I SA/Rz 842/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2021r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia uprawnień do zasiłku chorobowego za okres od 30 lipca 2020r. do 29 sierpnia 2021r. - postanawia - odrzucić skargę UZASADNIENIE I SA/Rz 842/21 Uzasadnienie B. K. (dalej: skarżąca) wniosła do tut. Sądu skargę na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2021r., nr [...], w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia uprawnień do zasiłku chorobowego za okres od 30 lipca 2020r. do 29 sierpnia 2021r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że sprawy o ustalanie uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych nie należą do właściwości sądu administracyjnego. Z uwagi na braki formalne skargi, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 października 2021r., w dniu 25 października 2021r. skarżąca została wezwana do podpisania skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej drogą elektroniczną w dniu 8 listopada 2021r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 15 listopada 2021r. W wyznaczonym terminie nie podpisano skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019r. poz. 2325 – dalej: P.p.s.a.) każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jest to warunek formalny prawidłowego wniesienia pisma procesowego, którego brak jest usuwany w procedurze określonej art. 49 § 1 P.p.s.a. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku dokumentu elektronicznego, określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 46 § 2a P.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W myśl art. 46 § 2b P.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Nadmienić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, który Sąd w pełni podziela, że wobec kategorycznego brzmienia art. 46 § 2a i 2b ustawy P.p.s.a. nie można przyjmować, że wyłączne opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, czyli w niniejszej sprawie skargi będącej załącznikiem dokumentu. W przepisie w art. 46 P.p.s.a. rozróżniono podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej: podpisywanie pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§ 2a) oraz podpisywanie załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§ 2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a ustawy P.p.s.a. Stosownie do art. 46 § 2b P.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2021r., sygn. akt III OZ 106/21, z dnia 13 listopada 2020r., sygn. akt I OZ 884/20, dost. CBOiS). Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a, skarga, której braków formalnych w wyznaczonym terminie nie uzupełniono, podlega odrzuceniu przez Sąd. W okolicznościach sprawy strona skarżąca wniosła skargę bezpośrednio do tut. Sądu drogą elektroniczną (za pośrednictwem platformy ePUAP), przy piśmie przewodnim z dnia 17 września 2021r. Pismo to zostało podpisane podpisem elektronicznym, natomiast załącznik do niego – zawierający rzeczywistą treść skargi (załącznik nr 3 – k.12 i 13 akt sądowych) nie został opatrzony podpisem elektronicznym. Zarządzeniem przewodniczącego Wydziału z dnia 17 września 2021r. przekazano skargę do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Następnie w dniu 25 października 2021r. skarżąca została wezwana do podpisania skargi w siedmiodniowym terminie liczonym od doręczenia wezwania wraz z pouczeniem o rygorze niezastosowania się do ww. wezwania, tj. odrzuceniu skargi. Skarżąca w wyznaczonym terminie nie podpisała skargi. W związku z powyższym wniesionej skardze nie można nadać dalszego biegu. Na marginesie Sąd nadmienia jedynie, że sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawach kontroli legalności postanowienia o zawieszeniu postępowania wydanego przez ZUS w sprawie ustalenia uprawnień do zasiłku chorobowego. Objęte skargą postanowienie wpadkowe nie podlega bowiem zaskarżeniu zażaleniem (o czym skarżąca została prawidłowo pouczona przez organ), nie kończy postępowania w sprawie, nie rozstrzyga sprawy co do istoty, ani też nie zostało wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym. Nie podlega zatem zaskarżeniu do sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 2 i 3 P.p.s.a) i co za tym idzie, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., w myśl którego sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z uwagi jednak na to, że skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, a usunięcie tego braku stanowiło warunek dalszego badania skargi m.in. pod kątem jej dopuszczalności, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Z przedstawionych względów, Sąd postanowił jak w sentencji.