III RC 20/24

Sądy powszechne2025-06-10

Sygnatura

III RC 20/24

Data orzeczenia

2025-06-10

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Piotr Kawecki (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

art. 138 kro

Streszczenie

podwyższenie alimentów

Treść orzeczenia

Sygn. akt III RC 20/24 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 10 czerwca 2025 r. Sąd Rejonowy w Toruniu III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie: Przewodniczący sędzia Piotr Kawecki Protokolant st. sekr. sądowy Anna Sosnowska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2025 r. w Toruniu na rozprawie sprawy z powództwa małoletniej A. Z. działającego przez matkę K. G. przeciwko B. Z. o podwyższenie alimentów I. powództwo oddala, II. nie obciąża mał. A. Z. obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz B. Z., III. kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w. T.. Sygn. akt III RC (...) </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> K. G., działając w imieniu małoletniej A. Z., w dniu 8 stycznia 2024 r. wniosła przeciwko B. Z. pozew, domagając się podwyższenia alimentów ustalonych ugodą sądową zawartą przed Sądem Rejonowym w. T.w dniu 29 października 2021 r. w sprawie o sygn. akt (...) z kwoty 1.500 zł miesięcznie do kwoty 3.200 zł miesięcznie, począwszy od grudnia 2023 r., płatnych do 10-ego dnia każdego miesiąca do rąk matki małoletniej. W pozwie został zawarty wniosek o udzielenie zabezpieczenia poprzez zobowiązanie pozwanego do uiszczania na rzecz małoletniej A. Z., na czas trwania procesu, kwoty 3.200 zł miesięcznie. W uzasadnieniu wskazano, iż od czasu zawarcia przez rodziców małoletniej ugody w przedmiocie alimentów na rzecz małoletniej A. Z. uległy zwiększeniu potrzeby małoletniej, a także nastąpiła inflacja. Na obecne koszty utrzymania małoletniej powódki składają się: - wynajem lokalu mieszkalnego – 1.500 zł miesięcznie, - czynsz za lokal mieszkalny – 733 zł miesięcznie, - media – ok. 120 zł miesięcznie, - energia elektryczna – ok. 100 zł miesięcznie, - przedszkole – ok. 450 zł miesięcznie, - zajęcia taneczne – 200 zł miesięcznie, - paliwo – 280 zł miesięcznie, - psycholog – 180 zł miesięcznie, - stomatolog – od 200 do 800 zł ok. cztery razy w roku, - odzież i obuwie – 230 zł miesięcznie, - leki i witaminy – 100 zł miesięcznie, - środki higieniczne i kosmetyczne – 120 zł miesięcznie, - zabawki, gry edukacyjne – 100 zł miesięcznie, - środki czystości – 200 zł miesięcznie, - prezenty urodzinowe dla rówieśników małoletniej – ok. 20 zł miesięcznie, - urodziny małoletniej – ok. 1.000 zł raz w roku, - komitet rodzicielski – 60 zł jednorazowo, - rozrywka – 180 zł miesięcznie. Matce małoletniej powódki pomagają finansowo rodzice, którzy wynajęli jej i małoletniej lokal mieszkalny za kwotę 1.500 zł miesięcznie. W celu wyposażenia lokalu – matka małoletniej powódki zaciągnęła u znajomej pożyczkę na kwotę 20.000 zł. K. G. prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (...). Pozwany spotyka się z córką w co drugi weekend miesiąca, począwszy od czwartku do niedzieli do godziny 18.00, w okresie Świąt Bożego Narodzenia oraz Ś. Wielkanocnych, przez połowę czasu świątecznego oraz w okresie ferii zimowych oraz wakacji letnich – przez połowę tego okresu. Matka małoletniej powódki nie posiada dokładnej wiedzy na temat aktualnego zatrudnienia pozwanego, ale według jej wiedzy posiada on duże zaplecze finansowe. W trakcie trwania związku rodziców małoletniej powódki, pozwany był zatrudniony w banku (...) S.A. i wówczas otrzymał wynagrodzenie w kwocie ok. 6.500 zł miesięcznie, zaś po rozstaniu stron pozwany zmienił miejsce pracy na (...) zakład ubezpieczeń, gdzie wykonywał zawód (...). Następnie pozwany ponownie zmienił pracę i obecnie, według wiedzy matki małoletniej powódki, pracuje on na stanowisku project manager, gdzie może zarabiać nawet 12.000 zł. Na wysokie zarobki pozwanego wskazywać może również to, że sprzedał on swój lokal mieszkalny w W. za kwotę ok. 800.000 zł, a także zakupił samochód osobowy marki D.. Pozwany posiada również samochód osobowy marki M. (...) klasa C, ponadto dokonał zakupu domu mieszkalnego o powierzchni ok. 130 m 2, znajdującego się w Ł. pod W., które według wiedzy matki małoletniej powódki w stanie deweloperskim kosztuje