I SA/Go 287/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski Asesor WSA Damian Bronowicki po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 października 2021 r. sprawy ze skargi W.B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2020 1. Uchyla zaskarżoną decyzję w całości. 2. Zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz strony skarżącej 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Skarżący W.B. – dalej zwany Skarżącym, Stroną- złożył skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej Dyrektor, organ II instancji) nr [...] z dnia [...] maja 2021 r. Zaskarżoną decyzją Dyrektor utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR (dalej zwanego Kierownik, organ I instancji) nr [...] z dnia [...].01.2021 roku o odmowie przyznania Skarżącemu płatności do zadeklarowanej powierzchni uprawy buraków cukrowych, obciążeniu Skarżącego karą administracyjną w kwocie 9.112,96 złotych, odmowie przyznania płatności do krów w kwocie 3.296,88 złotych i przyznaniu innych wskazanych w tej decyzji rodzajów płatności. Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym: W dniu 19 maja 2020 roku Skarżący złożył wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2020, w tym płatności do powierzchni uprawy buraków cukrowych oraz płatności do krów. W ramach ubiegania się o płatność cukrową Skarżący zadeklarował powierzchnię 15,01 ha. Natomiast w ramach płatności do krów Skarżący zadeklarował 20 sztuk. W toku postępowania organ I instancji - decyzją z dnia [...].01.2021r. przyznał Skarżącemu szereg płatności wymienionych w decyzji organu I instancji. Jednocześnie organ I instancji odmówił wypłaty płatności do zadeklarowanej powierzchni upraw buraków cukrowych oraz odmówił przyznania pełnej płatności do krów. Jednocześnie nałożono na Skarżącego karę administracyjną w kwocie 9.112,96 złotych płatną w okresie trzech lat przez potrącenie z płatności na dalsze lata. Płatność do krów została zmniejszona o kwotę 3.296,88 złotych. W uzasadnieniu organ wskazał m.in., że we wniosku o przyznanie płatnością do krów zostały zadeklarowane 20 szt. zwierząt z gatunku bydło domowe (Bos taurus). W toku prowadzonego postępowania, na podstawie przeprowadzonej kontroli administracyjnej w zakresie kwalifikowalności zwierząt do płatności do bydła w odniesieniu do 4 zadeklarowanych zwierząt stwierdzono nieprawidłowości w zakresie nieterminowego zgłoszenia do bazy IRZ (system identyfikacji i rejestracji zwierząt). Organ wskazał, że zdarzenia dotyczące 4 zwierząt (kupno), które nastąpiło [...] marca 2020 r. zostało zgłoszone dnia [...] marca 2020 r. co stanowi przekroczenie terminowości zgłoszeń o 2 dni. Zwierzęta, co do których stwierdzono w/w nieprawidłowości wliczone są do liczby zwierząt zgłoszonych, w stosunku do których stwierdzono niezgodności i uczestniczą w wyznaczaniu odsetka, o który pomniejszana jest kwota płatności, do której beneficjent jest uprawniony w danym roku składania wniosków. Organ powołując się na treść art. 31 ust. 3 oraz art. 31 ust. 2 akapit pierwszy litera b rozporządzenia nr 640/2014 ustalił kwotę zmniejszenia płatności do krów w wysokości 3.296,88 zł. Ostatecznie kwota płatności do krów po uwzględnieniu zmniejszenia z tytułu wykrytych niezgodności wyniosła 4.945,32 zł. Natomiast w zakresie odmowy przyznania płatności do powierzchni uprawy buraków cukrowych Kierownik wskazał, że jedna z trzech umów kontraktacji buraków cukrowych nie mogła zostać uznana, bowiem dotyczy buraków cukrowych uprawianych w 2019 r. Wobec powyższego w zakresie płatności cukrowej zastosowano regulację wynikającą z art. 15 ust. 6 pkt 2 Ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego – dalej zwana Ustawą w związku z treścią art. 19 ust. 2 Rozporządzenia Delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasad wzajemnej zgodności (Dz.Urz. UE L 181 z 20.06.2014 str. 48) zwane rozporządzenie 640/2014. Skarżący wniósł odwołanie od wskazanej powyżej decyzji Kierownika. Do odwołania załączył umowę o kontraktację buraków cukrowych wskazując, że do wniosku omyłkowo dołączył umowę dotyczącą wcześniejszej kampanii buraczanej. W wyniku rozpatrzenia odwołania organ II instancji utrzymał w mocy decyzję Kierownika. Organ II instancji podzielił ustalenia faktyczne i ich ocenę prawną dokonaną przez organ I instancji. Jednocześnie organ II instancji wskazał, że nie wziął pod uwagę dostarczonego dodatkowo materiału dowodowego oraz złożonych przez Skarżącego wyjaśnień. Organ wskazał, że Skarżący poprzez aplikacje eWniosekPlus w dniu [...].05.2020 r. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR wniosek o przyznanie płatności na rok 2020, do którego dołączył m.in. umowę kontraktacji buraków cukrowych nr [...] zawartą dnia [...].07.2019 r. z N., w której powierzchnia uprawy buraka cukrowego została określona na 7,00 ha. Ponadto Strona dołączyła umowę kontraktacji buraków cukrowych nr [...] zawartą dnia [...].02.2020 r. z N., w której powierzchnia uprawy buraka cukrowego została określona na 2,00 ha. Trzecia dołączona umowa, tj. nr [...] zawarta dnia [...].07.2018 r. z N. nie mogła zostać uwzględniona do płatności do powierzchni uprawy buraków cukrowych na rok 2020, ponieważ dotyczyła ona dostaw buraków cukrowych z upraw realizowanych w roku 2019. Dalej organ wskazał, że postępowaniu odwoławczym nie może zostać uwzględniona umowa dołączona do pisma odwoławczego, tj. nr [...] z [...].08.2017 r, a to ze względu na uregulowania prawne