I SA/Wr 1355/11

SENTENCJA Wrocław, dnia 10 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 10 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi "A" spółki akcyjnej we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: zawiesić postępowanie. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] r., nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika "B" Urzędu Skarbowego we W. z dnia [...] r. nr [...], odmawiającą "A" S.A. we W. (dalej spółka) stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie 849,954,05 zł. Jak wynika z akt sprawy uchwałą Zgromadzenia Wspólników spółki z dnia 14 kwietnia 2005 r. doszło do podwyższenia jej kapitału zakładowego o kwotę 170.000.000 zł, poprzez emisję 170.000 akcji imiennych serii F o wartości nominalnej 1000 zł każda. Akcje te zostały objęte w całości przez jedynego akcjonariusza spółki "C" B.V. z siedzibą w A. S.A. i pokryte wkładem pieniężnym. Z tytułu dokonanego podwyższenia kapitału zakładowego, spółka uiściła podatek od czynności cywilnoprawnych w kwocie 849.954,05 zł. W dniu 29 grudnia 2010 r. "A" S.A. wystąpiła o stwierdzenie nadpłaty i zwrot podatku od czynności cywilnoprawnych uiszczonego z tytułu podwyższenia kapitału zakładowego, wskazując na brak podstaw do opodatkowania tej czynności z uwagi na to, że przepisy ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. Nr 86, poz. 959 ze zm.) byłe niezgodne z art. 7 ust. 1 Dyrektywy Rady 69/355/EWG z dnia 17 lipca 1969 r. Naczelnik "B" Urzędu Skarbowego we W. odmówił stwierdzenia nadpłaty wskazując, że zapłata podatku od czynności cywilnoprawnych w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego, była zgodna z przepisami Dyrektywy 69/355/EWG. Art. 7 ust. tej Dyrektywy nakładał bowiem na Polskę obowiązek zwolnienia od podatku kapitałowego jedynie tych czynności, które w dniu 01 lipca 1984 r. były zwolnione z opodatkowania lub opodatkowane według stawki 0,5% lub niższej. Natomiast obowiązujące w tym okresie w Polsce przepisy przewidywały konieczność zapłaty opłaty skarbowej od umowy spółki i jej zmiany według stawek odpowiednio 10 % i 5 %. Tym samym zwolnienie wynikające z przepisów Dyrektywy nie mogło mieć zastosowania w sprawie. Po wniesieniu przez spółkę odwołania od powyższej decyzji, Dyrektor Izby Skarbowej we W. podzielił stanowisko organu pierwszej instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zaskarżonej decyzji "A" S.A. zarzuciła rozstrzygnięciu Dyrektora Izby Skarbowej naruszenie: 1) przepisów materialnego prawa podatkowego mającego wpływ na wynik sprawy, poprzez bledną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 7 ust. 1 Dyrektywy Rady 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969 r., dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 1986 r., w związku z Traktatem z dnia 16 kwietnia 2003r. dot. przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004r. Nr 90, poz. 864) oraz ogłoszeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 maja 2004r. w stosowania prawa Unii Europejskiej (M.P. z 2004r. Nr 20, póz. 359); 2) przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: a) art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa, poprzez nieuwzględnienie faktu, że dorobek prawny Wspólnot Europejskich ("acquis communautaire") należy do obowiązującego w Rzeczypospolitej Polskiej systemu źródeł prawa; b) art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez prowadzenie postępowania podatkowego w sprawie w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych, czego szczególnym przejawem jest dokonana przez organ II instancji nieprawidłowa ocena prawna interferujących ze sobą norm prawa wspólnotowego oraz prawa krajowego, a w konsekwencji ignorowanie przez organ argumentów spółki co do braku implementacji do polskiego prawa krajowego art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG oraz - będącego tego stanu następstwem - uznania, że w świetle przepisów tej Dyrektywy Polska nie była zobowiązana do zwolnienia z podatku kapitałowego czynności polegającej na wniesieniu wkładu gotówkowego na podwyższenie kapitału zakładowego; c) niedopełnienie obowiązków spoczywających na organie podatkowym z mocy art. 125 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez brak wnikliwej analizy stanu prawnego, a przez to naruszenie również art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko zawarte w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), sąd z urzędu może zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wprawdzie w omawianym art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jednakże zdaniem Sądu nie wyłącza to możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne i toczące się w związku z nim postępowanie przed tym właśnie sądem, jeżeli problematyczne zagadnienie prawne w obu sprawach jest tożsame. Trybunał Sprawiedliwości UE jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 2130/08, skierował na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa unijnego: 1. Czy przy wykładni art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG sąd krajowy zobowiązany jest uwzględnić postanowienia dyrektyw zmieniających, w szczególności dyrektyw 73/79/EWG i 73/80/EWG, w sytuacji, gdy dyrektywy te nie obowiązywały już w momencie akcesji Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej? 2. W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie pierwsze, czy wyłączenie aktywów spółki kapitałowej z podstawy opodatkowania podatkiem kapitałowym, określone w art. 5 ust. 3 tiret pierwsze Dyrektywy 69/335/EWG dotyczy wyłącznie aktywów spółki kapitałowej, której kapitał ulega podwyższeniu? W ocenie Sądu, odpowiedź na powyższe pytania będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy z uwagi na tożsamość zagadnienia przedstawionego w tych pytaniach i kwestii spornej między stronami tej sprawy. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu udzielenia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej odpowiedzi na wskazane pytanie prejudycjalne.