I GSK 795/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Pietrasz (spr.) Sędzia NSA Henryk Wach Sędzia del. WSA Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2020 r. sygn. akt V SA/Wa 2205/19 w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, przypadającej do zwrotu do budżetu powiatu oddala skargę kasacyjną UZASADNIENIE Wyrokiem z 24 września 2020 r. sygn. akt V SA/Wa 2205/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości dotacji przypadającej do zwrotu. Od przedmiotowego wyroku J. M. złożył skargę kasacyjną. Na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), skargę oparł na następujących podstawach, tj. na naruszeniu prawa materialnego, tj.: - art. 90 ust. 3a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2017 r., poz. 2198 ze zm., dalej: u.s.o.) polegającym na nieuzasadnionym przyjęciu, że dotacja, o której mowa w art. 90 ust. 3a u.s.o. może zostać wypłacona po zakończeniu roku budżetowego, na który została przyznana lub z naruszeniem terminu wynikającego z tego przepisu z jednoczesnym wymogiem jej rozliczenia wydatkami poniesionymi w roku budżetowym, w którym dotacja ta została przekazana; - z rażącym naruszeniem art. 251 ust. 1 ustawy z dnia 28 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2077 ze zm., dalej: u.f.p.) w zw. z § 6 ust. 9 uchwały Rady Powiatu w Siedlcach z dnia 29 kwietnia 2016r. w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji dla niepublicznych szkół i placówek oświatowych prowadzonych na terenie powiatu siedleckiego przez inne podmioty niż jednostki samorządu terytorialnego oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania poprzez niewłaściwe zastosowanie i wydanie decyzji zobowiązującej do zwrotu dotacji. Skarżący kasacyjnie wniósł na podstawie art. 188 p.p.s.a. o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku WSA w Warszawie z dnia 24 września 2020 r., sygn. akt V SA/Wa 2205/19 oraz na podstawie art. 135 p.p.s.a. wniósł o uchylenie decyzji SKO w S. z dnia [...] października 2019 r. oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji Starosty S. z dnia [...] lipca 2019 r. i umorzenie postępowania. Na wypadek nieuwzględnienia powyższego, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy WSA w Warszawie do ponownego rozpoznania i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Oświadczył, że zrzeka się przeprowadzenia rozprawy. Argumenty na poparcie powyższych zarzutów zostały przedstawione w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. Organ nie skorzystał z możliwości wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 182 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony w terminie czternastu dni od doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Wobec tego, że z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym w składzie trzyosobowym. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 183 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Jeżeli nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Według art. 193 zdanie drugie p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. W ten sposób wyraźnie został określony zakres, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wydany wyrok, w przypadku gdy oddala skargę kasacyjną. Regulacja ta, jako mająca charakter szczególny, wyłącza zatem przy tego rodzaju rozstrzygnięciach odpowiednie stosowanie do postępowania przed tym Sądem wymogów dotyczących elementów uzasadnienia wyroku, przewidzianych w art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 193 zdanie pierwsze p.p.s.a. Omawiany przepis ogranicza wymogi, jakie musi spełniać uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną wyłącznie do, niemającej swojego odpowiednika w art. 141 § 4 p.p.s.a., oceny zarzutów skargi kasacyjnej. Przed odniesieniem się do zarzutów ujętych w skardze kasacyjnej konieczne jest przypomnienie zasad odnoszących się do konstrukcji tego środka zaskarżenia. Zgodnie z art. 176 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Zatem stosownie do