Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SA/Gd 594/12

Sądy administracyjne2012-11-16
Sygnatura
II SA/Gd 594/12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia
2012-11-16
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gdańsku

Sędziowie

Agnieszka Dusza-Kasprzyk

Rozstrzygnięcie

Odmówiono przyznania prawa pomocy

Treść orzeczenia

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia 16 sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wznowieniowego w sprawie pozwolenia na budowę obiektu budowlanego postanawia: odmówić przyznania wnioskodawczyni prawa pomocy. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 18 września 2012r., dołączonym do skargi wniesionej przez pełnomocnika skarżącej G. S., zwrócono się o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku skarżąca wskazała, iż wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z mężem oraz 27 letnią córką. Dochód rodziny stanowi emerytura wnioskodawczyni w wysokości 1428 zł ( z uwagi na potrącenia komornicze wypłacana w kwocie 861 zł) oraz zasiłek dla bezrobotnych męża w kwocie 600 zł. Posiada wnioskodawczyni dom o pow. 200 m2 oraz mieszkanie o pow. 70 m2. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ), dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cyt. wyżej ustawy). Korzystając z uprawnienia zawartego w art. 255 P.p.s.a. referendarz sądowy zobowiązał wnioskodawczynie do nadesłania szeregu dokumentów. Z przedstawionych wyciągów z rachunków bankowych wynika, że istotnie dochody rodziny pozostają na poziomie 842 zł: emerytura i 651 zł zasiłek dla bezrobotnych. Oprócz tego na rachunek bankowy skarżącej wpływa regularnie kwota 90 zł miesięcznie od mieszkanki Ustki, pojawiła się wpłata w wysokości 200 zł od osoby prywatnej w dniu 4 września 2012 r.. Natomiast małżonek wnioskodawczyni dokonuje wpłat gotówkowych na swój rachunek bankowy dosyć regularnie ( 400 zł w dniu 8 października 2012 r., 1100 zł w dniu 17 września 2012 r. , 300 zł w dniu 20 sierpnia 2012 r. ). Wnioskodawczyni wskazała, iż rodzina posiada dwa samochody Hundai Coupe rok prod. 1991 o wartości 600 zł oraz Fiata, rok prod. 1994r. o wartości 8 tys. zł. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych jest instytucją stosowaną w przypadku osób charakteryzujących się ubóstwem, tj. całkowicie pozbawionych środków do życia ze względu na okoliczności życiowe. Kolejno podkreślenia wymaga, iż koszty sądowe zasługują na traktowanie na równi z innymi obciążeniami finansowymi, a zwolnienie od obowiązku ich ponoszenia - w sytuacji, gdy są one dochodem budżetu państwa - stanowiłoby swoistą formę kredytowania podmiotów i naruszałoby zasadę równoważnego traktowania powinności finansowych. Wpis sądowy w niniejszej sprawie wynosił 200 zł, wpis od skargi kasacyjnej będzie stanowi połowę tej kwoty. Z analizy rachunków bankowych wynika, że wnioskodawczyni posiada źródło dochodu, którego nie ujawniła, jednak wpływy na rachunki bankowe są wyższe niż deklarowany dochód. Referendarz wyraża przekonanie, iż skarżącą stać na poniesienie kosztów postępowania kasacyjnego z bieżących dochodów, zwłaszcza że koszty te stanowić będą 100 zł tytułem wpisu od skargi kasacyjnej, gdyż pełnomocnika już skarżąca ustanowiła i skarga kasacyjna została wniesiona. Wobec tego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak we wstępie.