II SA/Wa 712/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), Protokolant specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2021 r. sprawy ze skargi T. L. na decyzję Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania orzeczniczego oddala skargę UZASADNIENIE Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w Warszawie (zwana dalej CKL) decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania Pana T. L. (zwanego dalej Orzekanym/skarżącym) od decyzji [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w B. (zwana dalej [...] RKL w B.) z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania, utrzymała w mocy decyzję. Ustalono, że [...] RKL w B. umorzyła postępowanie orzecznicze. Postępowanie to zostało wszczęte w związku z otrzymaniem przez organ skierowania Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA w W. w celu uznania funkcjonariusza, funkcjonariusza zwolnionego ze służby za inwalidę lub uznania go za niezdolnego do samodzielnej egzystencji, jak również ustalenia związku albo braku związku albo braku związku inwalidztwa ze służbą (skierowanie z dnia [...] lutego 2020 r.). [...] RKL w B. wskazała, że zawiadomienie o badaniu komisyjnym wyznaczonym na dzień [...] sierpnia 2020 r. zostało dwukrotnie przesłane na adres skarżącego i było dwukrotnie odebrane przez żonę Orzekanego - Panią I. L. ([...] czerwca 2020 r. i [...] sierpnia 2020 r.). Z powodu nie zgłoszenia się na badanie lekarskie i nieusprawiedliwienie swojej nieobecności [...] RKL w B. działając na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256, dalej Kpa.), w związku z ustawą z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz.U. z 2020 r. poz. 398; dalej ustawa o komisjach lekarskich), umorzyła postępowanie orzecznicze. Od powyższej decyzji odwołał się skarżący. Zaskarżoną decyzją CKL w W. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa. w związku z art. 4 ustawy z dnia 28 listopada 2014r. o komisjach lekarskich, utrzymała w mocy decyzję [...] RKL w B. Wskazano, że dokumenty przekazane przez żonę skarżącego nie były wystarczające do wydania merytorycznego orzeczenia o stanie zdrowia Orzekanego w celu uznania funkcjonariusza, funkcjonariusza zwolnionego ze służby za inwalidę lub uznania go za niezdolnego do samodzielnej egzystencji, jak również ustalenia związku albo braku związku inwalidztwa ze służbą. Podniesiono, że skarżący nie uzasadnił swojej nieobecności na wyznaczonym terminie badania. Jako usprawiedliwienie nie może bowiem zostać potraktowane pismo z dnia [...] lipca 2020r. (data wpływu do PRKL – [...] lipca 2020 r.) czy też pismo z dnia [...] sierpnia 2020 r. (data wpływu do PRKL – [...] sierpnia 2020 r.), ponieważ nie zostały one podpisane przez skarżącego lub inną osobę uprawnioną. Stwierdzono, iż w tym stanie faktycznym [...] RKL w B. nie miała możliwości wydania merytorycznego orzeczenia zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz nie mogła przeprowadzić badania lekarskiego z uwagi na niestawiennictwo skarżącego. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący, zarzucając, że postępowanie zostało umorzone bezpodstawnie. Uznał, że organ rozpatrujący sprawę posiadał dokumentację medyczną, także o stanie zdrowia skarżącego, w tym o stanie psychicznym - już wystarczającą do oceny braku zdolności do pracy i samodzielnej egzystencji. Przy twierdzeniach przedstawianych przez I.L. z weryfikacją z przedłożoną dokumentacją medyczną organ winien w pierwszej kolejności stwierdzić, że faktycznie brak stawiennictwa skarżącego był usprawiedliwiony, a następnie winien ocenić, czy koniecznym było osobiste badanie skarżącego biorąc pod uwagę obszerną dokumentację medyczną i nowo występujące schorzenia zaburzenia widzenia, omamy, otumanienie. Przede wszystkim uzasadnionym też było ustalenie, czy skarżący z uwagi na znaczące pogorszenie stanu zdrowia psychicznego (o czym szczegółowo informowała I. L.) może samodzielnie występować przeciwko organowi administracyjnemu, czy też winien otrzymać pełnomocnika z urzędu. Wskazał, że nawet jeżeli organ uznaje, że nie doszło do badania