VI Ka 266/25

<p>Warszawa, dnia 10 czerwca 2025 r.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 266/25</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący: SSO Michał Bukiewicz</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->protokolant sądowy – stażysta Jacek Kuźnicki</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu dnia 10 czerwca 2025 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy <span class="anon-block">M. J.</span> córki <span class="anon-block">F.</span> i <span class="anon-block">R.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->obwinionej o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1</a> kw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 14;art. 14 pkt. 1 a)">art. 14 pkt 1a Ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 3 grudnia 2024 r. sygn. akt III W 652/24</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie do ponownego rozpoznania</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VI Ka 266/25</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">M. J.</span> został obwiniona o to, że w dniu 2 września 2023 r. ok. 12:40 w <span class="anon-block">W.</span> na drodze publicznej w ruchu lądowym na <span class="anon-block">ul. (...)</span> na wys. <span class="anon-block">posesji nr (...)</span> naruszyła zasady przewidziane w art. 14 pkt. 1 lit. a PRD w ten sposób, że pomimo zakazu weszła na jezdnię poza przejściem dla pieszych bezpośrednio przed jadący pojazd, w wyniku czego kierująca pojazdem (motocyklem) <span class="anon-block">marki Y.</span> o <span class="anon-block">nr. Rej. (...)</span>, celem uniknięcia zdarzenia drogowego, położyła motocykl na lewy bok powodując jego uszkodzenie. Czynem tym ww. piesza spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1</a> k.w. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 14;art. 14 pkt. 1 a)">art. 14 pkt 1a Ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym</a>.</p> <p>Wyrokiem zaocznym z dnia 3 grudnia 2024 r. <span class="anon-block">M. J.</span> została uznana winną zarzucanego jej wykroczenia.</p> <p>Od powyższego wyroku apelację wniósł obrońca obwinionej, który zaskarżył wyrok na korzyść obwinionej w całości i orzeczeniu temu zarzucił obrazę przepisów postepowania tj. art. 4 k.pk. i art. 7 k.pk.</p> <p>Obrońca obwinionej wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka <span class="anon-block">D. J.</span> oraz zmianę wyroku poprzez uniewinnienie obwinionej <span class="anon-block">M. J.</span> od popełnienia zarzucanego jej czynu ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów obrony za instancje odwoławczą.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</strong> </p> <p>Niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów w oparciu o dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 436)">art. 436 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 109;art. 109 § 2 k)">art. 109 § 2 k.p.s.</a>w.- sąd odwoławczy ograniczył rozpoznanie środka odwoławczego wniesionego przez obrońcę oskarżonej tylko do uchybień podlegających uwzględnieniu z urzędu, bowiem rozpoznanie sprawy w takim zakresie jest wystarczające do wydania wyroku, a odniesienie się do wszystkich podniesionych zarzutów w tej apelacji byłoby przedwczesne z uwagi na wystąpienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 104;art. 104 § 1;art. 104 § 1 pkt. 6 k)">art. 104 § 1 pkt 6 k.p.s.</a>w.. Stąd zaistniała konieczność uchylenia wyroku i przekazania sprawy sądowi rejonowemu do ponownego rozpoznania.</p> <p>W wypadku obwinionej <span class="anon-block">M. J.</span> zachodziło bowiem po stronie sądu I instancji istotne uchybienie procesowe polegające na przeprowadzeniu całości postępowania dowodowego, zamknięciu przewodu sądowego , wyrokowaniu po odebraniu głosu obecnej jednej strony na rozprawie głównej w sytuacji, gdy nie był obecny na rozprawie w dniu 2 grudnia 2024 r. jej obrońca, który został wyznaczony na etapie postępowania toczącego się przed Sądem I instancji, z uwagi na wystąpienie warunków obrony obligatoryjnej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 21;art. 21 § 1;art. 21 § 1 pkt. 1 k)">art. 21 § 1 pkt 1 k.p.s.</a>w.</p> <p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 71;art. 71 § 2;art. 71 § 3 k)">art. 71 § 2 i 3 k.p.s.</a>w. stanowi , iż w razie niestawiennictwa obowiązkowego obrońcy obwinionego rozprawę odracza się, przy czym sąd może, jeżeli uzna to za celowe, przeprowadzić postępowanie dowodowe, a w szczególności przesłuchać świadków, którzy stawili się na rozprawę. Na następnej rozprawie dowody te przeprowadza się ponownie tylko, jeżeli zażąda tego obrońca nieobecny na poprzedniej rozprawie.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd mógł przeprowadzić postępowanie dowodowe i przesłuchać świadków jeśli uznał to za celowe, ale nie mógł on zakończyć postępowania dowodowego, udzielić głosu obecnym stronom i wydać wyroku zaocznego. Zgodnie z brzmieniem przepisu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 71;art. 71 § 2;art. 71 § 3 k)">art. 71§2 i 3 k.p.s.</a>w. Sąd jest po zakończeniu zaplanowanych czynności dowodowych zobligowany do odroczenia rozprawy.</p> <p>Działania Sądu Rejonowego cechuje brak konsekwencji oraz nieadekwatność podejmowanych decyzji. Sąd formalnie podjął działania mające na celu zapewnienie obwinionej prawa do obrony- wyznaczając jej obrońcę z urzędu – to jednak w praktyce ochrona jej interesu okazała się iluzoryczna. Pomimo, że obrońca należycie usprawiedliwił swoją nieobecność z powodu choroby, sąd przeprowadził rozprawę i wydał wyrok zaoczny, co podważa realność zagwarantowanego obwinionej prawa do obrony, zwłaszcza w kontekście jej wieku i ograniczeń zdrowotnych, które niewątpliwe były przyczyną samej jej nieobecności. Ponadto Sąd Rejonowy nie był uprawniony do ograniczenia prawa obrońcy do składania wniosku o ponowne przeprowadzenie dowodów już przeprowadzonych na wcześniejszej rozprawie, na której z przyczyn usprawiedliwionych obrońca nie mógł być obecny oraz prawa zgłoszenia innych wniosków i wyrażenia stanowiska w przedmiocie zasadności zarzutu w końcowych głosach stron . Mimo jasnego i bezwzględnego obowiązującego przepisu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 71;art. 71 § 2;art. 71 § 3 k)">art. 71 §2 i 3 k.p.s.</a>w. nakazującego odroczenie rozprawy w przypadku nieobecności obrońcy, Sąd nie zastosował go właściwie. W ten sposób doszło uchybienia przepisom postępowania, naruszającego gwarancje procesowe obwinionej związane z jej prawem do obrony poprzez brak udziału obrońcy w czynnościach , w których jego udział był obowiązkowy a o czym mowa w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 104;art. 104 § 1;art. 104 § 1 pkt. 6 k)">art. 104 § 1 pkt 6 k.p.s.</a>w.</p> <p>W związku z powyższym dla poszanowania praw obwinionej o obrony w niniejszej sprawie niezbędne będzie powtórzenie całości postępowania przed sądem I instancji , tak aby mógł uczestniczyć w nim ustanowiony obrońca obligatoryjny.</p> <p>Z tego względu zaskarżony wyrok musiał zostać uchylony, zaś sprawę przekazano Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie do ponownego rozpoznania.</p> </div>