ok. 1.100.000 zł. (k. 4-17) Postanowieniem z dnia 7 marca 2024 r. Sąd Rejonowy w. T. oddalił wniosek strony powodowej o udzielenie zabezpieczenia. (k. 64) Na powyższe postanowienie strona powodowa wniosła zażalenie, w którym domagała się zmiany zaskarżonego orzeczenia w zakresie oddalenia wniosku w przedmiocie udzielenia zabezpieczenia, poprzez jego uwzględnienie i zobowiązanie pozwanego B. Z. do uiszczania na rzecz małoletniej powódki A. Z. kwoty 3.200 zł miesięcznie, poczynając od dnia złożenia wniosku o zabezpieczenie, płatnej z góry do 10-tego dnia każdego miesiąca do rąk matki uprawnionej K. G., z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w razie uchybienia terminowi płatności. (k. 79-87) W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości, o oddalenie wniosku o udzielenie zabezpieczenia powództwa, a także o zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwany wskazał, że troszczy się o córkę i opiekuje się nią. Po wyprowadzce małoletniej do T., którą to decyzję podjęła wyłącznie matka dziecka, pozwany nadal dąży do częstych spotkań z córką i chce czynnie uczestniczyć w jej życiu i wychowaniu. Przeznacza dodatkowe środki pieniężne na utrzymanie małoletniej i zakup jej zabawek, książek czy odzieży i obuwia. Dotychczas kilkukrotnie zdarzały się sytuacje w których matka małoletniej prosiła pozwanego o dodatkową pomoc finansową – w wyniku której pozwany przekazywał jej dodatkowe środki pieniężne na zrealizowanie dodatkowych potrzeb małoletniej, w tym organizację urodzin małoletniej w przedszkolu, zakup prezentów dla cioć z przedszkola czy zakup wyprawki do przedszkola. W czasie spotkań z córką pozwany stara się zapewnić dziecku aktywne spędzanie czasu – zabiera córkę do kina, zoo, rodzinnych parków tematycznych. Pozwany wskazał także, że po okresie uczęszczania małoletniej do prywatnego żłobka, a następnie przedszkola pozwany dobrowolnie płacił wyższe kwoty alimentów – stawka żłobka pierwszy raz wzrosła o 100 zł, następnie, w ostatnim miesiącu żłobka o 500 zł, dlatego w grudniu 2022 r. pozwany przelał na rachunek bankowy matki małoletniej kwotę 1.800 zł. W przypadku przedszkola, pozwany przelewał co miesiąc matce małoletniej 1.550 zł – 50 zł stanowiło połowę podwyżki. W późniejszym okresie matka małoletniej podjęła decyzję o zmianie przedszkola małoletniej na przedszkole państwowe, którego koszty są znacznie niższe względem poprzedniego, co zmniejszyło potrzeby finansowe córki, lecz mimo zmiany przedszkola pozwany nadal płaci na utrzymanie małoletniej uzgodnioną kwotę 1.500 zł miesięcznie. Zdaniem pozwanego, matka małoletniej zawyżyła wskazane w pozwie koszty utrzymania córki, zaś część ze wskazanych kosztów pokrywa także pozwany. B. Z. wskazał, że od 2024 r. pracuje na stanowisku Ekspert ds. (...) w firmie (...) i obecnie jego wynagrodzenie wynosi 13.600 zł brutto miesięcznie. Pozwanemu przysługuje również premia roczna w wysokości 10% rocznego wynagrodzenia za wyniki w pracy. Pozwany pozostaje w nieformalnym związku z I. M. – w dniu 16 lutego 2024 r. parze urodziła się wspólna córka. Z tytułu zobowiązań kredytowych zaciągniętych w celu zakupu nieruchomości pozwany comiesięcznie spłaca raty w wysokości 6.237,76 zł i 786,37 zł. Na pozostałe wydatki pozwanego składają się: abonament telewizyjny i internet – 200,99 zł, abonament telefoniczny – 129,08 zł, kanalizacja i wodociągi – 148,61 zł, gaz – 842,32 zł, energia elektryczna – 497,52 zł. Pozwany przyznał, że był posiadaczem nieruchomości w W., którą nabył z poprzednią partnerką za środki pochodzące częściowo z kredytu hipotecznego – w październiku 2022 r. lokal został sprzedany. Z uzyskanej kwoty pozwany zakupił w celach zarobkowych samochód matki D. za kwotę 150.000 zł. Do 31 października 2022 r. pozwany był posiadaczem także samochodu marki A. (...), który nabył po tym jak matka małoletniej wyprowadziła się od niego zabierając ich wspólny samochód. Pozwany dokonał sprzedaży pojazdu marki A. (...) za kwotę 5.000 zł. Część środków ze sprzedaży lokalu w W. pozwany przeznaczył także na zakup sprzętów i wyposażenia mieszkania, które wynajął z obecną partnerką. Koszt najmu lokalu w Ł. wynosił 3.300 zł, do tego opłata czynszowa w kwocie 682 zł miesięcznie. W związku z wysokimi kosztami najmu, pozwany wraz z partnerką