II SA/Gd 290/10

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. K.-K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 lutego 2010r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia przyznać radcy prawnemu M. K.-K. wynagrodzenie w łącznej kwocie 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy ) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 3 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie warunków zabudowy. Po rozpoznaniu wniosku skarżącego, postanowieniem z dnia 24 stycznia 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał mu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Ustanowiony z urzędu pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz w dniu 4 października 2012 r. radca M. K.-K. wzięła udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie. We wniesionej skardze kasacyjnej został zawarty wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej oraz oświadczenie, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "a" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. 02/163/1349 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W niniejszej sprawie, biorąc pod uwagę fakt, że wnioskodawczyni nie reprezentowała skarżącego w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji, zaś sporządziła i wniosła skargę kasacyjną oraz uczestniczyła w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym uznano, że należy jej przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 240 zł (tj. 100 % stawki minimalnej), podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23%. Dlatego też, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 powołanej wyżej ustawy. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji