III Nsm 63/24

Sądy powszechne2025-06-06

Sygnatura

III Nsm 63/24

Data orzeczenia

2025-06-06

Rodzaj

REASONS

Treść orzeczenia

Sygn. akt III Nsm 63/24 <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Wnioskiem z 14 marca 2024 roku S. C. (1) domagał się zmiany kontaktów z synem M. C. przez ustalenie ich: a) we wtorki i czwartki w godz. od. 16.00 do 19.00, b) w nieparzyste weekendy od piątku godz. 18.00 do niedzieli godz. 18.00, c) w Ś. Wielkanocne: w latach nieparzystych od Wielkiej Niedzieli godz. 19.00 do Poniedziałku Wielkanocnego godz. 20.00, zaś w latach parzystych od Wielkiej Soboty godz. 9.00 do Wielkiej Niedzieli godz. 14.00, c) w Boże Narodzenie: w latach parzystych od 24 grudnia godz. 18.00 do 25 grudnia godz. 20.00, zaś w latach nieparzystych 24 grudnia od godz. 9.00 do 18.00 oraz 26 grudnia od godz. 9.00 do godz. 20.00, d) w wakacje: w pierwszy i trzeci tydzień każdego miesiąca, po uprzednim ustaleniu z uczestniczką, z modyfikacją aby w tym okresie każdy z tych dwóch tygodni w każdym miesiącu dziecko spędziło z dziadkami ze strony wnioskodawcy, e) w drugi tydzień ferii zimowych od soboty godz. 10.00 do kolejnej soboty godz. 12.00, pod warunkiem, że małoletni nie będzie przebywać na wyjeździe, na który wyrazili zgodę obydwoje rodzice, f) w weekend majowy: w latach parzystych od 30 kwietnia godz. 18.00 do 2 maja godz. 15.00, zaś w latach nieparzystych od 2 maja godz. 15.00 do 3 maja godz. 18.00, g) w każdy Dzień Ojca od godz. 9.00 do godz. 20.00. Nadto wniósł o możliwość nieograniczonych kontaktów telefonicznych z synem oraz zobowiązanie uczestniczki, iż każda zmiana miejsca pobytu dziecka wymaga jego pisemnej zgody. W uzasadnieniu podał, że w 2020 roku Sąd Rejonowy w Żyrardowie ustalił jego kontakty z synem. Obecnie wymagają one aktualizacji w celu większego zaangażowania ojca i jego rodziców w życie dziecka. Kontakty są wyłącznie w obecności matki dziecka. Wtorkowe nie odbywają się z jej winy, zaś niedzielne ona skraca z błahych powodów. Chciałby uczestniczyć w życiu syna w większym zakresie, zabierać na place zabaw, do kina, organizować inne rozrywki. Syn chętnie spędza z nim czas, jest wówczas czas zadowolony. Mówił ojcu, że chciałby do niego pojechać, lecz mama by wówczas za nim płakała. Syn ma dużo nieobecności w przedszkolu, w opinii z przedszkola wskazane jest, że „słabo się komunikuje”, „bardzo niewyraźnie mówi”. Jako ojciec dziecka nie ma wpływu na obecność dziecka na zajęciach przedszkolnych. Z matką dziecka ma wyłącznie kontakt telefoniczny lub mailowy. Niemal każda rozmowa kończy się wyrzutami lub awanturą ze strony matki dziecka, która blokuje jego kontakt telefoniczny z synem (wniosek k. 2-15). W odpowiedzi na wniosek, K. B. (1) domagała się oddalenia wniosku w całości, zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu podała, że wnioskodawca w niewielkim zakresie wykazuje zainteresowanie synem, nie zrobił nic aby ją wspomóc w wychowaniu syna, zaś chętnie wytyka jej błędy, deprecjonuje jej rolę, zwraca się do niej nieprzychylnie. W obecności dziecka powiedział, do swojego znajomego, że „ona jest pierwsza do odstrzału”. To wnioskodawca zmienia lub odwołuje kontakty z powodu „swoich planów”. Jeśli ona odwołuje kontakty to robi to z powodu choroby dziecka i proponuje wówczas kontakt telefoniczny. Zaprzeczyła aby blokowała wnioskodawcy kontakt telefoniczny z synem. Jeśli ona „blokuje” numer telefonu wnioskodawcy