podjęli decyzję o zakupie nieruchomości na kredyt, położonej w Ł.. Dodatkowo część kwoty została wpłacona w gotówce, która pochodziła z kredytu gotówkowego w wysokości 150.000 zł zaciągniętego przez nabywców oraz z kwoty 50.000 zł, którą pozwany zaoszczędził po sprzedaży mieszkania w W.. W dniu 24 czerwca 2023 r. pozwany sprzedał pojazd marki D. za kwotę 135.000 zł. Pozwany nie posiada innych nieruchomości, nie posiada obecnie także żadnego samochodu. (k. 97-114) Postanowieniem z dnia 12 lipca 2024 r. Sąd Okręgowyw. T.VIII Wydział Cywilny Odwoławczy wydanym w sprawie o sygn. akt (...) oddalił zażalenie powódki na postanowienie Sądu Rejonowego w. T. z dnia 7 marca 2024 r. sygn. akt (...)(k. 272) Postanowieniem z dnia 25 października 2024 r. sąd skierował strony do mediacji na ich zgodny wniosek. (k. 316) Postępowanie mediacyjne odbyło się w dniu 4 grudnia 2024 r., zaś w dniu 5 grudnia 2024 r. jedna ze stron zrezygnowała z dalszego udziału w mediacji. (k. 321) Na rozprawie w dniu 30 maja 2025 r. strony podtrzymały swoje stanowiska. (k.418) Sąd ustalił, co następuje: Małoletnia A. Z. urodziła się (...) i pochodzi ze związku nieformalnego K. G. i B. Z.. /dowód: odpis zupełny aktu urodzenia małoletniej – k. 20/ W dniu 29 października 2021 r. w sprawie o sygn. akt (...) K. G. i B. Z. zawarli przed Sądem Rejonowymw. T. ugodę na mocy której B. Z. zobowiązał się płacić alimenty na rzecz małoletniej A. Z. w kwocie po 1.500 zł miesięcznie, poczynając od dnia 1 listopada 2021 r., płatne z góry do dnia 10-go każdego miesiąca, do rąk matki małoletniej K. G., z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat. Wówczas małoletnia A. Z. miała (...) i uczęszczała do żłobka, za który opłata wynosiła 1.200 zł miesięcznie. Małoletnia mieszkała wraz z matką w domu jednorodzinnym dzielonym wraz z dziadkami macierzystymi. K. G. pracowała jako kosmetyczka w Y. w T.. B. Z. zatrudniony był w (...) jako starszy specjalista ds. (...) i (...) z wynagrodzeniem w wysokości 8.500 zł brutto miesięcznie. Otrzymywał także premie uznaniowe, w zależności od sytuacji finansowej banku. Mieszkał na stałe w W. – był właścicielem mieszkania, które nabył posiłkując się dwoma kredytami – łączna wysokość jego zobowiązań wynosiła 2.077,62 zł miesięcznie. Na pozostałe wydatki pozwanego składały się: opłaty do zarządcy nieruchomości – 775 zł, energia elektryczna – ok. 140 zł, internet i telefon – 518 zł, paliwo na dojazdy do córki – ok. 170 zł na jeden wyjazd. W celu realizowania kontaktów z córką – pozwany zakupił samochód za 8.000 zł, w który musiał zainwestować ok. 2.600 zł, dodatkowo opłata za OC wyniosła ponad 900 zł. Pozwany prowadził wówczas jednoosobowe gospodarstwo domowe.  /dowód: dokumenty z akt sprawy(...)Sądu Rejonowego w. T./ Obecnie małoletnia A. Z. ma(...) i uczęszcza do Miejskiego Przedszkola nr (...) w T.. Koszty związane z przedszkolem wynoszą około 300-400 zł miesięcznie, dodatkowo rada rodziców – 40 zł miesięcznie. Małoletnia ma przedszkolu zapewnione posiłki, w przedszkolu przebywa zazwyczaj od godziny 8:00 do godziny 15:30. W czasie, kiedy matka małoletniej pracuje do późnych godzin lub w weekendy, małoletnia przebywa pod opieką dziadków macierzystych. Małoletnia raz w tygodniu uczęszcza na zajęcia taneczne, których koszt wynosi 200 zł miesięcznie. U małoletniej występują problemy skórne, jest podejrzenie astmy i alergii. Przyjmuje leki sterydowe. Na wizyty do alergologa uczęszcza prywatnie, ponieważ termin oczekiwania na wizytę w ramach NFZ jest zbyt długi. Od ok. 4 miesięcy, małoletnia raz w tygodniu uczęszcza do psychologa, ponieważ nie radzi sobie z emocjami. Koszt wizyty u psychologa wynosi 170 zł. Małoletnia uczęszcza także do dentysty w ramach świadczeń prywatnych, ostatnia wizyta kosztowała 200 zł. Na jedzenie dla małoletniej jej matka przeznacza ok. 700-900 zł miesięcznie (małoletnia nie chce spożywać posiłków w przedszkolu), na odzież i obuwie ok. 3.500 zł rocznie, na suplementy ok. 60 zł, gdy trzeba dokupić dodatkowo leki to ok. 200 zł, na środki higieny i czystości ok. 200 zł miesięcznie (małoletnia korzysta z dermokosmetyków ze względu na problemy skórne), na rozrywkę, zajęcia plastyczne ok. 200-300 zł miesięcznie, na zakup książek, gier edukacyjnych ok. 120 zł miesięcznie, 1-2 razy w miesiącu małoletnia