II K 98/23

<p> <strong> <!-- -->1.Sygn. akt II K 98/23</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->3.2.W Y R O K</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p>Dnia 10 czerwca 2025 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Olsztynie w II Wydziale Karnym w składzie:</strong> </p> <p>Przewodniczący: sędzia Adam Barczak</p> <p>Protokolant: starszy sekretarz sądowy Rafał Banaszewski</p> <p>w obecności Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Olsztynie Piotra Dziekońskiego</p> <p>po rozpoznaniu w dniach 16.11.2023r., 29.11.2023r., 30.11.2023r., 12.12.2023r., 13.12.2023r., 4.01.2024r., 12.02.2024r., 21.02.2024r., 28.02.2024r., 18.04.2024r., 28.05.2024r., 18.07.2024r., 23.09.2024r., 12.11.2024r., 9.01.2025r., 20.01.2025r., 5.03.2025r., 18.04.2025r., 28.05.2025r.</p> <p>sprawy:</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. C. (1)</span> </strong>s. <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">W.</span> z d. <span class="anon-block">T. (...)</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>,</p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>I. w okresie od 29 października 2013 r. do 3 kwietnia 2014 r. w <span class="anon-block">O.</span>, <span class="anon-block">B. (...)</span> gm. <span class="anon-block">G.</span> i w <span class="anon-block">G.</span>, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez zmniejszenie swoich zobowiązań po­datkowych, wykorzystując prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą pod amią <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">K. C. (1)</span> z/s w <span class="anon-block">O.</span>, przyjmując i używając nierzetelne faktury, wystawione przez osoby reprezentujące <span class="anon-block"> spółkę (...) Sp. z o.o.</span> z/s w <span class="anon-block">W.</span>, poświadczające zdarzenia gospodarcze, które w istocie nie miały miejsca, a tym samym po­świadczające nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, i. faktury:</p> <p>1)  nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 29 października 2013 r., opiewającą na kwoty: brutto 59 999,40 zł, netto 48 780 zł, podatek VAT 11 219,40 zł,</p> <p>2)  nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 30 października 2013 r., opiewającą na kwoty: brutto 59 999,40 zł, netto 48 780 zł, podatek VAT 11 219,40 zł,</p> <p>3)  nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 31 października 2013 r., opiewającą na kwoty: brutto 295 518,57 zł, netto 240 259 zł, podatek VAT 55 259,57 zł,</p> <p>4)  nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 25 listopada 2013 r., opiewającą na kwoty: brutto 1 000 002,30 zł, netto 813 010 zł, podatek VAT 186 992,30 zł,</p> <p>5)  nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 25 listopada 2013 r., opiewającą na kwoty: brutto 60 000 zł, netto 48780,49 zł, podatek VAT 11 219,51 zł,</p> <p>6)  nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 28 listopada 2013 r., opiewającą na kwoty: brutto 60 000 zł, netto 48 780,49 zł, podatek VAT 11 219,51 zł,</p> <p>7)  nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 29 listopada 2013 r., opiewającą na kwoty: brutto 935 000 zł, netto 760 162,60 zł, podatek VAT 174 837,40 zł,</p> <p>8)  nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 23 grudnia 2013 r., opiewającą na kwoty: brutto 1173000zł, netto 953 658,54 zł, podatek VAT 219 341,46 zł,</p> <p>9)  nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 30 grudnia 2013 r., opiewającą na kwoty: brutto 24 600 zł, netto 20 000 zł, podatek VAT 4600 zł,</p> <p>wykorzystując dane zawarte w tych fakturach do sporządzenia nierzetelnych rejestrów i deklaracji VAT, po czym składając Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">G.</span> poświad­czające nieprawdę deklaracje podatkowe VAT-7 za październik, listopad i grudzień 2013 r., za­wierające dane niezgodne ze stanem rzeczywistym, podając w nich nieprawdę co do wysokości podatku naliczonego, zaliczając do niego kwoty wynikające z w/w faktur, wprowadził w błąd pracowników właściwego organu podatkowego, i w ten sposób, poprzez zawyżenie podatku naliczonego o łączną kwotę 685 908,55 zł, doprowadził do uszczuplenia podatku VAT w łącz­nej w kwocie 416 103 zł (tj. za październik 64 439 zł, za listopad 188 957 zł i za grudzień 162 707 zł), stanowiącej mienie znacznej wartości,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19320600571" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19320600571" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19320600571" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 (art. 273)">art. 273 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19320600571" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19320600571" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 (art. 12)">art. 12 d.k.k.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19320600571" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 571 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->II. </strong>w okresie od 29 października 2013 r. do 3 kwietnia 2014 r. w <span class="anon-block">O.</span>, <span class="anon-block">B. (...)</span>gm. <span class="anon-block">G.</span> i w <span class="anon-block">G.</span>, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego za­miaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez zmniejszenie swoich zobowiązań podat­kowych, wykorzystując prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą pod <span class="anon-block"> firmą (...)</span> z/s w <span class="anon-block">O.</span>, przyjmując i używając nierzetelne faktury, wy­stawione przez osoby reprezentujące <span class="anon-block"> spółkę (...) Sp. z o.o.</span> z/s w <span class="anon-block">W.</span>, poświadczające zdarzenia gospodarcze, które w istocie nie miały miejsca, a tym samym po­świadczające nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, tj. faktury:</p> <p>1)  nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 29 października 2013 r., opiewającą na kwoty: brutto 59 999,40 zł, netto 48 780 zł, podatek VAT 11 219,40 zł,</p> <p>2)  nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 30 października 2013 r., opiewającą na kwoty: brutto 59 999,40 zł, netto 48 780 zł, podatek VAT 11 219,40 zł,</p> <p>3)  nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 31 października 2013 r., opiewającą na kwoty: brutto 295 518,57 zł, netto 240 259 zł, podatek VAT 55 25957 zł,</p> <p>4)  nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 25 listopada 2013 r., opiewającą na kwoty: brutto 1 000 002,30 zł, netto 813 010 zł, podatek VAT 186 992,30 zł,</p> <p>5)  nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 25 listopada 2013 r., opiewającą na kwoty: brutto 60000 zł, netto 48 780,49 zł, podatek VAT 11 219,51 zł,</p> <p>6)  nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 28 listopada 2013 r., opiewającą na kwoty: brutto 60 000 zł, netto 48 780,49 zł, podatek VAT 11 219,51 zł,</p> <p>7)  nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 29 listopada 2013 r., opiewającą na kwoty: brutto 935 000 zł, netto 760 162,60 zł, podatek VAT 174 837,40 zł,</p> <p>8)  nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 23 grudnia 2013 r., opiewającą na kwoty: brutto 1173 000 zł, netto 953 658,54 zł, podatek VAT 219 341,46 zł,</p> <p>9)  nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 30 grudnia 2013 r., opiewającą na kwoty: brutto 24 600 zł, netto 20000 zł, podatek VAT 4600 zł,</p> <p>wykorzystując dane zawarte w tych fakturach do sporządzenia nierzetelnych rejestrów i deklaracji VAT, po czym składając Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">G.</span> poświad­czające nieprawdę deklaracje podatkowe VAT-7 za październik, listopad i grudzień 2013 r., za­wierające dane niezgodne ze stanem rzeczywistym, podając w nich nieprawdę co do wysokości podatku naliczonego, zaliczając do niego kwoty wynikające z w/w faktur, wprowadził w błąd właściwy organ podatkowy, i w ten sposób, poprzez zawyżenie podatku naliczonego o łączną kwotę 685 908,55 zł, uszczuplił podatek VAT w łącznej w kwocie 416 103 zł (tj. za październik 64 439 zł, za listopad 188 957 zł i za grudzień 162 707 zł),</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo skarbowe określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 76;art. 76 § 1)">art. 76 § 1 k.k.s.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56 § 1 k.k.s.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62 § 2 k.k.s.</a> i w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 61;art. 61 § 1)">art. 61 § 1 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 k.k.s.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 8;art. 8 § 1)">art. 8 § 1 k.k.s.</a> w stosunku do czynu z pkt (j.w.).</strong> </p> <p>o r z e k a :</p> <p>I ustalając, że oskarżony <span class="anon-block">K. C. (1)</span> w ramach czynu zarzuconego mu w pkt I dopuścił się tego, że w okresie od 29 października 2013 r. do 3 kwietnia 2014 r. w <span class="anon-block">O.</span>, <span class="anon-block">B. (...)</span> gm. <span class="anon-block">G.</span> i w <span class="anon-block">G.</span>, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez zmniejszenie swoich zobowiązań po­datkowych, wykorzystując prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">K. C. (1)</span> z/s w <span class="anon-block">O.</span>, przyjął nierzetelne faktury, wystawione przez osoby reprezentujące <span class="anon-block"> spółkę (...) Sp. z o.o.</span> z/s w <span class="anon-block">W.</span>, poświadczające zdarzenia gospodarcze, które w istocie nie miały miejsca, a tym samym po­świadczające nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, tj. faktury:</p> <p>1)  nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 29 października 2013 r., opiewającą na kwoty: brutto 59 999,40 zł, netto 48 780 zł, podatek VAT 11 219,40 zł,</p> <p>2)  nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 30 października 2013 r., opiewającą na kwoty: brutto 59 999,40 zł, netto 48 780 zł, podatek VAT 11 219,40 zł,</p> <p>3)  nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 31 października 2013 r., opiewającą na kwoty: brutto 295 518,57 zł, netto 240 259 zł, podatek VAT 55 259,57 zł,</p> <p>4)  nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 25 listopada 2013 r., opiewającą na kwoty: brutto 1 000 002,30 zł, netto 813 010 zł, podatek VAT 186 992,30 zł,</p> <p>5)  nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 25 listopada 2013 r., opiewającą na kwoty: brutto 60 000 zł, netto 48780,49 zł, podatek VAT 11 219,51 zł,</p> <p>6)  nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 28 listopada 2013 r., opiewającą na kwoty: brutto 60 000 zł, netto 48 780,49 zł, podatek VAT 11 219,51 zł,</p> <p>7)  nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 29 listopada 2013 r., opiewającą na kwoty: brutto 935 000 zł, netto 760 162,60 zł, podatek VAT 174 837,40 zł,</p> <p>8)  nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 23 grudnia 2013 r., opiewającą na kwoty: brutto 1173000zł, netto 953 658,54 zł, podatek VAT 219 341,46 zł,</p> <p>9)  nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 30 grudnia 2013 r., opiewającą na kwoty: brutto 24 600 zł, netto 20 000 zł, podatek VAT 4600 zł,</p> <p>i używał ich, wykorzystując dane zawarte w tych fakturach do sporządzenia nierzetelnych rejestrów i deklaracji VAT, po czym składając Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">G.</span> poświad­czające nieprawdę deklaracje podatkowe VAT-7 za październik, listopad i grudzień 2013 r., za­wierające dane niezgodne ze stanem rzeczywistym, podał w nich nieprawdę co do wysokości podatku naliczonego, zaliczając do niego kwoty wynikające z w/w faktur, co wyczerpuje znamiona przestępstwa określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>, w brzmieniu przepisów ustawy obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 roku postępowanie karne na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 6)">art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.</a> umarza wobec stwierdzenia przedawnienia karalności przestępstwa;</p> <p>II oskarżonego <span class="anon-block">K. C. (1)</span> uznaje za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56 § 1 pkt. 2)">pkt II</a>, który kwalifikuje jako przestępstwo skarbowe określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56 § 1 k.k.s.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62 § 2 k.k.s.</a> i w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 61;art. 61 § 1)">art. 61 § 1 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 k.k.s.</a> przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 k.k.s.</a> za to skazuje go, wymierzając w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56 § 1 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 2)">art. 7 § 2 k.k.s.</a> kary 1 roku pozbawienia wolności i 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 200 (dwieście) zł.;</p> <p>III na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo oskarżonemu zawiesza na okres próby lat 3 (trzech);</p> <p>IV na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe i obciąża go opłatą w sprawach karnych w wysokości 6180 zł. (sześć tysięcy sto osiemdziesiąt).</p> <table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="30"/> <col width="35"/> <col width="118"/> <col width="11"/> <col width="42"/> <col width="15"/> <col width="123"/> <col width="5"/> <col width="11"/> <col width="2"/> <col width="8"/> <col width="114"/> <col width="71"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="15"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>Formularz UK 1</p> </td> <td colspan="5"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->II K 98/23</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.USTALENIE FAKTÓW</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">K. C. (1)</span> </p> </td> <td colspan="11"> <p>opisany w pkt I i II wyroku</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="40" colspan="12"> <p>Oskarżony <span class="anon-block">K. C. (1)</span> rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej pod <span class="anon-block"> firmą (...)</span> od 27.05.2013 r., pod adresem: <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">(...)</span> gm. <span class="anon-block">G.</span>. Jako czynny podatnik VAT został zarejestrowany 1.06.2013 r. Głównym przedmiotem działalności <span class="anon-block"> przedsiębiorstwa (...)</span> była produkcja statków i konstrukcji pływających. Oskarżony w tej samej lokalizacji prowadził już wcześniej działalność w postaci <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, wykonując zlecenia na rynek włoski, jednak z uwagi na zaistniały tam kryzys w latach 2010 - 2014 spółka znalazła się w trudnej sytuacji finansowej. Wiceprezesem <span class="anon-block"> spółki (...)</span> była <span class="anon-block">A. F. (1)</span>, prywatnie pozostająca w związku z <span class="anon-block">K. C. (1)</span> do 2016 r. Wymieniona również nieformalnie uczestniczyła w działalności <span class="anon-block"> (...)</span>, jak również była w tym podmiocie później zatrudniona. W/w podmioty funkcjonowały faktycznie w tej samej lokalizacji w <span class="anon-block">B.</span>.</p> <p>W 2013 r. we <span class="anon-block">W.</span> nawiązane zostały przez oskarżonego kontakty z członkami rodziny <span class="anon-block">N.</span> (aktualnie posługują się nazwiskiem <span class="anon-block">A.</span>), którzy prezentowali się jako ludzie bardzo zamożni, prowadzący rozległą działalność gospodarczą min. na rynku jachtowym we <span class="anon-block">W.</span>. <span class="anon-block">A.</span> - <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">N.</span>, <span class="anon-block">A. N. (1)</span> i ich córka <span class="anon-block">K.</span> byli zainteresowani znalezieniem nieruchomości spełniającej warunki do realizacji projektu budowy jachtów, związanego ze znacznym dofinansowaniem unijnym za pośrednictwem Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości. Oskarżony taką współpracę podjął.</p> <p>Do celów podatku VAT oskarżony <span class="anon-block">K. C. (1)</span> w ramach <span class="anon-block"> (...)</span> prowadził rejestry VAT w formie zapisów elektronicznych i wydruków komputerowych.</p> <p> <span class="anon-block"> Spółka (...) Sp. z o.o.</span> została wpisana do Rejestru Przedsiębiorców KRS 5.11.2009 r., pod numerem <span class="anon-block"> (...)</span>, w Sądzie Rejonowym Poznań-Nowe Miasto i Wilda. Wspólnikiem spółki, do 18.12.2012 r., był <span class="anon-block">A. N. (1)</span>. Następnie jego udziały przejęła włoska <span class="anon-block"> spółka (...)</span>, również kontrolowana przez członków rodziny <span class="anon-block">N.</span> (<span class="anon-block">A. N. (1)</span>, jego żona <span class="anon-block">A. N. (2)</span>, i córka <span class="anon-block">K. N.</span>). Formalnie, zgodnie z zapisami w KRS-ie, od 5.11.2009 r. do 16.08.2011 r. (data wpisu) prezesem <span class="anon-block"> (...)</span> był <span class="anon-block">A. N. (1)</span>, później, od 11.07.2011 r. do 20.10.2011 r. (wg wpisów od 16.08.2011 r. do 18.12.2012 r.) <span class="anon-block">D. Z.</span> (k. 2371, 2402), ponownie <span class="anon-block">A. N. (1)</span> (bez wpisu w KRS-ie), a od 10.12.2012 (wpis 18.12.2012 r.) do 16.12.2015 r. (data rezygnacji), a w KRS-ie do chwili obecnej, <span class="anon-block">S. B.</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>).</p> <p>Z uwagi na brak kontaktu ze spółką została ona wykreślona z rejestru podatników VAT i VAT-UE z dniem 24.08.2015 r. Adres siedziby spółki, tj. <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span> był adresem biura wirtualnego.</p> <p> <span class="anon-block"> Spółka (...) Sp. z o.o.</span>, od marca 2010 r. do grudnia 2013 r., wygenerowała zaległości podatkowe w podatku VAT w łącznej wysokości 14 422 543 zł plus ponad 7 mln zł odsetek, łącznie ponad 21,48 mln zł zaległości. Była to spółka stworzona i wykorzystywana do wyłudzeń podatkowych i przeznaczona do szybkiej likwidacji (zniknięcia). W tym zakresie <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> współdziałała min. ze <span class="anon-block"> stocznią (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> (zarzuty wyłudzenia ponad 6,5 mln. zł. VAT, k. 3046).</p> <p>Formalnym prezesem spółki <span class="anon-block"> (...)</span> została <span class="anon-block">D. Z.</span>, która pracowała w firmie świadczącej usługi księgowe i powiernicze. Została formalnie powołana, aby świadczyć te usługi dla tego podmiotu, zgodnie z podpisaną umową o zarządzanie, jednak nie posiadała nawet wiedzy na temat przedmiotu ich działalności i nie utrzymywała bezpośrednich kontaktów z członkami rodziny <span class="anon-block">N.</span>, ani nie miała wglądu w dokumenty. Z uwagi na powstałe zaległości w opłacaniu usług, oraz mając na uwadze, że z Internetu dowiedziała się, że <span class="anon-block">A. N. (1)</span> jest poszukiwany listem gończym złożyła rezygnację z funkcji prezesa zarządu tej spółki.</p> <p>Figurantem był również pełniący później funkcję prezesa <span class="anon-block">S. B.</span>. Wymieniony przesłuchany 10.06.2019 r. przez włoską Policję Skarbową, zeznał m.in., że pomiędzy październikiem a listopadem 2012 r., z inicjatywy <span class="anon-block">J. A.</span>, doradcy księgowego i członka rady nadzorczej <span class="anon-block"> spółki (...)</span> (również figuranta), w kancelarii tegoż, zaproponowano mu objęcie stanowiska prezesa <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, która była zarządzana przez <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">K. N.</span>. Jako prezes spółki, w latach 2012 i 2013 r., nie podejmował żadnych decyzji i faktycznie nią nie zarządzał. <span class="anon-block"> Spółka (...)</span> nie zatrudniała pracowników i nie miała żadnych środków trwałych. Zarządzaniem finansami spółki zajmowała się <span class="anon-block">K. N.</span>. Ona założyła i prowadziła rachunek bankowy spółki. Pieczęcią o treści: <span class="anon-block"> (...)</span> również posługiwała się <span class="anon-block">K. N.</span>. <span class="anon-block">S. B.</span> nie wiedział, kto w 2013 r., w imieniu <span class="anon-block"> (...)</span>, miał nadzorować prawidłowość wykonania przez <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">K. C. (1)</span> formy do <span class="anon-block"> (...)</span>. Pismem z 16.12.2015 r. <span class="anon-block">S. B.</span> zawiadomił sąd rejestrowy o swojej rezygnacji z funkcji prezesa zarządu <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> </p> <p>W dniu 11 maja 2012 r. <span class="anon-block">A. N. (1)</span>, jako prezes zarządu <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> oraz jako przedstawiciel <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, aktem notarialnym zawarł spółkę pod <span class="anon-block"> firmą (...) Sp. z o.o.</span> z/s w <span class="anon-block">W.</span> (później występującą pod nazwą <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span>). Kapitał spółki rzekomo został pokryty min. w ten sposób, że <span class="anon-block"> (...)</span> wniosło aportem do spółki formy łodzi o wartości ponad 15 mln zł., podczas gdy takim majątkiem, o takiej wartości, spółka nie dysponowała a wartość form łodzi została rażąco zawyżona.</p> <p>Nominalnym prezesem zarządu był <span class="anon-block">J. A.</span>, który faktycznie nie zarządzał spółką a wszystkie sprawy dotyczące spółki faktycznie prowadziła <span class="anon-block">A. S.</span> - <span class="anon-block">N.</span> przy pomocy swojej córki <span class="anon-block">K.</span>, jako pełnomocnika. Jedynie wymienione miały dostęp do rachunku bankowego i wykonywania przelewów. W spółce zatrudnione były <span class="anon-block">A. S. (2)</span> oraz <span class="anon-block">A. R.</span>, jako księgowa. W dniu 17 lutego 2015 r. na stanowisko prezesa zarządu <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> powołano <span class="anon-block">P. T. (1)</span>, prywatnie ojca ówczesnego partnera <span class="anon-block">K. N.</span>. Wymieniony również był jedynie figurantem.</p> <p>Celem utworzenia <span class="anon-block"> spółki (...)</span> było wyłudzenie dofinansowania unijnego na projekt rzekomego rozwinięcia produkcji jachtów. Jednym z wykonawców (partnerem) tego projektu miała być <span class="anon-block"> firma (...)</span>. Rolę "lidera konsorcjum" miała pełnić <span class="anon-block"> firma (...)</span>, która formalnie powstała 6 listopada 2013 r., czyli 10 dni przed zawarciem konsorcjum. Nie posiadała żadnego majątku, ani nie zatrudniała żadnego pracownika. Nie miała żadnych możliwości produkcyjnych ani projektowych. <span class="anon-block">M. (...)</span> <span class="anon-block">M.</span>, prezes tej spółki i 99% wspólnik (1% udziałów o wartości 100 Euro posiadał <span class="anon-block">K. C. (1)</span>), przesłuchana przez włoską Policję Gospodarczo-Finansową zeznała m.in., że jej spółka miała tylko jednego klienta (odbiorcę), tj. <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> Natomiast jej dostawcą (przy realizacji konsorcjum) była <span class="anon-block"> spółka (...)</span> (kolejna <span class="anon-block"> spółka (...)</span>). <span class="anon-block">M. (...)</span> <span class="anon-block">M.</span> wprost potwierdziła, że jej <span class="anon-block"> spółka (...)</span> nic nie produkowała, a korzystała z dostawców <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span>. Siedzibą spółki było mieszkanie prywatne <span class="anon-block">M. (...)</span> <span class="anon-block">M.</span>. Niemniej, w ramach umowy jako "Lider konsorcjum" spółka miała dostarczyć maszyny i urządzenia o bardzo znacznej wartości min. frezarkę za 70.000 Euro, samochód specjalistyczny za 120.000 Euro, zestaw narzędzi (267.000 Euro), formy kadłubów za 2.340.000 Euro, formy pokładów (1.670.000 Euro), formy wewnętrzne (1.010.000 Euro) oraz usługi doradcze za 80.000 Euro.</p> <p>Zgodnie z dokumentacją, w dniu 16.10.2013 r. w <span class="anon-block">P.</span> zawarto "Umowę na dostawę pod klucz", pomiędzy inwestorem <span class="anon-block"> - (...) Sp. z o.o.</span>, a wykonawcami: liderem <span class="anon-block"> konsorcjum - (...)</span> z <span class="anon-block">W.</span> i partnerem <span class="anon-block"> - (...)</span> <span class="anon-block">K. C. (1)</span> oraz umowę zlecenia dla konsorcjum na dostawę pod klucz w ramach projektu "Utworzenie nowej jednostki produkującej łodzie w oparciu o innowacyjny kadłub <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">P.</span>"," pomiędzy tymi samymi podmiotami.</p> <p>Zgodnie z zapisami tych umów, <span class="anon-block">K. C. (1)</span> był odpowiedzialny za zlecenie objęte dostawą form kadłuba łodzi <span class="anon-block">(...)</span>, form pokładów <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">(...)</span>i <span class="anon-block">F.</span> <span class="anon-block">(...)</span>oraz form wewnętrznych <span class="anon-block">(...)</span>. Ustalone wynagrodzenie za wykonie całego przedmiotu umowy określono umownie na 7.000.000 zł. netto, przy czym za wykonanie formy kadłuba łodzi <span class="anon-block">(...)</span> określono je na 3.150.000 zł. netto.</p> <p> <span class="anon-block"> Spółka (...)</span> odpowiadała natomiast za dostawę form kadłubów <span class="anon-block">(...)</span> oraz form pokładu w wersji <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">(...)</span>oraz form wewnętrznych. Z zapisów tej umowy jednoznacznie wynika, że za nadzorowanie dostawy form, realizowanej przez <span class="anon-block">K. C. (1)</span>, odpowiadała <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">S.</span>. Również nadzór nad prawidłowością wykonania formy łodzi motorowej <span class="anon-block">(...)</span>pełnić miała <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">S.</span>.</p> <p>Kolejna umowa konsorcjum została, zgodnie z dokumentacją, zawarta 22.10.2013 r. w <span class="anon-block">P.</span>, pomiędzy <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">S.</span>, reprezentowaną przez <span class="anon-block">M. (...)</span> <span class="anon-block">M.</span>, i <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">K. C. (1)</span>, reprezentowany przez właściciela. Zgodnie z deklaracją zawartą w umowie, jej przedmiotem miało być określenie zasad funkcjonowania konsorcjum oraz współpracy partnerów przy realizacji projektu „Pierwsze wdrożenie wynalazku do działalności gospodarczej utworzenie nowej jednostki produkującej łodzie w oparciu o innowacyjny kadłub <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">P.</span>".</p> <p>Z kolei w dniu 3.09.2012 r. w <span class="anon-block">A.</span> podpisano Umowę licencyjną o przeniesieniu autorskich praw majątkowych do projektu kadłuba <span class="anon-block"> (...)</span> pomiędzy <span class="anon-block">A. N. (1)</span> (licencjodawca) a <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">Y.