zawarte w art. 21 ust. 1 i 2 Ustawy w zw. z art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 640/2014. Art. 21 ust. 1 Ustawy stanowi, iż wnioski składane są od 15 marca do 15 maja. Natomiast w myśl art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 640/2014 wszelkie dokumenty umowy oraz inne deklaracje stanowiące o kwalifikowalności do danej pomocy lub wsparcia, należy złożyć w terminie określonym dla złożenia wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność. Na podstawie § 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 maja 2020 r. w sprawie przedłużenia terminu składania wniosków o przyznanie płatności bezpośrednich lub płatności niezwiązanej do tytoniu 2020 r. (Dz. U. z 2020 r., poz. nr 835) w 2020 r. wnioski składało się do dnia 15 czerwca., a uwzględniając treść art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 640/2014, wnioski można było składać także po tym terminie, co prowadziło do zmniejszenia płatności o 1%, za każdy dzień roboczy opóźnienia, jednakże takie opóźnienie nie mogło przekraczać 25 dni kalendarzowych. Organ podkreślił, iż w/w przepisy stosuje się również do dokumentów, umów oraz oświadczeń, które należy przedstawić organom, jeśli takie dokumenty, umowy oraz oświadczenia stanowią o kwalifikowalności do przedmiotowej pomocy, a złożenie ich po dniu 10 lipca 2020 uznaje się za niedopuszczalne. Tym samym w 2020 r. ostatecznym terminem na złożenie wniosku o płatność, jak również wszelkich, dokumentów, umów, deklaracji stanowiących o kwalifikowalności do danej pomocy, był dzień 10 lipca 2020 r. Złożenie w/w dokumentów (w tym np. umowy kontraktacji cukru) po tym terminie należy, na podstawie art. 21 ust. 1 i 2 Ustawy oraz art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 640/2014, uznać za niedopuszczalne. Dodatkowo organ powołał przepis § 3 ust. 1 Rozporządzenia w sprawie wniosku, zgodnie z którym, wniosek o przyznanie płatności obszarowych zawiera oświadczenia, zobowiązania związane z płatnością, której dotyczy oraz informację o załącznikach dołączonych do wniosku. Mając na uwadze powyższy przepisy prawa jak również w świetle przepisów prawa wspólnotowego (art. 13 rozporządzenia) odpowiedzialność za treść merytoryczną wniosku ponosi producent rolny, m.in. także za nie złożenie w terminie wymaganych przepisami prawa dokumentów. Uzasadnieniem takiego stanowiska jest wzgląd na wykonywanie przez producenta rolnego swojej działalności zawodowo i na własny rachunek. Organ wskazał, że łączna powierzchnia upraw buraka cukrowego określona w umowach, o których mowa w art. 15 ust. 6 pkt 1 Ustawy, złożonych w wymaganym terminie, wynosi 9,00 ha, względem zadeklarowanej przez Stronę w ramach płatności cukrowej na rok 2020 powierzchni 15,01 ha. Przedeklarowanie powierzchni kwalifikującej się do w/w płatności w ujęciu procentowym wyniosło 66,78%, a tym samym organ I instancji zobligowany był do zastosowania regulacji wyrażonej w art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 640/2014, zgodnie z którym to przepisem, jeżeli w odniesieniu do danej grupy upraw obszar zgłoszony przekracza obszar zatwierdzony i jeśli różnica ta wynosi 50% obszaru zatwierdzonego, w odniesieniu do tej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej ani wsparcia obszarowego. Ponadto beneficjent podlega dodatkowej karze równej kwocie pomocy lub wsparcia odpowiadającej różnicy między obszarem zgłoszonym a obszarem zatwierdzonym zgodnie z art. 18. Zgodnie z treścią w/w przepisu art.19 ust. 2 rozporządzenia nr 640/2014 kwota potrąceń odpowiada różnicy pomiędzy obszarem zgłoszonym a zatwierdzonym, tj.: 6,01 ha x 1516,30 zł/l ha = 9112,96 zł. W odniesieniu do płatności dotyczących krów organ wskazał, że zwierzęta o numerach identyfikacyjnych [...], zostały nabyte przez Stronę w dniu [...].03.2020 r., wobec czego Strona była zobowiązana do dokonania zgłoszenia tego faktu do bazy systemu IRZ w terminie 7 dni, tj. do dnia 13.03.2020 r. Skarżący dokonał zgłoszenia faktu nabycia w/w zwierząt do bazy systemu IRZ (system identyfikacji i rejestracji zwierząt) dnia [...].03.2020 r., tj. po terminie przewidzianym na jego dokonanie. Organ wskazał, że termin do dokonywanie zgłoszenia przemieszczenia bydła wynika z przepisów określonych w art. 7 ust. 1 tiret drugi Rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z 17 lipca 2000 r., ustanawiającego system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczące etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 (Dz. U. L 204, z dnia 11 sierpnia 2000 roku, str. 1-10) - zwanego dalej rozporządzeniem nr 1760/2000 i art. 12 ust. 1 pkt 1 Ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt – dalej ustawa IRZ. Z art. 7 ust. 1 tiret drugie rozporządzenia nr 1760/2000 wynika, iż wszyscy posiadacze zwierząt zobowiązani są do: - prowadzenia aktualnego rejestru, - zgłaszania właściwym władzom wszystkich przemieszczeń do i z gospodarstwa oraz wszystkich przypadków urodzenia i śmierci zwierząt w gospodarstwie wraz z datami tych zdarzeń w maksymalnym terminie określonym przez dane państwo członkowskie; ten maksymalny termin wynosi co najmniej trzy dni i nie przekracza siedmiu dni od dnia jednego z tych zdarzeń (...). Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 1 pkt 1 Ustawy IRZ - posiadacz zwierzęcia gospodarskiego zgłasza kierownikowi biura informacje określone w art. 7 ust. 1 tiret drugie rozporządzenia nr 1760/2000 (tj. przemieszczenia, w tym kupno) w terminie 7 dni - w przypadku bydła. Biorąc powyższe pod uwagę organ stwierdził, iż w/w zdarzenie kupna dotyczące zwierząt nr [...], powinno być zgłoszone Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR do dnia 13.03.2020 r. Tymczasem Strona dokonała rejestracji w/w zwierząt w systemie IRZ w dniu [...].03.2020 r., tj. z 2- dniowym opóźnieniem. Dalej organ wskazał, że zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt. 2 Ustawy warunkiem uzyskania płatności do krów, jest ich zgłoszenie do bazy IRZ, o której mowa w art. 3 ust. 1 Ustawy IRZ w terminach wskazanych wart. 12 ust. 1 pkt 1 Ustawy IRZ. Natomiast zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 Ustawy wysokość płatności do zwierząt w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn liczby zwierząt zatwierdzonych do danej płatności i stawki tej płatności na 1 sztukę po uwzględnieniu art. 8 ust. 1, 3 i 4 rozporządzenia nr 1307/2013 oraz zmniejszeń, wykluczeń lub pozostałych kar administracyjnych wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności, a w przypadku jednolitej płatności obszarowej - po uwzględnieniu dodatkowo zmniejszeń, o których mowa w art. 11 rozporządzenia nr 1307/2013, z zastosowaniem współczynnika redukcji wynoszącego 100%. Z § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich wynika ponadto, iż płatności związane do bydła, płatności związane do krów oraz płatności związane do kóz przysługują do zwierząt, w odniesieniu do których: 1) do dnia złożenia wniosku o przyznanie tych płatności dokonano zgłoszeń wymaganych na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt; 2) najpóźniej od dnia złożenia wniosku o przyznanie tych płatności są spełnione wymagania w zakresie identyfikacji określone w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Natomiast w art. 21 ust. 4 Rozporządzenia 809/2014 wskazano, iż Państwa członkowskie mogą wprowadzić procedury, na podstawie których dane zawarte w skomputeryzowanej bazie danych zwierząt mogą być wykorzystywane do celów wniosku o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierząt gospodarskich lub wniosku o płatność, pod warunkiem że skomputeryzowana baza danych zwierząt zapewnia poziom bezpieczeństwa i wdrożenia niezbędny do właściwego zarządzania przedmiotowymi systemami pomocy lub środkami wsparcia na poziomie poszczególnych zwierząt. Takie procedury, o których mowa w akapicie pierwszym, mogą składać się z systemu, zgodnie z którym beneficjent może ubiegać się o przyznanie pomocy lub wsparcia odnośnie do wszystkich zwierząt, które w dniu lub w okresie ustalonym przez państwo członkowskie kwalifikują się do otrzymania pomocy lub wsparcia na podstawie danych zawartych w skomputeryzowanej bazie danych zwierząt. W takim przypadku państwa członkowskie podejmują niezbędne środki aby zagwarantować: a) zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie do przedmiotowego systemu pomocy lub środka wsparcia, data lub okres, o których mowa w akapicie drugim, są jasno określone i znane beneficjentom; b) beneficjent jest świadomy, że wszystkie potencjalnie kwalifikujące się zwierzęta, które okażą się być nieprawidłowo zidentyfikowane lub zarejestrowane w systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, są uznawane za zwierzęta niezatwierdzone na podstawie art. 31 rozporządzenia delegowanego nr 640/2014, chyba, że są one objęte przepisami szczegółowymi określonymi w art. 30 ust. 4 tego rozporządzenia. Mając na uwadze powyższe organ wskazał, iż w odniesieniu do 4 w/w zwierząt Strona dopuściła się naruszenia obowiązków wynikających z Ustawy IRZ, oraz § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich. W związku z tym faktem w myśl art. 21 ust. 4 pkt b) Rozporządzenia 809/2014 potencjalnie kwalifikujące się zwierzęta, które okażą się być nieprawidłowo zidentyfikowane lub zarejestrowane w systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, a zdaniem organu taką okoliczność niewątpliwie stwierdzono w przypadku 4 sztuk należących do Skarżącego, są uznawane za zwierzęta, co do których stwierdzono niezgodności, biorące udział w wyznaczaniu odsetka, o zgodnie z art. 31 ust. 3 rozporządzenia nr 640/2013. Wobec powyższego w celu ustalenia odsetków, o których mowa w ust. 1 i 2, liczbę zwierząt zgłoszonych w ramach systemu pomocy lub środka wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą lub rodzaju działania, co do której stwierdzono niezgodności, dzieli się przez liczbę zwierząt zatwierdzonych na potrzeby tego systemu pomocy lub środka wsparcia, lub rodzaju działania w ramach danego środka wsparcia dla wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność, lub rodzaju działania w ramach danego środka wsparcia na dany rok składania wniosków. W niniejszej sprawie liczba zwierząt zatwierdzonych w ramach płatności do krów wyniosła 20 szt. a liczba zwierząt, co do których stwierdzono niezgodności wyniosła 4 szt. Odsetek wyliczony zgodnie z art. 31 ust. 3 rozporządzenia nr 640/2014 wyniósł: (4/20) x 100% = 20%. Organ zastosował art. 31 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 640/2014, zgodnie z którym, jeżeli stwierdzone niezgodności dotyczą więcej niż trzech zwierząt, całkowita kwota pomocy lub wsparcia , lub rodzaju działania w ramach danego wsparcia o których mowa w ust. 1, w danym roku składania wniosków zostaje zmniejszona o dwukrotność odsetka ustalanego zgodnie z ust. 3, jeżeli jest on większy niż 10 %, ale nie przekracza 20 %. Wobec powyższego zmniejszenie płatności do krów wyliczone zostało w następujący sposób: 20 szt. x (20% x 2) x 412,11 zł/ 1 szt. = 3 296,88 zł. Ostateczna kwota płatności do krów po zastosowaniu zmniejszenia ze względu na stwierdzone niezgodności oraz zastosowanie współczynnika korygującego wyniosła 4 826,26 zł. (stosowne obliczenia przytoczone we wcześniejszej części uzasadnienia). Organ wskazał, że w konsekwencji stwierdzonych uchybień dotyczących terminowego dokonywania przez Wnioskodawcę zgłoszeń zwierzęcych, na tle przytaczanych przepisów należało zastosować potrącenia skutkujące zmniejszeniem płatności do krów. W skardze Skarżący decyzji Dyrektora z dnia [...] maja 2021 r. zarzucił naruszenie prawa, które miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj.: • naruszenie art. 23 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 05 lutego 2015r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego poprzez zaniechanie uwzględnienia w materiale dowodowym przedłożonej wraz z odwołaniem z dnia [...].01.2021 roku umowy nr [...] z dnia [...].08.2017r. wobec zaniechania przez organ I instancji niezwłocznego zbadania wniosku i wezwania Skarżącego do jego uzupełnienia poprzez przedłożenie właściwej umowy Zdaniem Strony zaskarżona decyzja narusza jego interes prawny polegający na: • pominięciu przez organ II instancji faktu, iż skarżący zawarł dnia [...].08.2017r. umowę nr [...] na dostawy buraków cukrowych z upraw realizowanych w ramach kampanii 2020 co jednoznacznie wynika z przedłożonej do odwołania z dnia [...].01.2021 r. umowy. Powierzchnia upraw z ww. umowy obejmowała brakujące 6,01 ha i Skarżący prowadził deklarowane we wniosku o płatność uprawy na 15,01 ha, • organ II instancji nie wziął pod uwagę faktu, że skarżący nie został wezwany przez organ I instancji do złożenia uzupełnienia i wyjaśnień w sprawie niezgodności zadeklarowanej powierzchni upraw buraków cukrowych, • zastosowana przez organ II instancji sankcja w postaci kary administracyjnej w kwocie 9.112,96 złotych jest zbyt dotkliwa i wygórowana w stosunku do pomyłki popełnionej przez Skarżącego, zastosowanie takiej kary jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, • zaniechanie przez organ I instancji niezwłocznego zbadania wniosku Skarżącego spowodowało nałożenie na Skarżącego całkowicie niezasadnej kary administracyjnej, • w dniu złożenia wniosku o płatność Skarżący spełniał wszystkie wymagania, aby otrzymać wsparcie w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2020 we wnioskowanym przez niego zakresie. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części tj.: w zakresie w jakim organ II instancji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w zakresie: - odmowy wypłaty kwoty 9.112,96 złotych z tytułu płatności do powierzchni upraw buraków cukrowych, - obciążenia Skarżącego kwotą kary administracyjnej w kwocie 9.112,96 złotych, - zmniejszenia kwoty płatności do krów o kwotę 3.296,88 złotych. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu. W niniejszej sprawie Strona kwestionuje w zasadzie dwie kwestie, po pierwsze odmowę przyznania płatności do buraków i po drugie zmniejszenie kwoty płatności do krów. Zgodnie z art. 15 ust. 6 pkt 1 lit. a ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. 2018. 1312.) , dalej "ustawa" płatność związana do powierzchni upraw buraków cukrowych jest przyznawana rolnikowi, jeżeli zawarł umowę dostawy, o której mowa w pkt 5 w sekcji A w części II załącznika II do rozporządzenia nr 1308/2013, która określa również powierzchnię gruntów, na której rolnik jest zobowiązany uprawiać buraki cukrowe. Do wniosku o przyznanie płatności związanych do powierzchni upraw buraków cukrowych dołącza się umowę, o której mowa w art. 15 ust. 6 pkt 1 lit. a Ustawy, lub jej kopię potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez notariusza albo upoważnionego pracownika Agencji, albo przez producenta cukru (§ 9 ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z § 1 pkt 1 lit. e tiret czwarte rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego; Dz. U. z 2015 r., poz. 352 ze zm.)- dalej rozporządzenie w sprawie wniosków dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Agencja przeprowadza kontrole administracyjne i na miejscu w zakresie płatności bezpośrednich, określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1 ustawy, w tym kontrole w ramach wzajemnej zgodności wymogów lub norm (art. 36 ust. 1 ustawy). W przypadku gdy wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich nie czyni zadość wymaganiom innym niż wskazane w art. 64 § 1 K.p.a. (przepis ten stanowi o braku wskazania adresu wnoszącego podanie i braku możności ustalenia go na podstawie posiadanych danych), kierownik biura powiatowego Agencji, niezwłocznie po otrzymaniu tego wniosku, informuje rolnika o stwierdzonych brakach oraz o skutkach ich nieusunięcia w terminie, w jakim można dokonać poprawek zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 1 pkt 1, chyba że ten termin upłynął. Przepisu art. 64 § 2 K.p.a. nie stosuje się (art. 23 ust. 1 ustawy). W przypadku nieusunięcia braków, o których mowa w art. 23 ust. 1 ustawy, w terminie, w jakim można dokonać poprawek zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 1 pkt 1, wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich jest rozpatrywany w zakresie, w jakim został prawidłowo wypełniony, oraz na podstawie dołączonych do niego prawidłowych dokumentów (art. 23 ust. 2 