Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II FSK 3472/14

Sądy administracyjne2016-12-20
Sygnatura
II FSK 3472/14
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2016-12-20
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Stanisław Bogucki

Rozstrzygnięcie

Sprostowano omyłkę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P. sp. z o.o. z siedzibą w W. Oddział w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 czerwca 2014 r., sygn. akt III SA/Po 1313/13 w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w W. Oddział w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z dnia 5 lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2012 r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2016 r., II FSK 3472/14, w ten sposób, że w miejsce przedmiotu postępowania "określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r." wpisać "nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2012 r.". UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny - działając z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) - sprostował oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2016 r. o sygn. II FSK 3472/14, w ten sposób, że w miejsce przedmiotu postępowania "określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r." wpisać "nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2012 r.", bowiem tego właśnie przedmiotu dotyczy rozpatrywana sprawa. Naczelny Sąd Administracyjny uznał wskazaną powyżej omyłkę za oczywistą omyłkę pisarską w rozumieniu art. 156 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Mając na uwadze wyżej przedstawioną argumentację, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.