</span> (licencjobiorca). Na jej podstawie <span class="anon-block">A. N. (1)</span> udzielił <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> odpłatnej i wyłącznej na terenie Europy licencji na posługiwanie się oraz na produkcję łodzi w oparciu o projekty kadłuba <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">P.</span>, w różnych rozmiarach i konfiguracjach, w tym m.in. łodzi <span class="anon-block">(...)</span>, z wykorzystaniem różnych wersji pokładowych. Licencjodawca wraz z podpisaniem umowy wydał licencjobiorcy komplet wszystkich materiałów dotyczących wynalazku na innowacyjny kadłub <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">P.</span> oraz wszystkie projekty techniczne, niezbędne do dalszej produkcji. Wyłączną licencję posiadała więc <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span>, Inwestor konsorcjum.</p> <p> <span class="anon-block">A. N. (1)</span> nigdy nie zakończył procedury patentowej i w istocie nie uzyskał żadnego patentu. Zgodnie z informacją udzieloną przez Urząd Patentowy RP <span class="anon-block">A. N. (1)</span> dokonał jedynie zgłoszenia nr <span class="anon-block">(...)</span>.<span class="anon-block"> (...)</span> wynalazku pt. „<span class="anon-block">(...)</span>", ale postępowanie patentowe w tym przedmiocie nie zostało zakończone (dokumenty, k. 72 i nast. zał. 2).</p> <p>Zgodnie z ustaleniami między oskarżonym, <span class="anon-block">A. F. (1)</span> i członkami rodziny <span class="anon-block">N.</span>, <span class="anon-block">A. F.</span> została formalnie zatrudniona w <span class="anon-block"> spółce (...)</span> w charakterze kierownika zakładu, a pomiędzy <span class="anon-block"> spółką (...)</span> i <span class="anon-block"> spółką (...)</span> została zawarta umowa dzierżawy hali produkcyjnej z zapleczem biurowym (faktycznie siedziba firmy oskarżonego), gdyż wymagane było posiadanie tytułu prawnego do nieruchomości, gdzie będzie realizowany projekt unijny.</p> <p>Na wskazany projekt w rezultacie przyznano <span class="anon-block"> spółce (...)</span> dofinansowanie w kwocie łącznej blisko 12 milionów zł. (11.470.365 zł.). Wypłacono je z Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w okresie od 04 listopada 2013 r. (pierwsza transza 4.301.850 zł.) do 17 lipca 2014 r. Poza tym <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> uczestniczyła w projekcie "<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">B.</span> poprzez utworzenie zaplecza badawczo - rozwojowego w <span class="anon-block"> przedsiębiorstwie (...) Sp. z o.o.</span>", w wyniku czego uzyskała dofinansowanie z Urzędu Marszałkowskiego Województwa <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span> w kwocie 1.386.153,86 zł., jak również uzyskała min. dofinansowanie w kwocie 357.831 zł. z Ministerstwa Gospodarki na promocję firmy poprzez udział w targach organizowanych w <span class="anon-block">I.</span> w Turcji (k. 912 i nast.).</p> <p>Usługi w zakresie doradztwa finansowego dla <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> w zakresie min. odnoszącym się do realizacji wskazanego projektu pełniła <span class="anon-block"> spółka (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, w której była zatrudniona min. <span class="anon-block">D. W. (1)</span>. Spółką zarządzał <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">G.</span>. Spółka zajmowała się min. opracowaniem wniosków o dofinansowanie. W późniejszym czasie umowa została wypowiedziana przez <span class="anon-block">C.</span> z uwagi na zaległości w płatnościach po stronie <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> i podejrzenie przedstawiania fałszywych potwierdzeń przelewu środków.</p> <p>Oskarżony, działając pod <span class="anon-block"> firmą (...)</span> zajął się produkcją formy kadłuba jachtu <span class="anon-block">(...)</span>. Miała to być jednostka znacznych rozmiarów (blisko 20 metrów długości), której budowa zajmowała większą część hali w <span class="anon-block">B.</span>. Elementy niezbędne do budowy formy, to jest wręgi wycięte z płyty <span class="anon-block"> (...)</span> wykonane prawdopodobnie w <span class="anon-block"> firmie (...)</span> zostały przywiezione do siedziby oskarżonego i tam zmontowane, a następnie pokryte sklejką i laminatem. Prace od października 2013 r. wykonywali pracownicy oskarżonego. Oskarżony formę kadłuba wykonywał ze swoich materiałów. Wśród pracowników byli <span class="anon-block">P. P.</span>, <span class="anon-block">M. S.</span>, <span class="anon-block">K. G. (1)</span>. Formę wykonano, jakkolwiek sama produkcja kadłuba nigdy się nie rozpoczęła i byłaby tam nawet technicznie niemożliwa, gdyż tzw. odformowanie kadłuba nie mogłoby nastąpić bez przebudowy hali, która była po prostu za mała.</p> <p>Faktycznym autorem projektu kadłuba łodzi <span class="anon-block">(...)</span> był <span class="anon-block">(...)</span>projektant <span class="anon-block">A. I. (1)</span>, który działał na zlecenie <span class="anon-block">A. N. (1)</span>, w oparciu o przekazane mu założenia dokumentacji patentowej. Początkowy zakres proponowanej mu współpracy miał być znacznie większy, ale zakończyła się ona na etapie projektu formy kadłuba, za który <span class="anon-block">A. I.</span> otrzymał wynagrodzenie w kwocie 26 tys. Euro.</p> <p>Oskarżony wystawił w okresie od października do grudnia 2013 r. 9 faktur na rzecz <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span>, przy czym osiem tytułem zaliczek na wykonanie form kadłuba <span class="anon-block">(...)</span> a ostatnią jako fakturę końcową pomniejszoną o zaliczki. Łączna kwota wskazana w tych fakturach wynosiła 3.150.000 zł. plus podatek VAT 724.500 zł., łącznie 3.874.500 zł.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">K. C. (1)</span> w ramach podjętej "współpracy" ze <span class="anon-block"> spółkami (...)</span> uczestniczył w procederze posługiwania się nierzetelnymi fakturami VAT, otrzymując znaczne środki finansowe ze <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, które następnie przekazywał do <span class="anon-block"> (...)</span> tytułem opłacania nierzetelnych faktur kosztowych wystawianych przez wymienioną spółkę.</p> <p>Z rachunków <span class="anon-block"> spółki (...) Sp. z o.o.</span> przelano na konta <span class="anon-block"> przedsiębiorstwa (...)</span> łącznie kwotę 3.874.500 zł, i tak:</p> <p>1) 31.10.2013 r. kwotę 400 000 zł., z opisem płatności: „<span class="anon-block">(...)</span>",</p> <p>2) 6.11.2013 r. kwotę 18 050 zł, z opisem płatności: „<span class="anon-block">(...)</span>",</p> <p>3) 7.11.2013 r., kwotę 625 440 zł, z opisem płatności: „<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span>",</p> <p>4) 12.11.2013 r. kwotę 201 516 zł, z opisem płatności: „<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span>",</p> <p>5) 12.11.2013 r. kwotę 212 500 zł, z opisem płatności: „<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span>",</p> <p>6) 21.11.2013 r. kwotę 110 000 zł, z opisem płatności: „<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">N.</span> srl",</p> <p>7) 25.11.2013 r. kwotę 1 000 000 zł, z opisem płatności: „<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">N.</span>",</p> <p>8) 11.12.2013 r. kwotę 133 000 zł, z opisem płatności: „<span class="anon-block">faktura nr (...)</span>",</p> <p>9) 23.12.2013 r. kwotę 1 173 994 zł, z opisem płatności: „<span class="anon-block">faktura (...)</span>".</p> <p>Oskarżony w imieniu <span class="anon-block"> (...)</span> złożył z datą 21 stycznia 2014 r. pisemne oświadczenie, że otrzymał w całości zapłatę za dostarczone środki trwałe, tj. formę kadłuba <span class="anon-block"> (...)</span> (k. 195 zał. 2).</p> <p>Z datą 12 grudnia 203 r. sporządzony został protokół zdawczo - odbiorczy, z którego wynika, że oskarżony w imieniu <span class="anon-block"> (...)</span> przekazał na rzecz <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> formę kadłuba łodzi <span class="anon-block">(...)</span> (k. 196 zał. 2)</p> <p>Z kolei z rachunków <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">K. C. (1)</span> przelano na konta <span class="anon-block"> spółki (...) Sp. z o.o.</span> następujące kwoty:</p> <p>1) 22.11.2013 r. kwotę 110 000 zł, z opisem płatności: „<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">N. Y.</span> za fv <span class="anon-block"> (...)</span>",</p> <p>2) 16.12.2013 r. kwotę 92 000 zł, z opisem płatności: „<span class="anon-block">(...)</span>",</p> <p>3) 23.12.2013 r. kwotę 1 173 000 zł, z opisem płatności "<span class="anon-block">(...)</span>"</p> <p>4) 3.01.2014 r. kwotę 299 980 EUR (ponad 1.200.000 zł.), z opisem płatności: „<span class="anon-block">(...)</span>.".</p> <p>Kwota 92 000 zł została zwrócona, z uwagi na zamknięcie rachunku na który została pierwotnie wpłacona, a następnie przelana ponownie, właśnie 16.12.2013 r. (j.w.).</p> <p>Ponadto miały mieć miejsce również przypadki opłacania faktur wystawianych przez <span class="anon-block">N. Y.</span> gotówką, przy czym nie sprecyzowano okoliczności przekazywania środków. Potwierdzano to jedynie dowodami wpłaty z nieczytelnymi podpisami wystawcy i osoby odbierającej gotówkę.</p> <p>Naczelnik Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">G.</span> przeprowadził wobec <span class="anon-block">K. C. (1)</span> kontrolę podatkową (upoważnienia z 2.04.2014 r. i 17.06.2016) i postępowanie podatkowe, wszczęte 15.12.2016 r. W wyniku badania rejestrów zakupów VAT za okres od października do grudnia 2013 r. stwierdzono m.in. następujące nieprawidłowości:</p> <p>1) w październiku zaksięgowano faktury wystawione przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z/s w <span class="anon-block">W.</span> na łączną wartość brutto 415 517,37 zł, netto 337 819 zł, podatek VAT 77 698,37 zł, w tym:</p> <p>- pod <span class="anon-block">poz. 6 fakturę nr (...)</span> z 29.10.2013 r., za nadzór nad prawidłowością wykonania formy łodzi motorowej <span class="anon-block">(...)</span> zgodnie z patentem <span class="anon-block"> (...)</span>, o wartości brutto 59 999,40 zł, netto 48 780 zł, podatek VAT 11 291,40 zł,</p> <p>Płatność za fakturę miała być dokonana gotówką, udokumentowana dowodzie wpłaty nr <span class="anon-block">(...)</span> z 29.10.2013 г., wystawionym przez <span class="anon-block"> (...)</span> Sp. o.o., z nieczytelnymi podpisami wystawcy i osoby odbierającej gotówkę.</p> <p>- pod. <span class="anon-block">poz. 7 fakturę nr (...)</span> z 30.10.2013 r., za rysunki wykonawcze części zmoczonej kadłuba łodzi motorowej <span class="anon-block">(...)</span> zgodnie z patentem <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">P.</span>, o wartości brutto 59 999,40 zł, netto 48 780 zł, podatek VAT 11 291,40 zł,</p> <p>Płatność za fakturę miała być dokonana gotówką, co udokumentowano w Dowodzie wpłaty nr <span class="anon-block">(...)</span> z 30.10.2013 r., wystawionym przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, z nieczytelnymi podpisami wystawcy i osoby odbierającej gotówką.</p> <p>- pod <span class="anon-block">poz. 10 fakturę nr (...)</span> z 31.10.2013 r., za materiały, takie jak: szpachlówka, sklejka, matotkanina, żywica, płótno ścierne, krążki ścierne, taśmy maskujące oraz odzież ochronną (kombinezon malarski, rękawice) - 93 pozycje, o wartości brutto 295 518,57 zł, netto 240 259 zł, podatek VAT 55 259,57 zł.</p> <p>Płatność za fakturę miała być dokonana przelewem, w terminie 30 dni.</p> <p>2) w listopadzie 2013 r. zaksięgowano faktury wystawione przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z/s w <span class="anon-block">W.</span> na łączną wartość brutto 2 055 002,30 zł., netto 1 670 733,58 zł, podatek VAT 384 268,72 zł, w tym:</p> <p>- pod <span class="anon-block">poz. 36 fakturę nr (...)</span> z 25.11.2013 r., za inżynierię do projektów kadłubów: 6,5 m, 7,7 m, 19,55 m, o wartości brutto 1 000 002,30 zł, netto 813 010 zł, podatek VAT 186 992,30 zł,</p> <p>W dniu 4.12.2014 r. (oznaczenie na nocie) <span class="anon-block">A. N. (2)</span> wystawiła w imieniu <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> Notę korygującą nr <span class="anon-block">(...)</span>do w/w faktury, zmieniając jej przedmiot na „<span class="anon-block">(...)</span>".</p> <p>- pod <span class="anon-block">poz. 37 fakturę nr (...)</span> z 25.11.2013 r. za inżynierię do projektów kadłubów 5,8 m (część I), o wartości brutto 60 000 zł, netto 48 780,49 zł, podatek VAT 11 219,51 zł,</p> <p>Płatność za fakturę miała być dokonana gotówką, co udokumentowano w dowodzie wpłaty nr <span class="anon-block">(...)</span> z 25.11.2013 r., wystawionym przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, z nieczytelnymi podpisami wystawcy i osoby odbierającej gotówką.</p> <p>W dniu 4.12.2014 r. (oznaczenie na nocie) <span class="anon-block">A. N. (2)</span> wystawiła, w imieniu <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, Notę korygującą nr <span class="anon-block">(...)</span> do w/w faktury, zmieniając jej przedmiot na „<span class="anon-block">(...)</span>".</p> <p>-pod <span class="anon-block">poz. 47 fakturę nr (...)</span> z 28.11.2013 r. za inżynierię do projektów kadłubów 5,8 m (cześć II), o wartości brutto 60 000 zł, netto 48 780,49 zł, podatek VAT 11 219,51 zł,</p> <p>Płatność za fakturę miała być dokonana gotówką, co udokumentowano w Dowodzie wpłaty nr<span class="anon-block">(...)</span> z 28.11.2013 r., z nieczytelnymi podpisami wystawcy i osoby odbierającej gotówką.</p> <p>W dniu 4.12.2014 r. (oznaczenie na nocie) <span class="anon-block">A. N. (2)</span> wystawiła, w imieniu <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, Notę korygującą nr <span class="anon-block">(...)