ustawy). Z treści powołanego przepisu wprost więc wynika, że organ "niezwłoczne" "informuje" rolnika o stwierdzonych "brakach" wniosku oraz o skutkach ich nieusunięcia w terminie. W tym zakresie ustawodawca nie pozostawia organowi swobody, poza dwoma wyjątkami, po pierwsze, gdy upłynął termin do złożenia wniosku o przyznanie płatności, a po drugie, gdy w podaniu nie wskazano adresu wnoszącego i nie ma możności ustalenia tego adresu na podstawie posiadanych danych (art. 64 § 1 k.p.a.). Zastanawiając się natomiast nad znaczeniem wprowadzonych do omawianego przepisu terminów "niezwłocznie" informuje, czy "braków" wniosku należy stwierdzić, że w orzecznictwie wskazuje się, że termin "niezwłocznie" nie powinien być utożsamiany z terminem "natychmiast" (bezzwłocznie, błyskawicznie, momentalnie), ponieważ termin niezwłocznie oznacza obowiązek spełnienia określonej czynności bez zbędnej zwłoki, a więc w jak najkrótszym czasie, w realnym terminie do dokonania określonej czynności, mającym na względzie okoliczności miejsca i czasu (por. wyrok SN z 13 grudnia 2006 r., sygn. akt II CSK 293/06, LEX nr 453147; z 22 marca 2001 r., sygn. akt V CKN 769/00 oraz z 28 kwietnia 2004 r., sygn. akt V CK 461/03). Natomiast w kwestii terminu "braków" wniosku powstaje wątpliwość, co do zakresu tej regulacji. Nie ma bowiem pewności, czy w myśl art. 23 ust. 1 ustawy o płatnościach badanie wstępne wniosku obejmuje wyłącznie wniosek, czy również dołączone do wniosku załączniki oraz według jakiego kryterium powinno odbywać się to badanie, czy przedmiotem badania powinny być objęte wyłącznie braki wywołane tzw. błędami oczywistymi, czy również tzw. błędami nieoczywistymi. Zważywszy na zwolnienie organu z obowiązku niezwłocznego informowania rolnika o stwierdzonych brakach w sytuacji, gdy upłynął termin do składania wniosków o przyznanie płatności ("chyba że ten termin upłynął"), należałoby przyjąć, że art. 23 ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich odnosi się wyłącznie do braków materialnych wniosku. Taka wykładnia zawężałaby jednak zastosowanie tego przepisu do braków merytorycznych z pominięciem braków formalnych wniosku, z czym jak się zdaje nie zgadza się sam organ. Jest to również nie do pogodzenia ze względu na rolę oraz zadania, jakie spoczywają na organach w ramach przyznawania i kontroli płatności rolnych. Właściwsze zatem jest przyjęcie, że przez "braki" wniosku, o których mowa w art. 23 ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich, należy rozumieć braki zarówno materialne jak i formalne wniosku o przyznanie płatności. Nadto, należy przyjąć, że dokumenty zawarte w załącznikach do wniosku stanowią integralną część wniosku, co oznacza, że kontrolą wstępną organ powinien objąć wniosek wraz z załącznikami. Do takiego wniosku skłania też treść ust. 2 art. 23 ustawy o płatnościach bezpośrednich, zgodnie z którym w przypadku nieusunięcia braków, o których mowa w ust. 1, w terminie, w jakim można dokonać poprawek zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 1 pkt 1, wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich lub płatności niezwiązanej do tytoniu jest rozpatrywany w zakresie, w jakim został prawidłowo wypełniony, oraz na podstawie dołączonych do niego prawidłowych dokumentów. W stanie sprawy wniosek rolnika o przyznanie płatności zawierał dołączone w formie załącznika do wniosku trzy umowy dostawy buraków w tym jedną dotyczącą innego roku. Powyższe przenosi rozważania na inną płaszczyznę, a mianowicie, czy wniosek wraz z załącznikami spełniał wymogi narzucone przepisami prawa. Zgodnie bowiem z § 9 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 12 marca 2015 r. do wniosku, o którym mowa w § 1 pkt 1 lit. e: tiret czwarte (dot. płatności związanej do powierzchni uprawy buraka cukrowego) dołącza się umowę, o której mowa w art. 15 ust. 6 pkt 1 lit. a lit. b ustawy, lub jej kopię potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez notariusza albo upoważnionego pracownika Agencji, albo odpowiednio przez: a) producenta cukru albo b) grupę producentów rolnych, organizację producentów albo zrzeszenie organizacji producentów, o których mowa w art. 15 ust. 6 pkt 1 lit. b ustawy. Podsumowując powyższe rozważania należy stwierdzić, że organ co do zasady powinien niezwłocznie poinformować rolnika o dostrzeżonych brakach wniosku o przyznanie płatności, bez względu na ich charakter. Kwestią odrębną jest natomiast ocena, czy czas, jaki upłynie od momentu złożenia wniosku za pośrednictwem platformy e-Wniosek Plus, a zamknięciem terminu do jego złożenia jest wystarczający do tego, aby organ mógł w pełni wywiązać się z nałożonego na niego obowiązku. Można jedynie zauważyć, że skumulowanie w krótkim czasie wpływu wniosków o przyznanie płatności i związane z tym spiętrzenie prac organu nie powinno pozbawiać stronę przyznanego jej prawa do uzyskania od organu informacji w omawianym zakresie, zwłaszcza w sytuacji, gdy skutkiem tego może być pozbawienie rolnika wnioskowanej płatności. Strona ma bowiem prawo oczekiwać, że organ powiadomi ją w odpowiednim terminie o zauważonych brakach, nieprawidłowościach. W niniejszej sprawie niezbędne jest ustalenie czy stwierdzony brak w załączniku do wniosku jest wynikiem tzw. błędu oczywistego, podlegający usunięciu w każdym czasie, czy też – jest wynikiem tzw. błędu nieoczywistego, którego usunięcie jest dopuszczalne jedynie w terminie otwartym dla złożenia wniosku o przyznanie płatności. Podzielenie