art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a., podstawy kasacyjne powinny być uzasadnione. Oznacza to, że autor skargi kasacyjnej nie może ograniczyć się tylko do powołania przepisu prawa, który w jego ocenie został naruszony, ma bowiem obowiązek uzasadnić w czym upatruje uchybienia temu przepisowi. W orzecznictwie trafnie przyjmuje się, że istotnym elementem składowym skargi kasacyjnej jest, oprócz przytoczenia podstaw kasacyjnych, ich uzasadnienie. Powinno ono zawierać rozwinięcie zarzutów kasacyjnych przez wyjaśnienie, na czym konkretnie polegało naruszenie wskazanych w zarzutach przepisów. Pominięcie, czy też zbyt lakoniczne sygnalizowanie określonych zagadnień w uzasadnieniu skargi kasacyjnej skutkuje niemożnością zakwestionowania przez Naczelny Sąd Administracyjny stanowiska wyrażonego w ich zakresie przez Sąd pierwszej instancji, a przez to przyjętej przez ten sąd oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego (zob. wyrok NSA z 12.08.2021 r.). Uwzględniając powyższe standardy dotyczące skargi kasacyjnej (w tym jej uzasadnienia) sposób skonstruowania w tej sprawie tego środka zaskarżenia istotnie wpłyną na ograniczenie kontroli zaskarżonego wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny. W skardze kasacyjnej zawarto zarzuty odnoszące się do naruszenia przepisów prawa materialnego. Zarzuty te okazały się nieuzasadnione. Odnosząc się do pierwszego zarzutu w pierwszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny pragnie podkreślić, że w przypadku, gdy dotacja przyznana na 2017 r. na podstawie art. 90 ust. 3a u.s.o. jednakże przekazana beneficjentowi na początku 2018 r. podlega rozliczeniu za rok budżetowy, w który kwota dotacji została faktycznie otrzymana. W przedmiotowej sprawie część dotacji za 2017 r. faktycznie wpłynęła na konto beneficjenta na początku 2018 r., a zatem rozliczenie tej części dotacji powinno nastąpić w terminie przewidzianym dla rozliczenia dotacji za 2018 r. Czynność rozliczenia powinna zatem nastąpić na początku 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny zdecydowanie podziela stanowisko zaprezentowane w tej sprawie przez organ administracyjny oraz przez Sąd I instancji, zgodnie z którym sporne środki finansowe przekazane beneficjentowi na początku 2018 r. stanowiły wyrównanie dotacji za 2017 r. i - co należy podkreślić - mają charakter dotacji, o których mowa w ustawie o systemie oświaty. Zasadnym jest zatem przyjęcie, że przedmiotowe środki powinny zostać rozliczone wydatkami roku, w którym zostały przekazane, w tym przypadku wydatkami roku 2018. Niezrozumiałe natomiast jest odwoływanie się przez autora skargi kasacyjnej do orzecznictwa sądów administracyjnych, w których pojawił się również problem przekazania dotacji po zakończeniu roku budżetowego, ale – co należy podkreślić – na skutek ugody lub wyroku. W tych bowiem przypadkach, jak wynika z powołanego orzecznictwa, przekazana dotacja nie podlega rozliczeniu. Zauważyć jednak należy, że w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z wypłatą wyrównania dotacji za 2017 r. na skutek ugody ani też wyroku sądu. Tak przyjętego stanu faktycznego przez organy administracyjne i przez Sąd I instancji nie zakwestionował autor skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszenia art. 90 ust. 3a u.s.o. Niezasadność drugiego zarzutu wiąże się natomiast z tym, że autor skargi kasacyjnej nawet jednym słowem nie uzasadnił na czym miało polegać rażące naruszenie art. 251 ust. 1 u.f.p. w zw. z § 6 ust. 9 uchwały Rady Powiatu w Siedlcach z dnia 29 kwietnia 2016 r. Brak takiego uzasadnienie pozbawia Naczelny Sąd Administracyjny możliwości dokonania weryfikacji zaskarżonego orzeczenia z perspektywy postawionych zarzutów w skardze kasacyjnej. Jak już wskazano na wstępie ze względu na związanie granicami skargi kasacyjnej stawiane zarzuty muszą być uzasadnione przez autora skargi kasacyjnej, natomiast Naczelny Sąd Administracyjny nie może domyślać się intencji autora skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.