to robi to chwilowo, zazwyczaj gdy wnioskodawca słownie atakuje ją wprowadzając w jej życie niepokój. Podniosła, że syn nigdy nie nocował u ojca, zaś ojciec nie wykazał aby miał do tego warunki. Nadto dodała, że wnioskodawca został pozbawiony władzy rodzicielskiej nad córką S., której matka została również pozbawiona władzy rodzicielskiej (k. 79-82). Pismem z 17 czerwca 2025 roku K. B. (1) zmodyfikowała swoje stanowisko i domagała się ustalenia kontaktów wnioskodawcy z synem w co drugą niedzielę, w miejscu zamieszkania małoletniego, w obecności kuratora sądowego, bez jej udziału. W uzasadnieniu podała, że domaga się udziału kuratora z powodu niepokojącego zachowania wnioskodawcy, w szczególności jego wybiórczego odwoływania kontaktów bez żadnego powodu, długotrwałego uchylania się od kontaktów jak i agresywnego zachowania się wnioskodawcy wobec niej, w obecności dziecka. Przyznała, że ona i ojciec dziecka są skonfliktowania a każda ich styczność prowadzi do eskalacji konfliktu. Syn obawia się o zdrowie matki, nie chce przebywać sam z ojcem bo czuje się przy nim zagrożony. Nadto kontakty nie mogą odbywać się we wtorki, bowiem syn idzie do szkoły podstawowej i będą powodować kolizję z jego obowiązkiem szkolnym i zajęciami dodatkowymi (k.121-122). Na rozprawie w dniu 18.06.2024r wnioskodawca cofnął wniosek o zobowiązania uczestniczki aby każda zmiana miejsca zamieszkania dziecka wymagała jego pisemnej zgody (k. 114). Na rozprawie 20.05.2025 roku uczestniczą wyraziła zgodę na cofnięcie wniosku w tym zakresie. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: K. B. (1) i S. C. (1) są rodzicami M. C. ur. (...) (odpis aktu urodzenia k. 6 akt III Nsm 555/18). Postanowieniem z 26 listopada 2020 roku w sprawie sygn. akt III Nsm 555/18 Sąd Rejonowy w Żyrardowie ustalił kontakty S. C. (1) z synem M. C. w jego miejscu zamieszkania, na spacerze w rejonie miejscowości zamieszkania albo innym ustalonym przez rodziców w każdy wtorek od godz. 17.00 do 19.00 oraz w co drugą niedzielę od godz. 14.00 do 17.00 w obecności matki. Postanowienie, na skutek apelacji K. B. (1) uprawomocniło się 21 lipca 2021 roku (k. 140, 185 akt III Nsm 555/18 Sądu Rejonowego Żyrardowie). W 2022 roku K. B. (1) wraz z dziećmi przeprowadziła się do K.. Nie powiadomiła S. C. (1) o zmianie miejsca zamieszkania, nie podała mu nowego adresu. S. C. (1) odnalazł syna obserwując profile różnych przedszkoli w intrenecie, zaś adres matki dziecka uzyskał od byłego partnera K. B. (1). Wówczas wznowił kontakty z synem. Przyjeżdżał w wyznaczone dni. Kontakty odbywały się głównie w niedzielę, bowiem we wtorki K. B. (1) nie wchodziła z synem, nie otwierała mieszkania. Spotkania odbywały się głównie na placu zabaw w K., dwa razy w kinie, raz w parku wodnym. Zawsze obecna przy nich była K. B. (1) z pozostałymi dwoma synami. Przychodził również były partner K. M. K.. Spotkania obserwowała również M. P., partnerka S. C. (1). Początkowo M. C. nie był zainteresowany zabawą z tatą. Wolał bawić się z innymi dziećmi. S. C. (1) szukał kontaktu z synem w czasie zabaw. W okresie letnim, K. B. (1) wyrażała zgodę na przedłużenie spotkań do godz. 19-stej lub 20stej. W czasie spotkania 7 kwietnia 2024 roku, gdy M. C. bawił się na placu zabaw, S. C. (1) powiedział do M. K. (1), że „gdyby miał broń to K. B. (1) jest pierwsza do odstrzału”. Od tego dnia, K. B. (1) nie zgadza się na realizację ustalonych przez Sąd