I OZ 738/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 30 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D., M., J. i M. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SA/Wr 599/09 w zakresie wpisu sądowego od zażalenia M. i J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 lipca 2011 r. sygn. akt II SA/Wr 599/09 o odrzuceniu zażalenia D., M., J. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 maja 2011 r. sygn. akt II SA/ Wr 599/09 odrzucającego skargę kasacyjną w sprawie ze skargi D. i M. W., J. W. i M. W. na Samorządowe Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu w przedmiocie wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 21 kwietnia 2009 r., sygn. akt III SA/Wr 3/09 postanawia 1.odrzucić zażalenie D. i M. W. 2. oddalić zażalenie M. i J. W. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 3 sierpnia 2011 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał pełnomocnika strony skarżącej D. W. – do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia J. W. i M. W. na postanowienie z dnia 5 lipca 2011 r. w kwocie 100 złotych stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zażalenie na powyższe zarządzenie wnieśli D. i M. W. oraz reprezentowani przez D. W. – J. i M. W. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Odnosząc się do zażalenia J. i M. W., uznać należało, iż jest ono bezzasadne. W zarządzeniu tym, bowiem prawidłowo określono wysokość wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 lipca 2011 r., słusznie wskazując jako podstawę obowiązku jego uiszczenia § 2 ust. 1 pkt 7 ww. rozporządzenia. Strony te nie zostały w toku postępowania zwolnione od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w tym zakresie. Zażalenie wniesione natomiast w niniejszej sprawie przez D. i M. W. należało odrzucić, bowiem kwestionowane zarządzenie z dnia 3 sierpnia 2011 r. nie było do nich skierowane. Skoro, zatem nie byli oni adresatami kontrolowanego zarządzenia, a uprawnienie do wniesienia zażalenia przysługuje jedynie tym osobom, których praw lub obowiązków dotyczy, nie byli wobec tego uprawnieni do jego kwestionowania. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił zażalenie D. i M. W., a na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. oddalił zażalenie M. i J. W.