I SA/Gl 787/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Katarzyna Stuła-Marcela (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.L. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach skargę na postanowienie tego organu wymieniane w sentencji niniejszego orzeczenia. W dalszej kolejności po przeprowadzeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy, na mocy zarządzenia z dnia 5 października 2021 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,00 zł. Skierowaną na adres skarżącej przesyłkę, zawierającą odpis wyżej wymienionego zarządzenia Sądu z dnia 5 października 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, awizowano dwukrotnie w dniu [...] r. oraz w dniu [...] r. Wobec nie odebrania przesyłki w terminie, nastąpił jej zwrot do Sądu. Zarządzeniem z dnia 15 listopada 2021 r. uznano, że skutek doręczania skarżącej wskazanej przesyłki poleconej nastąpił w dniu [...] r., zatem termin do jego uiszczenia upływał z dniem [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako nieopłacona. Stosownie bowiem do art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. - Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Z kolei na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa jednak wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga – jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zdarzeniem inicjującym bieg wskazanego terminu jest więc doręczenie wezwania adresatowi, które w niniejszej sprawie uznać należało za dokonane w dniu [...]r. Wyjaśnienia przy tym wymaga, że podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a., który ma zastosowanie w przypadku niemożności dokonania doręczenia adresatowi bezpośrednio, o czym – w odniesieniu do osób fizycznych– stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu tego pisma oraz informację o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeżeli pismo to nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 § 2 i 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.). W rozpatrywanym przypadku przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu skarżącej do uiszczenia w terminie siedmiu dni wpisu od skargi, była dwukrotnie awizowana (pierwotnie – w dniu [...] r.; powtórnie – w dniu [...] r.), po czym w dniu [...] r. została zwrócona do nadawcy. W świetle art. 73 § 4 p.p.s.a. skutek doręczenia tej przesyłki nastąpił więc w dniu [...] r. Oznacza to, że wpis od skargi skarżąca winna był zapłacić najpóźniej w dniu [...] r. Jako że tego nie uczyniła, skargę przez nią wniesioną należało odrzucić i dlatego wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne. Stąd dla porządku jedynie przypomnienia wymaga, że rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie wyżej powołanego art. 220 § 3 p.p.s.a.