Rejonowy w Żyrardowie kontaktów, złożyła zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa. W sprawie II K365/24 Sąd Rejonowy w Kozienicach uznał, że S. C. (1) w dniu 7 kwietnia 2024 roku wypowiadał wobec K. B. (1) groźby karalne i wymierzył mu karę grzywny, orzekł zakaz zbliżania się do pokrzywdzonej za wyjątkiem wykonywania władzy rodzicielskiej i kontaktów z synem M. C.. Wyrok w tej sprawie jest nieprawomocny (odpis wyroku i uzasadnienia k. 222-226, zeznania świadków: M. K. k. 138-139v, M. P. k. 191, zeznania K. B. 115,242v, zeznania S. C. k. 114v, 242). S. C. (1) od około 3 lat mieszka z partnerką M. P. w jej mieszkaniu w B., które składa się z trzech pokoi, kuchni i łazienki. Mieszkanie jest zadbane i odpowiednio urządzone (wywiad kuratora k. 201). W bieżącym roku, planują przeprowadzenie się do kupionego dom jednorodzinny w G.. S. C. (1) zajmuje się wykańczaniem tego mieszkania. S. C. (1) pracuje jako magazynier, od poniedziałku do piątku, na dwie zmiany, pierwsza od godz. 6.00 do 14.00, druga od godz. 14.00 do 22.00. Jest niekarany (zeznania S. C. k.242v, karta karna k. 240). S. C. (1) jest osobą zrównoważoną, opanowaną. Potrafi w dobrym stopniu odczytywać emocje innych osób. Ma tendencje do autoprezentacji, lecz nie zaprzecza problemom. Potrafi okazywać miłość synowi. Ma świadomość silnego przywiązania syna do matki i nie kwestionuje tego uczucia, lecz ma silnie wyeksponowana potrzebę uczestniczenia w życiu syna. (opinia (...) k. 214-217). M. C. ma 7 lat. W przedszkolu miał trudności z poprawną wymową. Obecnie jest uczniem pierwszej klasy szkoły podstawowej. Jest dzieckiem żywiołowym. Lubi bawić się z ojcem, nie czuje lęku ani strachu wobec ojca. Jest bardzo związany z matką. Koncentruje się na jej przeżyciach, identyfikuje się z nią, przeżywa jej nastawienia. K. B. (1) jest silnie skoncentrowana na synu M.. Przejawia tendencję do przedstawiania siebie w korzystnym świetle. Posiada niedostateczny wgląd w mechanizmy swojego działania, co utrudnia jej korygowanie swojej postawy. Postrzega uczucia syna przez swoje nastawiania, co uniemożliwia jej odczytanie indywidualnych potrzeb dziecka (opinia (...) k. 214-217). K. B. (1) i S. C. (1) są skonfliktowani. Nie potrafią bez emocji rozmawiać o sprawach syna. K. B. (1) wszczyna postępowania karne przeciwko S. C. (1). Zawiadomiła organy ścigania, że 3 września 2019 roku M. C. znieważył ją słowami wulgarnymi, naruszył nietykalność cielesną. Postępowanie karne w tej sprawie skutkowało uniewinnieniem S. C. (1) (kserokopia wyroku z 13.08.2021r i 28.12.2021r w sprawie II K. 688/19). Postanowieniem z 21.11.2018 roku Prokurator Rejonowy w Żyrardowie umorzył dochodzenie w sprawie uporczywego nękania K. B. przez S. C. (kserokopia postanowienia k. 168). Sąd przeprowadził dowód z opinii Opiniodawczego Zespołu (...) (k. 114-117). Oceniając wiarygodność przedmiotowego dowodu Sąd uznał, że wskazana opinia została sporządzona zgodnie z przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kodeksu postępowania cywilnego</a>, przez osoby o odpowiednich kwalifikacjach, niezbędnych dla sporządzenia przedmiotowego dowodu. Opinia została wydana po wykonaniu badania psychologicznego wnioskodawcy, uczestniczki i ich syna, zawiera analizę ich zachowań. Wnioski opinii w zakresie postawy rodziców wobec syna są logiczne. Sąd pominął dowód uczestniczki z opinii uzupełniającej uznając, że podniesione przez nią zarzuty do