stanowiska organu, że złożenie czy też dokonanie poprawek (uzupełnień) wniosku oraz wymaganych prawem dokumentów, które zmierzają w istocie do modyfikacji wniosku nie jest możliwe po upływie ostatecznego terminu do składania wniosków o przyznanie płatności, nie oznacza jeszcze, że po tym terminie nie można dokonywać innych mniej istotnych zmian wniosku. Potwierdza to analiza przepisów krajowych jak i unijnych regulujących przyznawanie i kontrolę płatności rolnych. Przepisy te wskazują, że wniosek o przyznanie płatności może być złożony w ściśle określonym terminie (tu: od 15 maja do 15 czerwca 2020 r.), który jest terminem materialnym, niepodlegającym przywróceniu. Po tym terminie przez następne 25 dni rolnik może złożyć wniosek, co wiąże się z pomniejszeniem płatności za każdy dzień opóźnienia. Stosownie do art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 640/2014 z wyjątkiem przypadków siły wyższej i nadzwyczajnych okoliczności, o których mowa w art. 4, złożenie wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność na podstawie niniejszego rozporządzenia po ostatecznym terminie złożenia wniosku ustalonym przez Komisję na podstawie art. 78 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 prowadzi do zmniejszenia o 1 % za każdy dzień roboczy kwot, do których beneficjent byłby uprawniony, gdyby wniosek został złożony w terminie. Bez uszczerbku dla jakichkolwiek szczególnych środków wprowadzanych przez państwa członkowskie odnośnie do konieczności składania dokumentów uzupełniających w należytym terminie, aby umożliwić planowanie oraz przeprowadzenie skutecznych kontroli, pierwszy akapit stosuje się również do wniosków o wsparcie, dokumentów, umów oraz innych deklaracji, które należy przedstawić właściwym organom, jeśli takie wnioski o wsparcie, dokumenty, umowy lub deklaracje stanowią o kwalifikowalności do danej pomocy lub wsparcia. W tym przypadku zmniejszenie płatności będzie dotyczyło kwoty wypłacanej w ramach przedmiotowej pomocy lub wsparcia. Jeśli takie opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny, a beneficjentowi nie przyznaje się pomocy lub wsparcia. Trzeba jednak zauważyć, że nie wszystkie nieprawidłowości wniosku i dołączonej do niego dokumentacji mają tą samą wagę dla przyznania płatności. Zgodnie z art. 4 rozporządzenia nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U.UE.L.2014.227.69) wnioski o przyznanie pomocy, wnioski o wsparcie, wnioski o płatność i dokumenty uzupełniające złożone przez beneficjenta mogą zostać skorygowane i poprawione w dowolnym czasie po ich złożeniu w przypadku stwierdzenia oczywistych błędów uznanych przez właściwy organ na podstawie ogólnej oceny danego przypadku, pod warunkiem że beneficjent działał w dobrej wierze. Właściwy organ może uznać oczywiste błędy tylko w przypadku, gdy mogą one być bezpośrednio zidentyfikowane w wyniku sprawdzenia informacji zawartych w dokumentach, o których mowa w akapicie pierwszym. Zatem braki, które są wynikiem oczywistych błędów, a więc mających charakter niematerialny mogą być poprawiane w każdym czasie. Prawodawca unijny wprowadzając do powołanego przepisu wyrażenie "w przypadku stwierdzenia oczywistych błędów" dokonał zróżnicowania braków, jakie mogą pojawić się przy wypełnianiu i składaniu wniosków o przyznanie płatności, na braki powstałe z powodu tzw. błędów oczywistych i przeciwstawne im – braki powstałe na skutek błędów nieoczywistych (merytorycznych). Dopuszczając przy tym korektę wniosku wraz z załącznikami w każdym czasie, a więc również poza terminem otwartym do składania wniosków o przyznanie płatności, jedynie w odniesieniu do błędów oczywistych, tj. takich, których poprawienie nie prowadzi do modyfikacji wniosku pod względem merytorycznym. Zasada ta odnosi się również do dokonywania poprawek/uzupełnień wniosku i dołączonych do wniosku załączników. Pojęcie "oczywistych błędów" jest pojęciem niedookreślonym, co wymaga każdorazowo dokonania oceny okoliczności towarzyszących złożeniu i rozpatrzeniu wniosku. W orzecznictwie przyjmuje się, że błędy oczywiste to takie, które są bezsporne, niezamierzone i nie ma wątpliwości co do ich charakteru, nie trzeba ich objaśniać, często drobne, choć istotne i są związane z techniką wypełniania wniosku (np. drobne błędy pisarskie, rachunkowe, czy brak podpisu wnioskodawcy). Strona do wniosku o przyznanie płatności dołączyła egzemplarze umów kontraktacji buraków cukrowych w tym umowę kontraktacji buraków cukrowych z dnia [...] lipca 2019 r. Umowa ta dotyczyła dostaw buraków cukrowych z upraw realizowanych w roku 2019 r. Do odwołania Strona przedłożyła umowę z dnia [...] sierpnia 2017 r., która dotyczyła kontraktacji na dostawy w kampaniach cukrowniczych 2018/2019- 2020/2021. Strona wskazała, że omyłkowo załączyła umowę kontraktacji buraków dotycząca innego roku (dotyczącą 2019 zamiast 2020). W ocenie Sądu brak załączenia do wniosku właściwej umowy kontraktacji jest brakiem formalnym wniosku, bo skoro z § 9 rozporządzenia w sprawie wniosków dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego należy dołączyć do niego umowę, powinna być ona dołączona i dotyczyć okresu za który wnioskowana jest płatność. W sytuacji w której umowa taka została zawarta, a Strona błędnie dołączyła umowę dotyczącą innej kampanii cukrowniczej, to brak załączenia właściwej umowy należy uznać jako brak formalny wniosku, będący wynikiem błędu oczywistego podlegającego usunięciu w każdym