I SA/Ol 599/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 7 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.S. na działanie Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie załatwienia skargi na działanie organu podatkowego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE E.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na działanie Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie załatwienia skargi na działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego. Organ podatkowy przyjął bowiem zgłoszenie w sprawie nie wywiązywania się z powinności podatkowych byłego męża i w ocenie zgłaszającej nie udzielał jej informacji o sposobie załatwienia tej sprawy. W skardze wskazano, że dotyczy ona sprawy nr "[...]". W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej odrzucenie, a w przypadku jej merytorycznego rozpatrzenia – o oddalenie. Uzasadnił wniosek o odrzucenie skargi w ten sposób, że w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej: Kpa, stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego. Organ załączył akta korespondencji prowadzonej ze stroną, w tym zawiadomienie z dnia 21 lipca 2011r. nr "[...]" o uznaniu skargi za niezasadną na podstawie art. 237 § 3 Kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Zakres przedmiotowy tej kontroli określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej: ppsa.) oraz sprawy, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy ppsa. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ustawy ppsa.). Podnoszona przez skarżącą sprawa dotyczy w istocie sposobu rozpatrzenia przez Dyrektora Izby Skarbowej skargi powszechnej określonej przepisami art. 227 i nast. Kpa. Przedmiotem skargi powszechnej mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Wskazać należy, iż sprawy skargowe nie należą do właściwości sądu administracyjnego, z uwagi na to, iż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, zgodnie z art. 3 § 2 ppsa. W postępowaniu tym nie istnieją strony, nie ma instancji, nie zapadają decyzje ani postanowienia oraz inne akty, a ma ono na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności. Postępowanie to nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. W konsekwencji, w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. Kpa, stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania. Reasumując, podniesione przez stronę skarżącą kwestie dotyczące załatwienia sprawy w związku ze zgłoszeniem o nie wywiązywaniu się z powinności podatkowych byłego męża nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Działania jakie miałyby być w tej sprawie podjęte przez Dyrektora Izby Skarbowej nie należą bowiem do spraw, o których mowa w art. 3 § 2 ppsa. Z tego względu wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 ppsa.