II SA/Ke 482/07

SENTENCJA Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 5 października 2007 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 5 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich postanawia: I. ustanowić dla J.P. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka, II. oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. UZASADNIENIE J.P. złożył urzędowy formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich. Z formularza i wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, jest bezrobotnym i utrzymuje się z emerytury z dodatkiem pielęgnacyjnym w wysokości 1470 zł netto miesięcznie. Skarżący nie posiada innego majątku oprócz domu wielkości 90 m kw znajdującego na działce o powierzchni 541 m kw. Wnioskodawca cierpi na cukrzycę i chorobę wieńcową, w związku z czym wydaje na zakup lekarstw około 200 zł miesięcznie. Natomiast stałe wydatki związane z utrzymaniem domu: zakup węgla, opłaty za gaz, energię elektryczną, podatki wynoszą około 400 zł miesięcznie. Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. Udowodnienie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy należy do wnioskodawcy. W rozpatrywanej sprawie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych podlega oddaleniu. J.P. osiąga stały dochód z emerytury, z którego po odjęciu kosztów utrzymania domu i zakupu leków pozostaje do dyspozycji skarżącego około 800 zł miesięcznie. Uznano, przy racjonalnym gospodarowaniu tą kwotą wnioskodawca może uiścić wpis sądowy od skargi wynoszący 100 zł oraz zgromadzić środki na pokrycie ewentualnych późniejszych kosztów sądowych (w wypadku oddalenia skargi – opłata kancelaryjna od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, wpis od skargi kasacyjnej), które jednorazowo nie przekroczą kwoty 100 zł. Stwierdzono natomiast, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru, a zatem jego wniosek zasługuje na uwzględnienie w części dotyczącej przyznania adwokata z urzędu. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.