II SA/Gd 687/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku J. Ł. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia pozostawić wniosek J. Ł. z dnia 19 września 2010 r. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 19 września 2010 r. J. Ł. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego. W dniu 27 września 2010 r. doręczono skarżącemu urzędowy formularz PPF wraz z wezwaniem do dokładnego i czytelnego wypełnienia wszystkich rubryk przez skarżącego oraz jego przesłania do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (vide: potwierdzenie odbioru k. 19). Zakreślony siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 25 października 2010 r. pozostawiono wniosek skarżącego z dnia 19 września 2010 r. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł sprzeciw w ustawowo przewidzianym terminie, domagając się rozpatrzenia jego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zarządzenie, od którego wniesiono sprzeciw utraciło moc, a sprawa podlega rozpatrzeniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Stosownie do treści art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Zatem w myśl powołanego przepisu warunkiem koniecznym rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest złożenie go na urzędowym formularzu. Jak wynika z okoliczności sprawy, skarżący wnioskiem z dnia 19 września 2010 r., zwrócił się o przyznanie pomocy w zakresie częściowym, wobec czego doręczono mu urzędowy formularz PPF, stosowany w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobowiązując do jego wypełnienia i zwrócenia do sądu w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W zakreślonym terminie skarżący nie wykonał zobowiązania i nie złożył wniosku w wymaganej prawem formie. Tym samym, wobec niedopełnienia przez skarżącego wymogów formalnych niezbędnych do nadania biegu jego wnioskowi, należało go pozostawić bez rozpoznania, na podstawie art. 257 p.p.s.a.