</span> do w/w faktury, zmieniając jej przedmiot na „<span class="anon-block">(...)</span>".</p> <p>- pod <span class="anon-block">poz. 48 fakturę nr (...)</span> z 29.11.2013 r.. za inżynierię do projektów kadłubów: 8,5 m i 10 m, o wartości brutto 935 000 zł, netto 760 162 zł, podatek VAT 174 837,40 zł,</p> <p>W dniu 4.12.2014 r. (oznaczenie na nocie) <span class="anon-block">A. N. (2)</span> wystawiła w imieniu <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> Notę korygującą nr <span class="anon-block">(...)</span> do w/w faktury, zmieniając jej przedmiot na „<span class="anon-block">(...)</span>".</p> <p>3) w grudniu 2013 r. zaksięgowano faktury wystawione przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z/s w <span class="anon-block">W.</span> na łączną wartość brutto 1 197 600 zł, netto 973 658,54 zł, podatek VAT 223 941,46 zł, w tym:</p> <p>- pod <span class="anon-block">poz. 79 fakturę nr (...)</span> z 23.12.2013 r., tytułem zaliczka na poczet wykonania elementów do modelu łodzi <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">P. (...)</span>,<span class="anon-block">(...)</span>m, o wartości brutto 1 173 000 zł, netto 953 658,54 zł, podatek VAT 219 341,46 zł,</p> <p>- pod <span class="anon-block">poz. 94 fakturę nr (...)</span> z 30.12.2013 r., tytułem zaliczka na inżynierię do projektów kadłubów 7,7 m, o wartości brutto 24 600 zł, netto 20 000 zł, podatek VAT 4600 zł.</p> <p>Płatność za fakturę miała być dokonana gotówką, co udokumentowano w Dowodzie wpłaty nr <span class="anon-block">(...)</span>z 30.12.2013 r., wystawionym przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, z nieczytelnymi podpisami wystawcy i osoby odbierającej gotówką.</p> <p>W dniu 31.12.2014 r. (oznaczenie na nocie) <span class="anon-block">A. N. (2)</span> wystawiła, w imieniu <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, Notę korygującą nr <span class="anon-block">(...)</span> do w/w faktury, zmieniając jej przedmiot na „<span class="anon-block">(...)</span>".</p> <p>Według poczynionych ustaleń, faktury te, wystawione przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, nie dokumentowały czynności faktycznych. Dlatego też, stosownie do art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o podatku VAT, nie mogły stanowić podstawy do obniżenia podatku należnego o naliczony. <span class="anon-block">K. C. (1)</span>, wykorzystując owe nierzetelne faktury „kosztowe", zawyżył podatek naliczony w wysokościach:</p> <p>- za październik 2013 r. w kwocie nabyć pozostałych netto o 337 819 zł i poda-tek VAT o 77 698,37 zł,</p> <p>- za listopad 2013 r. w kwocie nabyć netto o 1 670 733,58 zł i podatek VAT o 384 268,72 zł,</p> <p>- za grudzień 2013 r. w kwocie nabyć netto o 973 658,54 zł i podatek VAT o 223 941,46 zł.</p> <p>W okresie od października do grudnia 2013 r. <span class="anon-block">K. C. (1)</span> posłużył się nierzetelnymi fakturami VAT wystawionymi przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, które dokumentowały czynności, których faktycznie nie było, które opiewały łącznie na: wartość brutto 3 668 119,67 zł, wartość netto 2 882 211,12 zł i podatek VAT 685 908,55 zł, czym, po złożeniu w Urzędzie Skarbowym w <span class="anon-block">G.</span> deklaracji VAT-7 w okresie od 2 stycznia do 3 kwietnia 2014 r., spowodował uszczuplenie należności publicznoprawnych w podatku VAT w łącznej wysokości 416 103 zł (za październik 64 439 zł, za listopad 188 957 zł i za grudzień w wysokości 162 707 zł).</p> <p>W dniu 5.11.2018 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">G.</span> wydał wobec <span class="anon-block">K. C. (1)</span> decyzję wymiarową, w której określił kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące: październik 2013 r. w wysokości 64 439 zł, listopad w wysokości 383 602 zł i grudzień 2013 r. w wysokości 214 578 zł (łącznie 662 619 zł). Jedną z podstaw wydania tej decyzji było ustalenie, na podstawie badania ksiąg podatkowych, tj. ewidencji (rejestrów) sprzedaży i zakupów VAT, że za okres od października do grudnia 2013 r. były one prowadzone w sposób nierzetelny i wadliwy. Zamieszczono bowiem w nich niektóre zapisy, które nie odzwierciedlały stanu rzeczywistego.</p> <p>Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w <span class="anon-block">O.</span>, decyzją z 12.04.2019 r., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">G.</span> z 5.11.2018 г. wobec <span class="anon-block">K. C. (1)</span> w podatku VAT.</p> <p>W jego ocenie, istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy faktury wystawione na rzecz <span class="anon-block">K. C. (1)</span> przez <span class="anon-block"> spółkę (...)</span> stanowią, w myśl art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku VAT, podstawę do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w nich wskazany. Stosownie do art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a tejże ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tej czynności. Prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego jest prawem warunkowym, gdyż nie wynika z samego faktu posiadania faktury, ale z nabycia towaru lub usługi, wskazanej w tej fakturze. Jeżeli faktura nie dokumentuje faktycznego nabycia, nie uprawnia ona do odliczenia wskazanego w niej podatku. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w <span class="anon-block">O.</span> ocenił ustalenia Naczelnika Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">G.</span> jako prawidłowe, gdyż materiał dowodowy daje podstawę do stwierdzenia, że <span class="anon-block">K. C. (1)</span> posłużył się w swych rozliczeniach podatkowych fakturami VAT, które nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. W tej sytuacji, <span class="anon-block">K. C. (1)</span> nie miał prawa do odliczenia wskazanego w tych fakturach podatku VAT.</p> <p>Skarga <span class="anon-block">K. C. (1)</span> z 20.05.2019 r. do WSA w Olsztynie została oddalona wyrokiem tegoż sądu z 5.12.2019 r. sygn. I SA/O1 429/19. Sąd ten ocenił, że na podstawie całego zebranego w sprawie materiału dowodowego zasadnie przyjęto, że 9 faktur wystawionych przez <span class="anon-block"> (...)</span>, na podstawie których <span class="anon-block">K. C. (1)</span> odliczył podatek naliczony, nie potwierdza rzeczywistych czynności pomiędzy ich wystawcą i odbiorcą, konsekwencją czego było pozbawienie skarżącego prawa do odliczenia podatku naliczonego z tych faktur. Ocena zebranych dowodów prowadzi do słusznego wniosku, że <span class="anon-block"> (...)</span> nie mogła wykonać „wyfakturowanych" usług i dostaw.</p> <p>Poza wskazanymi już postępowaniami, decyzjami i wyrokami, fikcyjność faktur wystawionych w okresie od października do grudnia 2013 r. przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> na nabywcę <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">K. C. (1)</span> znalazła pierwsze odzwierciedlenie w decyzji Dyrektora <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> z 22.04.2016 r. wydanej wobec <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, w której stwierdzono, że transakcje pomiędzy tymi podmiotami w rzeczywistości nie miały miejsca. W konsekwencji określono <span class="anon-block"> spółce (...)</span> kwotę podatku do zapłaty na podstawie art. 108 ustawy o podatku VAT, w tym za faktury wystawione w podanym okresie <span class="anon-block">K. C. (1)</span>.</p> <p>Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej w <span class="anon-block"> (...)</span>.09.2016 r. Spółka odwołała się od tej decyzji do WSA w Warszawie, który postanowieniem z 6.02.2017 r. sygn. III SA/Wa 3960/16 odrzucił skargę. Spółka złożyła zażalenie na powyższe orzeczenie, ale zostało ono również odrzucone, w dniu 26.04.2017 г.</p> <p>W toku postępowania prowadzonego przez Dyrektora <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> stwierdzono i wykazano fikcyjny charakter działalności <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, która w istocie powstała jedynie w celu dokonywania wyłudzeń podatkowych. Spółka nie przedłożyła w toku postępowania kontrolnego żadnej dokumentacji źródłowej za okres od stycznia 2012 r. do grudnia 2013 r. Było to działanie celowe. <span class="anon-block">A. S. (2)</span>, która była zatrudniona przez <span class="anon-block">A. N. (2)</span> i zajmowała się również dokumentacją <span class="anon-block"> spółki (...) Sp. z o.o.</span>, zeznała, że gdy do spółki wpłynęło wezwanie urzędu do przedłożenia dokumentacji, to <span class="anon-block">A. N. (2)</span> podjęła decyzję, że nie zostanie ona wydana, a dokumentacja zostanie przeniesiona do doradcy podatkowego (k. 1700). <span class="anon-block">A. S. (2)</span> dodała też, że wg jej wiedzy, <span class="anon-block"> (...)</span> nie posiadało żadnych filii i oddziałów na terenie <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p>Dyrektor Izby Skarbowej w <span class="anon-block">W.</span>, decyzją z 29.09.2016 r., utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w <span class="anon-block">S.</span> z 22.04.2016 г. wydaną wobec <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> </p> <p>Fikcyjność transakcji dokumentowanych fakturami wystawionymi przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> została nadto wykazana w toku kontroli w zakresie podatku VAT przeprowadzonej przez Naczelnika <span class="anon-block"> (...)- (...)</span> Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">O.</span> wobec kolejnej spółki kontrolowanej przez członków rodziny <span class="anon-block">N.</span>, tj. <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> Decyzją z 22.09.2017 r. określono <span class="anon-block"> spółce (...) Sp. z o.o.</span> zobowiązania podatkowe w podatku VAT za wskazane miesiące 2013 r. oraz określono kwotę do wpłaty na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku VAT. Jedną z podstaw wydania tej decyzji było ustalenie i wykazanie fikcyjności transakcji fakturowych pomiędzy <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> <span class="anon-block"> i (...) Sp. z o.o.</span> Transakcje udokumentowane opisanymi w decyzji fakturami, wystawionymi przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, były fikcyjne. Wystawione faktury nie odzwierciedlały stanu rzeczywistego, a opisane w nich zdarzenia gospodarcze pomiędzy wystawcą a odbiorcą w rzeczywistości nie miały miejsca (k. 1496).</p> <p>Relacje pomiędzy oskarżonym a rodziną <span class="anon-block">N.</span> stopniowo pogarszały się w roku 2014 w związku z zarzutami, że <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> nie wywiązuje się z płatności na rzecz <span class="anon-block"> (...)</span>, jak i nie płaci pracownikom. Kontakt z członkami rodziny <span class="anon-block">N.</span> był utrudniony, przebywali za granicą i faktycznie ukrywali się, chociaż doszło jeszcze do spotkania, gdy <span class="anon-block">K. C.</span> i <span class="anon-block">A. F.</span> odwiedzili ich jesienią 2014 r. w <span class="anon-block">B.</span>.</p> <p>Po wykonaniu forma kadłuba łodzi <span class="anon-block">(...)</span> przez kilka miesięcy stała w hali w <span class="anon-block">B.</span>, po czym została pocięta, wystawiona na zewnątrz i zniszczona (prot. oględzin, k. 1954 o. - 1960).</p> <p>Pismem z datowanym na 01.10.2014 r. oskarżony w imieniu <span class="anon-block"> (...)</span> złożył oświadczenie o rozwiązaniu umowy konsorcjum, wskazując na brak płatności za prace wykonane w lipcu - sierpniu 2014 r. , przez co powstały zaległości w kwocie przekraczającej 55.000 Euro a do rozliczenia pozostały jeszcze prace wykonywane w wrześniu 2014 r., jak również fakt, że <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> zalega z płatnościami za czynsz dzierżawny wobec <span class="anon-block">C. Y.</span>, pensje pracowników i składki ZUS (k. 100 zał. 2).</p> <p> <span class="anon-block">Decyzją nr (...)</span>, w wyniku prowadzonych czynności kontrolnych wezwał <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> do zwrotu kwoty 11.470.365,00 zł. przyznanego dofinansowania wraz z odsetkami wskazując na brak realizacji celu projektu (k. 748 zał. 2).</p> <p>Przeciwko <span class="anon-block">A. S.</span> – <span class="anon-block">N.</span> i A. <span class="anon-block">N.</span> Prok. Okręg. w <span class="anon-block">E.</span> skierowała akt oskarżenia do tut. sądu w sprawie Sygn. akt II K 161/23 (3007-1.Ds.71.2023), w którym min. zarzucono popełnienie przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> i in. związanych z utworzeniem i działalnością <span class="anon-block"> spółki (...)</span>.</p> </td> <td colspan="2"> <p>wyjaśnienia oskarżonego</p> </td> <td> <p>2942 o., 673, 1473, 2105 o. , 3105 o. - 3108 </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">A. F.</span> </p> </td> <td> <p>2946 o. - 2949,</p> <p>599 - 599 o. , 328 o. - 330 o., 609 - 613, 614 - 615, 624 - 628, 634, 2985 o. - 2986 o., k. 1344 - 13445, 348 - 355 zał. 1, 515 - 516 zał. 3, 524 - 527 zał. 3,</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania P. <span class="anon-block">P.</span> </p> </td> <td> <p>2950 2951, 303 o., 151 - 152 zał. 2</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">A. O.</span> </p> </td> <td> <p>2960 o. - 2962, 451 - 456 zał. 3</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania M. <span class="anon-block">S.</span> </p> </td> <td> <p>2962 o. - 2963, 2657 o.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">K. G.