I OSK 293/15

SENTENCJA Dnia 20 grudnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.S. na postanowienie zawarte w punkcie drugim wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2016 r. o sygn. akt I OSK 293/15 zasądzające od R.S. na rzecz Prezesa Sądu Apelacyjnego w Szczecinie kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej R.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 listopada 2014 r. sygn. akt II SA/Sz 805/14 w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 25 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 6 września 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną R.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 listopada 2014 r. sygn. akt II SA/Sz 805/14 w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 25 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W toku postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wskazanym wyrokiem, w dniu 2 stycznia 2015 r. sformułowana została przez Prezesa Sądu Apelacyjnego w Szczecinie – reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika: r. pr. T.U. – odpowiedź na skargę kasacyjną R.S. Wnioskiem z dnia 13 września 2016 r. r. pr. T.U. – reprezentujący Prezesa Sądu Apelacyjnego w Szczecinie – wniósł o uzupełnienie rzeczonego wyroku poprzez orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego – kosztach zastępstwa procesowego należnych organowi od skarżącego w toku postępowania kasacyjnego. Odnotować należy, że postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2014 r. o sygn. akt II SA/Sz 805/14 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie po rozpoznaniu wniosku R.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zwolnił go od kosztów sądowych oraz ustanowił na jego rzecz radcę prawnego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25 października 2016 r. o sygn. akt I OSK 293/15 uzupełnił wyrok NSA z dnia 6 września 2016 r. o sygn. akt I OSK 293/15 w ten sposób, że rozstrzygnięcie "oddala skargę kasacyjną" oznaczył jako pkt 1 sentencji i dodał pkt 2 o treści: "zasądza od R.S. na rzecz Prezesa Sądu Apelacyjnego w Szczecinie kwotę 180 (słownie: sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego." Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego pojęcie "kosztów postępowania kasacyjnego" – o których mowa w art. 204 p.p.s.a. – jest pojęciem zakresowo szerszym od pojęcia "kosztów sądowych" zastosowanego w art. 211, art. 244 § 1 i art. 245 § 2 p.p.s.a. A zatem zwolnienie w ramach prawa pomocy od ponoszenia kosztów sądowych nie zwalnia skarżącego kasacyjnie od ponoszenia kosztów postępowania kasacyjnego niewchodzących w zakres kosztów sądowych. W rezultacie stwierdził, że R.S. jest obowiązany w niniejszej sprawie do poniesienia kosztów postępowania kasacyjnego niebędacych kosztami sądowymi. Zażalenie na postanowienie w przedmiocie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego, zawarte w punkcie 2 wyroku, wywiódł R.S. sądowych i ustanowił na jego rzecz radcę prawnego, to są to okoliczności szczególnie uzasadniające nieobciążanie strony skarżącej kosztami. Zaznaczył, że skarżący przebywa obecnie w zakładzie karnym i poniesienie przez niego kosztów w wysokości 180 złotych wykracza poza jego możliwości finansowe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlegało w niniejszej sprawie odrzuceniu jako niedopuszczalne. Należy wskazać, że na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania, wydane przez Naczelny Sąd Administracyjny, zażalenie nie przysługuje. Brak jest bowiem normy prawnej, która by wskazywała, że na tego rodzaju postanowienie zażalenie przysługuje. Szeroko wyjaśnił to, jak i potwierdził zgodność z Konstytucją takiego rozwiązania, Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 15 listopada 2016 r. o sygn. akt SK 46/15 (OTK ZU 2016, nr 6, poz. 87). Przepisu mogącego być podstawą prawną wniesienia tego rodzaju zażalenia nie wskazał także R.S. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Z powyższych względów zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 193 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Postanowienie zawarte w punkcie drugim wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2016 r. o sygn. akt I OSK 293/15 jest zatem również prawomocne i podlega wykonaniu.