II SA/Gd 693/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. H. na uchwałę Rady Miasta z dnia 28 czerwca 2007 r., Nr [...] w przedmiocie przekazania w drodze darowizny nieruchomości na cel publiczny postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Rada Miasta w dniu 28 czerwca 2007 r. podjęła uchwałę o wyrażeniu zgody na przekazanie w drodze darowizny niezabudowanej nieruchomości położonej w G. – S. przy ul. [...] ( działki nr [...], [...] i [...] ) stanowiącej własność Gminy Miasta dla Fundacji A na cel publiczny tj. pod budowę i utrzymywanie publicznego przedszkola specjalnego dla dzieci z zaburzeniami autystycznymi. Skarżący L. H. w dniu 12 września 2007 r. wniósł za pośrednictwem organu do sądu administracyjnego skargę na powyższą uchwałę. W odpowiedzi na zarządzenie Sądu skarżący wyjaśnił, iż przed wniesieniem skargi wzywał Radę Miasta do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą i na powyższe wezwanie otrzymał odpowiedź Prezydenta Miasta. Na potwierdzenie powyższego przedstawił otrzymane od Prezydenta pismo z dnia 23 lipca 2007 r. Pełnomocnik Rady Miasta na żądanie Sądu dołączył do akt sprawy pismo skarżącego skierowane do Przewodniczącego Rady Miasta w dniu 27 czerwca 2007 r., a przekazane Prezydentowi i wyraził stanowisko, iż pismo to nie może być uznane za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym z tego względu, że zostało skierowane przed podjęciem zaskarżonej uchwały, a ponadto jego treść dotyczy zupełnie innej materii niż objęta regulacją uchwały. W konsekwencji pełnomocnik organu zarzucił, iż skarga została złożona bez wyczerpania trybu wskazanego w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( tekst jedn. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm. ) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przesłanką dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego w trybie wskazanego przepisu jest więc uprzednie wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie nie została ona spełniona. Pismo skarżącego skierowane do Przewodniczącego Rady Miasta w dniu 27 czerwca 2007 r., wbrew twierdzeniom skarżącego, nie może być uznane za wezwanie do usunięcia naruszenia. Nie można skutecznie wezwać organu do usunięcia naruszenia prawa przed podjęciem uchwały. Organ kolegialny jakim jest Rada wyraża swoją wolę dopiero z chwilą uchwalenia aktu w trybie i na zasadach przewidzianych w ustawie i statucie. Dopiero od tego momentu strona może uruchomić postępowanie przewidziane w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie może odnosić się do przyszłych i planowanych działań organu, lecz do konkretnego aktu ( uchwały lub zarządzenia ) podjętego przez ten organ. Należy wskazać, iż wezwanie do usunięcia naruszenia jest warunkiem wniesienia skargi i od daty tego wezwania rozpoczyna się bieg terminu określonego do jej wniesienia w art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W orzecznictwie przyjmuje się, że wezwanie o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest surogatem środka odwoławczego i wszczyna szczególnego rodzaju "postępowanie samorządowe", które ma kolejne etapy obwarowane terminami i innymi warunkami procesowymi. Jest to więc taki środek prawny, który przysługuje stronie jedynie w stosunku do aktu istniejącego stwarzającego określoną sytuację prawną powodującą naruszenie interesu prawnego strony. Nie można skutecznie wszcząć postępowania w trybie art. 101 ust. 1 w czasie gdy uchwała nie jest jeszcze podjęta. Celem i intencją pisma strony do organu skierowanego przed uchwaleniem aktu jest wpłynięcie na jego treść, a nie wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Zastrzeżenia wniesione do projektu uchwały nie mogą być uznane za wezwanie o którym mowa w/ w przepisie. Z treści pisma skarżącego z dnia 27 czerwca 2007 r. wynika, iż skarżący obawia się wykwaterowania z zajmowanego budynku z uwagi na informację przekazaną mu przez pracowników Wydziału Gospodarki Komunalnej Urzędu Miasta, że na zajmowaną przez niego nieruchomość jest "chętny inwestor". Skarżący wskazał w nim, iż projekt uchwały dotyczący przekazania inwestorowi działek sąsiednich, a zwłaszcza tej, która bezpośrednio graniczy ze ścianą budynku w którym zamieszkuje, utwierdza go w przekonaniu, iż Miasto planuje w przyszłości "usunięcie" go z zajmowanego lokalu. W piśmie tym skarżący zwrócił się do Rady o obronę jego prawa do dalszego zamieszkiwania na przedmiotowym terenie i wyjaśnił, iż najlepszym sposobem rozwiązania sprawy jest zmiana planu zagospodarowania oraz nowy geodezyjny podział działek. Z powyższego wynika, iż skarżący przed wniesieniem skargi nie wezwał Rady Miasta do usunięcia naruszenia prawa. Okoliczność ta uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ). Na marginesie należy wskazać, iż uznanie pisma skarżącego z dnia 27 czerwca 2007 r. za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa musiałoby w niniejszej sprawie skutkować przyjęciem, że wniesienie skargi nastąpiło z uchybieniem terminu wskazanego w art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.