I OZ 977/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SO/Bd 17/11 o odrzuceniu wniosku w sprawie z wniosku S. P. o wymierzenie grzywny Sądowi Rejonowemu w Bydgoszczy postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Pismem z dnia 21 czerwca 2011 r. S. P. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy o wymierzenie grzywny Sądowi Rejonowemu w Bydgoszczy z uwagi na nieprzekazanie przez ten sąd Sądowi Okręgowemu w Bydgoszczy odwołania S. P. od postanowienia Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 19 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SO/Bd 17/11 odrzucił wniosek S. P. stwierdzając, że sprawa przekazania środka odwoławczego pomiędzy poszczególnymi instancjami sądownictwa powszechnego nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego. Sąd administracyjny władny jest wymierzyć ewentualną grzywnę z uwagi na nieprzekazanie do tego sądu wniesionej skargi przez organ administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność stanowi przedmiot skargi oraz odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 58 §1 pkt 1 w związku z art. 64 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), odrzucił wniosek. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł S. P., zaskarżając je w całości, zarzucając naruszenie art. 55 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) "§1. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 §2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 §6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. §2. Jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości. §3. O rażących przypadkach naruszenia obowiązków, o których mowa w §2 lub w art. 54 §2, skład orzekający lub prezes sądu zawiadamia organy właściwe do rozpatrywania petycji, skarg i wniosków". Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że wniosek o wymierzenie grzywny jest wnioskiem wszczynającym postępowanie, a tym samym odpowiednio należy stosować do niego – zgodnie z art. 64 §3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o skardze (jeżeli ustawa nie stanowi inaczej), w tym o odrzuceniu skargi z uwagi na jej niedopuszczalność, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sprawa z wniosku o wymierzenie grzywny Sądowi Rejonowemu z uwagi na nieprzekazanie przez ten sąd Sądowi Okręgowemu odwołania skarżącego od postanowienia Sądu Rejonowego, nie jest sprawą z zakresu kognicji sądu administracyjnego, a wniosek podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, skoro zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 §2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.