opinii są jedynie polemiką z prawidłowymi ustaleniami i wnioskami biegłych, które zostały w ocenie Sąd przekonująco uzasadnione. Sąd nie podzielił jedynie wniosku biegłych co do zasadności ustanowienia udziału kuratora przy pierwszych spotkaniach ojca z synem. Biegli uzasadniają to ograniczonym dotychczas kontaktem wnioskodawcy z synem, brakiem możliwości spędzania z nim czasu samodzielnie i stanowiskiem matki. Wnioski te są sprzeczne z wynikami badań psychologicznych wnioskodawcy i jego syna. W opinii biegli kategorycznie stwierdzają, że M. C. nie wykazuje lęku i strachu, napięcia ani innych objawów świadczących o zakłóceniu relacji ojciec – syn. Biegli ocenili S. C. (1) jako osobę odpowiedzialną w zakresie relacji z synem, potrafiącą adekwatnie odczytywać przeżycia dziecka, potrafiącą okazywać mu miłość. Udział kuratora przy kontaktach zasadny jest w sytuacji zagrożenia dobra, bezpieczeństwa dziecka. Biegli nie wskazali na żadną z tych okoliczność, podnosząc jednocześnie że nie ma przeciwskazań do realizacji kontaktów bez udziału matki. W ocenie Sądu stanowisko biegłych aby udział kuratora przy kontach był uzasadniony „stanowiskiem matki” jest niewłaściwe. Sąd uznał za wiarygodne: wywiady kuratora (k. 201), kartę obserwacji z przedszkola (k.38), odpisy wyroków i postanowień (k. 222-226, 166-168), kartę karną (k. 240) bowiem ustalone w nich okoliczności nie były kwestionowane Sąd uznał za wiarygodne również zeznania świadków: M. K. k. 138-139v, M. P. k. 191, . Podane przez świadków okoliczności w zakresie relacji wnioskodawcy z synem, które świadkowie obserwowali są zgodne z wnioskami opinii (...), którą Sąd uznał za wiarygodną. Sąd uznał za wiarygodne zeznania wnioskodawcy (k. 114-114v, 242) bowiem znajdują potwierdzenie w obiektywnych dowodach takich jak opinia (...), wywiad kuratora, które sad uznał za wiarygodne. W zakresie zeznań uczestniczki Sąd uznał jej za wiarygodne w części w jakiej znajdują potwierdzenie w dowodach przyjętych za sąd za wiarygodne. K. B. (1) przedstawia swoją postawę i relacje z dzieckiem w sposób umożliwiający jej osiągnięcie korzystnego dla siebie orzeczenia i znacznego ograniczenia kontaktów wnioskodawcy z synem. Wyniki testów psychologicznych przeprowadzonych w (...) w R. wskazują, że ma skłonności do zaprzeczenia problemom, ma słabą umiejętność stawiania granicy osobistymi resentymentami a autonomicznymi potrzebami syna M.. W ocenie Sądu zeznania K. B. (1) w zakresie systematycznego odwoływania kontaktów przez wnioskodawcę nie zostały udowodnione. Zaprzeczył im wnioskodawca zaś uczestniczka złożyła kserokopie dwóch wiadomości sms od niego, w których pisał z zmianę kontaktów z powodu wyjazdu feryjnego i problemów rodzinnych (k.84, 90). Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 113;art. 113 § 1)">art. 113 § 1 k.r.o.</a> niezależnie od władzy rodzicielskiej rodzice oraz ich dzieci mają prawo i obowiązek utrzymywania ze sobą kontaktów. Kontakty z dzieckiem obejmują w szczególności przebywanie z dzieckiem (odwiedziny, spotkania, zabieranie dziecka poza miejsce jego stałego pobytu) i bezpośrednie porozumiewanie się, utrzymywanie korespondencji, korzystanie z innych środków porozumienia się na odległość, w tym ze środków komunikacji elektronicznej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (§ 2;art. 113)">§ 2 art. 113 k.r.o.