III SA/Wr 97/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska - Wojnar (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Anetta Chołuj Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Magdaleny Jankowskiej – Szostak, Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Katarzyny Borońskiej oraz Sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego Anny Moskały w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu z dnia 14 grudnia 2020 r., nr 9001-2020-004256, w przedmiocie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej za rok 2019 postanawia: I. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku strony skarżącej o wyłączenie od orzekania w sprawie Sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego Anny Moskały; II. oddalić wniosek o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Magdaleny Jankowskiej – Szostak oraz Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Katarzyny Borońskiej. UZASADNIENIE Pełnomocnik strony skarżącej B. S. złożył 16 sierpnia 2021 r. wniosek o wyłączenie sędziego z niniejszego postępowania. Wniosek dotyczył Sędziego WSA Magdaleny Jankowskiej – Szostak, Sędziego WSA Katarzyny Borońskiej oraz Sędziego NSA Anny Moskały. W ocenie strony skarżącej przyczyny wyłączenia sędziego stały się znane później tj. na podstawie sporządzonych wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na posiedzeniu niejawnym z dnia 25 marca 2021 r. w sprawach o sygn. akt III SA/Wr 129/20 oraz III SA/Wr 130/20. Wezwaniem z 8 września 2021 r. tutejszy Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braku formalnego wniosku o wyłączenie Sędziów poprzez: a) podanie, co do każdego ze wskazanych sędziów, przyczyn uzasadniających ich wyłączenie; b) uprawdopodobnienie przyczyn wyłączenia w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że wskazani sędziowie brali udział w rozstrzyganiu aktu prawnego o charakterze skrajnie arbitralnym. W ocenie strony skarżącej niezgodność orzeczenia z prawem ma charakter ekstraordynaryjny, kwalifikowany, elementarny i oczywisty. W dalszej części pisma, pełnomocnik strony skarżącej przytoczył obszerną argumentację dotyczącą zasadności wniosku o wyłączenie Sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z niniejszego postępowania. Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak złożyła do akt oświadczenie, że nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), ani inne tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności (art. 19 p.p.s.a.). Sędzia WSA Katarzyna Borońska złożyła do akt oświadczenie, że nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 p.p.s.a., ani inne tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności (art. 19 p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Wniosek strony skarżącej o wyłączenie od orzekania Sędziów wpłynął 17 sierpnia 2021 r. Sędzia NSA Anna Moskała z dniem 11 września 2021 r. przeszła w stan spoczynku. Wobec powyższego postepowanie w zakresie wniosku strony skarżącej o wyłączenie od orzekania w sprawie Sędziego NSA Anny Moskały należało na podstawie powołanych przepisów, jako bezprzedmiotowe, umorzyć. ( pkt I orzeczenia). W myśl art. 18 § 1-3 p.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach, w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. (§ 1) Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli. (§ 2) Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi. (§ 3) Zgodnie z art. 19 p.p.s.a. niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgłoszony przez stronę skarżącą wniosek o wyłączenie sędziego powinien zostać uprawdopodobniony, tzn. strona powinna podać przyczynę wyłączenia oraz powołać okoliczności lub dowody uprawdopodobniające istnienie tej przyczyny (art. 20 § 1 p.p.s.a.). Prowadzić do wyłączenia sędziego nie może natomiast przekonanie strony skarżącej o błędnym rozpoznaniu sprawy. Strona skarżąca nie uprawdopodobniła wniosku o wyłączenie sędziów. Nie przedstawiła jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby uzasadniać uwzględnienie tego wniosku. Okoliczności powołane przez stronę skarżącą odnoszące się do części merytorycznej pracy sędziów: błędne ustalenie stanu faktycznego oraz przywołanie archiwalnych przepisów w uzasadnieniu prawnym, nie mogą stanowić podstawy uwzględnienia wniosku o wyłączenie wskazanych sędziów. Nadmienić należy przy tym, że w sprawie nie zachodzą również okoliczności, o których mowa w art. 18 i art. 19 p.p.s.a. Strona nie wykazała, by jakakolwiek z tych okoliczności w niniejszym przypadku miała miejsce. Również z oświadczenia złożonego przez sędziego WSA Magdalenę Jankowską – Szostak oraz oświadczenia złożonego przez sędziego WSA Katarzynę Borońską nie wynika, by zachodziły podstawy do wyłączenia ich od orzekania w niniejszej sprawie. Z ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych wynika natomiast, że autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które podważałyby wiarygodność oświadczenia sędziego (postanowienie NSA z 12 marca 2012 r., I FZ 147/12; z 9 października 2013 r., II OZ 851/13; z 24 września 2014 r., I OZ 754/14; CBOSA). Nie ulega wątpliwości, że strona skarżąca we wniosku nie wskazała przyczyny wyłączenia i nie powołała żadnych okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie takiej przyczyny. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.