II SA/Łd 600/09

SENTENCJA Dnia 25 listopada 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K.J. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K.J. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy. AG UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 27 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę K.J. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W dniu 9 listopada 2009 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną M. Małżonkowie osiągają dochody z tytułu renty w łącznej wysokości 3.449 złotych. Skarżący posiada mieszkanie o powierzchni 51,75 m kw., nie zadeklarował natomiast posiadania innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż na opłacenie kosztów sądowych ani ustanowienie adwokata go nie stać. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Mając na uwadze sytuację rodzinną oraz materialną, a także okoliczności wskazane w uzasadnieniu wniosku przedstawione przez skarżącego, należy stwierdzić, iż żądanie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący wraz z żoną osiągają bowiem dochody z tytułu renty w łącznej wysokości 3.449 złotych, co powoduje, iż średni dochód przypadający na członka rodziny wynosi ponad 1.700 złotych. W ocenie Referendarza sądowego taka wysokość dochodu nie pozwala na zaliczenie skarżącego do kręgu osób ubogich, którym prawo pomocy może być przyznane. Warto również podkreślić, iż skarżący nie przedstawił w złożonym wniosku żadnych okoliczności, które uzasadniałyby twierdzenie, że ponosi on uzasadnione wydatki, których znaczna wysokość powoduje, że osiągane dochody nie wystarczają na udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym. W tym miejscu godzi się wspomnieć, iż prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Z uwagi zatem na fakt, iż strona skarżąca nie wykazała, iż nie posiada środków na udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym, nie można było uczynić zadość żądaniu skarżącego. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG