II SA/Bd 320/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta B. Kierownika Rejonowego Ośrodka Pomocy Społecznej "[...]" z dnia [...] października 2009 r., nr [...], którą odmówiono J. A. przyznania pomocy w formie specjalnego zasiłku celowego na pokrycie opłat związanych z czynszem bieżącym i zaległym. Decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącemu w dniu 5 lutego 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych) wraz z pouczeniem o prawie wniesienia na nią skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia. Skargę na wskazaną wyżej decyzję J. A. złożył osobiście w sekretariacie Biura Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w dniu 15 marca 2010 r. , co wynika z odcisku datownika i uczynionej przez pracownika organu odwoławczego adnotacji, znajdujących się na oryginale pisma zawierającego skargę. Do skargi skarżący załączył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który jednakże został oddalony postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 28 lipca 2010 r. Na postanowienie odmawiające przywrócenia terminu pełnomocnik strony skarżącej wniósł zażalenie, które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 2010 r., sygn. akt I OZ 767/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu przewidzianego w przepisach do jej wniesienia, czyniąc to w drodze stosownego postanowienia, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 5 lutego 2010 r., w związku z czym ustawowy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał, przy uwzględnieniu regulacji art. 83 § 2 p.p.s.a., z dniem 8 marca 2010 r. (poniedziałek). Tymczasem skarżący złożył osobiście skargę w siedzibie organu odwoławczego dopiero w dniu 15 marca 2010 r., przekraczając tym samym termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, w związku z faktem, iż Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi, a postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny, należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucić skargę jako wniesioną z uchybieniem ustawowego terminu.