czasie. Z treści art. 15 ust. 6 pkt 1 lit. a ustawy wynika, że płatność związana do powierzchni upraw buraków cukrowych jest przyznawana rolnikowi jeżeli zawarł umowę dostawy (...), która określa również powierzchnię gruntów, na której rolnik jest zobowiązany uprawiać buraki cukrowe W stanie sprawy brak wniosku dotyczył dokumentu załączonego do wniosku. Strona dołączyła do wniosku umowę kontraktacji dotyczącą dostawy buraków z upraw realizowanych w 2019 r. zamiast umowy dotyczącej dostawy buraków z upraw realizowanych w 2020 r. Poza sporem jest, że umowa dotycząca 2020 r. była zawarta, ponieważ Strona przedłożyła ją wraz z odwołaniem, a z jej treści wynikało, że została zawarta przed złożeniem wniosku o płatności – umowa zawarta [...] sierpnia 2017 r. i dotyczyła kampanii cukrowniczych 2018/2019- 2020/2021. Również należy zwrócić uwagę, że na pierwszej stronie dołączonej do wniosku umowy widniał zapis, że umowa dotyczy kampanii cukrowniczej 2019 r. W takich okolicznościach w ocenie Sądu, fakt błędnego załączenia umowy, mógł być bezpośrednio zidentyfikowany w wyniku sprawdzenia informacji zawartych w dokumencie, był oczywisty. "Wymiana" umowy nie stanowiła modyfikacji wniosku, gdyż obie (ta dotycząca 2019 r. jak i 2020 r.)zawarte zostały na uprawę 15,01 ha. Umowa zawarta [...] sierpnia 2017 r. nie zmieniała powierzchni zadeklarowanej uprawy buraka cukrowego. Ponadto nie sposób uznać, że Strona działała w złej wierze dołączając niewłaściwą umowę, w sytuacji w której miała zawarte umowy dostawy buraków i umowy te określały powierzchnię gruntów na której rolnik zobowiązany był uprawiać buraki. W ocenie Sądu zasadne są również zarzuty Strony w zakresie dotyczącym odmowy przyznania skarżącemu pełnej płatności do bydła, aczkolwiek z innych powodów, aniżeli podniesione w skardze. Wbrew twierdzeniu Strony, brak jest dowodów świadczących o tym by system w okresie od 06.03.2020 r. do 13.03.2020 działał nieprawidłowo. Jak wynika z akt sprawy organ w tym zakresie przeprowadził postępowanie wyjaśniające w tym zakresie, które nie potwierdziło problemów z działaniem aplikacji IRZ. W ocenie Sądu w okolicznościach sprawy brak było jednak podstaw do uznania, że zwierzęta zgłoszone z uchybieniem 7 dniowego terminu na zgłoszenie informacji o zdarzeniu (kupnie) należy uznać za nieprawidłowo zidentyfikowane lub zarejestrowane w systemie identyfikacji zwierząt, a tym samym za zwierzęta co do których stwierdzono niezgodności. Tym samym brak było podstaw do zastosowania art. 31 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia nr 640/2013. Płatności bezpośrednie są przyznawane rolnikowi, jeżeli są spełnione warunki przyznania tych płatności określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, w przepisach ustawy oraz w przepisach wydanych na jej podstawie( art. 6 ustawy). Zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt. 1 Ustawy, płatności związane do zwierząt gatunku bydło domowe są przyznawane rolnikowi w formie płatności do bydła, jeżeli: a) posiada samice lub samce tego gatunku: - których wiek w dniu 15 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, nie przekracza 24 miesięcy, - przez okres 30 dni od dnia złożenia wniosku o przyznanie tej płatności. b) liczba zwierząt, o których mowa w lit. a, objętych wnioskiem o przyznanie tej płatności złożonym przez tego rolnika wynosi, co najmniej 3 sztuki, ale płatność jest przyznawana maksymalnie do 20 sztuk zwierząt. Szczegółowe warunki i tryb przyznawania płatności związanych do zwierząt, zostały określone w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu (Dz. U. z 2015 r. poz. 351 ze. zm. Zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia o płatnościach, płatności związane do bydła, płatności związane do krów oraz płatności związane do kóz przysługują do zwierząt, w odniesieniu do których: 1) do dnia złożenia wniosku o przyznanie tych płatności dokonano zgłoszeń wymaganych na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt; 2) najpóźniej od dnia złożenia wniosku o przyznanie tych płatności są spełnione wymagania w zakresie identyfikacji określone w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Z § 12 ust. 3 tego rozporządzenia wynika zaś, że warunki, o których mowa w art. 16 ust. 2 pkt 1 lit. a i pkt 2 lit. a oraz ust. 5 pkt 1 ustawy o płatnościach, uznaje się za spełnione, jeżeli potwierdza to wpis do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych, o którym mowa w przepisach o identyfikacji i rejestracji zwierząt. Ponadto, według definicji zamieszczonych w art. 2 wskazanej wyżej ustawy, płatności związane do zwierząt oznaczają płatności w ramach dobrowolnego wsparcia związanego z produkcją, o którym mowa w tytule IV rozdział 1 rozporządzenia nr 1307/2013, przyznawane w sektorach produkcji zwierzęcej (pkt 13). Zwierzę zatwierdzone to zwierzę zatwierdzone w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 18 lit. a rozporządzenia nr 640/2014 (pkt 20). Rozporządzenie nr 640/2014 określa w art. 2 pkt 7, że system identyfikacji i rejestracji zwierząt oznacza odpowiednio system identyfikacji i rejestracji bydła ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady(10) lub system identyfikacji i rejestrowania owiec i kóz ustanowiony rozporządzeniem Rady (WE) nr 21/2004. W punkcie 18 art. 2 rozporządzenie nr 640/2014 wyjaśnia, że zwierzę zatwierdzone oznacza: a) w przypadku systemu pomocy związanej z produkcją zwierzęcą - zwierzę, w odniesieniu do którego