</a>). O kontaktach z dzieckiem rodzice decydują wspólnie, kierując się dobrem dziecka i biorąc pod uwagę jego rozsądne życzenia. W przypadku braku porozumienia pomiędzy rodzicami o kontaktach rozstrzyga Sąd. Sąd również może zmienić wydane orzeczenie jeśli wymaga tego dobro dziecka (artl 113 1 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 ()">k.r.o.</a> i (...) ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 ()">kro</a>)). Należy zauważyć, że sąd, rozstrzygając o kontaktach z dzieckiem, powinien kierować się przede wszystkim dobrem dziecka, a nie interesem jednego rodzica czy obojga rodziców lub innych osób uprawnionych do kontaktów z dzieckiem. Przy ocenie dobra dziecka nie można pomijać ani uwarunkowań obiektywnych (takich jak: wiek dziecka, jego płeć, cechy charakterologiczne rodziców, stosunek rodziców do siebie, do dziecka oraz do krewnych rodzica), ani subiektywnych (wrażliwości dziecka, wzajemnych relacji oraz więzi rodziców i dzieci, poczucia bezpieczeństwa dziecka). Sąd opiekuńczy, kierując się dobrem małoletniego dziecka, bierze pod rozwagę również powszechnie znane zasady psychologii rozwojowej i pedagogiki, z których wynika, że – przy uwzględnieniu konkretnych okoliczności – dziecko do prawidłowego rozwoju potrzebuje kontaktu z obojgiem rodziców Właściwie rozumiane dobro dziecka wymaga starań o zapewnienie dziecku zdrowia fizycznego i psychicznego, polegających na właściwym ukształtowaniu jego charakteru i przygotowaniu do życia społecznego. Wymaganiom tym nie czyni zadość wpajanie dziecku uczucia niechęci czy też nienawiści. Rodzice obowiązani są, niezależnie od swych osobistych stosunków, nie tylko nie utrudniać wzajemnych kontaktów dzieci z obojgiem rodziców, lecz przeciwnie – aktywnie współdziałać, aby dzieci pozostawały w stałych stosunkach z rodzicami i przez to wychowywały się w atmosferze, która sprzyja pogłębieniu uczuć i przywiązaniu dzieci do każdego z rodziców ( takie stanowisko przedstawione przez J. I. w Komentarzu do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19500340308" title="Ustawa z dnia 27 czerwca 1950 r. - Kodeks rodzinny - Dz. U. z 1950 r. Nr 34, poz. 308 ()">kodeksu rodzinnego</a>, LexisNexis 2014, Sad Rejonowy podziela w całości). Podsumowując, oboje rodzice mają równe prawa w kontaktach z dzieckiem. Oboje powinni również działać w takim kierunku, by prawo to przysługujące drugiej stronie było realizowane. Dla kształtu kontaktów pierwszorzędne znaczenie ma dobro dziecka. Decydując, w jakim zakresie kontakty rodzica z dzieckiem pozostają w zgodzie z jego dobrem, zważyć należy na wolę dziecka. Realizację powyższej dyrektywy stanowi przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 576;art. 576 § 2)">art. 576 § 2 k.p.c.</a> Zgodnie z tym przepisem sąd w sprawach dotyczących osoby lub majątku dziecka wysłucha je, jeżeli jego rozwój umysłowy, stan zdrowia i stopień dojrzałości na to pozwala, uwzględniając w miarę możliwości jego rozsądne życzenia. Sąd odstąpił od wysłuchania małoletniego M. C. z uwagi na jej wiek oraz okoliczność, że został on wysłuchany w toku badania przez Opiniodawczy Zespół (...). Rozstrzygając co do meritum sprawy, Sąd zważył na stanowisko, które małoletni M. C. wyraził przed osobami wykonującymi badanie. W ocenie Sądu powyższe odpowiada to art. 12 Konwencji o prawach dziecka oraz zasadzie trzeciej Rekomendacji nr R/84/4 Komitetu Ministrów Rady Europy z dnia 28 lutego 1984 roku w sprawie odpowiedzialności rodzicielskiej, zawierającej