chodzi na basen, którego koszt wynosi 24 zł za jedno wejście. Małoletnia jeździ z matką na wyjazdy wakacyjne, które opłaca partner K. G.. Koszt wyjazdu za granicę to ok. 2.500 zł za dziecko. Matka małoletniej K. G. ma (...). Od czerwca 2022 r. prowadzi własną działalność gospodarczą w postaci (...). Z działalności uzyskuje dochód w wysokości ok. 3.500-7.000 zł miesięcznie. W 2023 r. dochód matki małoletniej powódki wyniósł 20.925,13 zł, w 2021 r. – 16.446,53 zł, w 2020 r. – 29.294,70 zł. Mieszka razem z małoletnią w mieszkaniu należącym do rodziców K. G., za które płaci im 1.500 zł miesięcznie, dodatkowo opłaca czynsz, w tym ogrzewanie i częściowo woda – ok. 700 zł miesięcznie, prąd – ok. 270 zł co dwa miesiące, wodę – 100 zł co dwa miesiące, internet i telewizję – ok. 130 zł miesięcznie. Wyposażyła pokój małoletniej, kupiła łóżko i meble, na co przeznaczyła 2.900 zł. Posiada samochód, na paliwo wydaje 200-250 zł miesięcznie. Pobiera na małoletnią córkę świadczenie wychowawcze 800+. /dowód: umowa najmu mieszkania – k. 21-24, dokumentacja medyczna – k. 25-26, faktury – k. 27-52, potwierdzenia przelewów bankowych – k. 53-63, wydruki internetowe – k. 117-124, 133, korespondencja stron – k. 125-132, 134-135, 141-147, 181, 185-186, 190, 194, 200, 372-380, zeznanie PIT-36 za 2023 r. – k. 298-306, zeznanie PIT-36 za 2021 r. – k. 307-311, zeznanie PIT-36 za 2020 r. – k. 312-315v, zeznania świadka R. G. – k. 358v-360, zeznania świadka M. G. – k. 360-361, zeznania świadka D. Ł. – k. 361-361v, przesłuchanie matki mał. powódki K. G. – k. 418-419/ Pozwany B. Z. ma (...) i pracuje w Banku (...) na stanowisku(...), zatrudniony jest na umowę o pracę z wynagrodzeniem ok. 10.000 zł miesięcznie, dodatkowo otrzymuje premie kwartalne. W 2023 r. pozwany osiągnął dochód w wysokości 179.463,04 zł. Pozwany pozostaje obecnie w relacji partnerskiej z I. M., z którą posiada córkę S. Z., urodzoną w dniu (...) – koszt utrzymania małoletniej wynosi ok. 1.500 zł miesięcznie. Małoletnia córka pozwanego i jego partnerki często choruje w związku z czym nie uczęszcza do żłobka – opiekuje się nią niania, której wynagrodzenie wynosi ok. 2.000 zł miesięcznie. Para pobiera świadczenie wychowawcze 800+ na wspólną córkę. Partnerka pozwanego prowadzi własną działalność, polegającą na księgowości wspólnot mieszkaniowych i z tego tytułu otrzymuje dochód w wysokości ok. 5.000 zł miesięcznie. Pozwany mieszka razem z partnerką i drugą córką w domu położonym w Ł. o powierzchni ok. 120 m 2 - pozwany jest właścicielem do mu w 1/4 części, zaś jego partnerka w 3/4 części. Na opłaty związane z domem składają się: prąd – ok. 700 zł co 2 miesiące, wywóz szamba – 300 zł co 3 tygodnie, woda – 160 zł co 2 tygodnie. Opłaty związane z domem pozwanym uiszcza razem z partnerką po połowie. Wcześniej pozwany był współwłaścicielem nieruchomości w W., nabytej za środki pochodzące częściowo z kredytu hipotecznego. W październiku 2022 r. lokal został sprzedany. Z uzyskanej kwoty pozwany zakupił samochód matki D. za kwotę 150.000 zł. Do 31 października 2022 r. pozwany był posiadaczem także samochodu marki A. (...), który nabył po tym jak matka małoletniej wyprowadziła się od niego zabierając ich wspólny samochód. Pozwany dokonał sprzedaży pojazdu marki A. (...) za kwotę 5.000 zł. Część środków ze sprzedaży lokalu w W. pozwany przeznaczył także na zakup sprzętów i wyposażenia mieszkania, które wynajął z obecną partnerką. Koszt najmu lokalu w Ł. wynosił 3.300 zł, do tego opłata czynszowa w kwocie 682 zł miesięcznie. W związku z wysokimi kosztami najmu, pozwany wraz z partnerką podjęli decyzję o zakupie nieruchomości na kredyt, położonej w Ł.. Dodatkowo część kwoty została wpłacona w gotówce, która pochodziła z kredytu gotówkowego w wysokości 150.000 zł zaciągniętego przez nabywców oraz z kwoty 50.000 zł, którą pozwany zaoszczędził po sprzedaży mieszkania w W.. W dniu 24 czerwca 2023 r. pozwany sprzedał pojazd marki D. za kwotę 135.000 zł. Pozwany nie posiada innych nieruchomości, nie posiada obecnie także żadnego samochodu, nie ma majątku. Na odzież i obuwie dla siebie pozwany przeznacza ok. 500 zł miesięcznie, na wyżywienie 500-700 zł miesięcznie. Razem z partnerką posiada kredyt w wysokości 800.000 zł, który zaciągnięty został na 25 lat w Banku (...) – obecnie