II SA/Ka 310/03

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Łucja Franiczek Sędzia WSA Włodzimierz Kubik Asesor WSA Krzysztof Targoński /spr./ Protokolant sekr. sąd. Elwira Massel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2005 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość o d d a l a s k a r g ę SJ/ UZASADNIENIE Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...]r., nr [...], działając na podstawie art. 142, 216 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. z 2000 r. nr 46, poz. 543) oraz art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego – po ponownym rozpatrzeniu sprawy i przeprowadzeniu rozprawy administracyjnej – umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie wypłaty zwaloryzowanego odszkodowania za nieruchomość położoną w K. przy ul. [...]., ozn. jako działki o numerach: [...],[...],[...], [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], o łącznej powierzchni 1964 m² stanowiącą przed wywłaszczeniem własność A. D., R. D. (K.), Z. P., J. B. i H. B. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że postępowanie w sprawie wypłaty zwaloryzowanego odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, w części należnej R. D., zostało wszczęte na wniosek J. D. Wyżej opisana nieruchomość decyzją Geodety Miejskiego w K. z dnia [...]r., nr [...] została wywłaszczona na rzecz Skarbu Państwa. Odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość ustalono w wysokości [...] zł, w tym na rzecz A. D. [...]zł, R. D. [...]zł, Z. P. [...] zł, J. B. [...] zł i H. B. [...]zł. Zgodnie z zaleceniami Wojewody [...] zawartymi w decyzji z dnia [...]r. wystąpiono do Sądu Rejonowego w K. Wydziału II Cywilnego do Spraw Nieprocesowych o jednoznaczne potwierdzenie, czy złożone do depozytu sądowego odszkodowanie w wysokości [...] zł, należne A. D., R.. D., Z. P. i J. B. zostało tym osobom wypłacone lub w inny sposób zrealizowane. Sąd Rejonowy w piśmie z dnia [...]r., sygn. [...]powiadomił, iż kwota złożonego do depozytu odszkodowania na podstawie prawomocnego postanowienia o sygn. akt [...] nie została wydana ani wierzycielom, bo takiego wniosku nie złożyli, ani dłużnikowi, bo ten z żądaniem zwrotu odszkodowania nie wystąpił. Powołując się na art. 470 Kodeksu cywilnego wskazano, że złożenie do depozytu sądowego orzeczonego odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość ma takie skutki, jak spełnienie świadczenia za wywłaszczoną nieruchomość, a zatem żądanie J. D. należało uznać za bezprzedmiotowe. W odwołaniu od tej decyzji J. D., zażądał jej uchylenia. Argumentacja odwołania oparta została na zarzutach, dotyczących decyzji z [...] r. o wywłaszczeniu nieruchomości. W szczególności podniesiono, że adresatami tej decyzji były osoby od dawna nieżyjące – A. D. zmarł w [...] r., Z. P. zmarła [...] r., J. B. zmarł w [...] r., a H. B. w [...] r. – natomiast żyjących wówczas, prawowitych właścicieli nie powiadomiono o toczącym się postępowaniu. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...]r., [...], działając na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie ( tekst jedn. Dz. Z 2001 r. nr 80, poz. 872), art. 216 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( tekst. jedn. Dz. U. z 2000 r. nr 46, poz. 543 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu `postępowania administracyjnego -utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, iż złożenie do depozytu sądowego odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość ma takie same skutki, jak spełnienie świadczenia ( art. 470 Kodeksu cywilnego). Odnosząc się do zarzutów skierowanych do decyzji o wywłaszczeniu z dnia [...]r. wskazał, że mogą one zostać rozpatrzone na podstawie art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego, po złożeniu odpowiedniego wniosku w tym zakresie. