparciu o uświadomiony i zarazem nieprawdziwy obraz rzeczywistości. Dla uznania, iż mamy do czynienia z wprowadzeniem w błąd, wystarczające jest każde, jakiekolwiek działanie, które może doprowadzić do powstania błędnego wyobrażenia o rzeczywistości u osoby rozporządzającej mieniem <em> <!-- -->(zob. SN z 10 marca 2004 roku, II KK 381/03, OSNwSK 2004/1/523)</em>. Przestępstwo oszustwa jest przestępstwem materialnym, zaś jego skutkiem – niekorzystne rozporządzenie mieniem w postaci zmniejszenia stanu majątkowego pokrzywdzonego <em> <!-- -->( zob. post. SN z 2 lutego 2004 roku, IV KK 322/03, OSNwSK 2004/1/233)</em>. Od strony podmiotowej, przestępstwo to jest zaliczane do tzw. celowościowej odmiany przestępstw kierunkowych, a ustawa wymaga, aby zachowanie sprawcy było ukierunkowane na określony cel, którym w przypadku oszustwa jest osiągnięcie korzyści majątkowej. Sprawca podejmując działania musi mieć wyobrażenie pożądanej dla niego sytuacji, która stanowić ma rezultat jego zachowania. Zamiar bezpośredni winien obejmować zarówno cel, jak i sam sposób działania zmierzający do zrealizowania tego celu. Sprawca musi chcieć takiego właśnie sposobu działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i cel ten musi stanowić punkt odniesienia każdego ze znamion przedmiotowych przestępstwa. Przypisując sprawcy popełnienie przestępstwa określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> należy wykazać, że obejmował on swoją świadomością i zamiarem bezpośrednim (kierunkowym) nie tylko to, że wprowadza w błąd inną osobę (względnie wyzyskuje błąd), ale także i to że doprowadza ją w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem - i jednocześnie chce wypełnienia tych znamion <em> <!-- -->(zob. wyr. SN z 14 stycznia 2004 roku, IV KK 192/03, LEX nr 84458).</em> </p> <p>Jak zaś stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> „Odpowiada za usiłowanie, kto w zamiarze popełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem bezpośrednio zmierza do jego dokonania, które jednak nie następuje”.</p> <p>Przekładając powyższe na realia niniejszej sprawy podkreślić należy, że zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, iż oskarżony dwukrotnie zgłaszał szkody komunikacyjne, przypisując im nieprawdziwe okoliczności powstania, podczas gdy – jak wynika z opinii biegłego z zakresu kryminalistycznych badań wypadków drogowych – uszkodzenia pojazdu nie mogły powstać w sposób i w czasie wskazywanym przez oskarżonego. W szczególności wykazano brak kryminalistycznej zgodności pomiędzy charakterem ujawnionych uszkodzeń ogumienia i obręczy kół a przeszkodą w postaci wyrwy w nawierzchni jezdni, na którą oskarżony się powoływał. Nadto ustalono, że część uszkodzeń zgłoszonych jako powstałe w dniu 13 listopada 2020 r. była tożsama z uszkodzeniami ujawnionymi i zgłoszonymi już w październiku 2020 r., co w sposób jednoznaczny wyklucza powstanie ich w ramach odrębnego zdarzenia drogowego.</p> <p>Oskarżony, składając zawiadomienia o szkodach oraz dokumentując je fotograficznie, świadomie przedstawiał ubezpieczycielowi niezgodny z rzeczywistością przebieg zdarzeń, licząc na uzyskanie nienależnego odszkodowania. Działania te miały charakter uporządkowany i sekwencyjny, obejmując zarówno zgłoszenie szkody, jak i dalsze czynności podejmowane w toku postępowania likwidacyjnego, a następnie dochodzenie roszczeń na drodze sądowej, co jednoznacznie świadczy o ukierunkowaniu zachowania oskarżonego na realizację celu w postaci uzyskania korzyści majątkowej. Działania te miały charakter bezpośrednio zmierzający do dokonania oszustwa, jednakże do jego dokonania nie doszło wyłącznie z przyczyn niezależnych od oskarżonego, tj. na skutek odmowy wypłaty odszkodowania po ujawnieniu rzeczywistego charakteru uszkodzeń pojazdu.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż oskarżony swoim działaniem wypełnił znamiona czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>.</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> <p>☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem</p> </td> <td> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> <p>☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> <p>☐3.4. Umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> <p>☐3.5. Uniewinnienie</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <strong> <!-- -->1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i <br/>środki związane z poddaniem sprawcy próbie</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się <br/>do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">G. Z.</span> </p> </td> <td> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="6"> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> Sąd wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym.</p> <p>Sąd wymierzył oskarżonemu karę ograniczenia wolności, uznając w świetle całokształtu okoliczności w przedmiotowej sprawie za niezasadne orzeczenie kary pozbawienia wolności. Sąd przy swoim wyborze kierował się przede wszystkim dyrektywami przewidzianymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>.</p> <p>Zauważyć należy, iż na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a kk</a> sądy orzekające mają możliwość w ramach tzw. zwyczajnego wymiaru kary rezygnacji z orzekania kary pozbawienia wolności przewidzianej w sankcji i orzeczenia zamiast niej kary grzywny lub kary ograniczenia wolności. Jest to możliwość dana sądom do korzystania z niej na zasadzie swobodnego uznania, a nie żadna preferencja co do rodzaju orzekanych kar. Dyrektywa sądowego wymiaru kary za występki zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą lat 8, o jakiej mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a kk</a>, jest sformułowana na użytek wymiaru kary sprawcom czynów zagrożonych sankcją prostą, w której jedyną karą grożącą jest kara pozbawienia wolności. Dyrektywa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a kk</a> niejako uelastycznia tego typu sankcje, dając sądom możliwość rezygnacji z kary pozbawienia wolności i wymierzenia kary łagodniejszego rodzaju w ramach zwykłego, a nie nadzwyczajnego wymiaru kary.</p> <p>Sąd uznał, iż wymierzając karę <span class="anon-block">G. Z.</span> należy skorzystać z powyższej dyrektywy. Bez wątpienia kara pozbawienia wolności – jako kara powodująca izolację od osób najbliższych, dotychczasowego sposobu i trybu życia, a także w ogóle od społeczności w jakiej na co dzień się funkcjonuje – jest karą najbardziej dotkliwą i nie byłaby adekwatna zarówno do stopnia zawinienia oskarżonego, jak i stopnia społecznej szkodliwości czynu, którego się dopuścił. Podkreślić należy, iż zgodnie z przesłaniem ustawodawcy to kary wolnościowe miały być podstawowym instrumentem zwalczania przestępczości drobnej i średniej, natomiast kara pozbawienia wolności w swojej postaci bezwzględnej miała być wykorzystywana do zwalczania przestępczości poważnej. W ocenie Sądu spośród możliwych kar alternatywnych, za słuszną uznać należy karę ograniczenia wolności.</p> <p>Kara 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie jest odpowiednia do stopnia społecznej szkodliwości czynu sprawcy a przede wszystkim spełni swą rolę w zakresie prewencji ogólnej i indywidualnej.</p> <p>Sąd uznał, że warunki oraz właściwości osobiste oskarżonego, jego dotychczasowy sposób życia i charakter popełnionego przestępstwa uzasadniały wymierzenie właśnie kary ograniczenia wolności. W przekonaniu Sąd wymierzona kara jest w tym wypadku dostatecznie dolegliwa i wystarczająca dla osiągnięcia celów kary, zarówno w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, jak również wpłynie zapobiegawczo i wychowawczo wobec oskarżonego na przyszłość.</p> <p>Do okoliczności łagodzących zaliczono dotychczasową niekaralność oskarżonego.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <strong> <!-- -->1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <strong> <!-- -->1.inne zagadnienia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <em> <!-- -->W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, <br/>a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p>Sąd nie orzekł wobec oskarżonego obowiązku naprawienia szkody, albowiem pomiędzy stronami toczyło się postępowanie cywilne o zapłatę (sygn. akt V GC 480/21 SR w Toruniu), które zostało prawomocnie zakończone. Wydanie w niniejszej sprawie wyroku skazującego otwiera po stronie pokrzywdzonego możliwość wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania cywilnego, co czyniło orzekanie środka kompensacyjnego w postępowaniu karnym niecelowym.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <strong> <!-- -->1.KOszty procesu</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="10"> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 2)">art. 2 ust. 1 pkt. 2</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 2)">art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> (Dz. U. z 2023r., poz. 123 t.j.) Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 120 zł tytułem opłaty sądowej oraz w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> obciążył go wydatkami poniesionymi sprawie, w tym wydatkami związanymi z uzyskaniem opinii biegłego, w łącznej kwocie 2582,19 zł.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <strong> <!-- -->1.Podpis</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> </td> </tr> </table>