</span> </p> </td> <td> <p>2963 - 2964, 2660 - 2661 </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">P. T.</span> </p> </td> <td> <p> 2998 o. - 2300, k. 1712 - 1715 , 2995 o. - 2997</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">D. W.</span> </p> </td> <td> <p>3001 o. - 3002, 41 o. - 42, 36o. -38 zał. 3</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">T. B.</span> </p> </td> <td> <p>3002 - 3003 o., 2855 o. - 2866 </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">W. K.</span> </p> </td> <td> <p>3004 - 3004 o., 2859 o. - 2860</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania A. <span class="anon-block">R.</span> </p> </td> <td> <p>3005 - 3007, 17 - 18, 520 - 522 zał. 3</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">M. O.</span> </p> </td> <td> <p>3011 o. - 3012o., k. 1705 - 1709, zał. 3</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">M. P.</span> </p> </td> <td> <p>3013, 345 o., zał. 1.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">G. F.</span> </p> </td> <td> <p>3020 o. - 3021, 292 o.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">G. P.</span> </p> </td> <td> <p>3021 - 3021 o.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania B. <span class="anon-block">N.</span> </p> </td> <td> <p>3021 o. - 3022 </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">T. G.</span> </p> </td> <td> <p>3022 - 3022 o., 2512 o.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">M. Ł.</span> </p> </td> <td> <p>3023</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">J. H.</span> </p> </td> <td> <p>3023 o. - 3024, 1722 </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania D. di <span class="anon-block">G.</span> </p> </td> <td> <p>3031 o. - 3033 </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">A. I.</span> </p> </td> <td> <p>3041 o. - 3043 </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">J. A.</span> </p> </td> <td> <p>3082 o. - 3084 o.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">E. Z.</span> </p> </td> <td> <p>3109 o. - 3110</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">G.</span> </p> </td> <td> <p>98-116</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w <span class="anon-block">O.</span> </p> </td> <td> <p>88 - 97</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>protokół kontroli</p> </td> <td> <p>380 - 455</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>decyzja Naczelnika <span class="anon-block"> (...)</span> Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">O.</span> </p> </td> <td> <p>456 - 489</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>protokół kontroli podatkowej</p> </td> <td> <p>490 - 535</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>opinia w sprawie wyłudzenia dotacji</p> </td> <td> <p>912 - 930</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>umowa o dostawę pod klucz</p> </td> <td> <p>1077 - 1088 , 51 - 61 zał. 2</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>decyzja Naczelnika <span class="anon-block"> (...)</span> US w <span class="anon-block">O.</span> </p> </td> <td> <p>1487 - 1520</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>protokół kontroli podatkowej</p> </td> <td> <p>1521 - 1596 , 1608 - 1615,</p> <p>380 -455</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>decyzja Dyrektora <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> </p> </td> <td> <p>1616 - 1649</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w <span class="anon-block">W.</span> </p> </td> <td> <p>1667 - 1688</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>wyrok WSA w Olsztynie</p> </td> <td> <p>202 - 218</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>umowa konsorcjum</p> </td> <td> <p>62 -64 zał. 2</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>rejestry zakupów, sprzedaży i kopie faktur VAT</p> </td> <td> <p>23 - 87</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>decyzje Dyrektora <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> </p> </td> <td> <p>1970 - 2014</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>kopie akt kontroli podatkowej</p> </td> <td> <p>zał. 1</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>kopie akt postępowania podatkowego</p> </td> <td> <p>zał. 2</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.2.1.</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="11"> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.OCena DOWOdów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="36" colspan="3"> </td> <td colspan="2"> <p>wyjaśnienia oskarżonego</p> </td> <td colspan="10"> <p>Dano wiarę jedynie w części, w jakiej wyjaśnienia nie pozostają w sprzeczności z poczynionymi ustaleniami faktycznymi. W pozostałym zakresie, w szczególności w jakim zaprzeczył dopuszczeniu się zarzuconych mu zachowań nie dano im wiary. Wyjaśnienia oskarżonego w znacznym stopniu powielają twierdzenia przedstawiane już w toku postępowania administracyjnego, w którym je odrzucono i prawomocnie stwierdzono uprzednio, że <span class="anon-block">K. C.</span> świadomie uczestniczył w obrocie "pustymi" fakturami VAT, jak i jednoznacznie stwierdzono, że przedmiotowych 9 faktur, wystawionych przez <span class="anon-block"> (...)</span>, na podstawie których odliczył podatek naliczony, nie potwierdza rzeczywistych czynności pomiędzy ich wystawcą i odbiorcą.</p> <p>Oceny te w pełni należy podzielić, zwłaszcza w ramach postępowania karnego nie pojawiły się żadne nowe dowody o zasadniczym znaczeniu. Poczynione ustalenia faktyczne wskazują, że oskarżony, którego ówczesna sytuacja ekonomiczna była trudna, wyraził zgodę na podjęcie współpracy z podmiotami zarządzanymi przez członków rodziny <span class="anon-block">N.</span> i miał jednoznaczną świadomość, że pomiędzy <span class="anon-block"> spółkami (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">S.</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">S.</span> zachodzą ścisłe związki a ostatni z wymienionych podmiotów został powołany na dziesięć dni przed zawarciem "konsorcjum", w ramach którego partycypował w umowie "na dostawę pod klucz". Co interesujące, w ramach "oferty" złożonej na potrzeby <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> wspomniane "konsorcjum" przedstawiało się jako najlepsze połączenie w <span class="anon-block"> (...) firmy (...)</span>, która wykonała inne projekty oraz inwestycje jako główny wykonawca i technicznego doświadczenia <span class="anon-block"> firmy (...)</span>. Oskarżony podpisał ten dokument, choć jawnie zawierał nieprawdę (k. 221 - 224).</p> <p>Oskarżony w wyjaśnieniach odwoływał się do zaufania, jakim rzekomo obdarzał <span class="anon-block">N.</span>, zwłaszcza że mieli być sprawdzani przez <span class="anon-block"> firmę (...)</span>. Nawet jeśli jednak przyjąć, że <span class="anon-block">K. C.</span> istotnie nie orientował się w całokształcie (dalece większej) działalności wymienionych, to nie będąc przecież człowiekiem naiwnym, ani pozbawionym doświadczenia w działalności gospodarczej musiał mieć świadomość, że z jego udziałem dokonywany jest obrót fakturami i środkami finansowymi prowadzący do sztucznego zawyżania wartości formy kadłuba, którą miał wykonać i że faktury te są nierzetelne.</p> <p>Podzielić w tym względzie należy stanowisko zaprezentowane już w orzeczeniu WSA, że sam fakt wykonania przez <span class="anon-block"> (...)</span> przedmiotowej formy kadłuba (co oskarżony szczególnie podkreślał) bynajmniej nie oznacza, że przedtem nabyte zostały towary i usługi, zgodnie z fakturami wystawionymi przez <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>Zwrócić należy uwagę, że zgodnie z umową wartość przedmiotowej formy miała wynieść aż 3.874.500 zł. brutto, co zwłaszcza na realia 2013 r. było kwotą nadzwyczaj wysoką i w ocenie sądu zupełnie nie przystającą do finalnego produktu uwidocznionego na dokumentacji fotograficznej. Z uwagi na zniszczenie formy nie zbadano jej pod kątem spełniania szczegółowych standardów określonych w specyfikacji do umowy, min. czy laminat istotnie zawierał określoną ilość, tj.10 kolejnych warstw na dwóch warstwach z maty szklanej (k. 127 zał. 2) i wymaganą gramaturę, zwłaszcza, że z zeznań <span class="anon-block">T. G.</span> wynika, że oskarżony w toku kontroli wskazał, że jest pokryta jedynie 4 warstwami laminatu. Fakt jej zaakceptowania dla celów uzyskania dofinansowania z <span class="anon-block"> (...)</span> bynajmniej nie świadczy, że miała taką wartość, gdyż badanie okoliczności faktycznych miało najwyraźniej powierzchowny, czy zgoła iluzoryczny charakter, skoro przyznano dla <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> wielomilionowe dofinansowanie, pomimo oczywistego braku podstaw. Również kontrola przeprowadzona przez Urząd Skarbowy nie dostarcza w tym względzie konkretnych informacji, gdyż nie dokonano ówcześnie badania, ani wyceny tej formy, choć oceniono jej wartość jako rażąco zawyżoną. Faktem jedynie pozostaje, że istniała. Warto zwrócić uwagę na dokonane ustalenia odnoszące się do wartości nakładów na produkcje form do innych jachtów <span class="anon-block"> (...)</span> zawarte w protokole kontroli podatkowej w <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> (k. 415). Cały schemat działania <span class="anon-block"> spółki (...)</span> oparty był na rażącym zawyżaniu wartości i fikcyjnym kreowaniu składników majątkowych i usług, aby stworzyć podstawy uzyskania wysokiego dofinansowania.</p> <p>W zakresie odnoszącym się do <span class="anon-block">K. C.</span> przede wszystkim należy zauważyć, że zasadniczymi składnikami ceny formy <span class="anon-block">(...)</span> miały być usługi fakturowane przez <span class="anon-block"> (...)</span>, za które płatność dokonywana była w istocie tymi samymi środkami, które przekazywano z <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span>. Z niewątpliwie przekazanej oskarżonemu kwoty 3.874.500 zł. na pewno przekazał zwrotnie co najmniej (przelewami) 1.375.000 zł. a miał dokonywać jeszcze płatności gotówkowych na ponad 260.000 zł., przy czym rzeczywiście przekazanej kwoty nie sposób nawet dokładnie ustalić, gdyż twierdzenia oskarżonego i <span class="anon-block">A. F.</span> są w tym względzie niespójne i zupełnie niewiarygodne. Kwota ta w ocenie sądu mogła być jeszcze dalece większa. Analiza rachunku bankowego oskarżonego (zał. 1 tom III) wskazuje, że środki przekazywane z <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> były szybko transferowane lub wypłacane w wysokich wypłatach gotówkowych (np. 31.10.13 r. wpłata 400.000 zł. - 04.11.13 r. wypłata 277.068 zł. i szereg wypłat po 3.000 zł.; 07.11.13 r. wpłata 625.440 zł., - 08.11.13 r. wypłata 546.000 zł.; 12 i 13.11.13r. wpłaty łącznie 414.016 zł. - 13.11.13 r. wypłata 316.425 zł.; 25.11.13 r. wpłata 1.000.000 zł., 26.11.13 r. - wypłata 842.000 zł.). Wskazuje to na charakterystyczny dla wyłudzeń VAT proceder obiegu środków i fikcyjność określonych zdarzeń gospodarczych oraz, że faktyczna wartość budowanej formy była nieporównywalnie mniejsza.</p> <p>Podkreślić należy, że oskarżony złożył oficjalne oświadczenie, że otrzymał od <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> całość kwoty należności za formę łodzi <span class="anon-block">(...)</span> (k. 588 zał. 2) i tyle faktycznie, zgodnie z umową, przelano mu na rachunek, po czym twierdził, że <span class="anon-block"> spółki (...)</span> nie wywiązywały się z obowiązku płatności i zaległość wynosiła co najmniej 55.000 Euro (na rozprawie wyjaśnił, że 800.000 zł.). Nie jest nawet w ocenie sądu wykluczone, że doszło do sytuacji, że oskarżony nie otrzymał pieniędzy zgodnie z tym co nieformalnie uzgodnił z członkami rodziny <span class="anon-block">N.</span>, ale wynika to z fikcyjności faktur i transferów za formę <span class="anon-block">(...)</span>, które przynajmniej w zasadniczej części, faktycznie jedynie przepływały przez jego rachunek, co akceptował.</p> <p>Zwrócić należy szczególną uwagę na zeznania <span class="anon-block">A. F.</span>, że "<span class="anon-block">(...)</span>" była podzielona na około 10 części, które zmuszeni byli odkupić od <span class="anon-block"> (...)</span>, natomiast <span class="anon-block"> (...)</span> otrzymywał od <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> zwrot kwot zapłaconych <span class="anon-block"> spółce (...)</span> w postaci zaliczek za wykonanie poszczególnych etapów prac, przy czym w sumie "wychodziło na zero", co wzbudzało ich zdziwienie (k. 610). Jednoznacznie dokumentuje to więc stan świadomości oskarżonego. Brak jest przy tym jakichkolwiek podstaw do uwzględnienia argumentacji, że oskarżony "zmuszony był" akceptować tego rodzaju praktyki, zwłaszcza gdy <span class="anon-block"> spółka (...)</span> nie była w ogóle stroną umowy i nie było żadnych podstaw do uwzględniania wystawianych przez nią faktur. Była to wyłącznie decyzja oskarżonego, nawet jeśli narzucana mu w określonych warunkach przez <span class="anon-block">A. N.</span>, który zresztą nie był uprawniony do reprezentacji <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span>, ani <span class="anon-block"> (...)</span>. Przytaczane przez <span class="anon-block">A. F.</span> stanowisko, że "muszą" odkupować wszystko od <span class="anon-block">N.</span>, bo w przeciwnym razie <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> nie odbierze gotowego produktu było znane oskarżonemu jeszcze przed rozpoczęciem prac. Nie musiał się wcale na to godzić i tym samym brać udziału w całym procederze, którego nielegalność jawi się zdaniem sądu wyraźnie od samego początku.