rata kredytu wynosi 6.138 zł miesięcznie. Ponadto pozwany posiada jeszcze kredyt gotówkowy w Banku (...), zaciągnięty samodzielnie na kwotę 100.000 zł – wysokość raty wynosi ok. 550 zł miesięcznie, do spłaty zostało jeszcze ok. 40.000 zł. Z małoletnią powódką pozwany ma ustalone kontakty co 2 tygodnie, od czwartku do niedzieli, dodatkowo połowę ferii i wakacji, część świąt i okresu dłuższych chorób dziecka. Pozwany przyjeżdża po córkę samochodem należącym do jego szwagra bądź samochodem należącym do jego partnerki – koszt dojazdu i powrotu wynosi 75 zł za drogę w jedną stronę, którą pozwany pokonuje czterokrotnie w każdy weekend, ośmiokrotnie w miesiącu. Oprócz alimentów do których uiszczania zobowiązał się pozwany na małoletnią, pozwany współfinansował część wydatków związanych z atrakcjami w przedszkolu, urodzinami, prezentami dla pań, czasami kupuje odzież i obuwie córce. Dodatkowo posiada drugi komplet odzieży dla córki u siebie w domu, w którym małoletnia posiada własny pokój, wyposażony w szafę, komodę, toaletkę, łóżko – na co przeznaczył ponad 3.000 zł. Małoletnia ma u ojca także książki i zabawki, które pozwany regularnie jej kupuje. Podczas wizyt małoletniej u niego w domu, stara się zapewniać córce dodatkowe atrakcje. Ponadto w piątki przychodzi do małoletniej A. nauczycielka języka angielskiego – koszt jednej lekcji wynosi 80 zł. Pozwany uczęszcza z córką do dentysty – do tej pory był z nią cztery razy, a w planach jest piąta wizyta, koszt jednej wizyty wynosi 200 zł. Pozwany współfinansował urodziny małoletniej w kwocie ok. 1.000 zł, przy czym nie miał wpływu na wybór miejsca urodzin małoletniej, jednak ostatecznie zgodził się aby odbyły się one w T. w sali zabaw, nie miał także wpływu na liczbę gości. Dodatkowe koszty wynikające z przedszkola pozwany zawsze pokrywa po połowie. Pozwany u pediatry z córką był ok. 4 razy – koszt jednej wizyty wynosi 150 zł w tygodniu, zaś w weekend 250 zł. Ponadto pozwany pokrywa koszty co drugiej wizyty małoletniej u psychologa, jest to kwota 340 zł miesięcznie. Na majówkę pozwany zabrał małoletnią powódkę do Chorwacji, na wyjazd razem ze swoją partnerką i drugą córką. Koszt wyjazdu wyniósł łącznie ok. 4.000 zł. W obecne wakacje zorganizował dla małoletniej półkolonie za który opłata wynosi 1.200 zł. Pozwany pozostaje w stałym kontakcie z przedszkolem. Pozwany sprzeciwił się jedynie zakupu psa oraz telewizora dla małoletniej, gdyż nie widzi takie konieczności. /dowód: korespondencja stron – k. 125-132, 134-135, 141-147, 181, 185-186, 190, 194, 200, 372-380,  zeznanie PIT-37 za 2023 r. – k. 136-140,  potwierdzenia transakcji bankowych – k. 148-149, 151-160, 162, 164, 183-184, 187-189, 199, 205-207,  kserokopia odpisu skróconego aktu urodzenia mał. S. Z. – k. 150, faktury – k. 161, 163, 165-180, 182, 191-193, 203-204, 227, 246-249v,  podsumowanie wizyty – k. 195-198, bilety wstępu – k. 201-202, 208, wypis aktu notarialnego Rep. A Nr (...) – k. 209-223, umowa sprzedaży pojazdu – k. 224-226, umowa najmu lokalu mieszkalnego – k. 228-231, oświadczenie banku – k. 232, wypis aktu notarialnego Rep. A Nr (...) – k. 233-245, umowa o kredyt gotówkowy – k. 250-252v, umowa o kredyt mieszkaniowy – k. 253-259v, zeznania świadka I. M. – k. 361v-363v, przesłuchanie pozwanego B. Z. – k. 419-420/ Sąd zważył, co następuje: Stan faktyczny w sprawie sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów zgromadzonych się w aktach sprawy oraz w aktach sprawy (...)Sądu Rejonowego w. T., a także dowód z przesłuchania K. G. - matki małoletniej powódki i pozwanego B. Z. oraz zeznań świadków: R. G., M. G., D. Ł. i I. M.. Sąd uznał za wiarygodne dowody z dokumentów zgromadzonych w toku procesu, przedłożonych przez strony, bowiem ich autentyczność ani prawdziwość zawartych w nich informacji nie była przez strony kwestionowana. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 230)">art. 230 kpc</a> uznano za bezsporne okoliczności faktyczne zawarte w pozwie, którym strona przeciwna nie zaprzeczyła, gdyż nie budziły wątpliwości co do zgodności z prawdziwym stanem rzeczy i znalazły, w odpowiednim zakresie, potwierdzenie w pozostałym materiale procesowym. Sąd dał wiarę zeznaniom świadków R. G., M. G., D. Ł. i I. M., bowiem zeznania te były spójne ze sobą oraz z zeznaniami stron, jednak sąd miał na względzie, iż świadkowie ci są osobami bliskimi dla stron, zatem ich zeznania mogą być nacechowane subiektywnie. Sąd dał wiarę co do zasady zeznaniom matki małoletniej powódki i pozwanego na okoliczność ustalenia usprawiedliwionych potrzeb małoletniej powódki, możliwości majątkowych i zarobkowych stron zobowiązanych do jej utrzymania oraz zmiany w tych stosunkach od ostatniego ustalenia alimentów, bowiem zeznania te były spójne i logiczne, ponadto w przeważającej części zostały udokumentowane dokumentami. Jednakże deklaracje stron odnośnie ponoszonych czy planowanych wydatków sąd oceniał przez pryzmat ich racjonalności. Mając na uwadze ustalony stan faktyczny na podstawie zebranego i powyżej ocenionego materiału dowodowego sąd uznał, że powództwo małoletniej A. Z. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 133;art. 133 § 1)">art. 133 § 1 k.r.o</a> rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 135;art. 135 § 1)">art. 135 § 1 k.r.o.</a> wskazuje przy tym, że zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Zgodnie natomiast z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 138)">art. 138 k.r.o.</a> w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Małoletnia powódka winna mieć zaspokojone usprawiedliwione potrzeby, czyli takie, których zaspokojenie pozwala uprawnionemu żyć w warunkach odpowiadających jego wiekowi, stanowi zdrowia, wykształceniu, itp. Katalog owych potrzeb jest sprawą indywidualną. W przypadku obowiązku alimentacyjnego rodziców względem dzieci zakres wzajemnych uprawnień i obowiązków alimentacyjnych wyznacza przede wszystkim dyrektywa zaspokajania przez te osoby potrzeb ekonomicznych, zgodnie z zasadą równej stopy życiowej. Usprawiedliwione potrzeby ich dzieci nie mogą być określane na poziomie elementarnym, lecz takim, jaki odpowiada stopie życiowej rodziców. Usprawiedliwione potrzeby dotyczą środków utrzymania i wychowania. Potrzeby utrzymania mają charakter konsumpcyjny. Ich zaspokojenie bowiem polega na zapewnieniu uprawnionemu mieszkania, wyżywienia, odzieży, leczenia, pielęgnacji w chorobie, itp. Zaspokojenie potrzeb dziecka w zakresie wychowania następuje przez zapewnienie mu nie tylko środków materialnych, lecz także troski o jego rozwój fizyczny i umysłowy oraz przygotowanie go do samodzielnego życia w społeczeństwie. Z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 128)">art. 128 k.r.o.</a> płynie dyrektywa, by realizować zaspokajanie potrzeb w zakresie wychowania adekwatnie do wieku dziecka, zdrowia, jego uzdolnień, rodzaju szkoły i profilu klasy, do której uczęszcza, itp., a zatem dostarczyć mu tego wszystkiego, co jest potrzebne do jego fizycznego i umysłowego rozwoju, a więc zapewnienie pielęgnacji i pieczy, odpowiedniego wykształcenia, przygotowania do życia w społeczeństwie, rozwijania zainteresowań kulturalnych i uzdolnień. Przez zmianę stosunków rozumie się zmianę usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego albo zmianę w zakresie możliwości zarobkowych zobowiązanego do alimentacji, wskutek czego ustalony zakres obowiązku alimentacyjnego wymaga skorygowania przez stosowne zwiększenie albo zmniejszenie wysokości świadczeń alimentacyjnych. Potrzeby uprawnionego oraz możliwości zobowiązanego ulegają zmianie, tym samym może ulegać zmianie wysokość alimentów. Dlatego w razie zmiany stosunków zarówno uprawniony, jak i zobowiązany mogą żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Zmiana stosunków może prowadzić do uchylenia obowiązku alimentacyjnego bądź do podwyższenia lub obniżenia alimentów. Dla stwierdzenia, czy nastąpiła zmiana stosunków w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 138)">art. 138 kro</a>, należy brać pod uwagę, czy istniejące warunki i okoliczności - na tle sytuacji ogólnej - mają charakter trwały, dotyczą okoliczności zasadniczych, ilościowo znacznych i wyczerpują te przesłanki, które w istotny sposób wpływają na istnienie czy zakres obowiązku alimentacyjnego. Zmiana orzeczenia dopuszczalna jest tylko w razie zmiany stosunków powstałych po jego wydaniu (por.: uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 23 października 1954 r., I CO 41/54). Podwyższenie alimentów następuje wówczas, gdy zwiększeniu uległy potrzeby uprawnionego albo wzrosły możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego. W sprawie nie ulegało wątpliwości, że małoletnia powódka nie ma majątku, który przynosiłby dochód przeznaczony na jej utrzymanie. A zatem obowiązek utrzymania małoletniej A. Z. spoczywa na jej rodzicach, z uwzględnieniem ich możliwości zarobkowych. Oznacza to, że również pozwany powinien ponosić odpowiednią część wszystkich wydatków związanych z utrzymaniem małoletniej córki w postaci: zakupu wyżywienia, ubioru, części opłat mieszkaniowych za dom, w którym przebywa, kosztów edukacji oraz innych wydatków niezbędnych do jej prawidłowego rozwoju i wychowania. Rodzice małoletniej A. Z. w dniu 29 października 2021 r. zawarli przed Sądem Rejonowymw. T. (sygn. akt (...)) ugodę na mocy której B. Z. zobowiązał się płacić alimenty na rzecz małoletniej A. Z. w kwocie po 1.500 zł miesięcznie. K. G. wskazała, że od tego czasu uległy zwiększeniu potrzeby małoletniej, a także nastąpiła inflacja. Wskazać należy, iż wówczas małoletnia A. Z. miała (...) i uczęszczała do żłobka, za który opłata wynosiła 1.200 zł miesięcznie. Matka małoletniej pracowała jako kosmetyczka, zaś pozwany pracował w (...) z wynagrodzeniem w wysokości 8.500 zł brutto miesięcznie, otrzymywał także premie uznaniowe. Pozwany regularnie przekazuje ustalone przez strony alimenty. Ponad kwotę alimentów pozwany dokłada się do dodatkowych kosztów utrzymania małoletniej, w zależności od jej aktualnych potrzeb jak np. wyprawienie urodzin małoletniej. B. Z. kupuje córce także prezenty, odzież czy zabawki. Małoletnia posiada u niego w domu swój pokój, który jest w pełni wyposażony przez pozwanego. Pozwany regularnie widuje się z córką i ponosi wówczas koszty utrzymania małoletniej, a także koszty odebrania dziecka z T. i odwiezienia po zakończonym kontakcie. Oprócz kontaktów weekendowych, małoletnia spędza u ojca część świąt czy wakacji. W trakcie wakacji pozwany zabrał małoletnią na zagraniczny wyjazd, który opłacił bez udziału matki dziecka, a także zorganizował córce w najbliższe wakacje półkolonie, które również samodzielnie opłacił. Od ostatniego ustalenia wysokości alimentów należnych od pozwanego na rzecz małoletniej córki upłynęły 3 lata i niewątpliwie doszło w tym czasie do częściowego wzrostu potrzeb małoletniej powódki w związku z jej dorastaniem, miała miejsce także inflacja. Podkreślenia wymaga, iż w dacie ustalenia wysokości alimentów, małoletnia uczęszczała do prywatnego żłobka za które oplata wynosiła 1.200 zł miesięcznie – w tym zakresie doszło do obniżenia kosztów utrzymania małoletniej w związku ze zmianą placówki edukacyjnej na publiczne przedszkole, a koszty z tym związane wynoszą obecnie ok. 450 zł miesięcznie. Obecnie małoletnia mieszka wraz z matką w mieszkaniu, które wynajmują od rodziców K. G. za kwotę 1.500 zł miesięcznie. Wskazać należy, iż koszt wynajmu mieszkania obciąża w całości matkę małoletniej powódki, która przecież i tak musiałaby gdzieś mieszkać i uiszczać związaną z tym opłatę. Odnośnie kosztów związanych z mieszkaniem – uwzględniania wymaga jedynie zwiększenie opłat eksploatacyjnych za mieszkanie w którym małoletnia przebywa. Uwadze sądu nie umknął także fakt, iż K. G. pobiera na córkę świadczenie wychowawcze 800+, którego zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci, celem jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka, w tym opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych. W świetle przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 135;art. 135 § 3;art. 135 § 3 pkt. 3)">art. 135 § 3 pkt. 3 k.r.o.</a> świadczenie wychowawcze z programu 800+ nie ma wpływu na zakres świadczeń alimentacyjnych. Przy czym w ocenie sądu przepis ten należy interpretować w ten sposób, że świadczenie wychowawcze 800+ dla dziecka na jego wychowanie i zaspokojenie jego potrzeb, nie wpływa na zakres obowiązku alimentacyjnego żadnego z rodziców, ani ich możliwości zarobkowe i majątkowe, co oznacza, że fakt otrzymywania na dziecko 800 zł z pomocy społecznej nie zwalnia żadnego z rodziców od swojej części uczestniczenia w kosztach utrzymania dziecka. Ponadto nie wlicza się tej kwoty do dochodów rodziny (bowiem ma ono tylko jeden cel, to jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka, w tym opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych). A