II OZ 1040/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA - Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 października 2012 r. sygn. akt IV SA/Po 106/12 w zakresie wezwania do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 lipca 2012 r. sygn. akt IV SA/Po 106/12 w sprawie ze skargi W. P. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia: odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 24 października 2012 r. sygn. IV SA/Po 106/12 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał skarżącego W. P. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 750 zł od skargi na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie opłaty legalizacyjnej. Powyższe postanowienie zostało wydane w następstwie oddalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 29 czerwca 2012 r. sygn. II OZ 546/12 zażalenia skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 maja 2012 r., sygn. IV SA/Po 106/12 w przedmiocie oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz oddalenia kolejnego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawomocnym postanowieniem z dnia 2 października 2012 r. Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł W. P., zarzucając mu naruszenie przepisów procesowych oraz błędy w ustaleniach faktycznych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a., zażalenie na zarządzenie przewodniczącego jest dopuszczane tylko w tych przypadkach, gdy ustawa przewiduje możliwość jego wniesienia. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zażalenia wniesionego przez skarżącego nie było zarządzenie ustalające wysokość wpisu sądowego i wzywającego do jego uiszczenia, do którego nawiązuje art. 227 § 1 p.p.s.a., albowiem wskazane kwestie zostały wiążąco ustalone wcześniejszym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 lipca 2012 r., na które skarżący nie wniósł zażalenia. Powyższe zarządzenie obowiązuje, wobec czego zarządzenie z dnia 24 października 2012 r., jeżeli postanowienie w przedmiocie przyznania prawa pomocy nie prowadziło do zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych, nie stanowiło ponowienia czynności, o której mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a., ale polegało w istocie na urzędowym wezwaniu skarżącego do wykonania obowiązku wskazanego w zarządzeniu z dnia 10 lipca 2012 r. (por. postanowienie NSA z 17 października 2012 r. sygn. I OZ 785/12; postanowienie NSA z 11 stycznia 2012 r. sygn. II OZ 1357/11). Pomimo, że skarżący został pouczony o prawie do złożenia zażalenia na zarządzenie z dnia 24 października 2012 r., wniesiony środek zaskarżenia musi zostać uznany za niedopuszczalny, albowiem błędne pouczenie nie może prowadzić do przeprowadzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny kontroli instancyjnej zarządzenia, które nie mieści się w kategorii zarządzeń, o których mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a., nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 227 p.p.s.a. W tych warunkach na podstawie art. 180 w zw. z art. 178, art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.