</p> <p>Zauważyć warto, że analiza kosztorysu wskazuje, że koszty poniesione na zakup towarów i usług niezbędnych do wyprodukowania formy <span class="anon-block">(...)</span> przewyższają kwotę wynagrodzenia uzyskanego przez <span class="anon-block"> (...)</span>. Wartość towarów i usług zakupionych od <span class="anon-block"> (...)</span> od października do grudnia 2013 r. wyniosła 3.668.119,67 zł., przy czym kosztorys przedstawiony przez oskarżonego w toku kontroli podatkowej wskazywał również na wykorzystanie przy budowie elementów składowych zakupionych jakoby od <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">Y.</span> s.j. <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">K.</span> na kwotę 1.172.235,66 zł. (netto). Suma tych wydatków przewyższałaby cenę formy określoną w umowie. Należność za w/w elementy nie stanowi przedmiotu postępowania, niemniej powyższa cena, uwzględniając fakt, że elementy te stanowiły wycięte z płyty MDF kształtowniki jest zdaniem sądu kolejnym przypadkiem rażącego zawyżania wartości formy przy udziale kolejnej spółki powiązanej, tj. <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">S.</span>.</p> <p>Oskarżony w wyjaśnieniach nie odniósł się praktycznie zarówno do wskazanego wyżej obiegu płatności, jak i nie wyjaśnił dostatecznie kwestii rzekomego opłacania faktur gotówką w niesprecyzowanych okolicznościach, pochodzącą z niejasnych źródeł (brak dowodów wypłacania ich z rachunku bankowego, czy brak w ogóle odpowiednich środków na rachunku na dzień dokonywania zapłaty) i przez osoby nieczytelnie podpisane na potwierdzeniach odbioru - poza wskazaniem, że "w większości" sam woził pieniądze do <span class="anon-block">W.</span>. W warunkach realnych transakcji gospodarczych takie przypadki nie mają miejsca. Nie sposób przy tym wyjaśnić, dlaczego oskarżony miałby wozić znaczne kwoty w gotówce, skoro inne faktury opłacał przelewem. Nie wyjaśnił również dlaczego w ramach umów zawieranych z podmiotami reprezentowanymi przez cudzoziemców, jak M. <span class="anon-block">M.</span>, J. <span class="anon-block">A.</span>, S. <span class="anon-block">B.</span> faktycznie czynił ustalenia z członkami rodziny <span class="anon-block">N.</span>, co wskazuje na fasadową rolę wymienionych cudzoziemców, której nawet nie podważał i która jest wręcz oczywista. Oskarżony dobrze wiedział, że za tymi spółkami faktycznie stoją jedynie członkowie rodziny <span class="anon-block">N.</span>.</p> <p>Nie dano wiary oskarżonemu, że faktury za "inżynierię", nadzór i materiały miały charakter rzetelny i odpowiadały faktycznym okolicznościom, gdyż szczegółowo już odniosły się do tych kwestii właściwe organy podatkowe, kwestionując prawomocnie rzetelność tychże faktur, jak i prawo oskarżonego do pomniejszenia podatku VAT w rezultacie posłużenia się nimi. W kontekście zgromadzonych dowodów niewiarygodne są wyjaśnienia, aby oskarżony zmuszony był nabywać materiały ze <span class="anon-block"> spółki (...)</span> (<span class="anon-block">faktura (...)</span>) i przywozić je z <span class="anon-block">W.</span>, gdyż miał jakoby problem z ich nabyciem w Polsce. Jest to zdaniem sądu niezrozumiałe, gdyż są to zwykłe artykuły a przede wszystkim <span class="anon-block"> spółka (...)</span> w toku kontroli nie przedstawiła dokumentacji źródłowej ich pochodzenia. Powyższe jednoznacznie wskazuje, że transakcja ta nie miała charakteru rzeczywistego. Zwrócić należy uwagę, że z zeznań <span class="anon-block">A. F.</span> wynikało (k. 625 o.), że oskarżony formę <span class="anon-block">(...)</span> wykonywał ze swoich materiałów. Podobnie fikcyjny charakter miał "nadzór nad prawidłowością wykonania formy łodzi motorowej" wskazany w <span class="anon-block">fakturze (...)</span>, gdyż żadnego nadzoru <span class="anon-block"> spółka (...)</span> nie pełniła, ani nawet nie miała pełnić, gdyż nawet formalnie (uwzględniając fikcyjność niemal wszystkich dokumentów) nadzór ten mogła sprawować jedynie <span class="anon-block"> spółka (...)</span>.</p> <p>Wskazać również należy, że oskarżony wykonać miał formę jachtu <span class="anon-block">(...)</span> a opłacał dla <span class="anon-block"> (...)</span> faktury wystawione za inżynierię do innych projektów, tj. kadłuba 6,5 m., 7,7 m., 5,8 m., 10 m., za których produkcję odpowiadała formalnie <span class="anon-block"> spółka (...)</span> i takie faktury przyjął i zaewidencjonował w swoim rejestrze zakupów. Dopiero ze znacznym opóźnieniem (w kwietniu 2014 r.) przedstawił w toku kontroli podatkowej noty korygujące do tych faktur wystawione z datą 04 grudnia 2013 r. i 31 grudnia 2014 r., w których dokonano zmiany przedmiotu faktur poprzez wskazanie, że dotyczyły projektu kadłuba <span class="anon-block">(...)</span>. Zostały one wystawione przez <span class="anon-block">A. S.</span> - <span class="anon-block">N.</span> w imieniu <span class="anon-block"> (...)</span>, w sytuacji gdy wymieniona nie była w tym czasie nawet uprawniona do reprezentacji tej spółki i było to niezgodne z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040540535" title="Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ()">ustawy o podatku od towarów i usług</a>, gdyż do wystawienia noty korygującej uprawniony był ewentualnie nabywca, tj. oskarżony, jak również zmieniało całkowicie przedmiot transakcji objętej fakturą. Obrazuje to jedynie nierzetelność tych faktur i dowolność ich wytwarzania.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">A. F.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Dano im wiarę w części, w jakiej pozostają w zgodności z poczynionymi ustaleniami faktycznymi. Świadek nie może być uznana za osobę obiektywną, gdyż pozostawała w związku z oskarżonym, jak również wspólnie z nim uczestniczyła w działalności gospodarczej, odgrywając min. istotną rolę w kontaktach ze spółkami rodziny <span class="anon-block">N.</span>, była też formalnie zatrudniona w <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> na stanowisku kierownika produkcji. Ma z tych powodów osobisty interes w podważaniu podstaw odpowiedzialności oskarżonego. Świadek posiadała na wskazany temat dużą wiedzę, co wynika z jej zeznań. Niemniej zauważyć należy, że jej relacje wynikające z faktu złożenia zawiadomienia o przestępstwie (10.06.2015 r.) skoncentrowane były głównie na zarzutach popełnienia przestępstw polegających na wyłudzeniu przez członków rodziny <span class="anon-block">N.</span> dotacji z programów unijnych i obciążaniu wymienionych za rzekome nierozliczenie się ze współpracy z <span class="anon-block"> (...)</span> w czasie, gdy wraz z oskarżonym zaczęli się dystansować od ich działalności i prezentować jako pokrzywdzeni przez nich. Wskazywanych przez siebie okoliczności nie dostrzegała natomiast w okresie podjęcia i utrzymywania współpracy, choć w wielu aspektach niewątpliwie powinna, gdyż o kwestiach wzajemnych powiązań spółek rodziny <span class="anon-block">N.</span> i fasadowym charakterze ich władz było jej wiadomo. Świadek nie wyjaśniła min. w sposób dostateczny powodów wyrażenia zgody na opisywany przez siebie mechanizm "odkupowania wszystkiego" od <span class="anon-block">N.</span>, sprowadzający się w znacznej mierze do transferowania pieniędzy przez <span class="anon-block"> (...)</span> i sztucznego wywindowania wartości produkowanej formy <span class="anon-block">(...)</span>. Jej zeznania w żaden sposób nie podważają faktu, że faktury objęte aktem oskarżenia miały charakter nierzetelny i nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych i są co do tego niejasne (min. k. 626 o. - 626o., 330 - 330 o.). Z jej zeznań wynikało również, że nie było żadnego faktycznego nadzoru nad wykonywaniem formy, bo za taki nie sposób uznać opisywanego przesyłania zdjęć dla <span class="anon-block">A. N.</span>, który przecież nie miał żadnych uprawnień. Świadek wskazała nadto na dokonywanie na rzecz <span class="anon-block"> (...)</span> płatności gotówkowych (czemu pierwotnie zaprzeczała w postępowaniu podatkowym), przy czym stwierdziła, że sama przekazywała pieniądze w gotówce dla <span class="anon-block">N.</span>, nie otrzymując nawet potwierdzenia płatności i dopiero księgowa zwróciła jej uwagę, że przy takich kwotach powinni mieć potwierdzenie odbioru, co w realiach faktycznej działalności gospodarczej uznać należy za praktyki niespotykane. Nie odniosła się w ogóle do transakcji na rachunku oskarżonego związanych z przelewami od <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span>, choć z pewnością miała na ten temat wiadomości. Wiarygodność świadka w tym zakresie jest zdaniem sądu mocno ograniczona, gdyż wspiera linię obrony.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">A. I.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Dano im wiarę. Z zeznań świadka wynika, że na zlecenie A. <span class="anon-block">N.</span> i w oparciu o dostarczoną przez niego dokumentację patentową wykonał min. projekt kadłuba łodzi <span class="anon-block">(...)</span>, przy czym nie był w stanie stwierdzić, czy był to patent już uzyskany, czy jedynie zgłoszony do uzyskania. Faktycznie nie budzi przy tym wątpliwości, że patentu A. <span class="anon-block">N.</span> nie posiadał. Świadek był również jeden raz obecny w zakładzie oskarżonego, kiedy forma ta była już gotowa, wykonał również uprzednio niezbędne rysunki i obliczenia. Początkowo A. <span class="anon-block">N.</span> oferował mu szeroki zakres współpracy, również w zakresie odnoszącym się do projektowania łodzi <span class="anon-block">(...)</span>, niemniej w październiku 2013 r. został poinformowany o zatrzymaniu współpracy i ostatecznie wykonał jedynie projekt kadłuba. Świadek wskazał, że otrzymał za to wynagrodzenie w kwocie łącznej 26.000 Euro, co stoi w rażącej sprzeczności z wysokością kwot objętych fakturami za "inżynierię do projektu" jakie wystawiała <span class="anon-block"> spółka (...)</span> (pomijając fakt, że wynikało to dopiero z (nieprawidłowych) korekt faktur pierwotnie wystawianych za "inżynierię" do w ogóle innych jachtów. Należy zauważyć, że całość kosztów wykonania jachtu typu <span class="anon-block">(...)</span> świadek, nawet jeśli zupełnie szacunkowo, określał na 1.200.000 Euro, a oskarżony za wykonanie formy kadłuba miał uzyskać blisko 4 miliony zł.</p> <p>Zeznania świadka pozostają w zgodności z treścią jego oświadczenia pisemnego, przedstawionego w toku kontroli podatkowej, gdzie jednak nie zawarto zapłaconej mu faktycznie kwoty. Świadek wskazał tam jedynie, że łączny koszt projektu łodzi <span class="anon-block">(...)</span> wynosi 100.000 Euro, przy czym jego <span class="anon-block"> spółka (...)</span> wykonała jedynie małą część, realizując tylko obliczenia matematyczne kadłuba (k. 118 - 119 zał. 2).</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">A. O.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Należało podzielić z zastrzeżeniem, że świadek wielokrotnie ogólnikowo donosiła się do przedmiotu zeznań, była zaś bardzo blisko powiązana z działalnością rodziny <span class="anon-block">N.</span>, była zatrudniona w <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span>, jak i <span class="anon-block"> (...)</span> i z pewnością posiadała na ten temat wiele informacji, których nie przedstawia. Świadek była zaufaną osobą <span class="anon-block">A. S.</span> - <span class="anon-block">N.</span>, jej osobistą asystentką. Ówcześnie nosiła nazwisko <span class="anon-block">S.</span> i tak była min. określana w zeznaniach <span class="anon-block">A. F.</span>.</p> <p>W świetle zeznań świadka nie budzi wątpliwości, że w obu wymienionych spółkach osobą decyzyjną była w szczególności <span class="anon-block">A. S.</span> - <span class="anon-block">N.</span> a nie formalni prezesi i to wymieniona decydowała min. o wystawianiu faktur. Świadek na jej polecenie sporządziła również dowody <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">KP</a> dotyczące płatności gotówkowych <span class="anon-block"> (...)</span>, niemniej zeznała, że nie była świadkiem przekazywania pieniędzy. Również z zeznań męża świadka, tj. <span class="anon-block">M. O. (2)</span> wynika, że oboje w pewnym momencie zdecydowali się faktycznie uciec z <span class="anon-block">W.</span>, gdyż narastały w nich obawy przed odpowiedzialnością, skalą i konsekwencjami dostrzeganych nieprawidłowości.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania A. <span class="anon-block">R.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Dano wiarę. Świadek zatrudniona była w <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> w charakterze księgowej i wykonywała pracę wraz z <span class="anon-block">A. F.</span> w <span class="anon-block">B.</span>, później zaś okresowo przebywała wraz z członkami rodziny <span class="anon-block">N.</span> we <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">F. (...)</span>. W świetle jej zeznań nie budzi wątpliwości, że <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> w istocie zarządzana była przez <span class="anon-block">A. S.</span> - <span class="anon-block">N.</span>, jak i jej córkę - <span class="anon-block">K.</span>. Świadek utrzymywała, że <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> nie zapłaciła należności na rzecz oskarżonego za projekt <span class="anon-block">(...)</span> (<span class="anon-block"> (...)</span> o.), co doprowadziło do konfliktów i popsuło wcześniejszą dobrą współpracę, niemniej świadek , być może nie mając wiedzy, nie odniosła się do kwestii płatności dokonanych na rachunek oskarżonego, ani potwierdzenia przez wymienionego otrzymania całości środków finansowych.