II OZ 858/11

SENTENCJA Dnia 28 września 2011 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 28 września 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 lipca 2011 roku sygn. akt II SA/Gd 624/09 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku S.G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K.G. na uchwałę Rady Miasta Gdańska z dnia [...] lutego 2009 roku roku Nr [...] w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 25 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku pozostawił bez rozpoznania wniosek S.G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K.G. na uchwałę Rady Miasta Gdańska z dnia [...] lutego 2009 r. w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu Sad I instancji wskazał, że w dniu 11 maja 2011 r. S.G. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy "przez zwolnienie od uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 17 marca 2011 r. o odmowie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania". Zgodnie z zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 19 maja 2011 r. wnioskującemu doręczono urzędowy formularz PPF, celem jego wypełnienia i nadesłania do Sądu - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Przesyłkę zawierającą wezwanie wraz z urzędowym formularzem wnioskujący odebrał w dniu 6 czerwca 2011 r. W dniu 13 czerwca 2011 r. wnioskodawca nadesłał do Sądu złożony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy. Przedłożony przez wnioskującego wniosek składał się tylko z dwóch stron, z czego tylko pierwsza strona została wypełniona i podpisana przez wnioskującego. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku, zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2011 r. pozostawił wniosek bez rozpoznania. Od zarządzenia referendarza sądowego wnioskodawca wniósł sprzeciw. Pozostawiając wniosek bez rozpoznania Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. - wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór ten określony został w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu udokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (DZ.U. Nr 227, poz. 2245). Wprowadzenie do postępowania sądowoadministracyjnego urzędowego formularza podyktowane jest potrzebą stosowania jednolitych kryteriów dla wszystkich podmiotów ubiegających się o prawo pomocy, a ponadto wymuszeniem na wnioskodawcy zawarcia we wniosku informacji niezbędnych do podjęcia rozstrzygnięcia. Zgodnie zaś z treścią art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniała w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Pozostawienie wniosku bez rozpoznania ma miejsce wówczas, gdy strona nie uzupełniła w zakreślonym przez sąd terminie braków wniosku np. pozostawiła niewypełnione rubryki, uniemożliwiając tym samym ocenę jej możliwości płatniczych lub zakresu wniosku. Sąd I instancji ocenił, że wnioskodawca pomimo wezwania Sądu, nie nadesłał prawidłowo wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wnioskujący został przy tym pouczony o treści art. 252 i art. 257 p.p.s.a., a także o tym jak prawidłowo należy wypełnić formularz. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył wnioskodawca – S.G.. Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Nie ulega wątpliwości, że wnioskodawca, pomimo skierowanego do niego wezwania, nie uzupełnił braków wniosku o przyznanie prawa pomocy i nie nadesłał prawidłowo wypełnionego, urzędowego formularza PPF. Postępowanie sądowe, a więc również postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, jest postępowaniem sformalizowanym, a ustawodawca uzależnił możliwość rozpoznania wniosku od sporządzenia go we wskazanej przepisami formie. W sytuacji, gdy skarżący wypełnił i podpisał tylko jedną z czterech stron wniosku, Sąd I instancji nie miał innej możliwości jak tylko pozostawić wniosek bez rozpoznania, bowiem obowiązek taki określony został w cytowanym wyżej przepisie art. 257 ustawy. Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i 198 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.