II GSK 2117/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 26 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej I. Spółki z o.o. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 20 lipca 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 2709/10 w sprawie ze skargi I. Spółki z o.o. w B. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w Wa. z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: 1. pozostawić skargę kasacyjną bez rozpoznania; 2. zwrócić I. Spółce z o.o. w B. uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (sto) złotych. UZASADNIENIE Zaskarżonym skargą kasacyjną wyrokiem z dnia 20 lipca 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 2709/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę I. Spółki z o.o. w B. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w W. z dnia [...] września 2010 r. w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. Odpis wskazanego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono Spółce w dniu 5 września 2011 r. Skargę kasacyjną wniesiono w dniu 5 października 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, iż postępowanie przed Sądem pierwszej instancji, w którym rozpoznawano skargę na informację PARP w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej, toczyło się w trybie przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.). Ustawa ta, wskazując w art. 30e, że w zakresie w niej nie uregulowanym stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wylicza enumeratywnie również, które z przepisów tej ustawy podlegają wyłączeniu od stosowania w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki nie wymieniając wprost w katalogu wyłączeń, przepisów odnoszących się do skargi kasacyjnej, zawartych w rozdziale 1 Działu IV ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zawiera w art. 30d autonomiczne rozwiązania dotyczące sposobu i terminu wniesienia tego środka odwoławczego. Zauważyć należy, iż są one odmienne od tych określonych w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis art. 30d ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, stanowi bowiem, że wnioskodawca lub właściwa jednostka zarządzając ma prawo wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie czternastu dniu od dnia doręczenia rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Jak zatem widać z porównania cytowanego przepisu z art. 177 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w stosunku do regulacji zawartej w ostatnim powołanym przepisie, uległ zamianie sposób wniesienia skargi kasacyjnej oraz termin do dokonania tej czynności. Wynosi on nie trzydzieści a czternaście dni. Pominięto również Sąd pierwszej instancji wydający zaskarżony jako właściwy do wniesienia skargi kasacyjnej i zastosowano o tryb bezpośredniego wniesienia tej skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego jako właściwego do rozpoznawania środków odwoławczych. Naczelny Sąd Administracyjny na mocy delegacji zawartej w art. 30d usta. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju zobowiązany jest do zastosowania art. 30c ust. 5 w przypadku stwierdzenia wystąpienia którejkolwiek z okoliczności wymienionej w pkt 1 do 3 tego przepisu. Oznacza to, że w przypadku stwierdzenia, że skarga kasacyjna została wniesiona po terminie, jest niekompletna bądź nie uiszczono od niej opłaty sądowej w odpowiednim terminie, Naczelny Sąd Administracyjny skargę taką pozostawi bez rozpoznania. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna Spółki I. obarczona była jednym z wymienionych w powołanym przepisie braków powodujących jej pozostawienie bez rozpoznania. Skarga kasacyjna Spółki wniesiona została bowiem po terminie określonym w art. 30d ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, wynoszącym czternaście dni od doręczenia rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Jak wynika z analizy materiału dowodowego zgromadzonego w aktach niniejszej sprawy wyrok z dnia 20 lipca 2011 r., doręczony został spółce w dniu 5 września 2011 r. (k: 323 akt Sądu pierwszej instancji). Od tego dnia rozpoczął bieg czternastodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej i upływała 19 września 2011r., który to dzień był ostatnim dniem do skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna, co wynika z odcisku stempla pocztowego uwidocznionego na kopercie zawierające skargę kasacyjną Spółki, nadana została w dniu 5 października 2011 r. (k:15 akt sądu). Oznacza to, zgodnie z art. 83 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że data ta stanowi dzień jej wniesienia do sądu. Powyższe nie pozostawia wątpliwości co do uchybienia przez stronę terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej w trybie przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, co skutkowało obligatoryjnym zastosowaniem art. 30 c ust. 5 pkt 1 tej ustawy. Zauważyć również należy, że strona poza powyżej wskazanym uchybieniem skargę kasacyjną wniosła za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., co również stanowi uchybienie w zakresie sposobu wnoszenia skargi kasacyjnej w tego rodzaju sprawach. Uchybienie to, wobec przekroczenia termin do skutecznego złożenia skargi kasacyjnej postaje bez wpływu na rozstrzygnięcie o pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny pozostawił skargę kasacyjną bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 1 w związku z art. 30d ust. 2 zd. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 p.p.s.a.