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania B. <span class="anon-block">N.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Dano wiarę, jakkolwiek świadek z uwagi na upływ czasu zasadniczo potwierdziła jedynie fakt brania udziału w kontroli podatkowej oskarżonego, z czego sporządzony został stosowny protokół, odwołując się do ustaleń i okoliczności w nim szczegółowo zawartych.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania D. di <span class="anon-block">G.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Dano wiarę. Świadek jest przedstawicielem <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, która świadczyła usługi doradcze, księgowe i prawne na rzecz <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> w zakresie uzyskania dofinansowania unijnego. Świadek z tego tytułu kontaktował się z J.A. <span class="anon-block">P.</span> i dowiedział się, że jest on prezesem <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span>, jednak był tym zaskoczony, gdyż o sprawach spółki rozmawiał wyłącznie z <span class="anon-block">K. N.</span>. Zwraca uwagę, że do rozwiązania umowy ze <span class="anon-block"> spółką (...)</span> doszło w rezultacie nieregulowania należności a nawet przedstawiania spreparowanych dowodów wpłaty (k. 3031 o.).</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">D. W.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Dano wiarę. Świadek była członkiem zarządu <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, wykonującej usługi doradczo księgowe dla <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> w ramach projektu pozyskania środków unijnych. <span class="anon-block"> Spółka (...)</span> brała udział w rozliczaniu projektu i świadek była obecna w siedzibie oskarżonego w czasie przeprowadzenia kontroli <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">E. Z.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Dano wiarę z zastrzeżeniem, że świadek, będąc właścicielką biura księgowego prowadzącą sprawy oskarżonego starała się wspierać linię obrony, kwestionując prawidłowość kontroli podatkowej i ustaleń w zakresie dopuszczalności wystawiania faktur korygujących (choć wydano w tym zakresie prawomocne decyzje), jak również minimalizując zakres wiedzy oskarżonego w zakresie dokumentacji księgowej. Natomiast świadek w ocenie sądu nie dysponowała wiedzą na temat rzeczywistych relacji pomiędzy oskarżonym a spółkami rodziny <span class="anon-block">N.</span>, ani płatności dokonywanych między nimi, jak również rzetelności wystawianych faktur, wobec czego jej zeznania nie wnoszą okoliczności znaczących.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">G. F.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Dano wiarę. Świadek brał udział w wykonywaniu prac przy formie kadłuba <span class="anon-block">(...)</span>. Wskazał, że według jego wiedzy elementy szkieletu do budowy formy dostarczyła <span class="anon-block"> firma (...)</span> i były one przywiezione do siedziby w <span class="anon-block">B.</span>. Natomiast jeśli chodzi o nadzór, to nie miał żadnej wiedzy, aby był on wykonywany przez osoby z zewnątrz, co najwyżej przez oskarżonego osobiście.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">G. P.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Dano wiarę, jakkolwiek świadek nie dysponował istotnymi informacjami. Był zatrudniony przez oskarżonego i w związku z tym wyjeżdżał do <span class="anon-block">W.</span>, wykonując tam prace nie związane bezpośrednio z zarzutami aktu oskarżenia.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">J. H.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Dano wiarę. Świadek jako pracownik <span class="anon-block"> spółki (...)</span> miała kontakt z działalnością <span class="anon-block"> spółki (...)</span> i przekazywaniem dokumentów oraz wyciągów bankowych. Podała min., że w imieniu tej spółki występowała <span class="anon-block">A. S.</span> - <span class="anon-block">N.</span>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">J. A.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Dano wiarę w zakresie odnoszącym się do pełnienia funkcji prezesa <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span>. Nie budzi wątpliwości, że świadek powiązany był również wcześniej z przedsięwzięciami rodziny <span class="anon-block">N.</span> w <span class="anon-block"> (...) spółki (...)</span>. Rola wymienionego w <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> była całkowicie fasadowa i nie podejmował żadnych decyzji. Co więcej, przyjąć należy, że podpisywał dokumenty w ogóle nie znając ich treści, bądź nawet czyste kartki. Nie włada językiem polskim. Nie miał wiedzy o przepływach finansowych, ani nie orientował się w sprawach spółki. Świadek aktualnie obawia się bardzo własnej odpowiedzialności i wydaje się, że nie jest nawet w pełni zorientowany co do zakresu wykorzystania jego osoby, natomiast niewątpliwie godził się na funkcjonowanie w takim charakterze. Jego znajomym jest również <span class="anon-block">S. B.</span>, którego uczyniono fasadowym prezesem spółki <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">K. G.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Dano wiarę. Świadek pracował przy budowie formy <span class="anon-block">(...)</span>. Zwrócić należało uwagę na zeznania, że jego zdaniem niemożliwe byłoby późniejsze odformowanie kadłuba, gdyż wymagałoby gruntowanej przebudowy hali, która była do tego za mała. Gotowy produkt w postaci formy w ogóle nie dałby się wyciągnąć z hali (faktycznie formę później pocięto, żeby ją usunąć). Świadek jednak wolał się na ten temat nie wypowiadać, choć oskarżony jego zdaniem zdawał sobie z tego sprawę.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">M. Ł.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Dano wiarę. Świadek prowadziła w przeszłości księgowość spółek prowadzonych przez <span class="anon-block">A. S.</span> - <span class="anon-block">N.</span>. Wskazała, że jej zdaniem dochodziło do licznych nieprawidłowości w zakresie funkcjonowania tych spółek.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">M. O.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Należało podzielić. Świadek związany był z działalnością spółek rodziny <span class="anon-block">N.</span> poprzez swoją żonę, <span class="anon-block">A. O. (2)</span> i wraz z nią przebywał we <span class="anon-block">W.</span>. Został zresztą przy tej okazji powołany na fasadowego prezesa zarządu spółki reklamowej wykorzystywanej przez wymienionych, na co faktycznie do pewnego czasu się godził, później jednak z żoną zdecydowali się wrócić do Polski, obawiając się konsekwencji uwikłania w działalność <span class="anon-block">N.</span>. Zeznania świadka wskazują na fasadowy charakter władz wspomnianych spółek, jak i samych podmiotów. Zwrócić należy min. uwagę, że na pytania odnoszące się do siedziby <span class="anon-block"> spółki (...)</span> wskazał, że nawet nie wie, czy coś takiego w ogóle istniało (1710).</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">M. P.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Dano im wiarę, świadek powiązana była z rodziną <span class="anon-block">N.</span> i była zatrudniona formalnie w <span class="anon-block"> spółce (...)</span>, faktycznie jednak wykonując prace opiekunki ich dziecka.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania M. <span class="anon-block">S.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Dano wiarę. Świadek brał udział w wykonywaniu prac przy budowie formy <span class="anon-block">(...)</span>, jak również wcześniej w pracach wykonywanych przez firmę oskarżonego we <span class="anon-block">W.</span>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania P. <span class="anon-block">P.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Należało podzielić. Świadek jako pracownik oskarżonego, stolarz, brał udział w pracach związanych min. z budową formy jachtu <span class="anon-block">(...)</span>, jak również wcześniejszych pracach wykonywanych we <span class="anon-block">W.</span> dla <span class="anon-block">A. N.</span>, nie mających bezpośredniego związku z zarzutami aktu oskarżenia.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">P. T.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Można je podzielić co do bezspornego faktu, że pełnił funkcję prezesa w <span class="anon-block"> spółce (...)</span>, w pozostałym zakresie nie są wiarygodne. Świadek z pewnością przy objęciu tej funkcji nie kierował się altruistycznymi pobudkami i miał kontakty z rodziną <span class="anon-block">N.</span> poprzez swojego syna <span class="anon-block">F. T.</span>, związanego ówcześnie z <span class="anon-block">K. N.</span>. Nie budzi zdaniem sądu wątpliwości fakt, że świadek był jedynie figurantem, pozbawionym realnego wpływu na jakiekolwiek decyzje, czego zresztą nie próbował ukrywać (k. 2999 o.).</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">T. B.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Do zeznań świadka podejść należy z ostrożnością. Świadek w imieniu <span class="anon-block"> spółki (...)</span> miał wykonywać usługi, niemniej ich charakter nie jest do końca jasny. Zauważyć należy, że to świadek w imieniu w/w spółki przedstawił formalne rekomendacje dla oskarżonego skierowane do <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> w "procedurze przetargowej" na potrzeby dofinasowania z <span class="anon-block"> (...)</span> (k. 578 zał.2), a w zeznaniach twierdził, że odradzał oskarżonemu to przedsięwzięcie jako niewiarygodne. Zabezpieczono też faktury wystawiane przez <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">Y.</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...)</span>, które według zeznań świadka z postepowania przygotowawczego miały dotyczyć wykonania z płyty <span class="anon-block"> (...)</span> form kadłubów łódek o różnych rozmiarach, w tym o oznaczeniu <span class="anon-block"> (...)</span> 26, wskazanym w treści faktury. Tak też wynikało z oświadczenia złożonego przez świadka Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">R.</span> (k. 69 zał. 2). Później świadek twierdził jednak, że faktury z grudnia 2013 r. dotyczyły jednego modelu. Brak jest przy tym jakichkolwiek umów stanowiących podstawę wystawienia tych faktur. Nadmienić trzeba, że <span class="anon-block"> spółka (...)</span> zgodnie z umową nie miała się zajmować dostarczeniem form innych jachtów a jedynie produkcją formy <span class="anon-block">(...)</span>. W tym akurat zakresie świadek nie kojarzył, aby wykonywał do niej elementy, gdyż w przypadku łodzi o takich rozmiarach byłoby to problematyczne ze względu na transport (k. 2856). W toku rozprawy natomiast już taką możliwość wprost potwierdzał. Budzi to wątpliwości, gdyż rozmiar formy <span class="anon-block">(...)</span> był znaczny i z pewnością charakterystyczny. Nie ulega wątpliwości, że do budowy formy <span class="anon-block">(...)</span> użyto elementów wycinanych z płyt <span class="anon-block"> (...)</span>, które przywieziono od producenta zewnętrznego, gdyż oskarżony nie dysponował maszyną do ich wycinania, jest zatem prawdopodobne, że wykonano je w <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">Y.</span>, nie znajduje to jednak odpowiedniego odzwierciedlenia w dokumentach. Wartość tych faktur łącznie nieco przekracza 100.000 zł., więc jeśli dotyczyły formy <span class="anon-block">(...)</span> wskazuje to poniekąd na rzeczywistą jej wartość.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">T. G.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Dano wiarę. Świadek jako pracownik <span class="anon-block"> (...)</span> Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">O.</span> brała udział w kontroli <span class="anon-block"> spółki (...)</span> w zakresie podatku VAT, czego wynikiem było sporządzenie protokołu z dnia 09 grudnia 2016 r.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">W. K.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Do świadka odnieść należy zastrzeżenia analogiczne do zeznań <span class="anon-block">T. B.</span>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w <span class="anon-block">O.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Należało podzielić, dokument urzędowy.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w <span class="anon-block">W.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Należało podzielić, dokument urzędowy.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>decyzja Dyrektora <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Należało podzielić, dokument urzędowy.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">G.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Należało podzielić, dokument urzędowy.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>decyzja Naczelnika <span class="anon-block"> (...)</span> Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">O.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Należało podzielić, dokument urzędowy.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>kopie akt kontroli podatkowej</p> </td> <td colspan="10"> <p>Należało podzielić, dokument urzędowy.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>kopie akt postępowania podatkowego</p> </td> <td colspan="10"> <p>Należało podzielić, dokument urzędowy.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>opinia w sprawie wyłudzenia dotacji</p> </td> <td colspan="10"> <p>Uwzględniono.