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył J. D., w której podobnie jak w odwołaniu powtórzył zarzuty, dotyczące decyzji Geodety Miejskiego w K. z dnia [...] r., nr [...] w sprawie wywłaszczenia na rzecz Skarbu Państwa spornej nieruchomości oraz ustalenia odszkodowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym, datowanym [...]r. skarżący wniósł o uwzględnienie załączonych do niego dodatkowych dowodów, tj. zaświadczenia o zameldowaniu, wniosku do Wojewody [...] z dnia [...] r. oraz kopii korespondencji ze [...] Urzędem Wojewódzkim w K., wskazującej na przewlekłość postępowania. Na rozprawie w dniu 17 lutego 2005 r. skarżący, wnosząc i wywodząc jak w skardze i kolejnym piśmie procesowym podkreślił, iż jego intencją było obalenie decyzji o wywłaszczeniu jako wydanej z pogwałceniem prawa. Pełnomocnik organu odwoławczego oświadczył, iż nie jest w stanie wskazać wniosku, który zainicjował postępowanie w niniejszej sprawie, z uwagi na wielość spraw, w których występuje skarżący . Po oddaleniu przez Sąd, jego wniosku o zawieszenie postępowania sądowego do czasu zakończenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o wywłaszczeniu, ostatecznie wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu niniejszej sprawy stwierdził, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) "sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze . zm.). Skarga nie mogła odnieść skutku, przy czym podnoszona przez skarżącego kwestia wadliwości decyzji Geodety Miejskiego w K. z dnia [...]r., nr [...] w sprawie wywłaszczenia na rzecz Skarbu Państwa spornej nieruchomości oraz ustalenia odszkodowania, nie mogła stanowić przedmiotu oceny Sądu, bowiem wykracza poza granice rozpatrywanej sprawy ( art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W tym miejscu przypomnieć przyjdzie, że zaskarżona decyzja dotyczy umorzenia postępowania w sprawie wypłaty zwaloryzowanego odszkodowania za nieruchomość wywłaszczoną na podstawie wyżej opisanej decyzji, choć w sprawie nie jest oczywiste, czy skarżący wnioskował o wszczęcie takiego postępowania, bowiem w aktach administracyjnych brak jest takiego wniosku, a pełnomocnik organu odwoławczego nie potrafił tej kwestii wyjaśnić, wskazując na wielość spraw zainicjowanych przez skarżącego. Nadto treść skargi oraz korespondencji, którą skarżący kierował do organów administracji oraz złożone przez niego na rozprawie oświadczenie wskazują, iż jego intencją było obalenie decyzji wywłaszczeniowej. Przedstawione okoliczności mogłyby przemawiać za uwzględnieniem skargi oraz zobowiązaniem organów administracji do jednoznacznego wyjaśnienia o co wnioskował skarżący, lecz w rozpoznawanej sprawie byłoby to niecelowe. Otóż po wniesieniu skargi Wojewoda [...] wszczął na wniosek skarżącego postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o wywłaszczeniu z [...]r. – zawiadomienie z dnia [...]r., nr [...], a więc w tym postępowaniu poddane zostaną ocenie zarzuty skarżącego wskazujące, iż wywłaszczenia dokonano z naruszeniem prawa. Na rozstrzygnięcie zapadłe w tym nadzwyczajnym postępowaniu, po wyczerpaniu środków odwoławczych, skarżącemu będzie przysługiwało prawo do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Natomiast przy założeniu, że skarżący faktycznie wnioskował o wypłatę zwaloryzowanego odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, to w ocenie Sądu zaskarżana decyzja odpowiada wymogom prawa. Decydujące znaczenie w tej kwestii ma informacja przekazana przez Sąd Rejonowy w K., gdzie jednoznacznie wskazano, że odszkodowanie należne A. D. , R. D., Z. P. i J. B. złożono do depozytu, lecz nie zostało ono wypłacone wierzycielom lub zwrócone dłużnikowi. Trafnie zauważył organ odwoławczy, iż zgodnie z art. 470 Kodeksu cywilnego, ważne złożenie do depozytu sądowego ma takie same skutki jak spełnienie świadczenia. Skoro zgodnie z obowiązującym prawem świadczenie zostało spełnione, to postępowanie w sprawie wypłaty zwaloryzowanego odszkodowania, stosownie do art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), jako bezprzedmiotowe należało umorzyć. Mając na względzie całokształt okoliczności rozpoznawanej sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.), skargę oddalił.