spełnione są wszystkie warunki określone w zasadach przyznawania pomocy; lub b) w przypadku środka wsparcia związanego z produkcją zwierzęcą - zwierzę zidentyfikowane w drodze kontroli administracyjnych lub kontroli na miejscu. Art. 30 rozporządzenia stanowi, że w żadnym wypadku pomocy lub wsparcia nie przyznaje się dla liczby zwierząt większej niż wskazana we wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność (ust. 1); zwierzęta przebywające w gospodarstwie uznaje się za zatwierdzone wyłącznie wtedy, jeżeli są zidentyfikowane we wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność. Stosownie do art. 31 ust. 1 rozporządzenia nr 640/2014 w przypadku, gdy dla wniosków o przyznanie pomocy w ramach systemów pomocy związanej z produkcją zwierzęcą lub wniosków o płatność w ramach środków wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą, lub w ramach rodzaju działania objętego danym środkiem wsparcia stwierdzi się różnicę między liczbą zwierząt zgłoszonych a liczbą zwierząt zatwierdzonych zgodnie z art. 30 ust. 3, całkowita kwota pomocy lub wsparcia, do której beneficjent jest uprawniony w ramach tych systemów pomocy lub środków wsparcia, lub rodzaju działania w ramach danego środka wsparcia w danym roku składania wniosków, zmniejszana jest o odsetek ustalany zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu, o ile stwierdzone niezgodności dotyczą nie więcej niż trzech zwierząt. W myśl zaś art. 31 ust. 2 rozporządzenia nr, 640/2014 jeżeli stwierdzone niezgodności dotyczą więcej niż trzech zwierząt, całkowita kwota pomocy lub wsparcia, do której beneficjent jest uprawniony w ramach systemów pomocy lub środków wsparcia, lub rodzaju działania w ramach danego środka wsparcia, o których mowa w ust. 1, w danym roku składania wniosków zostaje zmniejszona o: a) odsetek ustalony zgodnie z ust. 3, jeżeli nie przekracza on 10 %; b) dwukrotność odsetka ustalanego zgodnie z ust. 3, jeżeli jest on większy niż 10 %, ale mniejszy niż 20 %.. Zgodnie z art. 31 ust. 3 rozporządzenia nr 640/2014 (...)jeśli państwo członkowskie korzysta z systemu bezwnioskowego zgodnie z art. 21 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014, potencjalnie kwalifikujące się zwierzęta, które nie zostały prawidłowo zidentyfikowane lub zarejestrowane w systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, uznaje się za zwierzęta, w odniesieniu do których stwierdzono niezgodności, niezależnie od spełnienia przez nie wymogów kwalifikowalności określonych w art. 53 ust. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014. Zdaniem organu strona poprzez uchybienie terminu na zgłoszenie zwierząt dopuściła się naruszenia obowiązków wynikających z ustawy o rejestracji oraz § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie warunków i trybu przyznania płatności, a przez to należało uznać w odniesieniu do 4 sztuk za zwierzęta co do których stwierdzono niezgodności. Przyjęcie za prawidłowe stanowisko organu, prowadziłoby do wniosku, że zwierzęta zarejestrowane z uchybieniem terminu uznawane byłyby w każdym kolejnym roku za zwierzęta wobec których stwierdzono uchybienia, a w konsekwencji każdorazowo zmniejszenia kwoty płatności. Jak wynika z ustaleń dokonanych przez organy w kontrolowanej sprawie, skarżący złożył wniosek o przyznanie płatności, obejmujący płatność do bydła w dniu [...] maja 2020 r. Zgłoszenie przybycia zwierząt do stada będącego własnością Skarżącego( bydła o numerach identyfikacyjnych wskazanych w oświadczeniu o zwierzętach zdeklarowanych do płatności na 2020 r., na podstawie, którego dokonano wpisu w bazie systemu Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt zostało dokonane w dniu 06 marca 2020 r., co jest okolicznością bezsporną. Tym samym, nie ulega żadnej wątpliwości, w świetle dokonanych ustaleń, jak i wskazanych wyżej przepisów, że zarówno na dzień złożenia wniosku, jak i dzień jego rozpoznania przez organ I instancji, skarżący spełniał wszystkie warunki przyznania mu wnioskowanej płatności, w szczególności, zarówno dokonał zgłoszenia wymaganego na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, jak również, czego organ w tej sprawie nie kwestionuje, zostały spełnione wymagania w zakresie identyfikacji określone w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Ocena organu, według której uchybienie 7-dniowego terminu na zgłoszenie kierownikowi biura powiatowego ARiMR informacji o przemieszczeniu zwierząt, powoduje konsekwencje w postaci zmniejszenia całkowitej kwoty płatności do bydła (stwierdzenie niezgodności), jak wskazano wyżej, nie znajduje żadnego uzasadnienia w przepisach regulujących warunki przyznawania płatności bezpośrednich, stanowiąc jednocześnie ich naruszenie. Zgłoszenie do IRZ z przekroczeniem 7 dniowego terminu jest uchybieniem § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie warunków i trybu przyznania płatności. Jednakże nie oznacza to, że zwierzęta tylko z uwagi na zgłoszenie w systemie z uchybieniem terminu należy uznać za nieprawidłowo zidentyfikowane lub zarejestrowane w systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, a tym samym wobec których stwierdzono nieprawidłowości. Ponownie rozpoznając wniosek skarżącego o przyznanie płatności organ uwzględni poczynione wyżej rozważania Sądu dotyczące błędu oczywistego wniosku oraz skutków uchybienia terminu na zgłoszenie informacji o przemieszczeniu zwierząt. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a.