II SA/Go 630/12
Sądy administracyjne2012-10-24
Sygnatura
II SA/Go 630/12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2012-10-24
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gorzowie W
Sędziowie
Ireneusz FornalikMarek SzumilasMirosław Trzecki
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędziowie Sędzia WSA Mirosław Trzecki (spr.) Sędzia WSA Marek Szumilas Protokolant referent - stażysta Malwina Tomiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2012 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] r., nr VII/43/03 zmieniającą uchwałę w sprawie ustalenia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.
UZASADNIENIE
Rada Miasta, powołując się na przepisy art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. nr 142, poz. 1591 ze zm., dalej ustawa o samorządzie gminnym) oraz art. 21 ust. 1 pkt 2, ust. 3, art. 22 oraz art. 23 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. nr 71, poz. 733; dalej ustawa o ochronie lokatorów) podjęła w dniu [...] stycznia 2002 r. uchwałę nr LI/603/02 w sprawie ustalenia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta.
W dniu [...] marca 2003 r. Rada Miasta podjęła uchwałę nr VII/43/03 zmieniającą uchwałę w sprawie ustalenia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta. Zgodnie z § 1 tej uchwały w § 16 ust. 1 uchwały z dnia [...] stycznia 2002 r. nr LI/603/02, po pkt 4 dodano pkt 5 w brzmieniu "zrealizowały indywidualny program wychodzenia z bezdomności". Zgodnie z § 2 uchwały w § 17 uchwały z dnia [...] stycznia 2002 r. nr LI/603/02, po ust. 1 dodano ust. 1a w brzmieniu "Umowa najmu lokalu socjalnego z osobą, o której mowa w § 16 ust. 1 pkt 5 może być zawarta na czas niedłuższy niż 6 miesiecy". Natomiast po ust. 2, dodano ust. 3 w brzmieniu "Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 1a umowa może być zwarta ponownie na wniosek Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej".
Wykonanie w/w uchwały powierzono Prezydentowi Miasta ( § 3). Stosownie do dyspozycji § 4 uchwały weszła ona w życie z dniem podjęcia.
Wyrokiem z dnia 1 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. (sygn. akt II SA/Go 4/12) stwierdził nieważność uchwały z dnia [...] stycznia 2002 r., nr LI/603/02 w przedmiocie ustalenia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 22 marca 2012 r. i został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia 13 kwietnia 2012 r. poz. 891.
W dniu 6 sierpnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga Prokuratora Rejonowego na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] marca 2003 r. nr VII/43/03 zmieniającą uchwałę w sprawie ustalenia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta. Skarżący zaskarżył uchwalę w całości, zarzucając jej rażące naruszenie prawa, tj. art. 4 ust. 1 i art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2000 r. nr 662 poz. 718 ze zm.) z uwagi na brak ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku urzędowym. W konsekwencji na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały z dnia [...] marca 2003 r. nr VII/43/03 w całości.
W odpowiedzi na skargę Rada Miasta wniosła o odrzucenie skargi, wskazując iż w wyniku skargi Prokuratora Rejonowego uchwała z dnia [...] stycznia 2002 r. nr LI/603/02 w sprawie ustalenia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta została wyeliminowana z obrotu prawnego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 1 lutego 2012 r. sygn. akt II SA/GO 4/12. Wraz ze stwierdzeniem nieważności uchwały głównej, uchwały zmieniające stały się bezprzedmiotowe i w związku z tym utraciły moc wraz z uchwałą główną. W konsekwencji wniesiona skarga dotyczy uchwały "nieistniejącej" a tym samym jest niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.) Sąd umarza postępowanie gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 wskazanego przepisu. W piśmiennictwie przyjmuje się, że umorzenie postępowania oznacza przerwanie i zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu staje się zbędne, a nawet niedopuszczalne (por. T. Wos, H. Knysiak. Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Warszawa 2008, s. 579).
Zaznaczyć należy, że w przypadku postępowania wszczętego skargą na akt prawa miejscowego bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego może mieć miejsce między innymi w sytuacji, gdy zakwestionowany akt przestanie obowiązywać (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 29 września 2009 r., sygn. akt II OSK 502/09; por. też B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2011, nr Lex 99943). Należy mieć na uwadze, że będąca przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu uchwała nr VII/43/03 z dnia [...] marca 2003 r. Rady Miasta zmieniająca uchwałę w sprawie ustalenia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta, jako uchwała zmieniająca pełni jedynie funkcję wprowadzenia zmian do jakiejś innej uchwały, a zatem nie ma ona samodzielnego bytu prawnego.
Byt prawny aktu prawnego, którego przedmiotem jest wprowadzenie zmian do innego aktu prawnego, zależy bowiem od istnienia w systemie prawnym aktu nowelizowanego. Jedyną funkcją aktu nowelizującego jest bowiem modyfikacja treści normatywnej aktu nowelizowanego. Ten skutek prawny aktu nowelizującego realizuje się zaś w chwili wejścia w życie takiego aktu (por. – w odniesieniu do ustaw nowelizujących – S. Wronkowska, M. Zieliński, Komentarz do zasad techniki prawodawczej, Warszawa 2004, s. 190). Jeżeli więc akt nowelizowany utraci moc obowiązującą, pozbawione mocy obowiązującej stają się również normy prawne wprowadzone do takiego aktu w przeszłości przez akt nowelizujący. Akt nowelizujący staje się wówczas pozbawiony znaczenia prawnego. Oznacza to w szczególności, że zbędne i bezprzedmiotowe jest dokonywanie kontroli legalności takiego aktu. Nawet bowiem stwierdzenie jego wadliwości nie spowodowałoby skutku w postaci eliminacji zmian, jakie akt ten wprowadził do systemu prawa. Zmiany te zostały już bowiem wyeliminowane w następstwie wcześniejszej utraty mocy obowiązującej aktu nowelizowanego (por. wyrok NSA z dnia 26 stycznia 2011 r. sygn. akt II GSK 102/10). W literaturze podkreśla się, że Sąd administracyjny nie może orzec o nieważności bądź niezgodności z prawem uchwały organu, stanowiącej akt normatywny, jeżeli uchwała ta została przez uprawniony organ uchylona lub utraciła moc prawną przed wydaniem wyroku. W razie utraty mocy prawnej uchwały zaskarżonej do sądu administracyjnego przed wydaniem wyroku sąd umarza postępowanie (tak też: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, op. cit.; por. także wyrok NSA z dnia 24 marca 1992 r., SA/Wr 96/92, OSP 1993, z. 7, poz. 149; wyrok NSA z dnia 26 stycznia 2011 r. sygn. akt II GSK 102/10).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., stwierdził, iż postępowanie w niniejszej sprawie jest bezprzedmiotowe. W konsekwencji działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji postanowienia.