zatem wypłacanego świadczenia wychowawczego rodzicowi, pod którego opieką pozostaje dziecko, nie zalicza się jako dochodu tego rodzica, mającego wpływ na jego (tego rodzica) zakres świadczenia alimentacyjnego wobec dziecka. Wskazać przy tym trzeba, że zarówno w ustawie jak i w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 ()">kodeksie rodzinnym i opiekuńczym</a> użyto tego samego pojęcia „zaspokojenie potrzeb dziecka”, a zatem zdaniem sądu oznacza to, że ustalając obowiązek alimentacyjny sąd nie może pominąć faktu otrzymywania przez rodzica na dziecko 800 zł na potrzeby dziecka, bowiem potrzeby dziecka są ograniczone. Gdyby więc finansować wszystkie potrzeby dziecka tylko obowiązkiem alimentacyjnym każdego z rodziców to świadczenie 800+, nie miałoby być na co przeznaczone tzn. w zakresie potrzeb dziecka, bo potrzeby dziecka byłyby w całości zaspokojone przez obowiązek alimentacyjny rodziców (i wówczas 800+ byłoby „czystym zyskiem” rodzica je otrzymującego). Dlatego sąd orzekając w sprawie wziął pod uwagę, że K. G. otrzymuje kwotę 800 zł na rzecz małoletniej na częściowe pokrycie dodatkowych wydatków związanych z wychowywaniem córki, w tym zaspokojenie jej potrzeb życiowych (ponad te usprawiedliwione), ale nie uwzględniał tej kwoty jako dochodu matki małoletniej podczas ustalania jej zakresu świadczenia alimentacyjnego na rzecz córki. Wobec powyższego dodatkowe potrzeby w zakresie rozrywki, wyjazdów wakacyjnych czy zainteresowań, a także koszty dodatkowych w razie potrzeby zajęć powinny być, zdaniem sądu, zaspokojone ze świadczenia wychowawczego, którego celem jest właśnie zaspokajanie potrzeb małoletniej córki. W doktrynie przyjęty został jednolity pogląd, że wysokość alimentów powinna być określona na takim poziomie, aby nie doprowadzić do niedostatku zobowiązanego. Sąd przeanalizował także sytuację majątkową pozwanego, która kształtuje się na posobnym poziomie. W dacie pierwotnego ustalania wysokości alimentów B. Z. otrzymywał wynagrodzenie w wysokości 8.500 zł brutto miesięcznie, ponadto otrzymywał także premie uznaniowe. Był współwłaścicielem mieszkania położonego w W., posiadał dwa kredyty, zaś obecnie jest on współwłaścicielem domu położonego w Ł. i również posiada dwa kredyty. Obecnie, odmiennie niż w dacie ustalania wysokości alimentów, pozwany oprócz małoletniej powódki ma na swoim utrzymaniu jeszcze drugie dziecko, pochodzące z jego obecnego związku. K. G., oprócz małoletniej powódki nie ma innych osób na swoim utrzymaniu zaś jej sytuacja majątkowa jest lepsza, aniżeli w czasie poprzedniego ustalania wysokości alimentów. Obecnie matka małoletniej powódki prowadzi własną działalność gospodarczą w postaci dobrze prosperującego salonu kosmetycznego. Mając za podstawę usprawiedliwione potrzeby małoletniej powódki, a także możliwości zarobkowe i majątkowe jej rodziców, w ocenie sądu w niniejszej sprawie nie doszło to takiej zmiany stosunków, która uzasadniałaby podwyższenie wysokości alimentów należnych od pozwanego B. Z. na rzecz małoletniej A. Z.. Zdaniem sądu potrzeby małoletniej powódki są obecnie zaspokajane z bieżących alimentów, ponadto pozwany oprócz ustalonej kwoty przekazuje na rzecz córki dodatkowe środki finansowe, a także częściowo alimentuje małoletnią powódkę dokładając osobistych starań o jej wychowanie i ponosząc koszt jej utrzymania w czasie, kiedy małoletnia u niego przebywa. Alimenty są świadczeniem osobistym i obciążają oboje rodziców, w tym także matkę małoletniej. Każde z rodziców powinno podejmować wysiłek, aby zapewnić dziecku środki utrzymania i wychowania. Sąd nie znajduje podstaw do tego, aby ciężarem tych obowiązków obciążać w przeważającej części ojca małoletniej powódki. Na ponadpodstawowe potrzeby małoletniej, jej matka otrzymuje świadczenie 800+. Mając powyższe na uwadze na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 138 a)">art. 138 a k.r.o.</a> powództwo oddalono, o czym orzeczono w punkcie I. sentencji wyroku. W punkcie II. sentencji wyroku, korzystając z dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> sąd nie obciążył małoletniej A. Z. obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz B. Z.. Kosztami sądowymi sąd obciążył Skarb państwa – Sąd Rejonowyw. T., o czym orzeczono w punkcie III. sentencji wyroku. </div>