przed komisją lekarską mimo prawidłowego zawiadomienia (co Skarżący kwestionuje), to organ winien wydać orzeczenie na podstawie dostarczonej przez panią I. L. dokumentacji medycznej, a nie umarzać postępowanie, zwłaszcza, że T.L. poza schorzeniami kręgosłupa, guzami krwawicznymi odbytu, wrzodami dwunastnicy, nadciśnieniem tętniczym, chorymi kończynami, ma schorzenia psychiczne. Nie sposób zatem przypisać mu odpowiedzialność za niestawienie się na komisji. Uznał, że fakt osobistego stawiennictwa jego żony i informowania przez żonę I.L. w dniach [...] lipca 2020 r. oraz pismem z dnia [...] lipca 2020 r. odebranym przez [...] RKL w B. tego samego dnia, oraz usprawiedliwienie osobiste oraz pisemne przez żonę I.L. z dnia [...] sierpnia 2020 r., było skuteczne (nikt z komisji wówczas nie domagał się podpisu skarżącego). Wskazał, że skarżący od wielu lat zmaga się z zaburzeniami psychicznymi spowodowanymi mobbingiem w służbie. W związku z powyższym wnosił o uchylenie decyzji. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest decyzja organu z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...]. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, w świetle kryteriów opisanych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.), Sąd nie dopatrzył się w działaniu organów rozstrzygających w niniejszej sprawie nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. Zgodnie z art. 33 ustawy o komisjach lekarskich, rejonowa komisja lekarska dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej na podstawie badania lekarskiego, wyników zleconych badań dodatkowych, specjalistycznych i psychologicznych, wywiadu chorobowego, dokumentacji medycznej będącej wynikiem obserwacji w podmiocie leczniczym, leczenia ambulatoryjnego i sanatoryjnego oraz innych dokumentów medycznych istotnych dla dokonania tej oceny oraz protokołów powypadkowych mogących mieć znaczenie dla treści orzeczenia. Zawiadomienie o badaniu komisyjnym wyznaczonym na dzień [...]sierpnia 2020 r. zostało dwukrotnie przesłane na adres Pana T. L. i zostało dwukrotnie odebrane przez żonę Orzekanego – Panią I. L. ([...] czerwca 2020 r. i [...] sierpnia 2020 r.). Zgodnie z art. 4 cyt. ustawy o komisjach lekarskich, w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się przepisy Kpa. Przepis art. 105 § 1 Kpa. wskazuje, że gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Biorąc pod uwagę okoliczność, że dokumenty przekazane przez żonę skarżącego nie były wystarczające do wydania merytorycznego orzeczenia o stanie zdrowia Orzekanego w celu uznania funkcjonariusza, funkcjonariusza zwolnionego ze służby za inwalidę lub uznania go za niezdolnego do samodzielnej egzystencji, jak również ustalenia związku albo braku związku inwalidztwa ze służbą (vide skierowanie Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA w W.z dnia [...] lutego 2020 r.), właściwym okazało się być umorzenie postępowania orzeczniczego. Jak zasadnie wskazał organ, skarżący nie usprawiedliwił swojej nieobecności na wyznaczonym terminie badania. Zasadnie wskazano, że jako usprawiedliwienie nie może zostać potraktowane pismo z dnia [...] lipca 2020 r. (data wpływu do RKL – [...] lipca 2020 r.) czy też pismo z dnia [...] sierpnia 2020 r. (data wpływu do RKL – [...] sierpnia 2020 r.), ponieważ nie zostały one podpisane przez Pana T. L.lub inną osobę uprawnioną. Fakt osobistego stawiennictwa żony skarżącego i informowania przez nią w dniach [...] lipca 2020 r. oraz pismem z dnia [...] lipca 2020 r. odebranym przez RKL tego samego dnia, oraz usprawiedliwienie osobiste oraz pisemne przez żonę I. L. z dnia [...] sierpnia 2020 r., nie było skuteczne z uwagi na brak podpisu skarżącego oraz brak pełnomocnictwa dla żony. W ocenie Sądu uzasadnienie faktyczne orzeczenia komisji lekarskich, zgodnie z art. 107 § 3 Kpa., zawiera wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Wobec powyższego należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, organ uzasadnił w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 Kpa.. Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.