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>rejestry zakupów, sprzedaży i kopie faktur VAT</p> </td> <td colspan="10"> <p>Uwzględniono jako materiał dowodowy przy przyjęciu ustalonego zakresu nierzetelności.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>protokół kontroli podatkowej</p> </td> <td colspan="10"> <p>Należało podzielić, dokument urzędowy.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>umowa o dostawę pod klucz</p> </td> <td colspan="10"> <p>Uwzględniono jako materiał dowodowy.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>umowa konsorcjum</p> </td> <td colspan="10"> <p>Uwzględniono jako materiał dowodowy.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>wyrok WSA w Olsztynie</p> </td> <td colspan="10"> <p>Należało podzielić, dokument urzędowy.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>Zgromadzony w sprawie materiał dowody wskazuje w ocenie sądu w sposób niewątpliwy, że oskarżony istotnie dopuścił się popełnienia zarzuconych mu czynów, sprowadzających się do posługiwania się w okresie od 29 października 2013 r. do 3 kwietnia 2014 r. nierzetelnymi fakturami VAT o wskazanych w akcie oskarżenia numerach, wykorzystując je do sporządzenia nierzetelnych rejestrów i deklaracji VAT, w których podał nieprawdę, tj. dane niezgodne ze stanem rzeczywistym w zakresie wysokości podatku naliczonego i wprowadzał w ten sposób w błąd pracowników organu podatkowego poprzez zawyżenie podatku naliczonego o łączną kwotę 685.908,55 zł., doprowadzając do uszczuplenia podatku należnego w kwocie 416.103 zł. (tj. za październik 64.439 zł., za listopad 188.957 zł. i grudzień 162.707 zł. Rozważając kwalifikację prawną tego zachowania sąd uznał jednak, że brak jest wystarczających podstaw do przypisania oskarżonemu zachowań wyczerpujących dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294)">art. 294 k.k.</a>, jak to przyjęto w akcie oskarżenia. Z ustalonego stanu faktycznego bezspornie wynika, co wskazano także w akcie oskarżenia, że w przedmiotowej sprawie nie doszło do doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem Skarbu Państwa poprzez bezpodstawny zwrot (wyłudzenie) podatku VAT, a tym samym wskazanego w akcie oskarżenia zaboru podatku naliczonego. Istotą działalności oskarżonego było zaniżenie podatku, który to skutek (tzw. uszczuplenie należności publicznoprawnej) niewątpliwie nastąpił. Oskarżony nie występował jednak o zwrot podatku VAT i do takiego zwrotu nigdy nie doszło. Dopuszczalna jest koncepcja kwalifikowania działania polegającego na wyłudzeniu podatku VAT jako przestępstwa powszechnego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, jednakże tylko wtedy, gdy sprawca zrealizuje znamiona ustawowe tego występku. Musi on zatem działać z zamiarem kierunkowym, a więc w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przez doprowadzenie organu finansowego do wypłaty z mienia Skarbu Państwa wskazanych przez siebie kwot pieniężnych, stosując oszukańcze zabiegi wprowadzające ten organ w błąd co do powstania dającego tytuł wypłaty obowiązku podatkowego. Natomiast zachowanie polegające na nieodprowadzeniu za dany okres rozliczeniowy podatku prowadzi oczywiście do uniknięcia wydatku z własnego mienia podatnika kosztem uszczuplenia spodziewanego dochodu Skarbu Państwa, ale jako takie nie stanowi niekorzystnego rozporządzenia mieniem z majątku Skarbu Państwa i pozostaje poza zakresem znamion oszustwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a>. Przestępstwo oszustwa obejmuje bowiem zachowanie, którego istota sprowadza się do wzajemnej aktywności sprawcy i rozporządzającego mieniem. Z uwagi na sposób ustalania wysokości zobowiązania podatkowego za dany okres rozliczeniowy, dokonywanego samodzielnie przez podatnika bez udziału odpowiedniego organu podatkowego, nieuiszczenie należności podatkowej stanowi dyspozycję majątkową podatnika bez jakiejkolwiek czynności ze strony organu podatkowego. Brak jest zatem konstytutywnego dla oszustwa elementu rozporządzenia mieniem dokonywanego przez odpowiedni organ podatkowy. Przyjmuje się, że istotą działania sprawcy przestępstwa oszustwa jest wprowadzenie pokrzywdzonego w błąd lub wykorzystanie takiego błędu, przy czym uzyskanie mienia następuje formalnie na skutek samodzielnej i dobrowolnej dyspozycji pokrzywdzonego, co odróżnia oszustwo od innych przestępstw przeciwko mieniu. Cechą charakterystyczną odróżniającą oszustwo od innych przestępstw przeciwko mieniu jest zatem dobrowolne rozporządzenie mieniem na rzecz sprawcy, co w przedmiotowej sprawie bezspornie nie nastąpiło. Dlatego też w ocenie Sądu działanie oskarżonego, który przyjął nierzetelne faktury, aby uzyskać możliwość pomniejszenia należnego podatku VAT, należało zakwalifikować z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> (w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>). Nie stwierdzono, aby oskarżony usiłował chociażby doprowadzić do wypłaty nienależnego zwrotu podatku VAT. Można by wprawdzie rozważać jego odpowiedzialność w kategoriach potencjalnego współsprawstwa w wyłudzeniu podatku VAT również przez inne podmioty, jednak oznaczałoby to niedopuszczalne wyjście poza granice aktu oskarżenia w przedmiotowej sprawie, analogicznie jak (niewątpliwie wchodzące w grę) rozważenie współsprawstwa w wyłudzeniu dotacji z PARP. Zdaniem sądu, uwzględniając czas popełnienia ustalonych zachowań i obowiązujący wówczas względniejszy stan prawny, stwierdzić należało, że przestępstwo <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 k.k.</a>, jakie można przypisać oskarżonemu uległo przedawnieniu jeszcze przed wniesieniem aktu oskarżenia, co skutkuje umorzeniem postępowania (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 6)">art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.</a>).</p> <p>Z analogicznych powodów należało przyjąć, że w przypadku oskarżonego nie doszło do wypełnienia znamion przestępstwa skarbowego określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 76;art. 76 § 1)">art. 76 § 1 k.k.s.</a> Przepis ten jest odpowiednikiem przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> i penalizuje podejmowanie oszukańczych zabiegów poprzez podanie danych niezgodnych ze stanem rzeczywistym lub zatajenie rzeczywistego stanu rzeczy i wprowadzenie w błąd właściwego organu, czego skutkiem jest narażenie na nienależny zwrot podatkowej należności publicznoprawnej, w szczególności podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, podatku akcyzowym, zwrot nadpłaty lub jej zaliczenie na poczet zaległości podatkowej lub bieżących albo przyszłych zobowiązań podatkowych. Jak wskazano wyżej, oskarżony nie zwracał się o zwrot nadpłaty, ani jej zaliczenie. Natomiast poprzez podanie nieprawdy w deklaracjach VAT oskarżony bez wątpienia naraził podatek na uszczuplenie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 53;art. 53 § 28)">art. 53 § 28 k.k.s.</a>), co stanowi realizację znamion przestępstwa skarbowego określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56 § 1 k.k.s.</a> Natomiast poprzez posługiwanie się fikcyjnymi fakturami VAT wypełnił znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62 § 2 k.k.s.</a>, jak również nierzetelnie prowadził księgę w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 61;art. 61 § 1)">art. 61 § 1 k.k.s.</a> Tym samym dopuścił się popełnienia przestępstwa skarbowego w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 k.k.s.</a>, przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 k.k.s.</a> (uwzględniając względniejsze brzmienie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62 § 2 k.k.</a>s w okresie popełnienia czynu).</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.3. Warunkowe umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.4. Umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.5. Uniewinnienie</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i <br/>środki związane z poddaniem sprawcy próbie</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się <br/>do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="4"> <p>II</p> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> <p>Wymierzając karę za przypisane przestępstwo skarbowe sąd miała na uwadze jego społeczną szkodliwość, umyślne zawinienie, jak i wysokość uszczuplonej należności publicznoprawnej. Wziął pod uwagę również niekaralność oskarżonego oraz okoliczności wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.s.</a> Wymierzył oskarżonemu karę pozbawienia wolności i grzywny jak w części dyspozytywnej, uznając te kary za odpowiednie. Wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby lat 3, uwzględniając dotychczasową niekaralność oskarżonego.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.inne zagadnienia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, <br/>a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>W zakresie wniosku o orzeczenie przepadku korzyści majątkowej – sąd uwzględnił stanowisko wyrażone w ostatnim okresie przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12 lutego 2025 r. (II KK 549/24), w którym wskazano, że Z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 15;art. 15 § 1)">art. 15 § 1 k.k.s.</a> wynika, że należność publicznoprawna uszczuplona na skutek popełnienia czynu zabronionego nie przestaje być należnością wymagalną na podstawie innych przepisów, którą wierzyciel publiczny może egzekwować, niezależnie od orzeczenia zapadłego w postępowaniu karnym skarbowym. Podmiot zobowiązany do uiszczenia świadczenia publicznoprawnego, który w związku z popełnieniem przestępstwa lub wykroczenia skarbowego tego zaniechał, nie zostaje przecież zwolniony z zobowiązania do uiszczenia zaległej należności, mimo pociągnięcia go do odpowiedzialności karno-skarbowej. Tym samym trudno jest mówić o powstaniu po stronie sprawcy, będącego jednocześnie podmiotem zobowiązanym do uiszczenia danej należności publicznoprawnej, korzyści majątkowej z tytułu popełnienia czynu zabronionego.</p> <p>Sąd Najwyższy przyjął w szczególności, że orzeczenie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 33;art. 33 § 1)"> <span class="underline"> <!-- -->art. 33 § 1</span> k.k.s.</a> środka karnego przepadku korzyści majątkowej lub ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku takiej korzyści możliwe jest dopiero wtedy, gdy brak jest podstaw do uzyskania przez Skarb Państwa zwrotu osiągniętej przez sprawcę korzyści majątkowej lub jej równowartości pieniężnej na innej podstawie, analogicznie jak Sąd Najwyższy przyjął to w stosunku do przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1;art. 45 § 1 zd. 2)">art. 45 § 1 zd 2 k.k.</a>, którego odpowiednik stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 33;art. 33 § 1)"> <span class="underline"> <!-- -->art. 33 § 1</span> k.k.s.</a> - por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 2019 r., <span class="underline"> <!-- -->IV KK 486/17</span>. W orzeczeniu tym Sąd Najwyższy wyraził pogląd, że mimo iż z literalnego brzmienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)"> <span class="underline"> <!-- -->art. 45 § 1</span> k.k.</a> wynika, że przepadku korzyści majątkowej lub jej równowartości nie orzeka się w całości lub w części wtedy gdy korzyść lub jej równowartość podlega zwrotowi pokrzywdzonemu lub innemu podmiotowi, to nawet gdy, jak w danej sprawie, mamy do czynienia nie z dwoma różnymi podmiotami, ale z jednym i tym samym podmiotem uprawnionym z różnych tytułów (ponieważ wpływy z podatku VAT są dochodem budżetu Państwa, a przepadek równowartości korzyści majątkowej, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)"> <span class="underline"> <!-- -->art. 45 § 1</span> k.k.</a> orzekany jest również na rzecz Skarbu Państwa) powyższe nie przesądza o kompetencji sądu do zastosowania ww. instytucji także w zakresie kwoty podatku VAT. Z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1;art. 45 § 1 zd. 2)"> <span class="underline"> <!-- -->art. 45 § 1</span> zd. 2 k.k.</a> da się bowiem wyinterpretować, że pierwszeństwo, zdaniem ustawodawcy, ma zwrot należności w procedurze administracyjnej. Odmienna interpretacja powołanej regulacji mogłaby prowadzić do dwukrotnego uzyskania przez Skarb Państwa w istocie tej samej należności, co skutkowałoby niesłusznym wzbogaceniem tego podmiotu i jednocześnie stawiałoby dłużników Skarbu Państwa w zdecydowanie gorszej sytuacji niż dłużników innego podmiotu.</p> <p>Mając powyższe argumenty na uwadze uznać należało, że w sytuacji oskarżonego <span class="anon-block">K. C.</span>, który jedynie zaniżył należność podatkową nie uzyskując jej faktycznego zwrotu i jest zobowiązany do jej uiszczenia na podstawie prawomocnej decyzji, orzekanie wnioskowanego przepadku jest niezasadne.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>7.  <strong> <!-- -->KOszty procesu </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="12"> <p>Zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> Pomimo umorzenia postępowania w zakresie czynu opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 8 § 1 pkt. 1)">pkt I</a> oskarżony rzeczywiście dopuścił się całości zarzuconych mu zachowań, których jedynie kwalifikacja prawna jest specyficznie podwojona w rozumieniu konstrukcji zbiegu idealnego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 8;art. 8 § 1)">art. 8 § 1 k.k.s.</a>). Tym samym oskarżony powinien w całości ponieść koszty procesu i brak jest zdaniem sądu podstaw do stosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 630)">art. 630 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.Podpis</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> </table>