postulat, skierowany do organu podejmującego decyzje w sprawie obowiązków rodzicielskich, zapoznania się ze stanowiskiem dziecka. Sąd miał również na uwadze, że małoletni werbalnie negatywnie opisywał biegłym swoje uczucia do ojca, co pozostawało w sprzeczności z jego zachowaniem i stawą wobec ojca, które biegli obserwowali. Z tych względów Sąd uznał, że wysłuchanie małoletniego przez sędziego będzie dla niego dodatkowym stresem, z uwagi na jego lojalnościową postawę wobec matki. Sąd Rejonowy uznał, że relacje uczuciowe pomiędzy małoletnim S. C. (1) a ojcem istnieją, są prawidłowe. Małoletni w czasie badania w (...) był swobodny, bezpośredni w kontakcie z ojcem, nie ujawniał obaw przed zaprezentowaniem mu swoich racji, potrzeb. Podkreślenia wymaga fakt, że taką postawę chłopiec reprezentował pomimo braku bezpośrednich kontaktów z ojcem od 7 kwietnia 2024 roku, zaś badanie w (...) w R. miało miejsce 18 marca 2025 roku. Wskazuje to na ugruntowaną potrzebę u chłopca doznawania bliskości, miłości i zainteresowania ze strony ojca. Pogłębianie tej relacji będzie w znacznym stopniu utrudnione jeśli kontakty będą w dalszym ciągu w obecności matki lub innych osób. W ocenie Sądu uczestniczka nie wykazała żadnych powodów uzasadniających oddalenie wniosku o rozszerzenie dotychczasowych kontaktów. Jednorazowa groźba pozbawienia życia wypowiedziana wobec uczestniczki w dniu 7 kwietnia 2025 roku nie może rzutować na brak pogłębienia relacji wnioskodawcy z synem. W zakresie zdarzenia z 7 kwietnia 2025 roku toczy się przeciwko S. C. (1) postępowanie karne. Jeśli Sąd uzna jego winę wówczas wnioskodawca za to ten czyn zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksem karnym</a>. K. B. (1) przyznała, że wnioskodawca nigdy nie był agresywny wobec ich wspólnego syna, nigdy nie kierował gróźb wobec niego. Nadto z opinii biegłych wynika, że wnioskodawca ocenia ją jako dobrą i troskliwą matkę, jest świadomy silnego przywiązania syna do matki i nie chce tego zburzyć. Jednocześnie wnioskodawca ma żal do uczestniczki za to, że przekazuje dziecku swoją niechęć do niego. S. C. (1) i K. B. (1) nie potrafią wspólnie rozmawiać w sprawach dotyczących dziecka, w relacjach, w tym wiadomościach sms zarzucają sobie niewłaściwe zachowania. Niezależnie od tego wnioskodawca akceptuje rolę K. B. (1) jako rodzica pierwszoplanowego wobec ich syna. W ocenie Sądu, niewiarygodne są zeznania K. B. (1), że syn boi się ojca, że boi się zostać razem z nim. Okolicznościom tym zaprzecza opinia (...) w R.. Wynika z niej, że małoletni w relacjach z ojcem jest swobodny i bezpośredni. Opinia wykazała również, że M. C. ujawnia uwikłanie w zależność od matki, którą chce ochraniać, spełniać jej oczekiwania. To powoduje, że w okolicznościach, w których odbiera, że od jego zachowania zależy zadowolenie matki, przyjmuje retorykę matki jako pierwszoplanową i przedstawia jej potrzeby a nie swoje. W ocenie Sądu Rejonowego nie jest zasadny zarzut uczestniczki, aby wnioskodawca nie wykazał właściwych warunków do odbywania kontaktów z synem. Jak wynika z wywiadu kuratora, wnioskodawca wraz z partnerką mają do dyspozycji mieszkanie, które jest zadbane i odpowiednio umeblowane. Wprawdzie S. C. (1) planuje zmianę miejsca zamieszkania, lecz nie uzasadnia to przedłużenia postępowania. Z zeznań wnioskodawcy wynika, że nowe mieszkanie jest w trakcie wykańczania, zaś obecne zajmuje od kilku lat. Skoro wnioskodawca