IV SA/Gl 950/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, , , po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. G. na działanie Prezydenta Miasta D. p o s t a n a w i a odrzucić skargę UZASADNIENIE Pełnomocnik I. G.. pismem z dnia 30 lipca 2018r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na naruszenie prawa przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w D. i wniosła o właściwe załatwienie sprawy z wniosku skarżącej skierowanego do MOPS w D.i zaprzestanie czynności egzekucyjnych w postaci zajęć świadczeń emerytalnych dokonywanych bez tytułu prawnego oraz ocenę zgodności postępowania pracowników MOPS w D. z obowiązującymi przepisami prawa w zakresie świadczeń rodzinnych. Pełnomocnik wskazała, że w dniu 7 grudnia 2017 r. skierowała do Dyrektora MOPS w D.wniosek o zaprzestanie podjętych czynności egzekucyjnych w postaci zajęć świadczeń emerytalnych dokonywanych bez tytułu prawnego, bowiem MOPS w D. decyzją z dnia [...] r. umorzył wszczęte postępowanie w sprawie nienależnie pobranych świadczeń w postaci zasiłku pielęgnacyjnego w okresie od marca 2007 r. do czerwca 2012 r. Pomimo umorzenia postępowania MOPS w D.pismem z dnia 10 sierpnia 2017 r. zwrócił się do ZUS Inspektorat w D.wskazując, że skarżącej nienależnie wypłacono zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 12.438 zł oraz że zwrotu tej kwoty należy dokonać na rachunek bankowy MOPS. Zdaniem pełnomocnika dokonywanie comiesięcznych potraceń przez ZUS odbywa się bez podstawy prawnej, bowiem powołany przez MOPS w piśmie z dnia 10 sierpnia 2017 r. art. 16 ust. 7 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (obecnie Dz.U. z 2017 r. poz. 1952) dodany został ustawą z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz ustawy o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1302, dalej ustawa nowelizująca), która weszła w życie 4 marca 2016 r. Natomiast świadczenia, których dotyczy to pismo pobierane były przez skarżącą od września 2005 r. do czerwca 2012 r. i mocą prawomocnej i ostatecznej decyzji nie zostały uznane za "nienależne świadczenia", a postępowanie w tej sprawie prowadzone zostało umorzone. Tymczasem zgodnie z art. 7 ustawy nowelizującej do postępowań w sprawie zwrotu zasiłku pielęgnacyjnego nienależnie pobranego za okres, za który przyznano dodatek pielęgnacyjny, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie art. 2 i art. 3 pkt 2, stosuje się przepisy dotychczasowe. W konkluzji pełnomocnik podała, że brak jest jakiegokolwiek stanowiska MOPS w D. w tej sprawie (decyzji, postanowienia), które podlegałoby zaskarżeniu Organ w odpowiedzi na skargę wzniósł o jej odrzucenie względnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją zawartą w 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto zgodnie z art. 3 § 2a sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Zdaniem Sądu skarga jest niedopuszczalna. Niezależnie od tego, czy powołany w skardze art. 16 ustawy o świadczeniach rodzinnych ma zastosowanie w sprawie z uwagi na art. 7 ustawy nowelizującej i czy ZUS jest umocowany do wypłaty emerytury o kwotę pomniejszoną o wypłacony skarżącej zasiłek pielęgnacyjny, nie podlega kognicji sądów administracyjnych kwestia dokonywania takich potrąceń przez ZUS i nie są to czynności egzekucyjne. Tak zakreślony przedmiot postępowania nie mieści się w katalogu aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 i 2a P.p.s.a. oraz brak przepisów szczególnych, które przewidują sądową kontrolę zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a. Na marginesie należy wskazać, że Sąd nie jest związany zapisem zawartym w § 2 uchwały Rady Miejskiej w D. z dnia [...] r. nr [...], zgodnie z którym Sąd jest organem właściwym do rozpatrzenia skargi I. G. z dnia 16 lutego 2018 r. na Dyrektora MOPS w D.. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.