dotychczas potrafił należycie zadbać o swoje potrzeby mieszkaniowe, brak podstaw do uznania, że nie zrobi tego w nowym miejscu pobytu. S. C. (1) potrafi adekwatnie odczytywać potrzeby syna M. C.. Posiada umiejętność redukowania niepewności i stresu u dziecka, wprowadzania swobody w atmosferę bycia razem. W relacjach z dzieckiem jest życzliwy, uważny. W ocenie Sądu Rejonowego za brakiem swobodnego kontakt wnioskodawcy z synem nie może przemawiać fakt, że ponad 15 lat temu on i jego ówczesna partnerka zostali pozbawieni władzy rodzicielskiej nad wspólną córka S. a dziecko zostało skierowane do adopcji. Związek wnioskodawcy z matką dziecka był krótkotrwały. Wnioskodawca był wówczas 20-letnim mężczyzną bez stabilnej sytuacji rodzinnej, zawodowej. Sąd uznał, że predyspozycje wnioskodawcy do zajmowania się dzieckiem, które prezentował ponad 15 lat temu nie mają znaczenia obecnie, zwłaszcza wobec ustalonych w opinii (...) w 2024 roku. Nadto zważyć należy, że predyspozycje wnioskodawcy do zajmowania się synem były przedmiotem opinii (...) w P. w sprawie I. N. 555/18 Sądu Rejonowego w Żyrardowie. Wówczas biegli stwierdzili, że S. C. (1) w prawidłowy sposób nawiązuje kontakt z synem, okazuje mu cierpliwość, czułość, reaguje na sygnały dziecka, niczego mu nie narzuca, w pełni koncentruje się na dziecku (k. 118-120 akt III Nsm 555/18 Sądu Rejonowego w Żyrardowie). Charakterystyka osoby wnioskodawcy w tej opinii jest zgodna z przedstawioną w opinii z 2025 roku, wykonaną przez inny zespół. W ocenie Sądu, wskazane okoliczności uzasadniają rozszerzenie kontaktów S. C. (1) z synem. Małoletni ma 7 lat. Nie wymaga już stałej, bezpośredniej pieczy matki. Kontakty bez udziału matki nie będą generowały dalszych konfliktów pomiędzy rodzicami. Z tych względów Sąd uznał za zasadne rozszerzenie dotychczasowych kontaktów w formie ustalonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w Żyrardowie. Mając na uwadze, że od 7 kwietnia M. C. nie spędzał czasu z ojcem Sąd uznał za zasadne aby spotkania przez pierwszych osiem miesięcy odbywały się bez noclegu u ojca, przez 8 godzin w ciągu dnia, dwa razy w miesiącu. Taka forma pozwoli na właściwe nawiązanie i utrwalenie więzi pomiędzy ojcem a synem. Ustalając kontakty Sąd miał na uwadze wiek dziecka i znaczną odległość jaka dzieli miejsca zamieszkania: ojca i syna – ok. 120 km i ustalił ich taką formę aby nadmiernie nie zniechęcić chłopca do długiej podróży samochodem. Nie każdy kontakt musi się odbyć w miejscu zamieszkania dziecka. Wnioskodawca może zabierać syna również do parków rozrywki lub innych atrakcyjnych dla dzieci miejsc w pobliżu miejsca zamieszkania dziecka. Jednak czas kontaktu powinien umożliwić dojazd i powrót z miejsca zamieszkania wnioskodawcy oraz zapewnić realną możliwość wspólnego spędzenia casu. Pozwoli to na stopniowe pogłębianie relacji wnioskodawcy z synem i wprowadzenie chłopca w sytuację domową ojca, przyzwyczajenie dziecka do miejsca zamieszkania ojca. W ocenie Sądu po 8 miesiącach kilkugodzinnych kontaktów zasadnym jest ich rozszerzania od piątku do niedzieli w dwa weekendy w miesiącu. Dotychczas wnioskodawca nie realizował się samodzielnie przez dłuższy czas w roli taty, gdyż nie miał do tego okazji. Uczestniczka nie pozwalała mu na samodzielną opiekę nad dzieckiem. Kontakty weekendowe pozwolą na uzyskanie przez małoletniego przekonania, że jest dla ojca osoba ważną, że ojciec darzy go uczuciem i chce uczestniczyć w jego życiu. Sąd oddalił wniosek o ustalenie osobistych kontaktów w pozostałej części, tj. w okresie wakacji, ferii, Ś.. Sąd uznał, że ustalenie dłuższych pobytów M. C. u ojca jest przedwczesne. Poprzedzić je powinny kontakty weekendowe. Sąd uznał za niezasadne ustanowienie kontaktów również we wtorki i czwartki. S. C. (1) uczęszcza do pierwszej klasy szkoły podstawowej. Zatem z uwagi na obowiązek szkolny i znaczną odległość jego zamieszkania od miejsca zamieszkania ojca, kontakt w te dni mogłyby być męczące dla 7-letniego dziecka. Sąd oddalił również wniosek o ustanowienie nieograniczonych telefonicznych kontaktów. Prawo do nieograniczonych kontaktów w tym telefonicznych wynika z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 113)">art. 113 k.r.o.</a> Prawo to powinno być realizowane zgodnie z dobrem dziecka. Z uwagi na treść wskazanego przepisu Sąd nie znalazł podstaw uwzględnia żądania wniosku w zakresie kontaktów telefonicznych. W ocenie Sądu brak podstaw do uwzględnienia wniosku o „dopuszczeniu do udziałów babci ojczystej”. Babcia ojczysta nie jest uczestnikiem tego postępowania a swojego prawa do kontaktów z wnukiem może dochodzić w odrębnym postępowaniu. W ocenie Sądu brak podstaw do ustalania obecności kuratora przy kontaktach, nawet początkowych. Kontakty przy uczestnictwie kuratora są zasadne gdy zagrożone jest bezpieczeństwo, dziecka z uwagi na postawę rodzica, z którym kontakty te są ustalone. Jak Sąd wskazał w powyższej części uzasadnienia predyspozycje S. C. (1) do spędzania czasu z synem nie budzą wątpliwości. Udział kuratora uzasadnia również konflikt pomiędzy rodzicami, bowiem istnieje obawa, że spotkania nie będą przebiegały we właściwej atmosferze. W sprawie niniejszej kontakty zostały ustalone bez wspólnego udziału rodziców, wskutek czego małoletni nie będzie obserwował wzajemnej niechęci rodziców do siebie. Z tych względów Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 113(5))">art.113 5 k.r.o.</a> w zw. 113 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 ()">k.r.o.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 113(1))">art. 113 1 k.r.o.</a> orzekł jak w punkcie pierwszym i drugim postanowienia. Sąd w punkcie trzecim zobowiązał wnioskodawcę oraz uczestniczkę do stosowania się do regulacji kontaktów.. Zobowiązania nałożone na strony są gwarantami realizacji kontaktów wnioskodawcy z małoletnim. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 355)">art. 355 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13§2 k.p.c.</a> Sąd umorzył postępowanie w części dotyczącej cofniętego wniosku. Rozstrzygnięcie w pkt 5 sentencji postanowienia Sąd oparł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 1)">art. 520 § 1 k.p.c.</a>, zgodnie z którym każdy uczestnik ponosi koszty związane ze swym udziałem w sprawie. Stanowiska wnioskodawcy i uczestniczki wynikały ze wspólnego celu, osiągnięcia dobra ich dziecka, nadto stanowisko wnioskodawcy jak i uczestniczki zostały uwzględnione przez Sąd w części. Z tych względów Sąd uznał, że każda ze stron powinna ponieść w równiej części wydatki postępowania, na które składa się wynagrodzenie biegłych, a które w równej części zostało uregulowane z zaliczek wnioskodawcy i uczestniczki. Sad uznał, że pozostałe wydatki każda ze stron ponosi zgodnie ze swym udziałem w sprawie A. F. z) Odpis postanowienia z uzasadnieniem doręczyć pełn. uczestniczki. </div>